Ik pakte mijn jachtgeweer

Hert (Oostelijk Havengebied)

Het was zo licht buiten.
Het leek of het al ochtend was.
Er scheen een zeer heldere maan, de eerste volle maan van de herfst.
Deze maan wordt jachtmaan genoemd.
Hij is lichtgevender en groter dan een gewone volle maan, waardoor jagers het wild goed kunnen zien.
Ik pakte mijn jachtgeweer en een paar patronen.
Midden op de weg stond een hert, hij was mooi.
Ik kon hem goed zien en hij mij.
Gelukkig zijn zij die door maanlicht beschenen worden.¹

¹ De laatste zin is vrij naar Federico García Lorca: "Gelukkig zijn zij die maanlicht op hun kleren hebben."

Over dromen

Steenarend cirkelend op de thermiek

"Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral," zei de machtige politicus.¹
We waren in een restaurant.
Hij zat op een extreem hoge stoel.
"Je gaat toch wel op me stemmen hè?" zei hij.
Om zijn hoofd, waarop eeuwige sneeuw lag, cirkelde een steenarend.
Ik nam een hap van das Fressen.
"Nou, op wie ga je stemmen?" vroeg hij een poosje later.
"Op je ouwe grootje," zei ik.
Aldus mijn droom van vannacht.

¹ Deze uitspraak over de moraal is van de toneel- en liedjesschrijver Bertold Brecht

Soms moet je het even over dromen hebben

Schroefjes

Soms moet je het even over dromen hebben.
We waren in een vijfsterrenrestaurant.
We waren uit eten.
We, dat zijn H. en ik.
Ik nam gegrilde vis met wilde paddenstoelen en een saus van witte wijn en spek.
H. nam schroefjes.
Dit droomde ik in de nacht van woensdag 19 juli 2023.

's Nachts droomde ik van haar

De dichteres sprak ook over UFO's

Ik zag zondag de dichteres Lieke Marsman. 
Ik had haar nog niet eerder gezien (niet in het echt en niet op de televisie). 
Zij is een dichteres met mooie benen. 
Ik kon het niet laten af en toe onder de tafel te kijken naar de mooie benen van de dichteres op hoge hakken.
Lieke Marsman hecht aan het leven. Zij heeft haar arm eraf laten halen om te leven. Later op de avond zei ze: "Ik zou ook mijn benen eraf laten halen als ik daardoor kon leven."
Ik schrok (zulke mooie benen).
Ik vroeg aan mezelf: "Zou ik mijn arm en mijn benen eraf laten halen om te kunnen leven?" 
En toen mijn antwoord nee was, vroeg ik aan mezelf: "Hecht ik soms minder aan het leven dan Lieke Marsman?"
's Nachts droomde ik van haar (zij die mogelijk meer aan het leven hecht dan ik). Wij speelden tennis.

Er bleef geen zweem van goddelijkheid meer over

Comte de Lautréamont

"Ik droomde dat ik binnen in het lichaam van een zwijn was, dat het mij niet gemakkelijk viel dit te verlaten, en dat ik mij met mijn borstels haar in de modderigste moerassen wentelde. Vervulling van mijn wensen: ik behoorde niet meer tot de mensheid! Zou dit een beloning zijn?
De gedaanteverwisseling was in mijn ogen nooit iets anders dan de hoge en edele weerklank van een volmaakt geluk, waar ik sinds lang op wachtte. Eindelijk was de dag gekomen, dat ik een zwijn was geworden!
Ik probeerde mijn tanden op een boomschors en met genot bekeek ik mijn zwijnensnuit. Er bleef geen zweem van goddelijkheid meer over, ik wist mijn ziel op te heffen tot de bovenmatige hoogte van deze onuitsprekelijke wellust." 

Uit: Les Chants de Maldoror / Comte de Lautréamont (Isodore Ducasse) / Herfst 1868

Ik stond te wachten in een portiek

Ik stond te wachten in een portiek.
Het wachten duurde lang.
Opeens had ik geen zin meer om te wachten en ik vertrok.
Bij aankomst op het vliegveld ontdekte ik dat mijn vliegtuig al weg was.
Ik liep door de weilanden terug naar de stad.
Deze korte, futiele droom droomde ik vannacht negentien keer achter elkaar (tenminste, dat droomde ik).

Elon Musk wil dat zijn droom realiteit wordt

Elon Musk

Elon Musk is verhuisd van Californië naar Texas.
Elon Musk is de rijkste man van de wereld.
Hij is bezig alle aardse goederen die hij bezit, zoals huizen, te verkopen.
Hij zegt: "Behalve mijn aandelen bezit ik vrijwel niets meer."
Hij slaapt in de fabriek of op kantoor. Hij huurt een huis voor als zijn vijf zonen komen.
Hij doet zo omdat hij wil verhuizen naar de planeet Mars.
Door al zijn aardse goederen te verkopen komt hij misschien alvast een beetje los van de aarde.
Hij wil een miljoen mensen meenemen naar Mars.
Duizend ruimteschepen zullen vanaf het jaar 2050 opstijgen.
Dit is zijn droom. Hij wil dat zijn droom realiteit wordt.
Of is "realiteit" een woord dat Elon Musk straks moet achterlaten op aarde?

Er stroomde een beekje door de kamer

Sigmund Freud (1856-1939)

Sommige mensen die ik ken komen nooit opdraven in mijn dromen, andere geregeld of vaak, een enkeling zelfs te vaak.
Schijnbaar is de ene mens droombaarder dan de andere. Wat zou toch de eigenschap zijn die iemand geschikt maakt om door mij gedroomd te worden?
Vannacht droomde ik het volgende (soms moet je het even over dromen hebben): ik zat op een rotspunt in mijn kamer uit te kijken over een tamelijk woeste rivier (of zee). Schuim en water spatten in mijn gezicht. Er stroomde een beekje door de kamer en door dat beekje kwam J. aanwandelen met haar fiets aan de hand. Ze ging naast me op de rotspunt zitten en het viel haar op, zei ze, dat er nog etensresten lagen uit de vorige droom (vleesjes die we nog niet geroosterd hadden). Wat zijn dromen toch curieus. Je kunt er geen chocola van maken (de chocolademaker uit Wenen – zie foto – kon dat wel).

Ik maakte zelf het geluid van de motor

Jim Clark in de Lotus 25

Twee weken geleden was ik op bezoek bij een man met een wagenpark.
Het kan ook iets langer of iets korter geleden zijn.
Ook is het mogelijk dat ik het gedroomd heb.
Een wagenpark is een grote verzameling auto's.
De verzameling bestond uit weinig moderne en veel niet-moderne auto's.
Een van de auto's was een zeldzame groene Lotus 25.
Dat was mijn favoriete auto toen ik vier jaar was. Wat was hij mooi. Ik was verliefd. Ik pakte de Lotus tussen m'n duim en wijsvinger en ik reed ermee over bergen, over racecircuits en door steden. Ik maakte zelf het geluid van de motor.
Maar dit was geen speelgoedauto, dit was de echte Lotus 25 monocoque.
"Wil je er een eindje in rijden?" vroeg de verzamelaar.
Ik gespte de helm om.
Ik ging in de Lotus 25 zitten en ik reed.
De wind suisde langs m'n helm.
Ik hoefde niet zelf het geluid van de motor te maken.

We reden ongelofelijk hard

We stegen op

We zaten in een boot. We maakten een pleziertocht op een rivier. Na een tijdje zei ik: "Wat gaan we hard!"
Ik liep naar boven, naar de kajuit, en ik zag dat we helemaal niet op een rivier voeren. We reden op een snelweg! 
We reden ongelofelijk hard, ML km/h.¹
Het leek wel of de andere voertuigen stilstonden.
De bestuurders van de andere voertuigen schrokken en verloren de macht over het stuur als ze onze enorme boot op zich af zagen komen in hun achteruitkijkspiegels. Vrachtwagens kapseisden, personenauto's botsten tegen bomen en vatten vlam (auto en boom vatten vlam).
Af en toe vlogen we uit de bocht. Dan reden we een stuk door het bos. Bomen braken als lucifers.
Even later kwamen we dan weer terug de snelweg op met veel gekraak en vernielingen. We veroorzaakten ongelofelijk veel ongelukken. We gingen steeds harder. Ik zag een blauw bord voorbij schieten met de naam van een stad erop. Vlak voor de stad stegen we op.  

¹ Droomduiding: ML is 1050 in Romeinse cijfers. We gingen dus echt hard! ML zijn tevens de initialen van Momentums laadklep, de gedichtenbundel van Jérôme Gommers waarover ik al eerder schreef. Zie hier de droomrecensie.

Ik ben geen vriend van mijn geweten

Guillaume Apollinaire, gewond door een granaat-
scherf in de Eerste Wereldoorlog 

Er zitten mensen op ons dak. Ze zijn dakdekkers. Ze boren in het beton.
Ze beginnen met boren om acht uur in de ochtend.
Dan ben ik al wakker. Ik ben een leeuwerik nu ik niet meer drink. 
Er zijn ook mensen die nooit alcohol drinken.
Het Franse woord voor alcohol is mooier. Het is: alcool. 
Ik drink nu twaalf dagen geen alcool. Ik heb zin in alcool. O, geef me toch een biertje! 't Is maar 5%!
Maar ik hou vol. Ik doe het voor m'n lever. Het is puur altruïsme. Ik heb mijn naaste lief (ook als mijn naaste in mij zit).
Ik ga vroeg naar bed. Ik slaap als een roos. Ik word niet wakker midden in de nacht. Van de avond naar de ochtend is een reis zonder onderbreking. Ook droom ik niet. Ik ben een realist.
Kinderen, die dromen.
De droom is een ontsnapping uit de slaap. De droom stijgt op uit de slaap als een luchtbel van de bodem van de zee.
's Ochtends om acht uur zet ik mijn blote voeten op de harde houten vloer en daar is het realisme.
's Avonds kijk ik tv. 
Ik wil Alcools van Guillaume Apollinaire gaan lezen maar m'n Frans is niet goed genoeg.
"Eigen schuld. Had je je tijd maar beter moeten besteden."
Dat is de stem van mijn geweten. Ik ben geen vriend van mijn geweten. Vrienden, daar heb je plezier mee. 
"Et tu bois cet alcool brûlant comme ta vie. Ta vie que tu bois comme une eau-de-vie."¹
Apollinaire was een aristocraat. Hij verkeerde in de hoogste kringen.

¹ "En je drinkt deze brandende alcohol als je leven. Je leven dat je drinkt als alcohol."

Hij vond geen pen

Uit mijn droom

Je moet nooit over dromen schrijven.
Vannacht droomde ik het volgende: een groot schrijver kon geen pen vinden om mee te schrijven.
Nu moet je niet denken dat deze schrijver al veel meesterwerken had geschreven toen hij opeens geen pen meer kon vinden.
Nee, hij kon vanaf het begin geen pen vinden.
Hij had nog nooit iets geschreven.
Hij zocht en zocht, hij reisde per schip de hele wereld over (schepen zijn het gangbare vervoermiddel in dromen).
Maar waar hij ook aan land kwam, waar hij ook zocht, hij vond geen pen.

Ik was zesarmig geworden

Durga

's Middag ga ik op een bed liggen en dan doe ik mijn ogen dicht. 
De Spanjaarden noemen dit: siësta.
Mijn schoenen doe ik uit, want die horen bij het wakker-zijn, net als de jas.
Wat verkwikkend is een korte siësta!
Het is een soort pootje baden in de slaap (ongeveer zoals pootje baden in zee).
Je slaapt én je bent wakker (somnus sapiens).
Een paar dagen geleden lag ik zo op het bed met mijn armen onder mijn hoofd zoals mijn vader altijd deed.
Maar ik had nog twee andere armen, en die waren iets aan het optillen of repareren. En nog twee andere armen waren een sinaasappel aan het schillen.
Ik was zesarmig geworden!
Mijn nieuwe zesarmigheid bestond uit twee echte armen en vier gedroomde armen.
Heel even was ik een samengesteld wezen, deels verbeelding, deels werkelijkheid.
Ik leek wel de veelarmige god Shiva of de veelarmige godin Durga, die volgens de overlevering de naam had aangenomen van een demon die ze in een gevecht verslagen had.
Wonderlijk om de naam aan te nemen van degene die je verslagen hebt. Als dat bij ons ook de gewoonte was, dan heette Tottenham Hotspur nu Ajax. 

Heb je dat toen gemerkt?

Straatje in Napels

Ik was met de trein naar Napels gegaan. In de hal van station Napoli Centrale stond een meisje van zestien jaar. Ik herkende haar onmiddellijk. Het was Marion. Toen ze bij mij in de klas zat, op het gymnasium, erg lang geleden, was ik – in stilte – verliefd op haar.

"Marion!" riep ik.

Ik kon gewoon niet geloven dat ze nog steeds zo jong was, terwijl ik ondertussen al meer dan veertig jaar ouder was geworden.

"Ik ben het, P.," zei ik, "uit Z., herinner je je niet?"

"O ja, nu zie ik het. Je was zo verliefd op me."

"Heb je dat toen gemerkt?" vroeg ik.

"Ik merkte dat je iets verborg, en ik wist dat het verliefdheid was. Meisjes weten zulke dingen."

Ze gaf me een arm, we liepen het station uit en staken het Piazza Garibaldi over. Mijn hart bonsde.

"Marion," vroeg ik, "waarom ben je nog altijd zestien? Waarom ben je niet ouder geworden, net als ik?"

"Heb je tijd?" vroeg ze.

"Een zee van tijd," zei ik.  

Uit: mijn droom van vannacht

Vannacht had ik een schitterend idee

Van de bal had mijn droom een tomaat gemaakt

Vannacht had ik een schitterend idee.
Het idee zag er in m'n halfdroom ongeveer zo uit als het vliegende doelpunt van Robin van Persie tegen Spanje.
O, wat een schitterend doelpunt! En wat een schitterend idee! Ik schreef het op.
Voor het geval me 's nachts iets schitterends te binnen schiet ligt er naast het bed altijd een vel papier met een pen.
Bij daglicht, de volgende ochtend, schitterde het idee minder dan in het donker. Dit is vaak zo (maar niet altijd).

Z. heeft een reservedroom

Z. (9) vertelde me vanmorgen aan tafel over haar grote droom.
Ik mag het aan niemand verder vertellen.
"En wat nou als je grote droom niet uitkomt?"
"Dan heb ik nog een reservedroom."

Over films

Ralph Fiennes, de acteur die Voldemort speelt

1.
M. (12) droomde van Voldemort, de duisterling uit Harry Potter.
Ze raakte hem aan in haar droom.
Hij voelde aan als chips: "Ik had kruimels aan mijn vingers als bij chips."  

2.
Ik zag op tv een film getiteld Hemel.
Een mooie jonge vrouw ging almaar uit de kleren.
Zo te zien was zij nog een tiener.
Ik zei tegen M. (41) die naast me zat: "Dat lijkt me niet leuk voor de ouders van die jonge vrouw."
En M. zei: "Dat is een zinnig criterium bij het beoordelen van Nederlandse films. Is het leuk voor de ouders of niet?"

Over dagdromen

1.
Een mens kan tegelijkertijd veel willen en niks doen.
Het is opvallend dat er geen automatisme in de hersenen of het zenuw-stelsel bestaat dat deze combinatie uitsluit (zoals het uitgesloten is om, bijvoorbeeld, tegelijkertijd te slapen en wakker te zijn). 

2. 
Een vaak voorkomende vorm van tegelijkertijd veel willen en niks doen is: dagdromen.
Het is aangenaam om je over te geven aan deze vorm van tijdverspilling.
De menselijke soort is misschien niet volledig ingesteld op zelfbehoud, zoals Darwin beweert, maar deels ook op zelfverkwisting. Dat zou niet gek zijn en een hoop verklaren.

3.
De dagdromer verschilt vooral van de zogenoemde doener op het gebied van de perceptie van tijd.
Sommige mensen worden geboren met het gevoel dat ze maar weinig tijd hebben. Anderen met het gevoel dat de hun bemeten tijd oneindig is.
Onder die laatsten bevinden zich de dagdromers, de besluitelozen en de knagers aan eigen vleugels. 

5.
Ik vermoed dat het dagdromen, het besluiteloos-zijn en het knagen aan eigen vleugels ophoudt wanneer het besef van de eindigheid (de twijfel aan de onsterfelijkheid!) zich aandient.

Het droomvoetbal van voor mijn geboorte

Francisco "Paco" Gento (geb.1933)

Mijn vader had het vaak over de voetballers Di Stefano, Puskas en Gento. 
Zij waren in zijn ogen de beste voetballers die er ooit geweest waren.  
Ik kende alleen hun namen (door mijn vader).
De bijnaam van Di Stefano was De blonde pijl.
De bijnaam van Puskas was Kanonnetje Boem.
De bijnaam van Gento was De koude wind van de Cantabrische Zee.
Zij konden een bal met veel effect langs een stoffige zonnestraal omhoog laten stuiteren.
Eén schijnbeweging van Puskas en alle spelers van de tegenstander lagen tegelijkertijd op de grond.
Ik twijfelde aan de fantastische verhalen van mijn vader.
Toen zag ik Xavi, Iniesta en Messi spelen.
Het was precies het tovenaarsvoetbal dat ik voor me zag als mijn vader het had over Di Stefano, Puskas en Gento!
Het bestond dus echt.

Ik ontdekte dat de mensheid was uitgestorven

Bakelieten telefoon

Ik droomde dat ik aan het telefoneren was.
Ik kreeg alleen maar antwoordapparaten aan de lijn.
Hoe meer antwoord-apparaten ik aan de lijn kreeg, hoe meer ik ging bellen.
Maar niemand nam op.
Ik keek naar buiten en ik zag niemand.
Ik ontdekte dat de mensheid was uitgestorven.
Alleen de antwoordapparaten werkten nog (vroeger bestonden er geen antwoordapparaten).