Grootse dingen lagen voor mij in het verschiet

Modest Moussorgski (1839-1881) door Ilja Repin

Hiernaast zie je een portret van Modest Moussorgski, de beroemde componist van de pianosuite Schilderijen van een tentoonstelling.
Het portret is geschilderd door Ilja Repin en je kunt goed zien dat de componist niet vies was van een slokje.
Toen ik vijftien jaar was luisterde ik vaak naar Schilderijen van een tentoonstelling.
Ik zette de plaat op als ik naar bed ging en viel in slaap terwijl de muziek nog bezig was, meestal tijdens De grote poort van Kiev.
O, wat was dat mooi.
Grootse dingen lagen voor mij in het verschiet.
's Morgens werd ik wakker met het getik van de naald in de uitloop van de groef. De arm van mijn platenspeler ging namelijk niet automatisch omhoog en terug naar de beginstand om uit te rusten.
Zo'n geavanceerde platenspeler kon ik pas kopen nadat ik een hele zomervakantie in een doodskistenfabriek had gewerkt (mijn taak was om binnenvoeringen in de kisten te nieten met een nietmachine).
Ik wist toen niet dat Moussorgski op z'n tweeënveertigste was gestorven aan de drank (dit is niet ongewoon in Rusland). Ook wist ik niet dat hij deel uitmaakte van een groep van vijf Russische componisten die Het Machtige Hoopje werd genoemd.
Deze Gogoliaanse naam werd in 1867 aan de vijf componisten gegeven door de journalist Wladimir Stasov. Na een concert van de groep schreef hij: "God geve dat onze gasten dit concert nooit vergeten. God geve dat zij voor altijd in hun herinnering bewaren over hoeveel poëzie, gevoel, talent en vakmanschap dit kleine doch machtige hoopje der Russische componisten beschikt."
Geen van de vijf componisten had een muzikale achtergrond.
Eén was wiskundige.
Eén was chemicus.
Drie waren militair.

Over afdwalen

De hut op kippenpoten op het Java-eiland

Ik zag een cruiseschip ontmeren aan de Veemkade.¹
Ik zette de pas erin om het grote schip te zien keren midden op het IJ.
Ik snelde over de Verbindingsdam die vol stond met fluitekruid.
A.'s moeder zei: "Van de ene op de andere dag is er overal fluitekruid, en van de ene op de ander dag is het straks ook weer verdwenen."
Je moet fluitekruid niet verwarren met bereklauw.
Overal lag knisperige iepensneeuw, ook wel iepenconfetti genoemd.
En voort, vlug, langs de Hut op Kippenpoten!
Zo noemde S. vroeger het hutje halverwege de trap aan de achterkant van het voormalige Havenarbeidsreservegebouw op het Java-eiland.
Dat hutje staat op kippenpoten!
Ken je De Hut op Kippenpoten uit Moussorgski's Schilderijen-tentoonstelling?
Maar waar had ik het ook weer over?

¹ Het juiste maar ongebruikelijke woord ontmeren betekent: het losmaken (en wegvaren) van een schip. Het omgekeerde is afmeren of aanleggen (het vastmaken van een schip aan de kade of aan een boei). Aanmeren is volgens sommigen een onjuiste samenstelling van afmeren en aanleggen. Maar volgens anderen, waaronder het gezaghebbende Genootschap Onze Taal, zijn aanmeren en afmeren allebei goed. In scheepvaartkringen is meren de gebruikelijke term. In het Binnenvaarpolitiereglement (bijvoorbeeld) komen de woorden afmeren, aanmeren en ontmeren niet voor.