Ik blijf ongedeeld

Marilyn Monroe maakt zich op in de spiegel (de smart-
phone avant la lettre)

Voor het eerst in mijn leven heb ik een smartphone.
Dit is al meteen niet waar: eerder had ik een Blackberry.
Op een dag gooide ik mijn Blackberry uit het raam.
Ik had al spijt toen hij nog onderweg naar de straat was.
Een seconde na het ontstaan van mijn spijt spatte de Blackberry uiteen op de straatstenen.
De Blackberry zag er – toen hij nog heel was – uit als het dashboard van een snelle auto, maar mijn nieuwe smartphone ziet eruit als een poederdoosje. Ik voel me er verwijfd mee, dus ik ga hem niet in het openbaar gebruiken.
Ik kan de camera van de smartphone zo instellen, dat hij naar mij terugkijkt. Dan zie ik mezelf zoals een vrouw zichzelf ziet in het spiegeltje van haar poederdoosje. Op die manier zou ik een selfie kunnen maken.
Wat zitten er veel mogelijkheden om mijn leven met anderen te delen op de nieuwe smartphone! Ik kan bellen, sms-en, zoomen, skypen, emailen, whatsappen, instagrammen, facebooken, twitteren, bloggen, vloggen, locatiedelen en nog veel meer.
Telkens wanneer ik zo'n mogelijkheid wil activeren, wordt me gevraagd om toegang te verschaffen tot al mijn gegevens, met behoud van mijn privacy.
Ik beschouw dit als een contradictio in terminis, dus sta ik het niet toe, waardoor ik van de vele nieuwe mogelijkheden geen gebruik kan maken, jammer.
Ik blijf ongedeeld.
Alleen whatsapp gaf ik de gevraagde toestemming, en ik voelde hoe een deel van mijn privacy gretig uit de trillende smartphone gezogen werd. Daarna klonk er een boer (burp!).

Druk op vergrendelen om te ontgrendelen

Op het scherm van mijn nieuwe Blackberry staat: "Druk op vergrendelen om te ontgrendelen."
Wat te doen?
Een Blackberry is een merk mobiele telefoon.
Blackberry betekent braam.

Het digitale is niet kapot te krijgen

Ik moest heel vroeg opstaan.
Ik mocht me niet verslapen.
Voor de zekerheid kocht ik een digitale wekker in een Chinese winkel.
Ik stelde de wekker in op 06.35 uur.
Ik zette hem op een stoel in de gang, zodat ik hem niet kon uitzetten vanuit het bed.

Toen het alarm op het ingestelde tijdstip afging, sprong ik zoals ik me had voorgenomen met een nietsontziende sprong uit bed.
Ik bracht de wekker tot zwijgen door op Alarm off te drukken.
Ik dacht er verder niet meer aan.
Maar de volgende ochtend wekte de wekker me opnieuw om 06.35 uur!
Ik smeet hem direct het raam uit, zoals ik eerder met mijn Blackberry gedaan had.
De daaropvolgende ochtend werd ik opnieuw gewekt door die wekker!
Of was het m’n verbeelding?
Nee, ik hoorde hem en het was 06.35 uur. Het geluid kwam van buiten, van de straat, uit de goot waarin de wekker na de val terecht was gekomen.
Ik kleedde me vlug aan.
Ik ging naar buiten.
Ik gooide wat er over was van de wekker (een trosje lampjes, knopjes, draadjes en weerstandjes) in de ondergrondse vuilnisbak.
En pas toen die een paar dagen later geleegd was, toen hoorde ik de wekker niet meer.
Zo is de aard van al het digitale. Het is niet kapot te krijgen. Het weet van geen ophouden.