Zijn zelfverzekerdheid was te opzichtig

Het omslag van Voer voor psychologen

Twintig jaar geleden ben ik gestopt met bewonderen. Ik droeg het bewonderen ten grave. Vroeger vond ik het leuk om te bewonderen. Naarmate ik ouder werd begon het me te vervelen. 
Harry Mulisch was iemand die zich graag liet bewonderen. Hij liet zich bewonderen op een manier die ik niet onsympathiek vond. Een tikje aristocratisch, hoewel zijn zelfverzekerdheid te opzichtig was. Ik las op mijn zestiende het boek Voer voor psychologen. Ik vond het omslag mooi. Daarna heb ik weinig meer van Harry Mulisch gelezen. Ik vond Harry altijd een vreemde naam voor iemand die Mulisch heet. Ik ga dat boek over de hemel van hem kopen (hij is dood).

Ik word op 19 november in Den Haag verwacht

Erik Erikson de psycholoog

De Grote Jongeren Literatuur Prijs geeft prijzen aan boeken die geschreven zijn voor young adults.
Wat is een young adult?
Volgens Erik Erikson¹ is het iemand tussen twintig en veertig jaar oud.
Ik zou zeggen: dan is een boek voor young adults een boek voor mensen tussen twintig en veertig jaar oud.
Maar dat is niet zo.
Op 19 november, op het Crossing Border Festival in Den Haag, wordt de prijs uitgereikt door Hedy d'Ancona².
En weet je wie is uitgenodigd om te komen?!
Ik word op 19 november in Den Haag verwacht.
Mijn boek heet Trouw is de andere wang en het is geen boek voor young adults.

¹ Een psycholoog
² Een ex-minister

Een beer wandelt in het park

Over de trompet

Wat ik vanmorgen zag toen ik uit het raam keek

Ik wil je voorstellen aan een rijke Engelsman

Salvador Dalí

Aan mij is nog nooit een bommenwerper aangeboden.
Misschien komt dat nog. Maar aan de filmer Luis Buñuel is wel een bommenwerper aangeboden.
Salvador Dalí kwam op hem af in een restaurant en zei:
"Luis, ik wil je voorstellen aan een rijke Engelsman met veel sympathie voor de Spaanse Republiek. Hij wil je een bommenwerper aanbieden."
Het was tijdens de Spaanse burgeroorlog (1936-1939).

We ontdekten bij toeval...

... dat er in al die papieren parapluutjes...

... geheime noodkreten verstopt zitten.

Al die jaren, op al onze vrolijke taarten: "Help...!"

Hm, zou dit de ingang zijn?

"Hm, zou dit de ingang zijn?"

Over meedingen

Ding (het woord)

Mijn boek dingt mee naar de AKO Literatuur Prijs 2009.
Mijn boek dingt ook mee naar de Grote Jongeren Literatuur Prijs 2010.
Wat een raar woord is meedingen. 
"Ding" is de algemene naam voor alles wat buiten de mens een zelfstandig bestaan heeft, zegt mijn woordenboek.

Hij woont bij mij in de straat

In het tijdelijk geopende Stedelijk Museum is een kunstenaar bezig van elke bezoeker de lengte op te meten.
Hij heeft een hele zaal ter beschikking.
De bezoeker moet tegen de muur gaan staan en er wordt er een streepje op de muur geplaatst boven het bezoekershoofd, met de naam en de datum erbij.
Zo ontstaat langzaam een Saturnusring van streepjes, namen en data.
Het ziet er mooi uit.
Het maakt vrolijk.
Degene die het bedacht heeft woont trouwens bij mij in de straat.
Niet dat dat belangrijk is, maar op een of andere manier is het toch het vermelden waard.
Ik geloof tenminste dat hij bij mij in de straat woont.
Ik weet het niet helemaal zeker.
Het zou kunnen.
Het is niet ondenkbaar, laat ik het zo zeggen.
 

Doden kunnen niet overlijden

Ton van Duinhoven (1921-2010)

Ton van Duinhoven is overleden.

Ik dacht dat hij al dood was.
Als kind vond ik hem zielig.
Nu ik zelf kinderen heb weet ik dat "zielig" in kindertaal soms "ontroerend" betekent.
Ik weet niet precies waarom ik hem zielig vond. Het had iets te maken met zijn mooie stem. En met zijn vermoeide ogen, die altijd dicht waren en alleen open gingen voor de televisie.

Het museum is vernieuwd

De nieuwe roltrap in het Stedelijk museum

Het museum is vernieuwd, de kunst is precies hetzelfde gebleven.
Andersom was beter geweest ("Museum weer open na verbouwing moderne kunst").

Ik kon haar alleen aankijken door niet naar haar te kijken

Embleem van de Zonnekoning (1638-1715) in het hek
 rondom het kasteel van Versailles

Ik was aan het skypen met O. 
Om haar aan te kijken moest ik in het lensje boven het beeldscherm kijken en niet naar haar gezicht.
Ik kon haar alleen aankijken door niet naar haar te kijken!
Telecommunicatie is anders met beeld erbij dan zonder beeld erbij.
Er gaat iets verloren.
Wat gaat er verloren?
De absolute monarchie van het woord.

Vandaag fietste ik over de tijdelijke weg

De tijdelijke drijvende weg over het water tijdens SAIL

Wat een mooie zin

Donker woud

Tomas Tranströmer uit Zweden schrijft in het gedicht Madrigaal: 

Ik erfde een donker woud waar ik zelden kom.

Wat een mooie zin.
En wat een mooi woord is madrigaal.

Zo'n mooi woord is als een sieraad voor degenen die het uitspreekt.
Een mondsieraad!
Een madrigaal is een gezongen lied over een niet-godsdienstig onderwerp. 

Het was prachtig mooi en vreselijk saai

Er was vuurwerk.
Er was veel geld en moeite in gestoken.
Het was prachtig mooi en vreselijk saai.
"Hoe maken ze vuurwerk?"
Nou, je stopt saaiheid en schoonheid bij elkaar (in poedervorm) en dan laat je het ontploffen.
Daar is niks anders voor nodig dan een lucifer.

Over eilanden en elanden

Er zijn geen elanden op onze eilanden

Op onze archipel is het vier dagen lang feest.
Er is een tijdelijke drijvende weg tussen twee eilanden aangelegd.
Waar nooit een weg was, is nu vier dagen lang een weg.
Morgen ga ik eroverheen fietsen.
En P. zal er ook overheen gaan fietsen.
Het zal zijn alsof wij over het water fietsen (Jezus had geen fiets).
P's fiets komt uit Scandinavië net als de eland.
Er zijn jammer genoeg geen elanden uitgezet op onze eilanden.