 |
| Glenn Gould speelt Bach |
Ik ken geen betere omschrijving van Bachs muziek.
Je moet de toccata's eens luisteren.
Net of iemand tegen je zit te kletsen.
Ook de literatuur kent zulke kletskousen.
Gogol, Rabelais, Montaigne.
Zoals zij, zo wil ik ook wel schrijven.
Maar o, wat is dat moeilijk!
Als je stelling klopt zouden alle Bachliefhebbers van gebabbel en geklets houden, lijkt me sterk. Misschien aardig voor een Oppervlakkig Onderzoek?
BeantwoordenVerwijderenBachliefhebbers die diepzinnig en gevoelig doen hebben het niet begrepen. De kracht zit 'm in de mededeelzaamheid.
BeantwoordenVerwijderenAh, ik dacht dat er misschien meerdere en andere redenen konden zijn waarom je Bach mooi zou kunnen vinden, maar Bachliefhebbers die minder gecharmeerd zijn van gebabbel, zijn, pardon, doén dus diepzinnig en gevoelig en hebben het niet begrepen. I stand corrected.
BeantwoordenVerwijderenTuurlijk zijn die er (meerdere, andere redenen)... maar ik wil niet al te genuanceerd doen... snap je?
BeantwoordenVerwijderenEn ik wilde het nuanceren... snap je?
BeantwoordenVerwijderen(En de tijdsaanduiding bij je berichten en bij de reacties klopt niet)
BeantwoordenVerwijderenWeet ik, zal het eens proberen te veranderen. Nog even w.b. nuanceringen. Soms is het absurde (ongenuanceerde) nodig als hulpmotor, die later kan worden afgestoten (Hans Vaihinger). De nuance haalt vaak de angel uit een vooruitstrevende stelling. Stoutmoedigheid verandert in voorzichtigheid... Met al te veel nuances brengt men het denken en het doen in gevaar. Tertullianus in zijn mega-bestseller De Carne Christi: "Mortuus dei filius; credibile est, quia ineptum est. Et sepultus resurrexit; certum est, quia impossibile."
BeantwoordenVerwijderenVertaling: God is gestorven; dit is geloofwaardig, omdat het absurd is. En eenmaal begraven herrees hij; dit is zeker, omdat het onmogelijk is.
Kijk, dat bedoel ik. Credo quia absurdum (methodisch)
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
BeantwoordenVerwijderen