Dezelfde afstand tot de wereld

Autoreparatie

1
Hij bestreed de demonen uit zijn verleden met de lichtgevende zwaarden van zijn ambitie.

2.
Zodra hij iets wilde, kwam er een even krachtige of nog krachtiger wil tevoorschijn die iets geheel anders of zelfs het tegenovergestelde wilde.¹

3.
Wanneer er iets mis ging, bijvoorbeeld:
– wanneer hij de trein miste,
– wanneer de auto het begaf,
– wanneer hij vastzat in een sneeuwstorm,
– wanneer een hoorcollege niet doorging,
– wanneer een etentje werd afgezegd,
dan had hij het zekere gevoel dat het echte leven zich toonde.
Dan voelde hij zich zeer goed.

4.
Moderne roem bestaat pas sinds de opkomst van de massamedia, dus ongeveer sinds Hitler. Wij hebben nog niet goed geleerd ermee om te gaan (veel mensen bezwijken eraan). Roem is in zekere zin de opvolger van het klooster of de kluis (dezelfde stilte, dezelfde afstand tot de wereld). 

¹ "De wil wil," zegt Heidegger.

Heeft ons geheugen de vorm van Lissabon?

Teun Hocks / Zonder titel

1.
Toekomstvrees (futuro-fobie).

2.
Hij had een mooi, sterk lichaam. Hij vergat zijn mooie sterke lichaam. Deze periode van vergeten duurde twintig jaar.

3.
Hij dacht dat hij te licht gebouwd was voor de toekomst.
(Hij was te licht gebouwd voor de toekomst).
Hij kwam mannen tegen die veel zwaarder waren dan hij. Hun voetstappen deden de grond trillen. Hij zag dat ze volledig vertrouwden op hun zwaarte.

4.
Hij bouwde een stad.
("O fortunate ones, who's city walls are now rising"¹)

5.
Heeft ons geheugen de vorm van een stad? Met doodlopende steegjes en stervormige pleinen? Met lege huizen en flatgebouwen barstensvol nieuwsgierige bewoners? Met trappen en trappetjes? Heeft ons geheugen de vorm van Lissabon?

6.
Hij woonde in een doodlopende steeg midden in de stad.

7.
Het elftal – zijn elftal – ging aanrakingsloos door het andere elftal heen en scoorde (uit de leegtes tussen de spelers vormden zich voortdurend nieuwe spelers). 

¹ "O fortunati, quorum iam moenia surgunt" – Vergilius (683-742 AUC²) / Aeneis.
² AUC is een afkorting van  Ab Urbe Condita, wat betekent: vanaf de stichting van de stad Rome. De stad Rome werd gesticht in het jaar 1, wat overeenkomt met het jaar 753 v. Chr. Zie ook hier.

Ik kreeg een vacht

1.

Amsterdam, 1977
Op een dag stapte ik resoluut uit op de Dam en ik ging kijken wat er achter de Dam was.

2.
Amsterdam, 1980
Ik stak de Stadhouders-kade over.
De Stadhouderskade was oranje verlicht door natriumlampen (ook wel SOX-lampen genoemd). 
Er werd 's nachts zeer hard gereden. Ik nam waar hoe een auto met grote snelheid op me af kwam (net een uit de ruimte op mij toesnellende verschrikkelijke oude meteoriet).
Ik stopte met ademen, met bewegen en met denken. Er was niet eens een begin van vluchten.
Ik was een stilstaand hert in het schijnsel van de koplampen.
Ik kreeg een vacht.
In een geurige wolk van verschroeid rubber kwam de auto tot stilstand op nog geen tien centimeter afstand van mij.
Met een paar grote sprongen was ik verdwenen.

3.
Amsterdam, 1983
Ik moest een immens huis schilderen. Het bevond zich op een derde etage midden in de stad. Het was onbewoond. De plafonds waren zo hoog!
Ik ontdekte dat er in mijn stad een wereld was van verscholen stadspaleizen met tal van vertrekken en weidse uitzichten naar alle kanten en met vele balkons. Sommige vertrekken waren als balzalen.
Elke vrijdagochtend lag er een envelop met duizend gulden voor mij klaar.¹

¹ De gulden was toen de Nederlandse munt

Voor sommige straten blijf je altijd een vreemde (ook al kom je er nog zo vaak).

De Ferdinand Bolstraat in Amsterdam

Het heden is waar de bal is

1.
In de ogen van mijzelf als twintigjarige ben ik thans¹ mislukt.

2.
De dermatologe was een mooie jonge vrouw. Over de vlekjes op m'n huid hoefde ik me geen zorgen te maken, zei ze. Het waren ouderdomsvlekjes, heel normaal op mijn leeftijd. Als een normaal gevlekte keerde ik huiswaarts.

3.
De universiteit was een lang, hoog, wit gebouw. Het stak in de stad als een kolossaal zeeschip dat midden in het centrum tot stilstand was gekomen. We stonden in de lift.
"Moet jij er hier niet uit?" zei ze.
"Ja," zei ik, "maar ik ga nog een eindje met jou mee als je het goed vindt."
"Ik ben nog nooit helemaal boven geweest," zei ze. "Jij?"
Op de bovenste etage stapten we uit en we gingen het dak op.
We werden met huid en haar verwelkomd door de brandende zon.
We hadden uitzicht over de hele stad en over het omringende platteland.
"Ik heet J.," zei ze.

4.
Verleden en toekomst bewegen door elkaar als twee voetbalelftallen tijdens een wedstrijd.
Het heden is waar de bal is.

5.
Op 30 augustus 1963 werd er een hotline geopend tussen het Witte Huis en het Kremlin. De lijn stond bekend als de rode telefoon, hoewel het geen telefoon was. Het doel van de hotline was te voorkomen dat de Derde Wereldoorlog uitbrak door misverstanden. Elke dag werden er testberichten heen en weer gestuurd in de vorm van gedichten. Onthoud: gedichten versus misverstanden.

6.
K. vindt het leven kort en een mens iets onbeduidends; N. vindt het leven lang en een mens iets bijzonders. Eén van de twee is ongelukkig.

7.
Een handvol cijfers willekeurig achter elkaar gelegd vormen altijd een getal.
Een handvol letters willekeurig achter elkaar gelegd vormen zelden een woord. 

¹ Thans is een ouderwets woord voor nu.

Over Airbnb

Airbnb rolt de stad in

S. had haar huis op Airbnb gezet.
"Ik heb mijn huis op Airbnb gezet," zei ze.
Waarop K. zei:
"Met bedrijven zoals Airbnb is eindelijk de totale oorlog van het geld tegen het leven losgebarsten. Huizen en gebouwen blijven staan, maar de bewoners verdwijnen, en ter vervanging van de bewoners worden grote massa's toeristen aangevoerd door middel van vliegtuigen, treinen, bussen en schepen."
"Hè getver!" zei S. "Maar jouw huis staat toch ook op Airbnb?"

Wil je het rekeningnummer?

Zeep met schuim

1.
Goden mochten niet afgebeeld en benoemd worden. Vrouwen mochten niet gezien worden. Uit welke geestesgesteldheid kwamen zulke voorschrif-ten eigenlijk voort?

2.
Heeft alle "rituele" afstand tenslotte een hygiënische oorsprong? Zijn bijvoorbeeld eerbied, vijandschap, hoffelijkheid ontstaan bij gebrek aan hygiënische middelen, aan zeep?

3.
Hij heeft iets heel moois gemaakt.
Het is zo mooi dat het pijn doet aan je ogen.
Omdat het zo mooi is, is het ook waar en goed, dat snap je zeker wel.
Nu wil je het natuurlijk zien. Maar dat kan niet. Niet omdat hij het niet wil, maar omdat het zien ervan de schoonheid ervan vermindert.
Je mag het ook niet aanraken of benoemen. Maar je mag het wel aanbidden. En je mag het offers brengen. Sterker nog: je moet het offers brengen.
Wil je het rekeningnummer?

4.
De tijd als onafgebroken, langdurige stroom, als eenheid waarin zoiets langzaam groeiends als een religie of een godenwereld kan ontstaan – die bestaat niet meer. De tijd is nu zeer versplinterd. Ook is er niet genoeg vergetelheid, isolement en schaduw meer. Alleen wat snel kan groeien in het volle licht heeft nog een kans. Wat langzaam groeit in de schaduw verscherft en versterft.

5.
Het is waarschijnlijk dat roem in de toekomst onafhankelijk wordt van prestaties en erfelijk wordt, zoals adel of het koningschap. Voor een deel is dat al zo.

6.
Door de sociale media word je losgemaakt van je familie, zelfs uiterlijk (visagie; plastische chirurgie). 
Je wordt opgenomen in de globale netwerken van het kapitalisme. Dáár ligt je nieuwe solidariteit. Dáár voel je je geborgen. 
"Kapitalisme is liefde."

7.
"En aan het einde van de wijzende vinger ontstond de taal, als een druppel medicijn aan de punt van een injectienaald."
(J. in café De Engelse Reet)

Wat een boek is dat

William S. Burroughs

In 1974 kocht ik de LP Katy Lied van de band Steely Dan. 
Er stonden mooie liedjes op en de cover was een foto van een bidsprinkhaan.
Gisteren las ik dat de band Steely Dan genoemd is naar een dildo uit William S. Burroughs' boek The naked lunch uit 1959.
"Een dildo is een langwerpig voorwerp zonder trilmotor, met een gladde afwerking, meestal in de vorm van een penis."¹
Ik kocht het boek. Ik hoefde er maar negen euro voor te betalen. Vandaag al kwam de fietskoerier het hier thuis afleveren.
"Pakketje!"
Daar was William S. Burroughs' The naked lunch. Helemaal uit 1959. Ik vond de dildopassage op pagina 101. Moet je lezen:
"Mary is bezig een rubberen penis met een riempje om te doen: 'Steely Dan III uit Yokahama,' zegt ze en ze streelt de rubberen schacht."
De rest ga je zelf maar lezen. Wat een boek is dat zeg. 

¹ Wikipedia 

Wat zeg je me daarvan?

Sperma met zaadcellen

In kranten las ik dat het sperma van mannen op dit moment maar liefst zestig procent minder zaadcellen bevat dan in het jaar 1973. 
"Als het zo doorgaat zal het aantal zaadcellen in het jaar 2045 nul zijn." 
Het staat er.
Het staat in The Guardian en in de New York Times.
Geen reproductie meer, geen baby's meer, geen nieuwe mensen meer vanaf 2045. 
Nou? Wat zeg je me daarvan?¹

¹ Plummeting sperm counts, shrinking penises: toxic chemicals threaten humanity, The Guardian, 18 maart 2021; The everyday chemicals that might be leading us to our extinction, New York Times, 5 maart 2021

Wat Elena's vier romans groots maakt

Balg van de bandoneon

Ik herlees de Napolitaanse romans van Elena Ferrante.
Wat speelt Elena toch mooi op de bandoneon van de tijd!
Soms is de bandoneon helemaal uitgerekt.
Dan duurt Elena's ogenblik een eeuwigheid.
Soms is de bandoneon helemaal ingedrukt.
Dan neemt Elena grote stappen door de tijd.
En zo gaat het de hele cyclus door. De tijd gaat open en de tijd gaat dicht, de tijd ademt in en de tijd ademt uit.
Dit mysterieuze ademen van de tijd is wat Elena's vier Napolitaanse romans groots maakt.

Goed zo, Amerikanen

Ster op de Amerikaanse vlag (de Star-Spangled Banner)

Amerika is een failed state. Een revolutie is beslist nodig, maar onder leiding van Donald Trump zal Amerika een dictatuur worden. Amerika is al een dictatuur, maar nu wordt tenminste nog de schijn van democratie opgehou-den (de schijn ophouden is belangrijk). Onder Donald Trump zal dat niet meer het geval zijn.
De televisie vertoonde op 6 januari een reconstructie van de bestorming en inneming van het Capitool door het Amerikaanse volk. Sommige bestormers hadden lang haar met een bandana en een mes op hun heup of tussen hun tanden. Andere hadden buffelhorens opgezet. Het leek alsof ze uit de bossen kwamen als dieren.
Goed zo, Amerikanen, lijk maar op dieren. Zet maar horens op jullie hoofden. Draag maar buffelhuiden. Tooi je maar met veren. Vouw jullie vlag mooi op, ontmantel het vrijheidsbeeld en geef het land terug aan de indianen, die nog maar 168 jaar geleden aan president Pierce schreven: "Wij zijn een deel van de aarde. Het rendier, het paard, de grote adelaars zijn onze broeders. De schuimkoppen in de rivier, het sap van de bloemen, het zweet van de pony en de man – het is allemaal hetzelfde wezen, ons wezen. Als dus de president laat zeggen dat hij ons land wil kopen, vraagt hij wel veel van ons."

Wat zeg ik?

Matrasvering

We hebben een nieuwe matras gekocht.
Ik heb in decennia niet zo goed geslapen als vannacht.
Wat zeg ik?
In eeuwen.
Wat?
In millennia!

Het beviel me niet

Een hert in een grote stad

Vanmorgen bij het opstaan herinnerde ik me dat ik vroeger bij sommige vriendjes thuis mijn schoenen moest uittrekken.
Het beviel me niet om op mijn sokken in een vreemd huis te zijn. Ik voelde me dan als een hert in een grote stad.
Als ik wist dat ik ergens mijn schoenen moest uittrekken van de ouders, dan ging ik daar niet meer heen.

Het einde en het begin van het leven zwaaiden naar elkaar

De Deventerweg, tien jaar voor wij er renden

Elke ochtend om een paar minuten voor half negen stormden we de trap af en renden we de Rozenhoflaan uit richting de Burgemeester Dijckmeesterweg.
Vandaar staken we de Coehoornsingel over naar de Deventerweg.
Op de hoek van de Deventerweg en de Leeuweriklaan stond een herenhuis waar sjieke oude vrouwtjes woonden.
Ze zaten al klaar achter hun grote ramen als we langs kwamen rennen.
En dan zwaaiden ze naar ons met hun zakdoekjes (sommigen snikten).
En wij zwaaiden terug.
Het einde en het begin van het leven zwaaiden naar elkaar.
En voort renden we.
We hoorden de schoolbel al! 

Het was in de Pompmanstraat

Curieus hakenkruis

Op de eerste dag van het nieuwe jaar trof P. tijdens een wandeling een curieus hakenkruis aan. 
Het hakenkruis was op een muur geklad in de Pomp-manstraat.

2022

Nieuwjaarsgroet met Michail Gorbatsjovs hoed

Anger is more useful than despair

Arnold Schwarzenegger (The Terminator)

Hier zijn de twee manieren waarop  The Terminator ergens binnen komt: 
(1) Hij loopt dwars door de deur.
(2) Hij loopt dwars door de muur.
Ik ben blij dat ik niet zo'n kennis heb.
En hier is een uitspraak van The Terminator die waar is en daardoor lachwekkend: "Anger is more useful than despair."
(Alles wat waar is, is lachwekkend).

Ik ben ook een beetje joods

Knie, gebogen

Iemand zei tegen me:
"Ik ben voor een zestiende deel joods."
Toen zei ik:
"Ik ben ook een beetje joods."
Waarop zij zei:
"O ja?"
Waarop ik zei:
"Ik heb een joodse knie en m'n voeten zijn joods, dus onderaan ben ik symmetrisch-joods."
Waarop zij zei:
"Oooh, symmetrisch."

De ouderdom is zeer concreet

De jeugd is volkomen abstract.
Naarmate je ouder wordt materialiseer je.
Je wordt je lichaam doordat het gebreken begint te vertonen.
De ouderdom is zeer concreet.
Ouder worden is toenemende materialisatie.
De maximale materialisatie (volledige materiewording) bereik je wanneer je sterft.

Zijn oogleden waren zo zwaar

Foto's van een slapende

Hij reed in de auto op de snelweg.
Zijn oogleden waren zo zwaar. 
Het was alsof er zware gewichten aan zijn oogleden hingen.
Zijn ogen vielen dicht.
Hij droomde.

Over Big Tech, democratie en vrijheid

Het vrijheidsbeeld

Wanneer zal Big Tech haar staatsgreep plegen en de leiding in Amerika overnemen?

Soms schenk ik haar een kopje thee in

M. en ik zijn nu twee weken getrouwd.
Wij zijn getrouwd op de dag van onze zilveren ongetrouwdheid.
Hiernaast zie je M.'s trouwring en mijn trouwring.
Soms schenk ik M. een kopje thee in.

Ik besloot te wachten

Samuel Pepys (1633-1703)

1.
Hij kwam altijd te laat aan en ging altijd te vroeg weer weg. Hij meed begin en einde, begroeting en afscheid.

2.
Eén keer zwaaien (ten afscheid) was niet genoeg. Hij zwaaide altijd nog een tweede keer. En op een lange rechte weg zwaaide hij zelfs nog een derde keer.

3.
Je staat versteld hoeveel mooie woorden er zijn. Dit zei Joseph Brodski (volgens J.).

4.
Als reporter was hij een mythologische figuur van het vrije westen. Hij droeg altijd een schoudertas met daarin een microfoon en een recorder. Het waren de enige twee elektrische apparaten die hem niet de stuipen op het lijf joegen.

5.
Vragen die hij zich stelde:
Hoe moet je binnen komen in een met mensen gevulde ruimte?
Hoe zwaai je naar iemand die je leuk vindt?
Wat betekent het als een aantrekkelijke vrouw bij het weggaan naar je zwaait?

6.
Door te praten stampte hij – als een vogel – de wurmen uit de grond.

7.
Na een treinreis van bijna vierentwintig uur vielen we uitgeput in slaap op het strand van het Italiaanse kustplaatsje Viareggio. Het was zomer, het was heet, de zon brandde aan de hemel. Maar denk je dat we in zee gingen? 

8.
Over een tijdje zal alles anders zijn. Toch zullen zij door de geleidelijke overgangen en door hun enorme talent voor zelfbedrog het gevoel hebben dat er niks is veranderd. Zij zullen zeggen dat het altijd zo geweest is en altijd zo zal blijven. 

9.
Toen ik zeventien of achttien was las ik Ecce homo van professor Nietzsche. Ik had het boek niet zelf gekocht, ik had het gekregen. De toon was zo helder! Zoiets had ik nog nooit gelezen. Kon taal, leven, ook zo vrolijk, zo gevaarlijk, zo energiek zijn? Wat een slaperigheid en herfstige mistigheid en nattigheid was me tot dan toe voorgeschoteld zeg. Ik knipperde met mijn ogen tegen het felle daglicht.

10.
Aanvankelijk wilde ik alles worden. Toen dat onhaalbaar bleek besloot ik om niets te worden. Toen ook dat onhaalbaar bleek besloot ik te wachten. 

11.
Ik moet alle dagboeken van Samuel Pepys nog lezen!

12.
Ik ben twee jaar beroemd geweest, namelijk van 1996 tot 1998. Maar ik zei er niets over, geen woord, tegen niemand. Ik zweeg erover als het graf. 

13.
Een geheim van iemand kunnen bewaren, willen bewaren, is iets zeer hoffelijks.

14.
In Italië heb ik aan de zee gevraagd of ze me wilde adopteren. Vele jaren later, in Spanje, heb ik de zee een huwelijksaanzoek gedaan. Het betrof de azuren zee van de Costa Brava, glinsterend tussen de rotsen als een sieraad.
Toen we daar zaten, aan het strand onder onze parasol, in het hete zand, begon het plotseling heel hard te regenen uit één enkele donkergrijze wolk in de heldere blauwe lucht. Naast de wolk brandde de zon. En iedereen op het strand begon te lachen.

15.
Lissabon is een wereld van trappen en trappetjes. Als je helemaal beneden bent, onderaan alle trappen, sta je in de rivier de Taag.

16.
Midden in de nacht (in het holst van de nacht) werd er aangebeld. Ik deed open door aan het touw te trekken. Iemand riep van beneden dat ik een schuld had. Wilde ik nu meteen beginnen met afbetalen, of wilde ik het nog een jaar uitstellen?
"Liever uitstellen!" riep ik.
Maar toen zij weer weg was dacht ik: waarom zou ik eigenlijk betalen? En waarvoor? Ik raadpleegde m'n geheugen. Ik wist niks van een schuld.
Ik rende alle trappen af naar beneden, maar de mysterieuze midder-nachtelijke bezoekster was al weg, de straat uit. Zij zou ongetwijfeld over een jaar terugkeren.

17.
Moet je zien:

                                                                          Courtesy PdW

Ik weet het antwoord niet

Vanmiddag kwam ik een jochie tegen dat ik ken hier uit de buurt.
Hij had net leren fietsen.
Ik zwaaide naar hem en hij zwaaide terug.
Maar hij kon niet tegelijkertijd fietsen en zwaaien!
Hij begon zo te slingeren!
Gauw deed hij zijn hand terug aan het stuur.
Straks zal hij kunnen fietsen met één hand aan het stuur.
Later zal hij kunnen fietsen met losse handen.
Waarom wil hij – willen wij – zo graag fietsen met losse handen?
Ik weet het antwoord niet.
Het is beslist een belangwekkend vraagstuk.

Wat een vinnige epigrammen schreef Martialis

Jonathan Kruispunt / Franzen

Eindelijk heb ik de verzamelde epigrammen van Martialis.¹
Ik kon ze vandaag ophalen bij boekhandel Athenaeum op het Spui.
Wat een vinnige epigrammen schreef hij. Hij schreef er precies 1574.
Hier zomaar drie zinnetjes die ik las bij het openslaan van het boek:
"Je hebt het achterwerk van een magere eend."
"Geruchten vertellen dat jij, Chione, nog nooit geneukt bent."
"Je bent arm voor je vrienden, maar niet voor je maîtresse, Lupus. Alleen je pik beklaagt zich niet over jou."
Toen ik met Martialis onder mijn arm naar buiten liep, zag ik in de etalage die roman Franzen liggen, van Jonathan Kruispunt.

¹ Martialis leefde van AUC 793 tot 857 (AUC is een afkorting van Ab Urbe Condita, wat betekent: vanaf de stichting van de stad Rome). Het komt overeen met 40-104 na het begin van de christelijke jaartelling. Martialis' grote voorbeeld was Catullus.