Ik stuitte op een vreemde kwitantie

Logo van Klieder en Vlek (Flourish and Blotts)

Ik was onze administratie op orde aan het brengen voor de Belastingdienst.
Ik vond een kwitantie van een boekwinkel genaamd Klieder & Vlek, boekver-kopers sinds 148 v. Chr.
Ik kende die boekwinkel niet.
Ik vroeg aan M. (14) of zij hem misschien kende.
"Ja die ken ik," zei ze, "het is een boekwinkel uit Harry Potter. Je kunt er komen via de tovenaars-kroeg De Lekke Ketel."

Alle ramen en deuren stonden open

Het was nacht en het was warm.
Het was noodweer boven de stad.
Het stortregende.
Alle ramen en deuren stonden open.
Onze administratie, die altijd lekker in het zonnetje op de vensterbank ligt (naast de poes), was doorweekt.
Alle papieren zaten aan elkaar vast gekleefd.
Ik ben de hele nacht bezig geweest met het voorzichtig van elkaar lostrekken van de papieren en het aan waslijnen te drogen hangen van de papieren (met wasknijpers). 
Onze administratie hangt te drogen aan waslijnen.

Wanneer je alles zo mooi en zichtbaar mogelijk doet

Van gistermiddag vijf uur tot vanmorgen vijf uur heb ik een groot deel van de administratie zo mooi en zichtbaar mogelijk op orde gebracht.
Het is niet zinvol om te streven naar geluk of rijkdom of macht.
Maar wanneer je alles zo mooi en zichtbaar mogelijk doet kun je gelukkig en rijk en machtig worden.
Dit heb ik uit de Tao Te Ching van Laozi (de 道 van 老子). 

We verliezen geen tijd met opruimen en ordenen

Henri Poincaré (1854-1912)

Toch is het een effectieve administratie, de onze.

We verliezen geen tijd met opruimen en ordenen. Die tijd kunnen we mooi voor iets anders gebruiken.
Een ander voordeel is dat we nooit iets kwijtraken. Een systeem wordt robuuster en effectiever door er wanorde en willekeur in toe te laten.
Dat zei ook de wiskundige Henri Poincaré (Albert Einstein leende van hem de formule E=mc²).

Ik heb er een hekel aan iets te zoeken wat kwijt is

Ik zocht een brief van de bank uit oktober vorig jaar.
Ik heb er een hekel aan iets te zoeken dat kwijt is.
Na een dag archeologisch onderzoek vond ik de brief.
Hij lag bij de ingang van een grot op de noordelijke flank van een half versteende berg papieren met een besneeuwde top.
Dit bergmassief, met een aantal indrukwekkend oprijzende reuzen, werd in een ver verleden gevormd door hevige botsingen – administratiebevingen – tussen papieren subcontinenten.
M. (37) noemt dit bergmassief: onze administratie.