Een dag na het einde en het voortbestaan van de wereld

Mijn boek is nog lang niet af, maar de auteursfoto is wel af.
Deze foto werd gemaakt op 22 oktober 2011, een dag na het einde en het voortbestaan van de wereld.
De foto werd gemaakt door K.
Hij woont aan de overkant van het water.

Ribollita eet je met een vork

Hiernaast zie je de lekkerste soep die ooit op ons fornuis is bereid, een Toscaanse ribollita.
Nou ja, je ziet de pan. De soep zit erin.¹
Die ribollita is zo stevig dat je 'm met je vork kunt eten (ork, ribollita eet je met een vork).

 

¹ Dit grapje heb ik geleend van de graaf van Saint-Exupéry.

Over de kunst van het belasting betalen

Ai Weiwei

De Chinese kunstenaar Ai Weiwei heeft huisarrest.
Hij moet 14,8 miljoen yuan renminbi achterstallige belasting betalen aan de Chinese staat. Dat is 1,7 miljoen euro.
Hoe betaalt hij dat?
Wel, bewonderaars van hem vouwen vliegtuigjes van bankbiljetten en gooien die over de muur rondom zijn huis (als dank krijgen ze van Ai Weiwei een zakje met zonnebloempitten).
Op die manier heeft Ai Weiwei al een derde deel van het aan de staat verschuldigde bedrag betaald.
Niet alleen bewonderaars van Ai Weiwei, ook tegenstanders van het Chinese regime vouwen vliegtuigjes van bankbiljetten en gooien die over de muur. Ook zij ontvangen in ruil voor hun bijdrage een zakje zonnebloempitten.
Ik weet niet of Ai Weiwei echte zonnebloempitten in het zakje stopt of de handbeschilderde porseleinen zonnebloempitten waarvan hij er 100 miljoen liet maken in de stad Jingdezhen.

Over parachutespringen

Z. (7): "Ik wilde al parachutespringen toen ik nog in de buik zat."

Over oneindigheid (en over vooruitgang)

Oneindigheidsteken

"Infinity pleased our parents. One inch looks good to us."
 

 

 

 

 

 

 

 

e.e. cummings

It doesn't exist

Joseph Mitchell (1908-1936)

1.
Joseph Mitchell was een succesvolle Amerikaanse schrijver.
Hij schreef vijf boeken.
Hij werkte voor de New Yorker van 1938 tot zijn dood in 1996.
Zijn laatste verhaal voor de New Yorker heette Joe Gould's Secret en verscheen in 1964.
Van 1964 tot 1996 schreef hij niets.
Meer dan dertig jaar lang verscheen hij dagelijks op de redactie van de New Yorker. Hij ging achter zijn typemachine zitten en tikte geen woord. Het is het langste bekende writer's block uit de geschiedenis.

2.
Joe Gould's Secret ging over een man, Joe Gould, die werkte aan een alomvattend historisch meesterwerk, The Oral History of Our Time. Hij had al negen miljoen woorden, een ontzagwekkend aantal: honderdvijftig boeken van elk driehonderd pagina's.

3.
Al eerder, in 1942, had Mitchell een verhaal over Joe Gould geschreven. Dat verhaal heette Professor Sea Gull. Gould kon namelijk – naar eigen zeggen – de kreten van zeemeeuwen verstaan en had enkele gedichten van Longfellow in het Meeuws vertaald: "Over het geheel genomen, kan ik u vertellen," zei hij tegen Mitchell, "klinkt Longfellow beter in het Meeuws dan in het Engels."

4.
Joseph Mitchell kende Joe Gould dus al 22 jaar toen hij in 1964 met hem op bezoek ging bij een New Yorkse uitgever die bereid was om het alomvattende, negen miljoen woorden tellende meesterwerk The Oral History of Our Time te publiceren.
Gould gedroeg zich vreemd tijdens het gesprek, hij gaf ontwijkende antwoorden en was tegendraads. En opeens besefte Mitchell het: "My God," zei hij tegen Gould. "It doesn't exist. There isn't any such thing as The Oral History of Our Time."
Joseph Michell dacht aan de miljoenen boeken die overal ter wereld dag en nacht van de persen rolden, en hij vond het bewonderenswaardig dat Joe Gould het niet geschreven had.

Over Europa

Angela Merkel in 1957. Zij heette toen Angela Kasner.

Premier Papandreou van Griekenland heeft z'n referendum afgeblazen onder druk van Angela Merkel en Nicolas Sarkozy.
Dit is een mijlpaal in de politieke geschiedenis van Europa.
Voor het eerst heeft een Europese staat zijn soevereiniteit opgegeven zonder oorlog.¹
In het land waar het woord Europa vandaan komt (Ευρώπη), krijgt Europa voor het eerst gestalte.

¹ Het begrip soevereiniteit werd in 1576 gemunt door Jean Bodin. Hij deed dit in Les Six Livres de la République

Ah, mooi zo

Een zeer jonge Gabriel García Marquez (hij heeft
een jurkje aan)

"'Ik zit tot mijn nek in de stront, maestro.'
'Ah, mooi zo!' antwoordde Alfonso met hetzelfde goede humeur als altijd en met de meest Colombiaanse versregel uit het volkslied: 'Gelukkig is dat het geval met de hele mensheid, die in ketenen zucht.'"




Uit: Gabriel García Marquez / Leven om het te vertellen / Meulenhoff 2005

Het nummer bestaat niet meer

Onze telefoon in 1971 (ongeveer)

1.
Door de gedichten van Gerrit Achterberg moest ik denken aan mijn vader.
En aan zijn dood bijna twintig jaar geleden en hoe we zijn huis opruimden. 

2.
Mijn vader was een lezer van boeken.
Hij maakte vaak aantekeningen in de boeken.
Sommige aantekeningen schreef hij op losse papiertjes, sommige met potlood op de bladzijde.  
Hij had een schuin handschrift.

3.
Vandaag sloeg ik zijn boek met de verzamelde gedichten van Gerrit Achterberg open.
Er viel een kartonnetje uit met ons telefoonnummer van veertig jaar geleden erop.
Het nummer bestaat niet meer (het is verouderd).
Als je het toch belt krijg je mij aan de lijn, 13 jaar. Als ik tenminste mag opnemen van mijn moeder.

Mag het licht uit?

De werkkamer van Harry Mulisch wordt een museum.
Er stonden foto's van de werkkamer in de krant.
Op de foto's zijn de lampen aan.
Ik moest denken aan de laatste regel van Gerrit Achterbergs gedicht Antimaterie.
"Om u te vragen of het licht uit kan, de anti-chambre dicht."

Ze wil de hele tijd bij ons zitten

Onze poes is veranderd door de mislukte zwangerschap. Ze is aanhankelijker dan ze ooit geweest is en er is iets vragends in haar gemiauw geslopen: "Miauw?"
Vroeger was het: "Miauw!"
Ze wil de hele tijd bij ons zitten. Dat wilde ze altijd al, maar voorheen was ze niet zo vasthoudend. Ze heeft zelfs een poging ondernomen om op mijn hoofd te gaan zitten. Ik lag te slapen op de bank en ik werd wakker doordat ze pogingen deed om erop te gaan zitten.

Over het victory-teken (2)

... of met de handpalm naar binnen?

Over het victory-teken (1)

Het is me niet duidelijk wat nu eigenlijk de juiste versie is van Churchills Victory-teken. Met de handpalm naar buiten...

Wat een goed idee (al zeg ik het zelf)

François Rabelais (1483/94-1553) met vierkante baret

Er komt een Rabelaisprijs voor moralinevrije literatuur.
De prijs is ingesteld door de KNSM Sociëteit en wordt uitgereikt op de KNSM Sociëteit.
Moralinevrije literatuur is zeer zeldzaam. Ongeveer zo zeldzaam als goud of als zeer goede voetballers.
Het is mogelijk dat de prijs maar één of twee keer per eeuw wordt uitgereikt.
De prijs is een vierkante baret.*

* De vierkante baret die Rabelais op portretten draagt heeft hij vermoedelijk nooit in het echt gedragen.

Ik verkoop geen gratis worsten, daar zijn ze te lekker voor

Nog niet zo lang geleden was op de KNSM Sociëteit Fredie Beckmans te gast, met in zijn kielzog zowat de hele worstelite van Nederland. Het was een legendarische avond. Ook "Meneer Wateetons" was er. Hij zat vooraan, voor zover dat mogelijk is in een opstelling zonder kop of staart, en hij lette goed op wat Fredie allemaal zei en deed. Terecht, want Fredie is een geleerde op het gebied van worst. Ook heeft hij een mooie worsttatoeage op zijn arm. Hij stroopte zijn mouw op om de tatoeage aan de barkeepster te laten zien.
Hij wilde nog meer getatoeëerde lichaamsdelen ontbloten, maar dat vond ik niet goed.
We aten door Diny Schouten gemaakte worst, die erg lekker was. We kregen Zwitserse legerpaardenworst en speciale zuurkool en Fredie hield ook nog een verkiezing waarbij de worstheilige van het jaar gekozen werd.
Deze week staat er een verhaal van hem in de Amsterdamse Daklozenkrant die ik heb gekocht van een man die regelmatig bij de ingang van de Albert Heijn aan de Oostelijke Handelskade staat. Als hij er niet staat, dan staat er een vrouw. Zij is mooi opgemaakt en goed gekleed en zij heeft een glimmend rode lach van de lipgloss.
Als je dat verhaal van Fredie leest, dan weet je meteen dat er in de Lage Landen maar één schrijver is die de eretitel "Erfgenaam van Rabelais" verdient, en dat is Fredie Beckmans. Zijn verhaal had zo in Gargantua en Pantagruel gekund.
Hier een stukje uit Fredie Beckmans' verhaal over zijn vriend Harry (zodat je weet wat ik bedoel):
"Mijn vriend Harry had een kunstenaarsclub en deelde iedere donderdagavond gratis leverworst en ossenworst uit. Toen hij die leverworst en ossenworst een keer bij slagerij Rodrigues ging kopen, wilde de lieve oude megadikke slager weten wat Harry met zoveel worsten van dezelfde soort ging doen. Had hij soms zelf een slagerij? (Harry lijkt wel een beetje op een slager). En ging hij die worsten soms stiekem onder zijn eigen naam verkopen? Harry vertelde de slager over zijn kunstenaarsclub en dat hij de worst 's avonds in dikke plakken gesneden gratis wilde uitdelen. Fout. Rodrigues griste de worsten weer van de toonbank. 'Ik verkoop geen gratis worsten, daar zijn ze te lekker voor.' Die man was al dik in de zeventig, maar nog heel scherp."

Je bent een duizend

Dit is een raket. OK?
Als je dat niet gelooft
ben je een duizend. OK?
Dat ben je.
een raket.
Egt 
waar!!!!!
Weet je waarom
ik dat zeg?
Omdat je dan
een meeljoen
bent.
IJnt.
OK?

Uit: het verzamelde werk van Z. (7)

Over Montgomery's overwinningen

Britse soldaten in een zandstorm bij El Alamein

Tijdens mijn studie had ik de indruk dat er in de boeken over de krijgs-geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog informatie ontbrak.
Het leidde ertoe dat ik me van het onderwerp afkeerde.
Hoe kwam het bijvoorbeeld dat generaal Montgomery won van woestijnvos Rommel in de slag bij El Alamein in Noord-Afrika?
Er waren allerlei verklaringen voor in de boeken: het genie van generaal Montgomery bijvoorbeeld.
Inmiddels is bekend dat Montgomery’s overwinningen in de woestijn te danken waren aan het genie van de wiskundige Alan Turing. Zijn machine ontcijferde alle gecodeerde militaire berichten van de Duitsers, waardoor de dappere generaal precies op de hoogte was van de posities en de plannen van Rommels Duitse leger.
Wat ontbrak in mijn studieboeken was de machine van Alan Turing.
Het werk van Alan Turing op Bletchley Park moest dertig jaar geheim blijven, tot 1975.
In 1979 ging ik studeren. Toen was de informatie in de boeken nog niet aangepast.

Ik weet niet meer waar het over ging

"Soms vertelt de schaduw je meer dan het voorwerp."
Iemand zei dit.
Ik weet niet meer wie.
Waar het precies over ging weet ik ook niet meer.
Maar ik heb het onthouden.

Hm, zou dit de parking zijn?

"Hm, zou dit de parking zijn?"

Uit de serie Hm.
Eerdere afleveringen verschenen op 11-11-10 en 15-09-10.

De ondergang krijgt altijd weer een herkansing

Schaduw van een lifter

Volgens dominee Harold Camping had de ondergang van de wereld moeten plaatsvinden op 21 mei.
Het gebeurde niet.
De vier paarden van de Apocalyps hielden weer halt.
Dominee Camping had zich verrekend, zei hij. De juiste datum was 21 oktober 2011.
De ondergang krijgt altijd weer een herkansing.
Op vrijdag 21 oktober viert de KNSM Sociëteit een feestje ter ere van alle ondergangen én het hardnekkig voortbestaan van de wereld.
Met Eddie Kagie, Edgar Allan Poe, levende muziek, een filosofie van de tijd en nog meer.
Mocht de ondergang dit keer daadwerkelijk plaatsvinden, dan krijgt iedereen het Transgalactisch Liftershandboek cadeau en gaat het feestje rondom het voortbestaan niet door.
Aanvang doodlopend buffet: rond 20.00 uur

Raaf

Raaf

Over buikdanseressen

"Heb je het niet koud?" vroeg ik aan Z. (7).
Ze zat nogal schaars gekleed aan tafel.
"Buikdanseressen hebben het nooit koud," antwoordde ze.

Het glinsterende web van de geduldige dromer

Anatoli Karpov

Ik was altijd onder de indruk van het schaakspel van Anatoli Karpov.
In de tijd van zijn matches met Kasparov was ik voor hem.
Wat een mooie naam is Anatoli Karpov.
Ik heb niet zo heel veel verstand van schaken zeg ik er meteen bij.
Ik hield erg van de schoonheid van Anatoli's langzame spel.
Kleine zetjes, nooit een groot gebaar. Geen drama.
Hij speelde als een dichter, even behoedzaam als trefzeker, even "slaperig" als meedogenloos. Zijn tegenstanders moeten het gevoel hebben gehad dat ze zich met elke zet – hoe briljant ook – verder verstrikten in het glinsterende web van de raadselachtige, geduldige dromer aan de andere kant van het bord.
Je zou kunnen zeggen dat het eindspel bij hem al begon bij de openingszet.
Een computerwetenschapper heeft nu aangetoond dat computers Karpov minder goed "begrijpen" dan andere schakers: "When it comes to slowly improving the position, no computer would be as good as Karpov."

Ik hou van roken

Rookpluim van een sigaret

Soms steek ik bij het schrijven aan m'n nieuwe boek een sigaret op.
Ik hou van roken.
Maar ik hou er niet van om in een rokerige kamer te werken, dus doe ik het raam open zodat de rook naar buiten stroomt en frisse avondlucht naar binnen.
Steevast gooit de bovenbuurvrouw dan met een klap het raam van haar slaapkamer dicht.
Dit begint me op de zenuwen te werken.

Er moet een straatverbod komen voor wiskundigen

De Perzische wiskundige Al-Chwarizmi,uitvinder
en/of naamgever van het algoritme

Eindelijk heb ik een heldere uiteenzetting gevonden over de financiële crisis.
Het zijn de wiskundigen met hun algoritmen!
Ach!
Ik stel voor dat er een straatverbod komt voor wiskundigen: niet in de buurt van banken.

 

 

Over helden

Vier "schijngestalten" van de maan
door Galileo Galilei

M. (10) vroeg:
"Wie zijn jouw helden?"
Ik antwoordde:
"Christoffel Columbus."
"En wie nog meer?"
"Galileo Galilei."
"En wie nog meer?"
"Gregor Mendel."
"En?"
"Charles Darwin."
"En?"
"Alan Turing."
"En?"
"Michail Gorbatsjov, hij is de held van de terugtocht. O, en professor Nietzsche natuurlijk."
M.: "Geen vrouwen?"

Geef de poes even aan

"Pak de poes er even bij, dan kunnen we wat zien."*








 

*M. (10) tegen Z. (7) in het donker.

We hebben hem de naam Paco gegeven

We hebben het poezenjong begraven onder een boom in het bos.
Hij ligt daar goed.
De ceremonie bestond uit:
Het graven van een gat.
Het ter aarde bestellen.
Het zeggen van laatste woorden.
Het dichtmaken van het gat.
Het bedekken van de grond met eikeltjes en takjes.
Het geven van een naam (we hebben hem de naam Paco gegeven).

Het leven gaat door

Vannacht is onze poes bevallen van een rood katertje dat de ochtend niet heeft gehaald.
Vanmorgen troffen wij het jong levenloos aan naast zijn moeder, met wie het gelukkig goed gaat.
Ze speelde alweer met een takje, genoot even van de zon op het terras en at gulzig de kabeljauw die ze gisteravond had laten staan.
Daarna ging ze rusten.
"Het leven gaat door," snorde ze ons toe met toegeknepen ogen. Dat is waar, maar toch zijn we verdrietig.

Over de politicus Hans Wiegel

Hans Wiegel met een sigaar in zijn tijd

Toen de politicus Hans Wiegel zich uit de politiek terugtrok schreven kranten:
"Einde van een tijdperk."
Wanneer hij even terug is, zoals vanavond op tv, dan is het door hem beëindigde tijdperk (de door hem meegenomen tijd) er ook weer.

Het duurt een minuut om een minuut te tellen

Stefan Themerson

"Het duurt een minuut om een minuut te tellen. En tijd die je aan tellen besteedt, telt niet."
Dit schreef Stefan Themerson.

Mevrouw Duifjes is er niet

Mijn secretaresse, mevrouw Duifjes, is vandaag voor het eerst in twintig jaar niet op haar werk verschenen. Ik vond haar de laatste tijd al wat verward.

Niets gaat sneller dan het licht

Erik Verlinde ("Ik ben gek")

De theoretisch natuur-kundige Erik Verlinde van de Universiteit van Amsterdam zegt dat de waargenomen deeltjes mogelijk sneller gaan dan het licht omdat ze buiten de realiteit staan.
Ja zeg. Je staat zelf buiten de realiteit!