donderdag 17 februari 2011

De legendarische Worstclub bestaat zes jaar

Bloedworst
De Worstclub en de KNSM Sociëteit hebben het genoegen u uit te nodigen voor een avond worstbegeerte in de Kompaszaal, op woensdagavond 2 maart 2011.
De legendarische Worstclub bestaat zes jaar en telt 2300 ereleden, 300 gewone leden, 3 edelvoorzitters, 15 niet-leden en een Berlijnse hond. Voorzitter van de Worstclub – onze gast op 2 maart – is Fredie Beckmans, The World’s Worst Artist. Beckmans: “Menig kunstenaar heeft me met minachting aangekeken en geroepen zelf een veel slechter kunstenaar of kunstenares te zijn.”
Al zes jaar reist Fredie Beckmans met de Worstclub door Nederland en Europa. Hij bereidt zich nu voor op optredens in China, Mexico en IJsland.
Waar hij komt geeft hij met zijn worstwaardigheden de zondige gulzigheid vorm en kwaliteit: “Te leven voor die ene ultieme worst.”
Maar er is ook ruimte voor de deugd van de bespiegeling: “Elk inzicht heeft twee kanten waar men het kan aanvatten. Het ene a priori, het andere a posteriori, schreef de vermaarde filosoof Immanuel Kant. Hij bedoelde hiermee dat je een worst zowel van voren als van achteren kunt beginnen op te eten, zoals kennis vooraf en achteraf kan ontstaan.”
Terwijl de kok van de Kompaszaal de worstjes laat schetteren in spetterend vet, zal Fredie Beckmans verhalen over zijn recente worstreizen door Zwitserland, waar hij – met succes – op zoek is geweest naar de ideale worst, de vegetarische worst, de gejodelde Alpenworst, de vierkante worst en de gecertificeerde Zwitserse legerpaardenworst.
Ook zal hij een verhandeling houden over religies en hun houding tegenover varkens, runderen en paarden.
Hij zal voorts liederlijke worsten bezingen, en iedereen die de eer heeft mee te doen aan deze 534e weergaloze culinaire Worstclubvergadering uitnodigen om lid te worden.
Voor vegetariërs zijn er vegetarische worsten!
“Oooh wat is die worst weer lekker, osseworst, leverworst, bloedworst, rookworst, knakworst, metworst, en van een droge worst krijg ik zo’n ongelofelijke dorst. Daarom. Braad jij mij een worst, dan les ik jou de dorst.”
Tot woensdag 2 maart 2011!

maandag 14 februari 2011

Ze hadden mij ook uitgenodigd


Een tijdje geleden won mijn laatste boek een prijs. Omdat ik de schrijver ben hadden ze mij ook uitgenodigd. Van het aan de prijs verbonden geldbedrag kocht ik een houten vloer.
Nu is onze vloer een prijs.
Omdat er geen drempels meer zijn, kunnen M. en Z. nu waveboarden door het hele huis. Dat is een mooi gezicht. Net scheepjes die door het water glijden.

maandag 7 februari 2011

Over de persistentie van het begrip originaliteit

Als er niet zoveel geld werd verdiend aan het begrip "originaliteit", zou originaliteit allang niet meer bestaan.

zaterdag 29 januari 2011

We hadden eend besteld

Gisteren was ik met iemand uit eten in een restaurant aan het IJ. We hadden eend besteld. Voordat het eten werd opgediend gingen we buiten nog even een sigaret roken. We werden naar binnen geroepen door een Engelse bediende die al heel verdienstelijk Nederlands sprak.
"Heren," zei hij, "uw eten zit op tafel!"

dinsdag 25 januari 2011

Over schaken

De witte dame
Na verloop van tijd bleek dat A. (6 jaar) in de schaakwedstrijd tegen Z. (6 jaar) haar eigen dame had geslagen.

zondag 23 januari 2011

De wereld is uit het niets geschapen, beweerde Thomas van Aquino

Nothing (ghost town, Amerika)
Het christendom zei: god heeft de wereld geschapen uit het niets (creatio ex nihilo)
Dit was in strijd met de opvatting van de Griekse en Romeinse filosofen, die zeiden: uit niets kan niets voortkomen (ex nihilo nihil fit).
Ook Thomas van Aquino zei: scheppen is iets maken uit het niets (creare est ex nihilo aliquid facere).
Thomas van Aquino deed veel moeite om tot een zuiver begrip te komen van dit ex nihilo, dat door Friedrich Wilhelm Joseph Schelling "het kruis van het intellect" genoemd werd.

Vrij naar: Nature and Creature - Thomas Aquinas's way of thought / Brill 1988 / Door Jan Aertsen

vrijdag 31 december 2010

Dat ik zes jaar geleden geboren werd

Hoogtepunten uit het jaar 2010 volgens Z. (6): 
1.

"Liedjes uit het jaar toen iemand geboren werd. Toen mama geboren werd."
2.
"Dat ik zes jaar geleden geboren werd."
3.
"Romeinen."

Er is niks tegen in te brengen

Mijn plannen voor een Chinasium
in plaats van een gymnasium kunnen niet op veel enthousiasme rekenen.
Iedereen is het erover eens dat Latijn en Grieks belangrijke talen zijn.

Als iedereen het met elkaar eens is, weet je zeker dat niemand goede argumenten heeft, en dan is er dus niks tegen in te brengen.

donderdag 30 december 2010

Ik ben dus ik denk

"Je pense – hik – donc je suis"

Descartes was dronken toen
hij de onsterfelijke woorden "
Je pense donc je suis" schreef.¹ 
Hij bedoelde natuurlijk 
"Je suis donc je pense!"²
In eenzelfde dronken bui schreef hij ook dat de ziel in de pijnappelklier zetelt.





¹ Ik denk dus ik ben
² Ik ben dus ik denk

maandag 27 december 2010

De scène met de muntplant uit Pane e Tulipani

Muntblaadjes
Ik heb geen toptien van filmscènes. Maar als ik zo'n toptien had, dan zou de scène met de muntplant uit Pane e Tulipani er zeker op staan! 

maandag 13 december 2010

Waar het ene lichaampje was, was het andere ook

Een paar jaar geleden wilden M. en Z. een huisdier en toen heb ik een goudvis voor ze gekocht. Eigenlijk waren het er twee, maar ze gedroegen zich als één. Ik bedoel, ze leken net één wezen, bestaande uit twee lichamen. Overal waar het ene visselichaampje was, was het andere ook. Ze zwommen voortdurend achter elkaar aan. Dat was een vrolijk gezicht, net alsof ze met een onzichtbaar touwtje aan elkaar vast zaten. Maar toen viste de kat er een lichaampje uit. En nu zwemt er nog maar één vis in het grote aquarium, eenzaam en verdrietig.
"Zo eenzaam, zo vrevrevreselijk eenzaam."¹
Het waterpeil in het aquarium stijgt door zijn vissentraantjes. Zelfs de kat toont geen belangstelling meer voor hem. Enfin, wij kunnen het niet meer aanzien. Wij gaan geen nieuwe goudvis kopen. Wij gaan de nog levende goudvis ook niet door de wc spoelen of de kop afhakken. Wat te doen?

¹ Uit: Klein gedicht voor grote stotteraars door Kurt Schwitters

donderdag 9 december 2010

Over een speelgoed genaamd "Snotty Snotter"


Over de bokser Mike Tyson

Links Mike Tyson, rechts Evander Holyfield
1.
Mike Tyson over plannen maken:

"Alle mensen hebben een plan, tot ze op hun bek geslagen worden."

2.
Mike Tyson over de liefde:

"Iedereen met een greintje verstand weet dat als ik mijn vrouw zou slaan, ik haar dood zou slaan. Het zijn allemaal leugens, ik heb haar nooit met een vinger aangeraakt."

3.
Mike Tyson over mensen:

"Ik hou ervan mensen te slaan."

4.
Mike Tyson over lichamelijke verzorging:

"Ik ga een bad nemen in z'n bloed."

5.
Mike Tyson over conflictbeheersing:

"Ik probeer zijn neusbeen in zijn hersenen te slaan."
"Ik wil zijn maag eruit rukken en zijn kinderen opvreten."
"Als ik met iemand vecht wil ik zijn wil breken. Ik wil hem zijn mannelijkheid afnemen. Ik wil zijn hart eruit rukken en het hem laten zien."

6.
Mike Tyson over zichzelf:

"Mijn grootste zwakte is mijn gevoeligheid."

Zijn ouders hadden een reizend theatergezelschap

De ouders van Julian Assange hadden een reizend theatergezelschap.

woensdag 1 december 2010

De muren hebben oren

De muren hebben oren
Wikileaks is de omgekeerde wereld.
Vroeger luisterden de machthebbers ons af.
Wij zeiden:
"Zachtjes praten, de muren hebben oren."
Nu luisteren wij de machthebbers af. 
Maar wij zijn daardoor niet de machthebbers gewórden.

dinsdag 30 november 2010

We zijn er niet bij gebaat om alles te weten

Julian Assange de oprichter van Wikileaks
Iets anders zeggen
dan wat je werkelijk denkt (of het niet zeggen) is het geheim van alle soepele communicatie, zowel tussen mensen als tussen staten. Dat valt te lezen bij Clausewitz, Machiavelli, Nietzsche, Churchill, Toynbee, Freud, Bismarck etcetera, en je kunt het ook wel op je eigen vingers natellen.
Het is een misvatting om te denken dat je erbij gebaat bent om alles te weten.
Volledige openheid is een open wond.
Ik wil bijvoorbeeld beslist niet weten wat mensen allemaal over mij gezegd hebben in hun boosheid. En ik moet er ook niet aan denken dat ze te weten krijgen wat ik allemaal over hún gezegd heb in míjn boosheid.

maandag 29 november 2010

Zo kan het ook (de werkwijze van Anselm Kiefer)

Je koopt een groot stuk grond van twintigduizend vierkante meter op het Franse platteland.
Je zet er gebouwen neer die je met elkaar verbindt door een stelsel van ondergrondse gangen.
In een van die gebouwen ga je wonen, in een ander ga je werken (dat is je atelier).
De rest van de gebouwen laat je leeg en vul je gaandeweg met werk dat je ter plekke maakt.
Als je klaar bent koop je een nieuw stuk grond, je bestelt honderdtien verhuiswagens (long vehicles) en je vertrekt weer.
De grond en de met werken gevulde gebouwen laat je na aan de Franse staat.
Ondertussen zeg je dingen als: "Ons bloed heeft dezelfde samenstelling als zeewater."

vrijdag 26 november 2010

China is een schelp

Schelpen op het strand
Ik zag een documentaire over Chinese scholieren.
Ze waren bezig met hun eindexamen.
Ze vochten voor een plaats op de beste universiteiten van het land.
Een van de scholieren zei: "China is een schelp die open en dicht gaat voor de wereld."

zondag 21 november 2010

Neem nooit de trein (wees er voorzichtig mee)

Anna Drijver
De uitreiking van de Grote Jongeren Literatuurprijs was vrijdag op het Crossing Border Festival in Den Haag. Het ging er sympathiek aan toe.
John Green was er, een Amerikaanse schrijver, en Erland Loe, een Noor. Dave Eggers was er niet. En verder was Erna Sassen er, die vroeger een zuster speelde in Medisch Centrum West, en Philip Huff. 

Philip Huff is 26 jaar, precies de helft van mij. Hij kon mijn zoon zijn, wat leeftijd betreft. Zijn uitgever of redacteur arriveerde te laat, want die had de trein genomen. Neem nooit de trein, nou ja, wees er voorzichtig mee. Beter een voertuig dat je zelf kunt besturen. Als dat niet voorhanden is, ga dan te paard.
Eerst gingen we wat eten in een restaurant en daarna was de uitreiking in de Haagse Stadsschouwburg. De zaal zat helemaal vol, ik zag ook Anna Drijver, de nieuwe actrice aan het firmament. Tot mijn verrassing zei Hedy d'Ancona de voorzitter dat de jury voor Erlend Loe en mij gekozen had. De volgende ochtend stond het in veel kranten.
"Oh my God, papa," zei Z. (6), "je bent beroemd."
En toen ik 's avonds geen zin had om de tafel te dekken, zei iemand die op bezoek was:
"Dat is zeker te min voor meneer de Beroemde Schrijver."

dinsdag 16 november 2010