De avondlucht is geurig en vol beloften

Lakens hangen te drogen in de warme wind

De avondlucht is geurig en vol beloften. 
De poes ligt languit op de afkoelende tegels van het terras.

Kinderen zijn laat nog op straat.

Hun tumult.

 

Hij is bijna twee meter lang

Midden op het centrale plein hier in het Oostelijk Havengebied staat vaak een man te zingen als een onzeker kind.
Hij zingt dan het lied Tulpen uit Amsterdam.
Hij kent daarvan wel de melodie, maar lang niet alle woorden.
Hij is in zijn pyjama en op zijn pantoffels.
Hij is bijna twee meter lang.
Veel mensen die op het plein zijn beginnen te lachen zodra ze hem zien.

Over klimaatverandering

Antonio Vivaldi uit Venetië (1678-1741)

Opnieuw een herfstdag.
Het lijkt wel of er nog maar één seizoen bestaat.
Ik heb de De vier seizoenen van Antonio Vivaldi maar opgezet en een pizza quattro stagione besteld.
De klimaatverandering heeft de seizoenen van Vivaldi gelukkig nog niet aangetast.
En de quattro stagioni van de pizza zijn ook nog niet aangetast.
Toch moet de Italiaanse keuken speciaal voor de Lage Landen eens werk gaan maken van een pizza sempre autunno (pizza altijd herfst).

Over de verdwenen lente

Wat is het koud voor de tijd van het jaar! 
Klimaatwetenschappers zeggen dat de aarde wel opwarmt, maar dat we daar niks van merken omdat steeds meer warmte wordt opgeslagen in de diepte van oceanen.
Dit las ik in de krant.
Dus als je je afvraagt waar toch de lente is gebleven, dan weet je het nu.
Die zit in de diepte van oceanen.

Met welk doel ben jij hier vanavond?

M. (40) was naar een discotheek gegaan.
Ze was al vijftien jaar niet in een discotheek geweest.
Ze is aantrekkelijk en ze kan sexy dansen, dus kwam er een man op haar af.
Hij vroeg niet (zoals een man vijftien jaar geleden zou doen):
"Wil je wat drinken?"
Of:
"Wil je met me dansen?"
Nee, hij vroeg:
"Met welk doel ben jij hier vanavond?"
M. antwoordde: "Om te dansen."
En hij: "Ik om te neuken. Heb je zin om met mij te neuken?"

En hoe heet jij?

Ik was op een feestje. Het was een leuk gezelschap. Enkele mensen bleek ik al twintig jaar te kennen. Nou ja, zij kenden mij al twintig jaar. Een van de mannen die mij al twintig jaar kende was met een grappige vrouw.
In de tram terug naar huis ging die grappige vrouw aan mijn baard zitten. Ze zat aan mijn baard te friemelen. Op de halte Zeeburg namen we afscheid. Die vrouw en ik gaven elkaar een kus (op de wang), gewoon omdat we elkaar wel mochten. Ik vroeg: "Hoe heet je eigenlijk?"
"Kutje," zei ze. "En hoe heet jij?"

Ik heb verkering

"Ik heb verkering."
"O, hoe lang al?"
"Al een half jaar."
"En dat vertel je me nu pas."
"Ik weet het pas sinds gisteren."

 

 

 

 Uit: een gesprekje met Z. (8)

Verboden hier tieten te plaatsen

Aangepaste tekst op een waarschuwingsbord bedoeld voor fietsers
(Oostelijk Havengebied Amsterdam) Courtesy PdW