Over het niets en het nietsdoen of: het Gaiacomplex / III / Dolce

O V E R   H E T   N I E T S
E N
H E T   N I E T S D O E N 
O F:
H E T   G A I A C O M P L E X

I I I
_________

D O L C E

*

De tijd is een delfstof uit Schotland.
In 1788 publiceerde de Schotse geoloog James Hutton een traktaat getiteld: Theory of the Earth.
James Hutton had zich zijn hele leven bezig gehouden met de grond onder zijn voeten. In het traktaat toonde hij aan dat de aarde geen vijfduizend jaar oud was, zoals tot dan toe overeenkomstig de boeken van het monotheïsme was aangenomen, maar miljoenen of miljarden jaren oud.
Het was een historisch moment in de geschiedenis van de menselijke kennis. Een Copernicaans moment dat zich maar een paar keer per millennium voordoet.
Een tijdgenoot van Hutton schreef: "Onder onze voeten opende zich de duizelingwekkende diepte van de tijd."

*

Niet alleen de aarde, ook het leven erop bleek al miljoenen of miljarden jaren te bestaan. De eerste mensen van de soort homo sapiens leefden driehonderdduizend jaar geleden.
Ze waren jagers. Ze maakten hun voedsel niet zelf, de natuur maakte het voor ze. Het voedsel hing aan de takken, rende voor hun voeten en zwom in de rivieren. Ze hoefden het maar te plukken of te vangen.
Ze leefden zoals dieren leven.¹
Ze waren gezond, slank, beweeglijk en met weinigen, want het nomadische leven stond geen groot nageslacht toe.
Er zijn aanwijzingen dat ze gelukkig waren.
Tot twaalfduizend jaar geleden.
Vanaf toen liet homo sapiens zich het voedsel niet langer door de natuur aanreiken; hij ging het zelf verbouwen.²

*

Op dat moment – en op geen ander moment in de geschiedenis – ontstond de activiteit die we tegenwoordig "werken" noemen.³
Want de natuur was geen vriend van de landbouw. De natuur stuurde roofdieren, insecten, ziektes, onkruid, plagen, droogtes, stormen, branden, overstromingen.
Een boer die niet van 's morgens tot 's avonds werkte (in het zweet zijns aanschijns), zag binnen een paar weken zijn akkers te gronde gaan en zijn vee verkwijnen.
Niet werken – niets doen – betekende honger en dood en werd tenslotte, naarmate de landbouw zich verder over de planeet verspreidde, een vorm van verraad en ondermijning van de menselijke soort.⁴ 
De workaholic is daardoor een sacrale figuur in de landbouw. Hij is iemand die zichzelf opoffert in de strijd tegen de natuur (de aarde). Uit hem is het latere kapitalisme voortgekomen (ook daarin werd de workaholic weer een sacrale figuur).
En de jagende, de niet-werkende, de als een dier levende mens verdween (de Griekse mythologie was zijn zwanenzang).⁵
Het begin van het Tijdperk van het Werken, dat tot vandaag voortduurt, heet de landbouwrevolutie of neolithische revolutie. De term neolithische revolutie werd gemunt door de antropoloog en archeoloog Vere Gordon Childe, die bang was voor de ouderdom. Toen hij vijfenzestig was ging hij naar de Australische Blue Mountains, waar hij was geboren en opgegroeid. Hij ging op de rand van een overhangende rots staan. Hij zette zijn hoed en zijn bril af, trok zijn jas uit, nam de pijp uit zijn mond en sprong in de diepte.

*

Werken is: het temmen en onderwerpen van de natuur.
Welnu, zoals iedereen weet die homo sapiens een beetje kent is het maar een zeer kleine stap van onderwerpen naar verwoesten.⁶
Die zeer kleine stap zette homo sapiens. Niet alleen met betrekking tot de natuur om zich heen (de bossen, de zeeën), maar ook met betrekking tot de natuur in zich (zijn lichamelijkheid, zijn aardsheid): het monotheïsme was als het ware de innerlijke afronding van de landbouwrevolutie. Het plaatste homo sapiens behalve topografisch ook psychologisch buiten de natuur. Voortaan was dit wezen niet meer door de natuur uit natuur geschapen (door de aarde uit aarde), maar door een god uit niets.
En de Grieken lachten.
Het openingshoofdstuk van het Oude Testament rukte homo sapiens op radicale wijze uit de natuur als een plant uit de grond, en in plaats van een krachtige, rustige, zekere verbondenheid met de natuur, met de aarde, kwam een hachelijk pact, een zijden draad, met de ene en enige god.⁷
Homo sapiens was nu definitief een vreemde geworden op de planeet⁸, een "ontwortelde", een alien, een Fremdkörper.⁹

*

De crisis van de natuur (de aarde) die wij nu beleven is dus allesbehalve een neveneffect van landbouw, kapitalisme en monotheïsme¹⁰; het is einddoel, causa finalis van al het werken en geloven.¹¹
Dit is het Gaiacomplex.¹²
Dat Elon Musk nu bezig is met de voorbereidingen voor het afscheid van de aarde en het vertrek naar de planeet Mars is een logische volgende stap.
Hij wil een miljoen mensen meenemen naar Mars.
Duizend ruimteschepen zullen vanaf 2050 opstijgen.
Dit is zijn droom.
Hij wil dat zijn droom realiteit wordt. Of is "realiteit" een woord dat Elon Musk straks moet achterlaten op de toegetakelde aarde?

*

In 1968 reisden drie astronauten – zes ogen – in de Apollo 8 naar de maan. Ze reisden om de maan heen. Ze landden niet op de maan. Het was een verkenningsvlucht.
Tijdens deze historische reis werd een grote ontdekking gedaan, een onverwachte ontdekking die niet voorzien was in het draaiboek van de NASA.
Toen de drie astronauten namelijk achter de maan vandaan kwamen zagen ze – tot hun verrukking – in het peilloze duister opeens de helderblauwe aarde tevoorschijn komen.
Op dat moment begon een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van homo sapiens: de terugkeer naar de aarde en het afscheid van god.
Als je het belang en de betekenis van alle ondernemingen van de NASA in één woord zou moeten samenvatten, dan zou dat woord moeten zijn: de ontdekking van de aarde.
Jawel, de almachtige bevindt zich onder onze voeten.
Deze woorden zullen straks prijken boven de ingang van de Dolce far Niente Academie.

¹ "Dieren werken niet," schreef Immanuel Kant en dat zei dacht ik ook Georg Friedrich Hegel.
² De eerste duizenden jaren na de landbouwrevolutie leefden er twee types homo sapiens: de landbouwer en de jager of "jager-verzamelaar".
³ Toen het Tijdperk van het Werken begon leefden er op aarde naar schatting vijf miljoen mensen. Alle vormen van werken die we nu kennen, ook de kunst, ja, juíst de kunst, zijn uit het "zelf verbouwen" voortgekomen.
⁴ Elke akker is een slagveld en elke boer een soldaat. Of zoals Paulus schreef in een brief aan de verbaasde inwoners van Thessaloniki: "Wie niet werkt zal niet eten."
⁵ Friedrich Nietzsche was de eerste die deze mooi levende dier-mens een gearticuleerde stem gaf, omdat hij er zelf één was: "De mensen voelen dat ik een dier ben," schreef hij in een aantekening.
⁶ De wijsheid van Sun Zu: "Laat het land van de tegenstander intact", was aan homo sapiens niet besteed.
⁷ De ene en enige god van het monotheïsme was een landbouwgod, een boerengod.
⁸ Het woord planeet komt uit het Grieks. Het is afgeleid van het Griekse werkwoord πλανᾶσθαι (planestai) = zwerven, ronddolen. Het betekent: ronddolend hemellichaam. Pas met Copernicus en Galileo werd ook de aarde een ronddolend hemellichaam, een planeet.
⁹ De band die de jager of jager-verzamelaar met de natuur (de aarde) had was hieraan tegenovergesteld en kan misschien het best begrepen worden door het begrip "metamorfose": alles kon in alles veranderen (een mens in een dier in een god in een rivier in een storm). Uit deze geest van de jager of jager-verzamelaar komt voor een deel nog de Griekse mythologie voort, die een en al jacht, plezier, achtervolging, lust en genot is! In de landbouw en het monotheïsme is de mens juist geheel tot stilstand gekomen. Hij heeft een huis. Hij zit aan een tafel, op een stoel, met een pen en een stuk papier. En hij schrijft. En wat hij schrijft is een product van zijn bewegingloosheid. En ook zijn wraakzuchtige moraal komt voort uit deze bewegingloosheid. En ook het gebod tot onveranderlijkheid komt eruit voort.
¹⁰ Tot nu toe is het monotheïsme als verwoestende kracht naast de landbouw en het kapitalisme min of meer over het hoofd gezien. Dit heeft de beweging van de duurzamen (de "wederaarders") verzwakt. Over de geboorte van het kapitalisme uit het monotheïsme, zie: Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus (1905) door Max Weber.
¹¹ Onze welvaart is het neveneffect. 
¹² Naar analogie (losjes) van Freuds "Oedipuscomplex"

 
© Peter Bekkers

Over het niets en het nietsdoen / II / Primo
Over het niets en het nietsdoen / I / Secundo

Over biggelen

 

Over biggelen

 

Ik moest onder narcose

"A glass full of living blood"

1.
Een jaar geleden werd ik geopereerd. Het was een kleine operatie van een half uur.
Ik moest onder narcose.
Nooit eerder was ik onder narcose geweest.
Toen ik wakker werd voelde ik me zeer uitgerust, maar niet zoals na een paar uur slaap. Het was juist alsof er helemaal geen tijd verstreken was, alsof ook de tijd onder narcose was geweest.

2.
Zou het kunnen dat wat Sigmund Freud het onbewuste of het onderbewuste noemde, gewoon het lichaam is?

3.
Ik las dat Dante's Divina Comedia onlangs op zo'n manier is vertaald dat moslims er geen aanstoot aan kunnen nemen.
Wij leren niet van onze geschiedenis.
Toen de Duitse censor eeuwen geleden de Divina Comedia bij de grens in beslag nam, zei hij: "Mit gottlichen Sachen macht man keine Komödie."

4.
Ik ben al mijn hele leven bezig voor mezelf de wijsheid van de vrolijkheid aan te tonen.

5.
"Something is wrong, I know,
when a glass full of living blood
has to fly, in terror,
across the snow."¹

6.
De vernieling van de natuur – ook van de menselijke natuur – is geen neveneffect maar causa finalis van kapitalisme, landbouw en monotheïsme; het neveneffect is onze welvaart (supermarkten, snelwegen, warenhuizen, luchtvaart, televisie etc.).
Hierover eind deze week meer in het derde en laatste deeltje van Over het niets en het nietsdoen.

7.
Thierry Baudet is een romanticus van de ongelijke strijd.

8.
Ik heb gemerkt dat ik dingen makkelijker kwijtraak als ik niet weet dat ik ze bij me heb.  

¹ Volgens W. (1959-2016) werd dit gedicht geschreven door William Butler Yeats (1865-1939). Ik heb het gedicht nergens kunnen vinden in de verzamelde werken van Yeats. Mogelijk is het geschreven door W. zelf.

Er moet iets mis zijn met de bobine

1.
"Er moet iets mis zijn met de bobine," zei mijn vader vaak wanneer een van zijn auto's niet wilde starten. Het niet starten van een auto is iets zeer teleurstellends.
Bobine is een van de vele mooie woorden die aan de oppervlakte komen wanneer er iets mis is.¹
Sinds mijn vaders dood heb ik het woord niet meer gehoord.
Ook de woorden nokkenas, differentieel, koppakking en momentsleutel heb ik sindsdien niet meer gehoord.

2.
Iedereen noemde mijn vader Harry, maar hij heette eigenlijk Herman.
Er zijn veel mensen die Harry genoemd worden, maar eigenlijk niet zo heten.
A. vertelde donderdagochtend op de pont dat een goede vriend van hem Freek heet en door iedereen Harry wordt genoemd. 

3.
Misschien zijn de sociale media wel een geleider van duizenden jaren onderdrukte woede (ongeveer zoals een bliksemafleider).
Mogelijk is over enkele tientallen jaren de totale hoeveelheid woede in de wereld verminderd.
Maar Michel Eyquiem de Montaigne zei: "Woede vermeerdert door er woorden aan te geven."

4.
M. (48): "Er heeft zich een pindakaasrevolutie voltrokken en Calvé heeft de slag gemist."

5.
Wij moeten de fluïditeit van goed en kwaad zien (wij moeten niks). 

6.
Lust: helder en plotseling; een herinnering aan het gouden tijdperk waarin alles alles was. Woef!

¹ De bobine levert de spanning die nodig is voor de ontstekingsvonk van de bougie.

Over de hoerenzoon en hoe hij het ernaar gemaakt had

In het Spaans is hoerenzoon higo de puta.
Ik heb verre Andalusische voorouders.
Uit Andalusië komt ook de dichter Federico García Lorca.
In zijn werken komen veel vlinders voor.
En wat heeft hij mooi over zigeuners geschreven.
En wat kon hij mooi van de hak op de tak springen.
In 2001 woonden we in een huis aan de H-straat in A. In dat huis werd M. geboren. Morgen wordt ze twintig jaar. Ze is zeer lief.
Ze krijgt voor haar verjaardag:
1) Het boek De ontdekking van de wereld door Clarice Lispector;
2) Een zak vruchtbare aarde van veertig liter;
3) Een clematis met witroze bloemen en citroengele harten.
Het is dezelfde clematis die vol met duizenden en duizenden bloemen tegen de gevel van ons huis in de H-straat groeide, tot het huis een nieuwe eigenaar kreeg.
De nieuwe eigenaar zaagde de dikke stam van de clematis bij de grond af omdat, zo verklaarde hij, de clematis de waarde van "zijn stenen" (zijn huis) bedreigde.
Toen heb ik hem voor hoerenzoon uitgescholden. Hij wou me slaan omdat ik zogenaamd zijn moeder had beledigd, maar toen sloeg ik hem.
En de duizenden en duizenden bloemen verkwijnden.

Over vrede

Calm Down (CD)

.
In 1958 ontwierp Gerald Holtom een vredessymbool. 

Het symbool was samengesteld uit de letters N en D van het internationale semafooralfabet.
De N van Nuclear en de D van Disarmament. 
Wat knoflook, kruis en daglicht waren voor de vampier, was Holtoms symbool voor de nucleaire wapenwedloop. Nou ja, dat was de bedoeling.
Het stond op T-shirts en op wangen in de jaren '60 en '70 en ook op legergroene schooltassen uit de legerdump.
Legerspullen waren toen net zo populair als de vrede.
Op de afbeelding zie je een nieuw symbool met letters uit het internationale semafooralfabet, namelijk de letter C van Calm en de letter D van Down.
Ik heb het zelf ontworpen.
Niet tegen de nucleaire wapenwedloop, maar tegen de woede van allen tegen allen die aan het begin van de eenentwintigste eeuw op de sociale media is losgebarsten.
Als je een T-shirt wil met zo'n mooi en functioneel symbool erop, dan kun je het bij Eeuwige Bouillon bestellen, met een teken van echtheid. Het T-shirt is verkrijgbaar in alle kleuren, als het maar legergroen is, om Henry Ford te parafraseren.

Noem jij mijn moeder een hoer?

John Cage (1912-1992)

1.
Ik verdien weinig geld met hard werken. Daar staat gelukkig tegenover dat ik veel geld verdien met niksdoen. 

2.
Iemand vroeg: "Wat heb je nou aan zo'n studie geschiedenis?"
Ik antwoordde: "Nou, door die studie kan ik kleine stukjes toekomst voorspellen."
Dat vond dat figuur maar nutteloos.

3.
Nu ik minder alcohol drink word ik minder aardig. Al mijn goede eigenschappen waren bijwerkingen van de alcohol.

4.
Je kunt ruimte in tijd meten: "Hoe ver is het?" "Twintig minuten".
Je kunt tijd niet in ruimte meten: "Hoe laat ben je vrij?" "Over drie kilometer".
Dit zei Jerry Seinfeld de komiek.

5.
De componist John Cage heeft een muziekstuk geschreven dat 639 jaar duurt.
De uitvoering begon op 5 september 2001 met een lange stilte.
Op 5 februari 2003 klonk de eerste noot.
Volgend jaar, op 5 februari 2022 om precies te zijn, zal een volgende noot klinken.
In 2640 zal de laatste noot stoppen met klinken.
Dan ben ik 682 jaar.

6.
M. (19): "..." [onverstaanbaar]
Ik: "Wat zei je?"
M.: "Niks."
Ik: "Jawel lieverd, je zei wat."
M.: "Ik zei goedemorgen."
Ik: "Goedemorgen."

7.
Ik heb één keer iemand (een onbekende) voor hoerenzoon uitgemaakt. Hij werd kwaad.
"Noem jij mijn moeder een hoer?" schreeuwde hij.
"Ja," zei ik, "jouw moeder moet wel een hoer zijn, anders was jij niet zo'n hoerenzoon."
Hij had het ernaar gemaakt.*

8.
Op de punt aan het einde van deze zin passen volgens een berekening van octopusdeskundige Peter Godfrey-Smith ongeveer 170 miljoen ribosomen.

* Later meer over de hoerenzoon en hoe hij het ernaar gemaakt had.

Over tijdrekken

Twee dagen geleden speelde Manchester City in de kwartfinale van de Champions League tegen Borussia Dortmund.
Wat speelde Manchester City subliem. Het leek net alsof de ploeg een organisme was.
Dit was deels om te lachen, want het sublieme werkt op de lachspieren.
In de laatste minuten begonnen de spelers van Manchester City tijd te rekken.
De keeper dacht lang na over de vraag waar hij de bal heen zou schoppen (hij was opeens een filosoof geworden).
Tijdrekken is alleen zinvol bij sporten met twee doelen aan de uiteinden van het veld zoals voetbal. Zulke wedstrijden worden immers door de klok beëindigd.
Bij sporten met een net in het midden is het zinloos. Zulke wedstrijden worden beëindigd door de winnaar.
Bij sporten zonder net, zoals wielrennen of hardlopen, is tijdrekken onzinnig.

Over mijn algemene en speciale theorie van de gerichte en de ongerichte woede

Mijn algemene theorie van de gerichte woede is dat mensen boos worden op andere mensen omdat die niet zo denken en voelen als zijzelf.
De gerichte woede is dus een onbeheerst verlangen naar overeenstemming.
Deze soort woede, die zeer veel voorkomt, zou je romantisch kunnen noemen; er zitten elementen in van een huwelijksaanzoek, een vredesvoorstel, een liefdesverklaring.
Er is ook een woede die niet speciaal op iets of iemand gericht is. Dit is een woede zonder vijand, zonder tegenstander; een woede sui generis. Deze soort woede berust mogelijk op een primordiale afschuw van het individu-zijn. Ook dit is een vorm van romantiek, zij het dat de romanticus (de woedende) nu niet streeft naar overeenstemming met de ander, maar naar algehele destructie. In zeer uitzonderlijke gevallen neemt deze woede de vorm van liefde aan, maar meestal wordt het een bloedbad.
Mijn speciale theorie van de woede verklaart de uitzonderingen. Jacuzzi)

De geest van de tijd is woede

Seneca de Jongere (nozem)

Ik ga een uitgeverij oprichten die pamfletten, schotschriften en manifesten uitgeeft.
De uitgeverij zal een archief van woede aanleggen, het Archive de la Colère.
Hiermee vangt de uitgeverij de geest van de tijd (de geest van de tijd is woede).
De uitgeverij zal de planetaire woede gaan oogsten zoals windmolens de wind en zonnecellen het licht.
Seneca de Jongere heeft mooi over woede geschreven in zijn werk De ira ("Over de woede"). De uitgeverij zal dit werk opnieuw laten vertalen en uitgeven.
Ook gaat de uitgeverij een woedefestival organiseren (Woedstock), waarin de geest van de tijd mag waaien. Op het festival zullen vele bands spelen, waaronder enkele die zeer woedend zijn.

Over politiek

Over neuken

Over het nazisme

Prins Philip was de zoon van god

De zoon van god (1921-2021)

Ik hoorde dat prins Philip de zoon van god was.
Dit vertelde een man die een peniskoker droeg vandaag op het journaal.
Aanvankelijk was hij niet zeker of de prins de zoon van god was, vertelde de man met de peniskoker, die verder geheel naakt was.
Maar toen de prins op een dag om regen vroeg en de regen kwam, en op een andere dag om zon, en de zon kwam, toen was hij er zeker van.
Op de foto zie je prins Philip, Hertog van Edinburgh en zoon van god, met de lichtblauwe sjerp van de Deense Orde van de Olifant.

Er zijn nog zoveel nieuwe goden mogelijk

Dansende god

Dit jaar zullen eindelijk de deuren van de Dolce far Niente Academie open gaan. 
Op de academie zal onder meer een college godvorming (theotechniek) worden aangeboden – een kunst die verloren is gegaan.
De Grieken waren de laatste godvormers van Europa; daarna vestigde zich het monopolie van de ene en enige god.
De religieuze creativiteit en het religieuze plezier worden al millennia lang belemmerd door dit sombere monopolie ("monotheïsme").
Kunstenaars met een talent voor godvorming gingen zich toeleggen op wat nog wel mocht: schilderen, componeren, schrijven, beeldhouwen, theater maken.
Hoe is het mogelijk dat in duizenden jaren niemand behalve professor Nietzsche tegen het verbod op godvorming in het geweer kwam? Wij moeten weer polytheïsten worden.
Je moet weten dat goden er zijn om ons gezelschap te houden en om plezier met ons te maken. "Ik zou alleen in een god geloven die kon dansen," schreef professor Nietzsche in Middag en eeuwigheid.
Er zijn nog zoveel nieuwe goden mogelijk.

Zie ook, o.m.: het godje Messi; het godje van de nabijheid; IJsselgodje

Over brillen

Ik heb drie brillen.
Een bril voor dichtbij.
Een bril voor veraf.
En een bril om televisie te kijken.
De brillen koop ik bij de supermarkt.
Ze zijn mooi.
Ze zijn niet duur.
Ze gaan snel kapot.

Hij heeft een mooie zachte stem

Herman Tjeenk Willink (79)

Ik zag een interview met Herman Tjeenk Willink.
Hij is minister van Staat (een erebaan).
Hij is erbij gehaald om ervoor te zorgen dat er een kabinet komt. 
Het lijkt wel of de minister van Staat kennis heeft van mijn nulverplaatsings-techniek! 
Er is geen enkele veront-waardiging in hem.
Verontwaardiging is de emotie die regeert in een wereld van tegenstellingen.
Hij heeft een mooie zachte stem die hem gezag verleent.

Een compliment is wat waard

David Bowie door de fotograaf Helmut Newton

Ik zong een lied van David Bowie.
Ik zong het op straat.
Ik kan niet mooi zingen.
"Wat zingt u mooi," zei een man die bij de ingang van de supermarkt stond.
Toen ik weer naar buiten kwam met zalm en twee preien vroeg hij geld.
Dat was de prijs van het compliment.
Ik haalde een muntstuk uit mijn broekzak en gaf het aan hem. 
Een compliment is wat waard.

Veel praten helpt tegen dikheid

Sardines

We hebben een weegschaal gekocht. Gisteren om drie uur 's middags ging ik erop staan, meteen na mijn lichamelijke oefeningen tegen de dikheid in de buitenlucht.
De weegschaal gaf aan: 87,0 kg.
Dit is 10 kilo te veel voor een man van mijn leeftijd en bouw (mijn botten wegen 10 kilo; zonder botten ben ik precies op gewicht).
De buik is de plek waar mannen het vet opslaan dat ze overhouden aan de combinatie van onbeweeglijkheid en eetlust.
De tijden van onbeweeglijkheid zijn voorbij.
Ik eet alleen nog groente, noten, fruit en vis – het menu van de jager-verzamelaar en ik dacht ook van Filippo Marinetti de futurist.
Ook veel praten helpt tegen dikheid.

Terwijl ik aan het lopen was

Mijn handen, op mijn rug (foto M.)

Wat zou toch de reden zijn dat oude mannen graag met hun handen op hun rug lopen?
Dit vroeg ik me af terwijl ik aan het lopen was over het Cruquiuseiland hier vlakbij.
Ik liep met m'n handen op m'n rug zoals oude mannen doen.
Toen D. eraan kwam deed ik snel m'n handen langszij, om geen oude indruk te maken.
Maar ik vond het een fijne manier van lopen.

Er zijn twee soorten gebeurtenissen

Knoop aan mijn jas

Er zijn twee soorten gebeurtenissen.
Ten eerste: gebeurtenissen die eerst gebeuren en dan pas worden beschreven.
Ten tweede: gebeurtenissen die eerst worden beschreven en dan pas gebeuren.
Achttien dagen geleden beschreef ik hoe, onder de enorme druk van mijn dikke buik, de middelste knoop van mijn jas losliet en als een projectiel door de supermarkt schoot.
Ik moet bekennen dat dit niet echt was gebeurd. Toen nog niet.
Het was dichterlijke vrijheid.
Maar twee weken nadat ik de gebeurtenis beschreven had – wat denk je? Daar springt me die knoop precies op de beschreven manier in de supermarkt van m'n jas!
En zo zie je maar weer, dat je altijd aandachtig naar de dichter moet luisteren, hem nooit moet onderschatten. Zijn verbeelding heeft voorspellende krachten.
Let op: niet de dichter zélf is een ziener, maar zijn gedicht.
Dat zegt ook Octavio Paz.

Wat A. zei

In het midden: het Torentje

Onderweg naar de tennisbaan zei A.: "Mark Rutte is een politieke monnik. Het Binnenhof is zijn klooster en het torentje is zijn hermitage."
Dat vond ik zo goed gezien.

 

 

Daar hebben ze alles

Groene kool

Ik moest kopen: een groene kool en rauwe bieten.
Ik ging naar de Jumbo met een oppervlakte van 2000 m².
Daarna ging ik naar Albert Heijn met een oppervlakte van 1500 m².
Toen deed ik wat ik altijd doe als Jumbo en Albert Heijn het niet hebben.
Ik ging naar het Turkse winkeltje met een oppervlakte van 40 m².
Daar lagen de groene kolen en de rauwe bieten in overvloed in de schappen (daar hebben ze alles).
Ik vind groene kolen mooi. Met hun aderen als aderen op de handen van oude mensen (en hun wangen als de wangen van de Borneose Orang Oetang).

Ik denk dat Sigrid Kaag wel vaker op tafels danst

Sigrid Kaag danst op tafel (het groen is het groen 
van haar partij)

Het antwoord is ja.
Het antwoord, bedoel ik, op de vraag of Sigrid Kaag ook op tafel had gedanst als de stembuspeiling van woensdagavond het juiste aantal zetels had voorspeld.
Ik denk dat Sigrid Kaag wel vaker op tafels danst.
De wereld – de kamer, je leven – ziet er heel anders uit vanaf een tafel. 
Je zet je voeten op nieuw terrein.
Ik heb op tafel gedanst op de dag dat ik was afgestudeerd.
Ik danste erop samen met M., die ook was afgestudeerd.
F. was er ook bij, maar hij mocht niet op tafel. Hij was te dik.
Ook bij andere gelegenheden heb ik op tafel gedanst.

Er zijn windmolens genoeg om tegen ten strijde te trekken

De windmolens van La Mancha

Sigrid Kaag klom woensdagavond op tafel en zij ging erop dansen.
Zij dacht dat haar partij D66 zevenentwintig zetels had.
Nu alle stemmen zijn geteld blijkt dat haar partij maar vierentwintig zetels heeft.
De grootste zetelwinst is daardoor behaald door Thierry Baudet.
Na opnieuw een dwaze en vergeefse campagne tegen windmolens won hij zes zetels.
Iemand zou Thierry Baudet een paard – Rocinante¹ – en een bediende – Sancho Panza² – moeten geven.
Er zijn windmolens genoeg in Nederland om tegen ten strijde te trekken.
Zou Sigrid Kaag ook op tafel hebben gedanst als de stembuspeiling van woensdagavond het juiste aantal zetels had voorspeld? 

¹ Het paard van de vernuftige edelman Don Quichot van la Mancha
² De dienaar van de vernuftige edelman Don Quichot van la Mancha

Sigrid Kaag stampt niet en maakt geen lawaai

Sigrid Kaag praat en beweegt als iemand die veel gevlogen heeft. Ze is lichtvoetig. Ze stampt niet en maakt geen lawaai. Ze glimlacht. Dat hoort bij het leven in de lucht en tussen vreemden. Ze draagt niet de last van een grote woede en als ze wint danst ze op tafel. Overigens is het niet zo dat je van veel vliegen automatisch Sigrid Kaag wordt.

Als je 8 verticaal halveert krijg je 3

Portret van mijn moeder in getallen (in 2021)

Als je het oneindigheidsteken (∞) rechtop zet, krijg je 8.
Als je twee 8-en naast elkaar zet krijg je 88.
88 is de leeftijd van mijn moeder. 
Als je 8 verticaal halveert krijg je 3 (een zeldzame operatie in de wiskunde).
Als je twee 3-en naast elkaar zet krijg je 33.
'33 is het geboortejaar van mijn moeder. 
De eerste drie cijfers van het getal π zijn 3,14 en daarom is 14 maart – 3/14 in het Engels – de internationale dag van het getal π.
π-dag is de geboortedag van mijn moeder.
Zondag waren we bij haar op bezoek om haar verjaardag te vieren.
Van π kennen we wel het begin maar niet het einde.

Er is weinig afstand tussen hem en de wereld

Lucebert / Dronkaard

1.
Onze politieke partijen verschillen zo weinig van elkaar, dat ze best kunnen fuseren tot één partij. Ik ga dan in de oppositie.

2.
"Vond je het fijn om te bonzen?" vroeg ik gisteren aan mijn hart.
"Heerlijk," sprak het, "harten zijn dol op bonzen."  

3.
De drie g's: grond, geld, god.

4.
De Russische schrijver Vasili Rozanov is een "innige" schrijver. Er is weinig afstand tussen hem en de wereld. Hij is bij de wereld zoals een jong dier bij het moederdier.

5.
Er is een nieuwe gedichtenbundel verschenen van Lucebert. Je zult zeggen: maar Lucebert is dood. Dat is waar, maar hij blijft na zijn dood gewoon doorschrijven (niet van dat benauwde).

6.
Mijn agenda is helemaal leeg door de coronacrisis.

7.
De roman Le martyre de l'óbèse van Henri Béraud werd in 1981 door Willem Frederik Hermans vertaald als De martelgang van de dikzak. Het werd opgenomen in deel 19 van Hermans' Volledige Werken: Werk van anderen. Daarin o.a. ook Wittgensteins Tractatus logico-philosophicus.
Dat ga ik ook doen!
Deel 3 van mijn Volledige Werken: Dode zielen. Deel 4: De man zonder eigenschappen. Deel 5: Honderd jaar eenzaamheid.

8. (Coronische overpeinzing 1)
Z. (16): "Het leuke van koekjes eten is dat je het zo goed in je oor hoort."

9. (Coronische overpeinzing 2)
M. (19): "Kijk jij wel eens hoe het gaat met de ruimtes tussen je tenen?"

Het rook lekker naar wind die van ver komt

Ik ging lopen (wandelen is ouwelijk).
De avondklok was al ingegaan. Het was ver na negen uur. Toch ging ik lopen. Ik had geen zin meer om thuis te blijven. Het waaide en het rook lekker naar wind die van ver komt.
Ik was alleen op straat (er was een avondklok). In de verte draaide een politieauto de kade op. Ik had geen geldige reden om op straat te zijn en dus verstopte ik me in een portiek. Mijn hart bonsde. Vanuit het donkere portiek zag ik de politieauto voorbij rijden. Ik wachtte een poosje en liep verder langs het water.
Toen kwam de politieauto er weer aan. Ik dook het trappetje af naar de steiger waar iedereen 's zomers zwemt en verstopte me tegen de kadewand. 
Het bonsde.

Over de zuidwesterstorm van 11 maart 2021

Je stelt je aan

Knoop aan mijn jas

Zaterdag ben ik met bier drinken gestopt. In plaats van bier ga ik wodka drinken. Gisteren heb ik bij mijn slijter een fles wodka en zes wodkaglaasjes gekocht.
De reden dat ik met bier drinken gestopt ben is dat ik er dik van word, zoals ik gisteren al schreef. Mijn buik is zo dik, dat ik nauwelijks de glimmende zwarte knopen van mijn winterjas dicht kan krijgen. De stof zit helemaal gespannen rondom de knopen en laatst sprong er zomaar een knoop af onder de enorme druk en die schoot als een projectiel door de supermarkt. Hetzelfde is onlangs met een broeksknoop gebeurd.
Mijn vrouw zegt dat ik overdrijf. Letterlijk zei ze: "Je stelt je aan."

Hoeveel weeg je?

Dik Trom

Ik ben te dik. Ik eet te veel pasta en te veel gebrande pinda's en ik zit te veel op mijn stoel.
's Ochtends sta ik op en dan ga ik op mijn stoel zitten.
Laatst riep iemand dikzak naar me.
M., die even oud is als ik en even lang, weegt zestien kilo minder (hij is iets te mager).
En H., die ik gisteren in m'n eigen straat tegen het lijf liep (hij woont twee straten verderop), weegt elf kilo minder. Ik had hem lang niet meer gesproken.
"Hoeveel weeg je?" vroeg ik.
"Negenenzeventig kilo," zei hij.

Ik ben niet veranderd

David Bowie zingt Alladin Sane

Iemand draaide op een platenspeler de plaat Alladin Sane van David Bowie. 
Voor het eerst sinds veertig jaar hoorde ik weer:
Panic in Detroit;
Time; 
The Prettiest Star. 
Veertig jaar geleden bestond ik uit louter verwachtingen en verlangens.
Ik ben niet veranderd. 
Ik heb niks bereikt.

Over het standbeeld van The Iron Lady

Margaret Thatcher (1925-2013)

De bijnaam van Margaret Thatcher was The Iron Lady.
Het standbeeld van The Iron Lady is vreemd genoeg niet van ijzer.
Het is vreemd genoeg van brons.
Het wordt onthuld op 15 mei.

Over diversiteit

De trinacrie op de Siciliaanse vlag

Er zijn te weinig mensen met drie benen in de gemeenteraad van Amsterdam.

 

Over dozen met vleugels

M. had een kartonnen doos met koekjes meegenomen uit de supermarkt.
Thuis ontdekten we dat er aan de zijkant van de doos vleugels zaten.
Meteen ging ik terug naar de supermarkt om te kijken of er nog meer dozen met vleugels waren.
En ja hoor, nog meer dozen met vleugels! 

Over gedachtestreepjes

Gedachtestreepjes liggen op de grond

P. liet het doosje gedachtestreepjes vallen dat ik hem twee jaar geleden had gegeven.  
Alle gedachtestreepjes lagen op de grond.
Ik had hem mijn gedachtestreepjes gegeven omdat die van hem op waren.

Over polyfonie

Het vogeltje op de foto maakt me al een paar ochtenden vanaf de dakrand wakker met een luid en helder geluid, glasachtig en ijspegelig.
Eerst dacht ik dat het geluid door meerdere vogeltjes tegelijk gemaakt werd, maar het is er maar één.
Werkelijk, een zilveren keeltje!

W. vind het heel aannemelijk (over tennis)

Vladimir Nabokov de schrijver op vlinderjacht

De tennissport is mogelijk uit het vlinders vangen voortgekomen.
Het vlindernet werd bespanning, de vlinder werd bal.
Het is zeer zeldzaam, wie weet eenmalig, dat zich uit een wetenschap – in dit geval de lepidopterologie – een sport ontwikkelt.
Het is een hypothese, ik moet het nog onderzoeken.
Maar W. vindt het alvast heel aannemelijk!