maandag 20 juli 2015

Ze had weinig gegeten

Watermeloenen (Congolese)
Vandaag kwam M. (14) terug uit Noord-Spanje. Ze had weinig gegeten onderweg. Alleen Pringles en Maltezers. Ze was met de bus, een reis van achttien uur. Meteen haalde ik voor haar bij Albert Heijn:
sushi;
een croissant;
een muffin.
Ook gaf ik haar:
een watermeloen.
's Avonds bereidde ik het gerecht Pad Thai. Dat is met rijstnoedels, limoen, ketchup, vissaus en donkere basterdsuiker. En verder met kip, eieren, groenten, taugé, pinda's en zoete chilisaus.

We praatten over koffie

Koffie
Ik was op een feestje. Er waren enkele schrijvers. Zoals zakenlui onder elkaar graag over zaken praten, ambtenaren over de ambtenarij en sportmensen over sport, zo praten schrijvers graag over geld.
Er was ook een handelaar in koffie. We praatten over koffie.

Intussen hadden twee types die vlak naast ons stonden het over mooie openingszinnen. Daar wisten ze zo te horen heel veel vanaf.
De handelaar in koffie vroeg of ik ook zoveel wist van openingszinnen.
Ik zei: "Ze hebben niet speciaal mijn belangstelling." 
Waarop hij zei, zonder verdere omhaal: "Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met het ijs."¹
Daarna praatten we verder over koffie. 

¹ De openingszin van Gabriel García Marquez' mythologische roman Honderd jaar eenzaamheid.

vrijdag 17 juli 2015

Over het construeren van toeval

De planeet Pluto op 21 meter van de zon-erwt
Als de zon zo groot was als een erwt en de aarde zo groot als een molecuul, dan draaide de aarde om de zon op een afstand van vijftig centimeter.
Pluto draaide dan om de zon op een afstand van eenentwintig meter.
En de
dichtstbijzijnde ster (Proxima Centauri) stond dan op honderddertig kilometer.
D
at is in Enschede vanuit mijn Amsterdamse huis gerekend!
Daar ben ik geboren!
Wat een toeval!

Hoe graag zou ik niet uit de dood willen opstaan

De leverancier van de chateaubriand
Toen ik twintig was kocht ik het boek Mémoires d'Outre-Tombe van François-René de Chateaubriand.
Ik kocht het omdat ik had gehoord dat het goed geschreven was en omdat er een deel van de koe naar de auteur genoemd was.
Niet elke schrijver valt zo'n buitengewone eer ten deel.
De chateaubriand is de malse kop van de ossenhaas
(musculus psoas major) en werd voor het eerst gesneden en bereid door de kok van Chateaubriand, in de tijd dat hij (Chateaubriand) ambassadeur was in Londen.
Ik kocht de memoires maar ik las ze niet toen ik twintig was. Ik kwam er niet doorheen. Het papiertje waar ik toen was gebleven (p. 49) zit er nog steeds in.
Ik lees het boek nu pas en het bevalt me. Ik heb het bij toeval teruggevonden in mijn bibliotheek en ik beschouw het boek graag als een geschenk van mijn jongere zelf aan mijn oudere zelf.
Chateaubriand in het voorwoord, vooruitlopend op zijn naderende dood: "Hoe graag zou ik niet uit de dood willen opstaan om de drukproeven te corrigeren."

donderdag 16 juli 2015

Het boek is zonder glans

New York, jaren vijftig
Ik kreeg een boek uit de jaren vijftig.
Het boek was in die jaren over het hoofd gezien.
Het werd niet verkocht.
De schrijver kon er niet van leven.

Maar nu is het boek herontdekt en kijk eens wat de uitgeverij erover zegt.
M
eesterwerk.
Ontroerend.
Aangrijpend.                
Hartverscheurend.
Onvergetelijk.
Dat is allemaal niet waar. 

maandag 13 juli 2015

Ik kom er steeds niet aan toe

Ik loop achter op schema.
Ik moet nog de hieronder opgesomde onderwerpen bespreken, maar ik kom er steeds niet aan toe.
Het is niet prettig om achter te lopen op schema.
Je hebt het gevoel dat alles wat je doet te laat is, ja vergeefs. 

Je zou de kunst moeten verstaan immer de boeggolf van het heden te zijn (want dat ben je). 
Een van de onderwerpen die ik nog moet bespreken is het onderwerp haast.
Maar enfin, in alle rust en berusting volgt hier de lijst van nog te behandelen onderwerpen:
1)    Over pulp als meesterwerk. Over marketing.
2)    Een slecht gevoel voor humor brengt je elke dag nieuwe
       vijanden.
3)    Over een smoes van de moeder van S.
4)    "Aerdenhout, Lamborghini, leven op stand."
5)    Over door de regen fietsen.
6)    Over platanen.
7)    "Voetballers zijn schrijvers."
8)    Over architectentaal.     
9)    "Dode door blikseminslag in selfiestick."
10)  Over Albert Heijn en Jumbo.
11)  Over op vakantie gaan zonder ouders.
12)  Over een milde vorm van totale krankzinnigheid.
13)  "Wie is toch Kim Kardashian?"
14)  "Mijn snelste levensjaar was van m'n vijfde tot m'n zesde."
15)  Over de ramadan.
16)  Over namen van schepen (Harmonie, Jowi, River Kwai).
17)  Over tijdreizen (over stillevens).
18)  Zijn planten intelligent? Over mijn klimop.
19)  Lately I've forgotten who I am.
20)  Over een ontmoeting met Putzi Hanfstaengl op het Centraal 
       Station van
 Florence.
21)  Over paspoortcontrole in de Duitse trein: "Ah, du lachst gern."
22)  "Mijn haat stierf met hun overgave."
23)  Operation Unthinkable (over Winston Churchill en de
       Wehrmacht).

24)  Over bijvoeglijke naamwoorden.
25)  Over haast.
26)  Over de profetie als noodkreet (over tijdsdruk).

donderdag 9 juli 2015

Toen hij drie weken oud was kon hij praten

Kim Jong-il
Kim Jong-il was de Geliefde Leider van Noord-Korea. Hij overleed in 2011.

Bij de geboorte van Kim Jong-il ontstond er een dubbele regenboog en verscheen er een nieuwe ster aan de hemel. Toen hij drie weken oud was kon hij lopen en toen hij acht weken oud was kon hij praten. 
Hij hield van films met Elisabeth Taylor. 
Hij was zelf een groot regisseur. 
Hij schreef een boek over films dat door Noord-Koreaanse regisseurs nog altijd als handboek wordt gebruikt. 
Als student schreef Kim Jong-il vijftienhonderd boeken en componeerde hij drie opera's. Deze muziekstukken waren beter dan alles wat ooit gemaakt is in de geschiedenis van de muziek. 
Zijn zoon Kim Jong-un is ook een begenadigd schrijver en componist. 
Kim Jong-il kon het laten regenen als hij er zin in had. Toen hij een keer ging golfen
voor het eerst in zijn leven sloeg hij gelijk elf keer een hole in one
Hij had geen ontlasting, daardoor hoefde hij nooit naar de wc.  


Bron: MSN nieuws

maandag 6 juli 2015

Over mens en dier

Plantaardige kattenstaarten (lisdodden (typha))
M (14): "Mensen zijn ingewikkeld. Dieren zijn veel simpeler, ook al hebben ze een staart."

Over gegrepenen

"De leer van de gegrepenen valt in de ratio van de ongegrepenen uiteen tot stof."

Uit Robert Musil, De man zonder eigenschappen, deel I (1930), hoofdstuk 62: Ook de aarde, maar met name Ulrich. huldigt de utopie van het essayisme (vertaling Ingeborg Lesener)

Ik heb vijftig jaar moeten wachten

Ruggengraat (röntgenfoto)
Op 22 januari 1924 werd Ramsay MacDonald de allereerste Labour-premier van het Verenigd Koninkrijk. 
Winston Churchill schreef over deze gebeurtenis: 
"Ik herinner me hoe ik als kind meegenomen werd naar het beroemde Barnum Circus, dat een collectie van wangedrochten en monstruositeiten bezat. Het monster dat ik het liefst wilde zien was het Wonder zonder Ruggengraat. Mijn ouders vonden het schouwspel te akelig voor mijn kinderogen en ik heb vijftig jaar moeten wachten om het Wonder zonder Ruggengraat te zien zitten op de ministersbank."  


Uit: Boris Johnson, De Churchillfactor, 2015, uitgeverij Spectrum

zondag 5 juli 2015

Ik had het zo druk

Hortensia
Vandaag had ik een vrije dag. Dat was al een maand niet meer voorgekomen. Ik had het zo druk.
Ik zat op het terras in de zon.
Ik dronk een kop koffie.
Ik rookte een sigaret.
Ik las de krant.
Ik gaf water aan de dorstige hortensia.
De poes lag uitgestrekt onder mijn stoel op de koele stenen.
De hortensia dronk het water gulzig en haar schoonheid keerde terug binnen enkele minuten.
Het is een schande (het is jammer) dat de planten geen eigen partij hebben en de dieren wel.
Onze poes voelt zich trouwens niet vertegenwoordigd door de Partij voor de Dieren. Ze zegt dat die partij geen oog heeft voor de belangen van het oneetbare dier en het ongegeten dier, en alleen maar opkomt voor sufferds als koeien en varkens. Maar het kan haar verder niks schelen.
Dat is een van de redenen waarom ik haar graag mag.
Dat de poes en ik de laatste tijd dichter tot elkaar zijn gekomen en regelmatig van gedachten wisselen over allerlei kwesties is trouwens te danken aan Haruki Murakami.
Het valt me op dat totale onverschilligheid en verstandigheid (wijsheid) elkaar niet uitsluiten.

vrijdag 3 juli 2015

You are here, so am I

Single van I Only have eyes for you
Soms overkomt me het gevoel dat
 de hele menselijke geschiedenis tot het heden behoort (een uitgebreid heden).
You are here, so am I
De psychologische implicaties van deze begripsverruiming, met name op het terrein van de religieuze en morele "melancholie" moet ik nog onderzoeken.²

¹ Dit is een zinnetje uit het lied I only have eyes for you dat werd geschreven door Harry Warren (muziek) en Al Dubin (tekst). Ze schreven het in het jaar 1934. Er leefden toen twee miljard mensen op aarde.
²
Ik ben bezig met het formuleren van een nog nooit eerder vertoonde, zuiver op oppervlakkig onderzoek en navelstaren gebaseerde psychologie op grond van onze perceptie van tijd. Zie hier enkele eerdere bijdragen. Het is de bedoeling dat deze studie m'n magnum opus wordt maar het is evengoed mogelijk dat het straks zal behoren tot m'n opera non scripta.

donderdag 2 juli 2015

Ik had zulke mooie voorbeelden

Karton
Je kunt je ergeren als iets niet precies zo blijkt te zijn als je dacht.

Je kunt je ook ergeren als iets wel precies zo blijkt te zijn als je dacht.

Ik had zulke mooie voorbeelden.
Ik had ze opgeschreven op stukken karton die ik had afgescheurd van een doos (er was niks anders).
Maar die stukken karton ben ik kwijtgeraakt.

Krekels, vuurvliegjes, wind, nacht (Toscane 2015)

Tegelijk met ons kwamen de vissers terug

Adolf Eichmann (1906-1962)
"We hebben hem uit zijn cel gehaald.
We hebben de strop om zijn nek gedaan en het luik ging open.
We hebben zijn lichaam naar het crematorium gebracht dat speciaal voor hem was gebouwd op de binnenplaats van de gevangenis.
We zijn met zijn as naar de zee gegaan.
We hebben tien kilometer gevaren, tot voorbij onze territoriale wateren.
We hebben zijn as in de zee gestrooid en we voeren terug.
Tegelijk met ons kwamen ook de vissers terug."


Uit: het staartje van een programma over de berechting en executie van Adolf Eichmann

zaterdag 20 juni 2015

Ik heb muren leren waarderen in mijn jeugd

Muur (grof metselwerk)
P. heeft een nieuw huis gekocht.
Hij heeft mij gevraagd om twee muren te metselen.
Een muur metselen is leuk werk, vooral als er ook een deur in moet, wat meestal het geval is.
Ik doe het graag, maar niet heel vaak.
Ik heb muren leren waarderen in mijn jeugd.
Mijn waardering voor deuren kwam pas later.

vrijdag 19 juni 2015

Hoe gaat het?

Beker van een trompet
Er was een documentaire op tv over twee muzikanten. 

De ene was oud en lag in bed en zong en blies op een trompet. 
De andere was blind en speelde op de piano.
Ze speelden samen.
Af en toe stak een vrouw haar hoofd om de deur en ze vroeg aan degene die in bed lag:
"Hoe gaat het?"
"Pijn," antwoordde hij.
"Waar?"
"Overal."
En dan zong hij weer verder (en blies op de trompet).

maandag 15 juni 2015

IJburg is erop vooruitgegaan

Las Vegas Strip
Tien jaar geleden heb ik acht maanden in IJburg gewoond. Het was toen een slaapstad.
Nu ben ik er even terug.
IJburg is erop vooruit-gegaan.
Ik dronk een goeie caffè latte op de IJburglaan. 

De IJburglaan is een soort Las Vegas Strip maar dan zonder casino's.
Nou ja, misschien is elk huis in IJburg wel een casino.¹
Misschien is elk huis waar ook ter wereld wel een casino
.  

¹ Casino betekent letterlijk "klein huisje" in het Italiaans

vrijdag 12 juni 2015

You are here, so am I

Affiche van het festival Boulevard of Broken
Dreams
(1984-1987)

Als ik iemand mocht interviewen, dan zou ik graag Stanislas Wawrinka de tennisser interviewen. Vroeger heb ik allerlei mensen geïnterviewd voor een krant. Ik kreeg een bandrecordertje mee van de krant en dan nam ik het hele gesprek op. Thuis werkte ik het uit. Het was monnikenwerk.
Stanislas Wawrinka heeft zondag het Parijse tennistoernooi Roland Garros gewonnen. In de finale versloeg hij de nummer 1 van de wereld, Novak Djokovic. De nummer 1 zei na afloop dat Wawrinka moedig had gespeeld. Dat klopt. Verschillende kranten uit binnen- en buitenland gebruikten het woord "magistraal" om Wawrinka's overwinning te typeren. Hij speelde in een pyjamabroek.
Eerder schreef ik al over Stanislas Wawrinka. Wat een mooie naam. Het begint krijgshaftig, met het geharnaste Stanislas en dan gaat het over in het feestgedruis van Wawrinka.
Ik zou hem vragen: "Stanislas, je hebt een paar jaar geleden een zin op je arm laten tatoeëren. De zin komt uit het boek Worstward Ho van Samuel Beckett. De zin luidt: 'Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better.' Stanislas, volgens velen komen je huidige successen door je nieuwe coach, maar denk je niet dat die magische zin de oorzaak is? Ik vraag dit omdat ik de magische kracht van zinnen meen te kennen. Mijn zinnen staan weliswaar niet in mijn huid gegrift, maar wel in mijn geheugen. Bijvoorbeeld de mooie zin: You are here, so am I uit het lied I Only Have Eyes For You van de Italiaanse immigrant Harry Warren en de Russisch-joodse immigrant Al Dubin. Harry Warren was het elfde kind uit een gezin van twaalf kinderen!
Die twee schreven ook het beroemde lied The Boulevard of Broken Dreams. Stanislas, neem me niet kwalijk dat ik al meteen aan het begin van dit interview zo afdwaal, maar ken je die liedjes toevallig? En wat is denk je het verschil tussen een zin die in de huid gegrift staat en een zin die in het geheugen gegrift staat?"
Ja, zo ongeveer zou ik beginnen.

zaterdag 6 juni 2015

Over kazen, wijn, fazanten en rode kolen

Rode kool

Stanislas Wawrinka de tennisser heeft opnieuw de finale van een groot toernooi bereikt, namelijk van Roland Garros.
Ik hou er van naar tennis te kijken.
Pok pok pok.
Ik doe dit niet vaak, want ik heb het druk. Maar als ik het niet druk had, zou ik het vaker doen.
Ik ben geen liefhebber van de uitdrukking: "Ik heb het druk". Dus vermijd ik de uitdrukking waar ik kan.
Verder is er niets in de wereld waarnaar ik zo lang naar kan kijken als naar tennis. Naar de Toren van Pisa kan ik vijf of tien minuten kijken. Naar de David van Michelangelo twee minuten. Ik noem deze twee voorbeelden omdat ik net in Italië ben geweest.

In het Stedelijk Museum begin ik naar de uitgang te zoeken zodra ik binnen ben. In het Rijksmuseum verblijf ik wel ietsje langer. Dat komt doordat ik mij heel moeilijk kan losrukken van de zeventiende-eeuwse stillevens met kazen, wijn, fazanten en rode kolen.

Onderweg van Italië naar Nederland, in de trein, heb ik uren achtereen in het boek De Churchillfactor
van Boris Johnson gekeken. Maar dat is geen kijken, dat is lezen.