Traditie is het bloed van de geschiedenis

Er gaan vaak dingen mis op de KNSM Sociëteit.
Wij verzetten ons tegen deze traditie, maar anderzijds: traditie is het bloed van de geschiedenis.¹ 

Een haai zwemt door de lucht op de KNSM Sociëteit

¹ Uit: Salvador Dalí, The Secret Life of Salvador Dalí, Vision Press Limited, 1976.

Ik beroof je van je vrijheid

Iemand die Jaron Lanier heet zegt: "Wie jij bent beïnvloedt welke keuzes je krijgt aangeboden door Facebook en Google. Dus je denkt dat je op onderzoek uit gaat op het internet, vrij om te gaan en te staan waar je wilt, maar in werkelijkheid word je gestuurd. Je krijgt oogkleppen op. Je ziet alleen bepaalde informatie. Door micromanagement van je keuzes – de nieuwste en meest subtiele vorm van knechting – bedreigen Facebook en Google de vrijheid meer dan welke censor ook. Ze verdienen geld door te bepalen wat mensen kunnen weten. Google en Facebook zeggen: 'Doe wat je wilt, maar ik heb invloed op al jouw keuzes, en ik stuur je geleidelijk de kant op die ik wil. Ik beroof je van je vrijheid door je de illusie van vrijheid te bieden.'"

Uit: Tegenlicht

Vroeger heetten veel jongens Hans

Houten tennisracket van Wilson

Ik stond in een grote tennisfinale. Groot naar kinderbegrippen bedoel ik.
Ik moest tegen een jongen die veel ouder was dan ik.
Hij heette Hans.
Vroeger heetten veel jongens Hans.
Tegenwoordig wordt de naam niet meer aan jongens gegeven.
Ik was zenuwachtig voor de finale. Mijn rackets legde ik 's avonds bij me in bed.
Ik won.
De beker stond al klaar op een tafel. Ernaast lag de zilveren medaille voor de tweede plaats.
De uitreiker van de prijzen hing de zilveren medaille om de nek van Hans. Daarna gaf hij de beker aan mij en ik hield hem in de lucht. Hij glinsterde in het zonlicht. 
Het was een magische beker. Hij was klein. Maar wat leek hij toen groot!

Over twee vormen van onwetendheid

Ik heb iets belangrijks ontdekt.
Ik had een crisis omdat ik dit belangrijke nog niet ontdekt had.
Ik was ernaar op zoek.
Het lag binnen handbereik maar ik kon het niet te pakken krijgen.
De crisis zorgde ervoor dat ik het te pakken kreeg.
Een crisis is iets goeds.
Je hebt geen wapens meer.
Je wordt overmeesterd door het niet-willen-weten of juist door het graag-willen-weten.
Beide vormen van onwetendheid kunnen je leven tijdelijk ontwrichten.
De crisis ging over de liefde. Je moet niet denken dat je in kwesties van de liefde automatisch goed handelt. Zoveel vertrouwen moet je niet hebben in de liefde, en ook niet in jezelf.

Als we naar buiten keken

Mijn laatste boek is nu te koop als eBoek.
Het heet Trouw is de andere wang.
Het gaat over de begeerlijkheid van roem.
Het is de moeite waard om het te kopen en te lezen.
Ik kreeg er een literaire prijs voor.
Van het aan de prijs verbonden geldbedrag kocht ik een houten vloer.
Op een ochtend laadde een vrachtwagen de houten vloer uit op de stoep voor ons huis. Het kostte me veel tijd om de vloer boven te krijgen. Ik was helemaal bezweet. Oef, wat waren die planken zwaar!
Toen ik aan het boek begon woonden we aan de rand van IJburg. We hadden twee verdiepingen van elk honderd vierkante meter en we hadden vijf buitendeuren.
In de verte zagen we zandvlakten. En we zagen het IJsselmeer. En weidse luchten met jagende wolken.
En de wind blies zand ons huis in onder de vijf buitendeuren door.

Waar is dat ijzeren geheugen gebleven?

Potjomkintrappen in Odessa

1.
Je bent een Rus. Een goed deel van al het land op aarde is van jou. Je hebt zo veel land, dat je geen geld meer nodig hebt. In het ene deel van je rijk is het winter, in het andere zomer. Je kunt de halve aardbol bereizen zonder je paspoort mee te nemen.
De pleinen in je grote steden zijn zo reusachtig dat het betreden ervan een kosmische ervaring is. De grootste schrijver die ooit geleefd heeft is er eentje van jou. Ik bedoel Nikolaj Gogol (maar Poesjkin en de anderen moeten we ook niet vergeten).
Je hebt de tsaren overleefd en Lenin en Stalin. Behalve Gorbatsjov waren tot nu toe al je leiders usurpators. En bijna al je mannen zijn alcoholist. Het zijn dan ook niet de minste dranken die er gestookt worden.
Groetjes van Gorbatsjov.
Ontvlambaar Maagdenhart.
Ontroostbaar Weeuwtje.
Bitter Wezenleed.
Tranen van een Komsomolmeisje. 
Je rivieren zijn zo allemachtig groot en breed, je winters zo koud, je seizoenswisselingen zo indrukwekkend en melancholiek.
En Konstantin Paustovski is een landgenoot.
En ook Shostakovitsj de dappere nagelbijter is een landgenoot.
En een van je duizenden steden heet Odessa. Ach!

2.
Recept voor Tranen van een Komsomolmeisje:
Lavendel (15 gr)
Verbana (15 gr)
Berkelhaarwater (30 gr)
Nagellak (2 gr)
Mondspoelmiddel (150 gr)
Limonade (150 gr)
Een takje kamperfoelie om mee te roeren. 

3.
De schrijver Venedikt Jerofejev schrijft over Tranen van een Komsomolmeisje:
"Iemand die gewoon maar wodka drinkt, behoudt én z'n gezonde verstand én z'n ijzeren geheugen, of het omgekeerde gebeurt, hij raakt in één keer allebei kwijt. Maar met Tranen van een Komsomolmeisje krijg je gewoon iets idioots: als je daar honderd gram van zuipt, van die tranen, hou je een geheugen als een ijzeren pot, maar je gezonde verstand is foetsie. Drink je nog eens honderd gram, dan sta je van jezelf te kijken: waar komt al dat gezonde verstand zo ineens vandaan? En waar is dat ijzeren geheugen gebleven?"

Het verlichte schip zag er luisterrijk uit

Het cruiseschip van dichtbij

Toen ik terug naar huis fietste via de Veemkade die vroeger de Oostelijke Handelskade heette¹ zag ik in de verte de lichten van een net afgemeerd cruiseschip. Ik was 's avonds naar Albert Heijn gegaan om brood en limonade te kopen. 
En spek.
Het was al donker. 
Het verlichte schip zag er luisterrijk uit. 
Het was alsof een groot feest was binnengevaren in het donkere Amsterdam. 
Ik fietste erheen. Ik kon de aantrekkingskracht van het verlichte schip gewoon niet weerstaan. 
Het schip was gebouwd op de roemrijke Meyerwerf in Papenburg. Het lag met enorme touwen verankerd aan de kade en de reizigers verlieten het schip in kleine, verspreide groepjes. 
Morgen of overmorgen vertrekt het schip weer. Dan zal haar melancholieke afscheidsroep in heel het Oostelijk Havengebied te horen zijn.  

¹ De schrijver Joseph Conrad over de Oostelijke Handelskade in The Mirror of the Sea (1906)

Hij was jonger dan ik

Standbeeld van de veldheer prins Eugene van Savoye 
te Wenen

M. was naar Wenen gegaan.
Ik ben nog nooit in Wenen geweest, hoewel het een van de steden is waar ik geboren ben (hierover later meer).
Ik vroeg M. of hij foto's wilde nemen van het huis aan de Rasumofskygasse waar de schrijver Robert Musil woonde van 1921 tot 1938.
Ik mag Robert Musil graag, ook al heb ik hem nooit gekend. Hij was al vijftien jaar en 27 dagen dood toen ik geboren werd.
Er war jünger als ich.

I now determined upon plan B

De twee acteurs in Escape Plan

Escape Plan is een film met de acteur Arnold Schwarzenegger.
Het is jammer hij nooit een film met Woody Allen heeft gemaakt.
Ook doet mee: Sylvester Stallone.
Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone zitten in een gevangenis en ze gaan ontsnappen.
Dit is mijn favoriete filmthema.
Mijn hele leven is een mislukte ontsnappingspoging.
Maar ik geef niet op, geheel in de strijdvaardige geest van Buffalo Bill, die zei: "My first plan of escape having failed, I now determined upon plan B."

De natte droom van een astronoom

Zwart gat / Foto Event Horizon
Telescope ESO / Wikipedia

Een astronoom zei het volgende  over het ontstaan van het universum:
"De oerknal is misschien de flipside van een zwart gat."
Hij zei dit op tv.

De koelste krant van Nederland

De vrouw van president Eisenhouwer in de Refrigerator 
Room van Witte Huis

Met honderden miljoenen koelkasten, verspreid over de hele wereld, beschikt The Refrigerator Gazette over een groot journalistiek netwerk. 
Er kan geen revolutie uitbreken of er is wel een refrigerator in de buurt.
En ook in de directiekamers van grote multinationals staat er eentje van ons te snorren.
En in de huizen van beroemde filmsterren.
En in het Witte Huis en in het Kremlin.
The Refrigerator Gazette – always on the spot. ¹

¹ De Refrigerator Gazette werd opgericht op 5 maart 2011

We kunnen niet meer van toeval spreken (ingezonden brief)

Alfred Nobel

Geachte heer Bekkers,

Al geruime tijd lees ik met grote interesse de artikelen op uw blog.
Ik wilde u even wijzen op een artikel uit de Volkskrant van vandaag, 11 oktober 2013. Misschien heeft u het al gelezen, maar indien dit niet het geval is, is het zeker van groot belang voor u om dit alsnog te doen.
Wellicht heeft u de Volkskrant van vandaag in huis. Dan kan het geen kwaad op pagina 2 te kijken, waar het voornoemde artikel te vinden is. Want in dit artikel wordt een opmerkelijk – bijna onwrikbaar – verband aangetoond tussen auteurs die bij uitgeverij De Geus publiceren en de Nobelprijzen voor de Literatuur en de Vrede.
Het geval wil namelijk dat relatief onbekende auteurs die door de oprichter van uitgeverij De Geus, de heer Eric Visser, in zijn fonds werden opgenomen, nadien bovengemiddeld vaak de Nobelprijs voor de Literatuur of de Vrede mochten ontvangen. De heer Eric Visser kreeg dat al acht keer voor elkaar.
Waardoor we niet meer van toeval kunnen spreken. Er is sprake van een naar het zich laat aanzien oorzakelijk verband tussen uitgegeven worden bij De Geus en een latere toekenning van de Nobelprijs voor de Literatuur of de Vrede.
Vooralsnog moeten we in het midden laten of de heer Eric Visser een ongekend fijn neusje voor vrede en literatuur heeft, óf dat de comités die beslissen over de toekenning van de Nobelprijzen voor Literatuur en Vrede simpelweg de auteurslijst van De Geus raadplegen.
Hoe het ook zij, omdat twee van de drie romans die u publiceerde bij De Geus zijn verschenen, zoals u uiteraard zelf weet, dient u, als relatief onbekende auteur, de komende jaren rekening te houden met de mogelijkheid van een bericht uit Stockholm.
Misschien overweegt u, bij gelegenheid van toekenning van de Nobelprijs voor de Literatuur of de Vrede, een feestje te geven op de KNSM-sociëteit (waarvan u, begrijp ik, mede-oprichter bent)?
Welke van de twee prijzen zou trouwens uw voorkeur hebben, als ik zo vrij mag zijn daarnaar te informeren? Of houdt u ook rekening met de mogelijkheid dat u ze alletwee tegelijk krijgt toegekend? Ik houd mij dan graag aanbevolen een uitnodiging te ontvangen voor voornoemd feestje,

met de meeste hoogachting,

Michiel Mastenbroek (liefhebber van vrede en literatuur)

Georg Wilhelm Friedrich Hegel zei: "Alles ist zum verzehren"

The Beatles

De kentheorie of episte-mologie gaat over de vraag: wat is kennis?
Er is geen filosoof die zich niet met dit vraagstuk heeft bezig gehouden.
Ook de Spanjaard Salvador Dalí heeft zich ermee bezig gehouden. Hij zei: "De enige manier om kennis te verwerven over iets – wat dan ook – is door het op te eten."
Een heel eigen kijk op de zaak.
Vandaag verscheen het eerste deel van een nieuwe biografie van de Beatles, geschreven door Mark Lewisohn. Dit eerste deel heet The Beatles, All These Years, Volume One: Tune in.
Ik zag een interview met Lewisohn.
Ik lag op de bank tv te kijken vanwege het stoppen met roken.
Ik moest denken aan Dalí's uitspraak.
En ook aan een uitspraak van Georg Friedrich Wilhelm Hegel: "Alles is zum verzehren."

Over een bepaald type melancholie

De schrijver Simon Carmiggelt (1913-1987)

Van 1965 tot 1987 las Simon Carmiggelt korte verhalen voor op tv.
Die korte verhalen noemde hij: Kronkels.
Ik keek er soms naar.
Ik vond het moeilijk om naar de stem en de verhalen van Simon Carmiggelt te luisteren (ik wilde er liever niet naar luisteren).
Misschien kwam het door de melancholie die geen tegenspraak duldde.¹

¹ Bij uitgeverij Van Oorschot is nu een boek verschenen met kronkels van Simon Carmiggelt.
Het heet: Carmiggelt gedundrukt. Naar een versje van Carmiggelt zelf: "Hij zag zich al gedundrukt door van Oorschot / En mompelde: 'Ga ik dan niet teloor, God?'"

Beïnvloedt het woordgebruik van astronomen de omvang van het heelal?

De Melkweg

Ik kijk soms naar tv-programma's over het universum.
In deze programma's komen mensen aan het woord die graag begrippen gebruiken als:
– onvoorstelbaar;
– verbijsterend;
– ongelofelijk; 
– mindblowing;
– onmeetbaar;
– onbegrensd;
– ontzaglijk;
– peilloos;
– immens.
Heel hun wezen is erop gericht om zulke woorden te gebruiken.
Het is voor hun een genot om zulke woorden te gebruiken.
Als er geen mensen bestonden die ervan genoten om zulke woorden te gebruiken, dan was het universum mogelijk kleiner.
Ik ben van plan onderzoek te doen naar de invloed van deze taalfetish op de omvang van het heelal.

Over films

Ralph Fiennes, de acteur die Voldemort speelt

1.
M. (12) droomde van Voldemort, de duisterling uit Harry Potter.
Ze raakte hem aan in haar droom.
Hij voelde aan als chips: "Ik had kruimels aan mijn vingers als bij chips."  

2.
Ik zag op tv een film getiteld Hemel.
Een mooie jonge vrouw ging almaar uit de kleren.
Zo te zien was zij nog een tiener.
Ik zei tegen M. (41) die naast me zat: "Dat lijkt me niet leuk voor de ouders van die jonge vrouw."
En M. zei: "Dat is een zinnig criterium bij het beoordelen van Nederlandse films. Is het leuk voor de ouders of niet?"

Gelieve me te vinden

Buitenspiegel

Twee jaar geleden werd de rechterspiegel van mijn auto eraf gereden.
Hij werd er niet helemaal afgereden, hij hing nog aan een draadje.
Degene die het gedaan had liet geen briefje achter.
Maar deze week zat er opeens een briefje achter de ruitenwisser.  Er stond op:
Ik crashte spiegel.
Gelieve me te vinden.
Ik ben aan het werk 8-17.
Zie visitekaartje.
Mijn telefoonnummer is: (...)

Onze lichamen zijn ruimtepakken

De regisseur Alfonso Cuaron zei:
"Uiteindelijk zijn we alleen in het universum. Niet als soort, maar als individu. Onze lichamen zijn ruimtepakken. Als je geluk hebt bestaat er enige radiocommunicatie met een ander persoon die opgesloten zit in net zo'n pak. Verder is er niks behalve leegte."
Wat een benauwd idee over het leven op aarde, Alfonso!

Het is een ongelukkig gekozen woord

Alziend oog

Eerder schreef ik al over de Handhaving.
Bij dat woord moet ik denken aan het boek 1984 van George Orwell.
En aan het boek Brave New World van Aldous Huxley.
En aan de film Metropolis van Fritz Lang.
Het is een woord dat je fluisterend uitspreekt, zodat niemand het hoort (de muren hebben oren).
Het is een woord dat oproept tot verzet.
De Handhaving is een gemeentelijke dienst in Amsterdam die allerlei zaken controleert.
De Handhaving laat altijd een stikker achter, zodat je weet dat alles gezien en gecontroleerd is.
Er zijn stikkers in allerlei kleuren en vormen.
Vanmorgen was er op mijn fiets een oranje stikker van De Handhaving geplakt. Er stond op: "Fietsen in deze staat worden verwijderd. Als deze fiets er over zeven dagen nog staat, dan wordt hij verwijderd."

Pootje baden in de eindeloosheid

Keiling (stuitering) van een plat steentje over het water

De dag duurt erg lang nu ik gestopt ben met roken.
Wat zitten er veel uren in een dag!
Na een paar uur heb ik alles gedaan waar ik normaal een hele dag over doe.
Een zee van tijd strekt zich voor me uit. 
De rest van de dag bestaat uit pootje baden in de eindeloosheid.
Af en toe een plat steentje over de eindeloosheid keilen.

Over Paul Virilio de dromoloog

Paul Virilio's

Ik heb een zwak voor mensen die alles zo ingewikkeld maken dat ze nieuwe woorden moeten verzinnen om zich uit de moeilijkheden te redden.
Met als paradoxaal resultaat een zekere verheldering.
Peter Sloterdijk is zo iemand.
En ook de Franse dromoloog Paul Virilio.
Dromologie betekent: leer van de weg of de beweging. Bij uitbreiding: leer van de snelheid. Bij nog verdere uitbreiding: leer van de tijd.
Paul Virilio heeft dit woord natuurlijk zelf bedacht.
Ik moest aan hem denken toen ik in de Maserati Quattroporte van O. zat.
Zoals veel denkers wordt Virilio pas mentaal actief als hij een of andere catastrofe voor zich ziet.
In The politics of the very worst (1999) schrijft hij: "De uitvinding van een nieuw soort technologie is ook steeds de uitvinding van een nieuw soort ongeluk. Zo stevenen we af op een integrale, allesomvattende rampspoed waarin de hele wereld betrokken zal zijn. Alles wordt in gereedheid gebracht voor het Grote Ongeluk van de mensheid."
Later meer hierover.

De motor brulde

Het embleem van de Maserati (diabolical chic)

Vandaag heb ik in een Maserati Quattroporte gereden.
Ik zat niet zelf achter het stuur.
O. zat achter het stuur. Hij is de eigenaar van de machine. 
Toen wij studeerden waren O. en ik een poosje huisgenoten.
We reden op de snelweg.
Andere weggebruikers gingen opzij.
Allemachtig, wat een machine.
En wat een mooi embleem! 
En de motor brulde.

De horizontale manier van erbij zijn

De heer W., achteraanzicht (tien jaar later)

Een paar dagen geleden zei de heer W. in de Tweede Kamer tegen de heer P. : "Wat een zielig, miezerig en hypocriet mannetje bent u toch, meneer P.!"
Ik was erbij toen hij dat zei. Dat wil zeggen, het was live op de tv en ik lag er thuis op de bank naar te kijken (dit is de horizontale manier van erbij zijn).
In het Reglement van Orde van de Tweede kamer staat: "Indien een lid of een minister beledigende uitdrukkingen gebruikt, wordt hij door de voorzitter vermaand en in de gelegenheid gesteld de woorden die tot de waarschuwing aanleiding hebben gegeven terug te nemen."
Maar de voorzitter vermaande de heer W. niet.

Voor wie spelen we eigenlijk?

Doe maar, 1978-1984

Je loopt je lul achterna.
Zo heet een liedje van Doe maar¹.
Op een avond in het jaar 1984 stond er tijdens een concert een jongetje in het publiek.
Hij was ongeveer zes jaar.
Misschien was hij nog maar vijf.
Hij stond helemaal vooraan tussen de uitzinnige jonge meisjes.
Hij kende alle liedjes uit zijn hoofd.
Hij zong alle liedjes luid mee (uit volle borst).
Die avond stond ook Je loopt je lul achterna op het programma.
"Voor wie spelen we eigenlijk?" vroeg de band zich af.  

¹ Een Nederlandse popgroep uit de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw.

Zijn appartement is niet groot

Nighthawks

Ik woon op een schiereiland.
Midden op het schiereiland staat een groot gebouw.
Helemaal onderin het gebouw, op een hoek, woont een man.
Zijn appartement is niet groot.
De gordijnen zijn altijd open.
De woning is een en al raam.
Je kunt de bewoner van buiten zien zitten op de bank.
Boven de bank hangt een affiche van Edward Hoppers schilderij Nighthawks.
Het beweeglijke licht van de televisie verlicht de kamer en het affiche.

De tv is een bed

Televisietoestel uit de tweede helft van de vorige eeuw

Toen ik nog rookte, rookte ik geen sigaretten als ik tv keek.
Dus nu ik gestopt ben kijk ik veel tv.
Dan hoef ik niet aan roken te denken.
Ik kijk zonder kieskeurig te zijn.
Ik kijk films, nieuws, achtergrond, reclames, voetbal, puberruil, dikke mensen, meisjes die fotomodel willen worden, zangconcoursen, de oceanen, kunstenaars, aliens in de oudheid, noem het maar op.
Ik val er steeds bij in slaap. Nu ik in deze toestand ben kan ik wel zeggen dat de tv eigenlijk een bed is. Een bed voor de ogen.

Heb je een vaste relatie?

Er is een televisiereclame van het bedrijf Second Love. De reclame gaat als volgt: "Heb je een vaste relatie? Pleeg overspel, dat maakt je leven spannend."
De heer van der Staaij van de SGP heeft bezwaar tegen de reclame.¹
"Overspel schaadt kinderen," zegt hij.
Een bekende seksuologe is het niet met de heer van der Staaij eens.
Zij zegt dat er geen enquêtes of onderzoeken zijn die aantonen dat overspel slecht is voor kinderen.
De heer van der Staaij zegt: "Maar er zijn wel kinderen die aantonen dat overspel slecht is voor kinderen."

¹ SGP is een afkorting van Staatkundig Gereformeerde Partij

Italo Svevo kwam uit Triëst

Italo Svevo (1861-1928)

1.
Ik ben mijn boek kwijt over stoppen met roken. Het heet De bekentenissen van Zeno en het is geschreven door Italo Svevo. 
Italo Svevo kwam uit Triëst.
Hij hield van roken, van schrijven en van London.
De schoonouders van Italo Svevo hadden een onderwaterverffabriek.
Zijn eerste twee boeken werden door niemand gelezen. Hij schreef ze toen hij tussen dertig en veertig jaar was. Daarna schreef hij twintig jaar niet meer. 

2.
Ook Het boek der rusteloosheid van de hulpboekhouder Bernardo Soares ben ik kwijt.
Bernardo Soares is een heteroniem van de Portugese dichter Fernando Pessoa (1888-1935). Een heteroniem is ongeveer hetzelfde als een pseudoniem.
Ik heb een keer met Fernando Pessoa op een terrasje in Lissabon gezeten.

Over moed en bovenmenselijkheid

Flammarion's houtgravure (1888)

Ik ben vandaag een week gestopt met roken.
Ook ben ik gestopt met het slikken van de champix-pillen. Die zijn misschien nuttig bij het stoppen, maar niet bij het gestopt-zijn.
Gestopt-zijn met roken is niet zo moeilijk als vaak wordt aangenomen. Je hoort vaak dat het moeilijker is dan gestopt-zijn met heroïne.
Met heroïne heb ik geen ervaring. Wel heb ik een paar keer cocaïne gesnoven in de tijd dat dat het genotmiddel in de mode was onder hard werkende mensen, een groep waartoe ik mijzelf nooit heb willen rekenen.
De cocaïne had een vrolijk makende uitwerking.
Maar waar had ik het over? O ja, over het gestopt-zijn met roken.
Het komt de sigarettenindustrie natuurlijk goed uit dat hierover een moeilijkheidsmythe is ontstaan. Hoe zwaar het is en wat een moed en bovenmenselijke krachtsinspanning en wilsinspanning ervoor nodig zijn om het vol te houden. Dat maakt het stoppen met roken tot iets waar de meeste rokers liever van afzien.
Aan de andere kant is het ook weer gevaarlijk dat het helemaal niet zo moeilijk is. Want als het niet moeilijk is, heb je niks om je heroïsch over te voelen.

Alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks

Sigarettenreclame uit het jaar 1965

Daarnet heb ik bij de avondwinkel in de Nias-straat een laatste pakje Kent gekocht.
Ik kocht mijn pakjes vaak in die winkel. Er stond een aardige verkoopster met wie ik leuk kon praten. Alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks.
Als je meer woorden wisselt kan het snel mis gaan.
Ik zag daar wel eens iemand een slof sigaretten kopen. Zoiets heb ik nooit gedaan.
Ook kocht ik vaak sigaretten bij Albert Heijn. Eén verkoopster die daar bij de sigaretten staat zal ik missen. Met haar kon ik ook leuk praten. Ook alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks.
Hetzelfde geldt voor een verkoopster bij de Bruna.
Zo zie je maar hoe een deel van je sociale leven afsterft wanneer je stopt met roken.

Een van de bijwerkingen van sigaretten is de dood

James Dean (1931-1955)

Dit is de achtste dag dat ik de champixpillen slik.
Ik slik ze met angst vanwege de bijwerkingen die in de bijsluiter genoemd worden.
Zuster Esther zegt dat ik me daarover geen zorgen hoef te maken.
Bij vergeleken de bijwerkingen van sigaretten zijn die van de champixpillen onschuldig.
"Eén van de bijwerkingen van sigaretten is immers de dood," zegt zuster Esther.
Zaterdagavond ga ik stoppen met roken. Als ik zondagochtend wakker word, heb ik de eerste moeilijke uren zonder sigaretten er al op zitten. Misschien ga ik dromen van roken. Misschien blijf ik altijd roken door te dromen van roken.

Het was mooi weer

Vandaag was ik op een surpriseparty.
De persoon in kwestie was jarig.
Hij wist niet dat er gasten kwamen.
Hij had niks georganiseerd omdat hij niet wilde dat er gasten kwamen.
Hij houdt er niet van om zijn verjaardag te vieren.
Zelf houd ik er ook niet van om mijn verjaardag te vieren.
Waarom eigenlijk niet?
Dat vroeg ik me opeens af in de auto, op weg naar het feestvarken.
Hij woont niet ver buiten Amsterdam in een groot wit landhuis.
Het was mooi weer.
Stapelwolken, blauwe luchten.

Mijn voorspelling is niet uitgekomen

Djokovic juicht

Mijn voorspelling is niet uitgekomen. Stanislas Wawrinka de tennisser heeft verloren van Novak Djokovic.
Het is niet goed als een raspaard verliest van een werkpaard.
Aan het spel van Novak Djokovic is niets elegants, subtiels of nonchalants te ontdekken.
Op het plaatje: Novak Djokovic juicht. 
Je ziet wel dat ook dit juichen uit het mentale en fysieke krachthonk komt (niettemin is hij een groot kampioen).

Stanislas Wawrinka zal de kampioen van Amerika worden

Stanislas Wawrinka

Eerder schreef ik al over Stanislas Wawrinka de tennisser.
Hij heeft vleugels gekregen nu zijn vriend Roger Federer aan het eind van zijn krachten is.
Hoe dit mogelijk is weet ik niet.
Het behoort tot de raadselen van de vriendschap.
Morgen zal hij winnen van de nummer één van de wereld Novak Djokovic. En zondag zal hij in de finale de nummer twee van de wereld, Rafael Nadal, verslaan.
Hij zal de kampioen van Amerika worden.

Om rijk te worden moet je durven experimenteren met de moraal

Gisteren ben ik begonnen met het slikken van de champixpillen die behulpzaam zijn bij het stoppen met roken. Het werkzame bestanddeel is varenicline.
Eigenlijk had ik er vorige week mee zullen beginnen, maar ik durfde de pillen na het lezen van de bijsluiter niet meer te slikken (het is bekend dat het de farmaceutische industrie niet te doen is om het welzijn van de mens, maar om het spekkig worden van de eigen portemonnee).
Mogelijk zit de sigarettenindustrie achter de champixpillen, zoals ook achter medicijnen tegen longkanker. Eerst geld verdienen aan het dodelijk ziek maken, en daarna aan het hopelijk beter worden. Jawel, lieverdjes, zo zit de wereld in elkaar. Als je rijk wilt worden, moet je durven experimenteren met de moraal.
Ik voelde me gelijk duizelig na het slikken van de eerste pil. Ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had. Ik begon al afscheid van de wereld te nemen. Na een poosje kwam ik erachter dat de duizeligheid werd veroorzaakt doordat ik de verkeerde bril op had.
Het had niks met de champixpil te maken, want toen ik de bril afzette, was de duizeligheid meteen over en de rest van de dag had ik er helemaal geen last meer van. Ondertussen ben ik gewoon aan het roken, want de champixkuur van Pfizer schrijft heel mensvriendelijk voor dat ik pas tussen de achtste en de veertiende slikdag hoef te stoppen.

[Wordt vervolgd]