De tv is een bed

Televisietoestel uit de tweede helft van de vorige eeuw

Toen ik nog rookte, rookte ik geen sigaretten als ik tv keek.
Dus nu ik gestopt ben kijk ik veel tv.
Dan hoef ik niet aan roken te denken.
Ik kijk zonder kieskeurig te zijn.
Ik kijk films, nieuws, achtergrond, reclames, voetbal, puberruil, dikke mensen, meisjes die fotomodel willen worden, zangconcoursen, de oceanen, kunstenaars, aliens in de oudheid, noem het maar op.
Ik val er steeds bij in slaap. Nu ik in deze toestand ben kan ik wel zeggen dat de tv eigenlijk een bed is. Een bed voor de ogen.

Heb je een vaste relatie?

Er is een televisiereclame van het bedrijf Second Love. De reclame gaat als volgt: "Heb je een vaste relatie? Pleeg overspel, dat maakt je leven spannend."
De heer van der Staaij van de SGP heeft bezwaar tegen de reclame.¹
"Overspel schaadt kinderen," zegt hij.
Een bekende seksuologe is het niet met de heer van der Staaij eens.
Zij zegt dat er geen enquêtes of onderzoeken zijn die aantonen dat overspel slecht is voor kinderen.
De heer van der Staaij zegt: "Maar er zijn wel kinderen die aantonen dat overspel slecht is voor kinderen."

¹ SGP is een afkorting van Staatkundig Gereformeerde Partij

Italo Svevo kwam uit Triëst

Italo Svevo (1861-1928)

1.
Ik ben mijn boek kwijt over stoppen met roken. Het heet De bekentenissen van Zeno en het is geschreven door Italo Svevo. 
Italo Svevo kwam uit Triëst.
Hij hield van roken, van schrijven en van London.
De schoonouders van Italo Svevo hadden een onderwaterverffabriek.
Zijn eerste twee boeken werden door niemand gelezen. Hij schreef ze toen hij tussen dertig en veertig jaar was. Daarna schreef hij twintig jaar niet meer. 

2.
Ook Het boek der rusteloosheid van de hulpboekhouder Bernardo Soares ben ik kwijt.
Bernardo Soares is een heteroniem van de Portugese dichter Fernando Pessoa (1888-1935). Een heteroniem is ongeveer hetzelfde als een pseudoniem.
Ik heb een keer met Fernando Pessoa op een terrasje in Lissabon gezeten.

Over moed en bovenmenselijkheid

Flammarion's houtgravure (1888)

Ik ben vandaag een week gestopt met roken.
Ook ben ik gestopt met het slikken van de champix-pillen. Die zijn misschien nuttig bij het stoppen, maar niet bij het gestopt-zijn.
Gestopt-zijn met roken is niet zo moeilijk als vaak wordt aangenomen. Je hoort vaak dat het moeilijker is dan gestopt-zijn met heroïne.
Met heroïne heb ik geen ervaring. Wel heb ik een paar keer cocaïne gesnoven in de tijd dat dat het genotmiddel in de mode was onder hard werkende mensen, een groep waartoe ik mijzelf nooit heb willen rekenen.
De cocaïne had een vrolijk makende uitwerking.
Maar waar had ik het over? O ja, over het gestopt-zijn met roken.
Het komt de sigarettenindustrie natuurlijk goed uit dat hierover een moeilijkheidsmythe is ontstaan. Hoe zwaar het is en wat een moed en bovenmenselijke krachtsinspanning en wilsinspanning ervoor nodig zijn om het vol te houden. Dat maakt het stoppen met roken tot iets waar de meeste rokers liever van afzien.
Aan de andere kant is het ook weer gevaarlijk dat het helemaal niet zo moeilijk is. Want als het niet moeilijk is, heb je niks om je heroïsch over te voelen.

Alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks

Sigarettenreclame uit het jaar 1965

Daarnet heb ik bij de avondwinkel in de Nias-straat een laatste pakje Kent gekocht.
Ik kocht mijn pakjes vaak in die winkel. Er stond een aardige verkoopster met wie ik leuk kon praten. Alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks.
Als je meer woorden wisselt kan het snel mis gaan.
Ik zag daar wel eens iemand een slof sigaretten kopen. Zoiets heb ik nooit gedaan.
Ook kocht ik vaak sigaretten bij Albert Heijn. Eén verkoopster die daar bij de sigaretten staat zal ik missen. Met haar kon ik ook leuk praten. Ook alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks.
Hetzelfde geldt voor een verkoopster bij de Bruna.
Zo zie je maar hoe een deel van je sociale leven afsterft wanneer je stopt met roken.

Een van de bijwerkingen van sigaretten is de dood

James Dean (1931-1955)

Dit is de achtste dag dat ik de champixpillen slik.
Ik slik ze met angst vanwege de bijwerkingen die in de bijsluiter genoemd worden.
Zuster Esther zegt dat ik me daarover geen zorgen hoef te maken.
Bij vergeleken de bijwerkingen van sigaretten zijn die van de champixpillen onschuldig.
"Eén van de bijwerkingen van sigaretten is immers de dood," zegt zuster Esther.
Zaterdagavond ga ik stoppen met roken. Als ik zondagochtend wakker word, heb ik de eerste moeilijke uren zonder sigaretten er al op zitten. Misschien ga ik dromen van roken. Misschien blijf ik altijd roken door te dromen van roken.

Het was mooi weer

Vandaag was ik op een surpriseparty.
De persoon in kwestie was jarig.
Hij wist niet dat er gasten kwamen.
Hij had niks georganiseerd omdat hij niet wilde dat er gasten kwamen.
Hij houdt er niet van om zijn verjaardag te vieren.
Zelf houd ik er ook niet van om mijn verjaardag te vieren.
Waarom eigenlijk niet?
Dat vroeg ik me opeens af in de auto, op weg naar het feestvarken.
Hij woont niet ver buiten Amsterdam in een groot wit landhuis.
Het was mooi weer.
Stapelwolken, blauwe luchten.

Mijn voorspelling is niet uitgekomen

Djokovic juicht

Mijn voorspelling is niet uitgekomen. Stanislas Wawrinka de tennisser heeft verloren van Novak Djokovic.
Het is niet goed als een raspaard verliest van een werkpaard.
Aan het spel van Novak Djokovic is niets elegants, subtiels of nonchalants te ontdekken.
Op het plaatje: Novak Djokovic juicht. 
Je ziet wel dat ook dit juichen uit het mentale en fysieke krachthonk komt (niettemin is hij een groot kampioen).

Stanislas Wawrinka zal de kampioen van Amerika worden

Stanislas Wawrinka

Eerder schreef ik al over Stanislas Wawrinka de tennisser.
Hij heeft vleugels gekregen nu zijn vriend Roger Federer aan het eind van zijn krachten is.
Hoe dit mogelijk is weet ik niet.
Het behoort tot de raadselen van de vriendschap.
Morgen zal hij winnen van de nummer één van de wereld Novak Djokovic. En zondag zal hij in de finale de nummer twee van de wereld, Rafael Nadal, verslaan.
Hij zal de kampioen van Amerika worden.

Om rijk te worden moet je durven experimenteren met de moraal

Gisteren ben ik begonnen met het slikken van de champixpillen die behulpzaam zijn bij het stoppen met roken. Het werkzame bestanddeel is varenicline.
Eigenlijk had ik er vorige week mee zullen beginnen, maar ik durfde de pillen na het lezen van de bijsluiter niet meer te slikken (het is bekend dat het de farmaceutische industrie niet te doen is om het welzijn van de mens, maar om het spekkig worden van de eigen portemonnee).
Mogelijk zit de sigarettenindustrie achter de champixpillen, zoals ook achter medicijnen tegen longkanker. Eerst geld verdienen aan het dodelijk ziek maken, en daarna aan het hopelijk beter worden. Jawel, lieverdjes, zo zit de wereld in elkaar. Als je rijk wilt worden, moet je durven experimenteren met de moraal.
Ik voelde me gelijk duizelig na het slikken van de eerste pil. Ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had. Ik begon al afscheid van de wereld te nemen. Na een poosje kwam ik erachter dat de duizeligheid werd veroorzaakt doordat ik de verkeerde bril op had.
Het had niks met de champixpil te maken, want toen ik de bril afzette, was de duizeligheid meteen over en de rest van de dag had ik er helemaal geen last meer van. Ondertussen ben ik gewoon aan het roken, want de champixkuur van Pfizer schrijft heel mensvriendelijk voor dat ik pas tussen de achtste en de veertiende slikdag hoef te stoppen.

[Wordt vervolgd]

Niemand wist waar hij was

Rhododendron

In Brussel is een drukke rotonde met in het midden een grote rhododendron. 
Niemand komt daar ooit.
Op een avond ging een man (een Brusselaar) op zijn motor de stad in en hij kwam nooit meer terug. Niemand wist waar hij was.
Er werd naar hem gezocht door familie en vrienden.
En door de politie.
Maar hij werd niet gevonden.
Hij werd als vermist opgegeven.
Een paar jaar later ging de gemeentelijke plantsoenendienst de rhododendron snoeien.
De rotonde werd afgesloten.
Diep in het struikgewas vonden ze een geraamte op een motor, de handen nog aan het stuur.
Het was de vermiste. 
Hij was met grote vaart de rhododendron in gereden (zeker een slokje op) en de takken hadden zich weer gesloten achter hem.

Over een speciaal soort geduld

Vijf planken moesten op exact dezelfde lengte gezaagd worden door mij.
Ik legde de planken boven op elkaar en ik zaagde ze in één keer af in plaats van één voor één.
Ik deed dit om tijd te winnen.
Toen ik klaar was waren alle planken ongelijk.
Echte timmerlui weten dat vijf planken die op exact dezelfde lengte gezaagd moeten worden één voor één gezaagd moeten worden.
Echte timmerlui hebben daar het geduld voor (zij zijn de uitvinders van dit geduld).

Later zal hun smaak veranderen

Claude Debussy (1862-1918) op het
strand met een parasol

Vandaag hoorde ik op de radio het lied Clair de lune van Claude Debussy.
Vandaag is de geboortedag van Claude Debussy.
Het mooiste gedeelte van Clair de lune is het gedeelte waar de muziek uit wandelen gaat.
Ik laat de muziek van Claude  Debussy wel eens horen aan M. en Z.
Ze vinden One Direction beter.
Later zal hun smaak veranderen.

Claire de Lune gespeeld door Claude Debussy

Over liefde

Cover van het glossy magazine Grazia

Als je de bordjes Toiletten volgt kom je bij de vliegtuigen

De Panhard van mijn vader was lichtgroen

In de Jubelark op het Jubelplein in Brussel zijn twee musea.
Het museum in de rechtervleugel is gewijd aan oorlogen.
Het is het bekende Brusselse Oorlogsmuseum.
De toegang is gratis en als je de bordjes Toiletten volgt kom je bij de vliegtuigen.
Het museum in de linkervleugel is gewijd aan oude auto's uit de verzameling van een Belgische industrieel.
Daar staan precies de auto's die in mijn jeugd langs de stoep van onze straat geparkeerd stonden!
Sommige waren toen al oldtimers.
De auto die ontbreekt is de Panhard van mijn vader.

Het is heel schoon in Disneyland Parijs

Minni en Mickey Mouse

Disneyland Parijs ligt vijftig kilometer buiten Parijs.
Disneyland Parijs is zo groot als een kleine stad.
Als je de auto geparkeerd hebt moet je op een lopende band gaan staan. Die vervoert je naar de ingang.
Terwijl je op de lopende band staat is er is muzikale begeleiding van bekende Disneyliedjes.
Het is heel schoon in Disneyland Parijs. 
Overal klinken de bekende liedjes.
Ze klinken niet luid, maar ook niet zacht. 
Altijd hoor je drie of vier liedjes tegelijk (door elkaar heen). 
Dit is zowel onverdraaglijk als onontkoombaar.
Op dit punt begint een mentale toestand die ik zou willen omschrijven als wezenloosheid.
Het is de toestand die vereist is om het in Disneyland Parijs te kunnen uithouden.
Het is de toestand waar de bedenkers van Disneyland Parijs op aansturen met alle middelen die hun ter beschikking staan.

Over het christendom

Tijgerkat uit het familiewapenvan Giuseppe Tomasi 
de Lampedusa

"Zeven kinderen heb ik met haar, zeven. Maar haar navel heb ik nooit gezien."

 

 

 

 

 

Uit: Giuseppe Tomasi de Lampedusa / de Tijgerkat (Il Gattopardo)

Over de Partij van de Arbeid

Wittenburg aan het begin van de 20-ste eeuw

G. werd in 1964 geboren
op het eiland Wittenburg.
Hij groeide daar op.
Wittenburg is een van de drie Oostelijke eilanden.
De andere twee zijn Kattenburg en Oostenburg.
In de jaren tachtig moesten alle bewoners van de Oostelijke eilanden verhuizen.  
Zij werden door de gemeente Amsterdam gedwongen om te verhuizen.
Toen alle bewoners uit hun huizen waren verdreven werden hun huizen gesloopt.
Om een lang verhaal kort te maken, de Partij van de Arbeid mag van G. de komende duizend jaar niet meer deelnemen aan het gemeentebestuur van de stad Amsterdam.

Ze begonnen harder te praten

Afstandsbediening van de tv

Ik zat tv te kijken met de afstandsbediening in de hand.
Ik zat op de bank.
Ik zat languit.
Zoals gewoonlijk was er niks op tv, maar ik bleef toch kijken (ook zoals gewoonlijk).
Door het open raam hoorde ik flarden van een gesprek op straat.
De flarden klonken zeer interessant.
Het ging over liefde en overspel.
Ik zette de tv zacht door middel van de afstandbediening, maar toen kon ik nog steeds niet goed horen wat er op straat gezegd werd.
In een reflex, een automatisme, meer van mijn hand dan van mijzelf, richtte ik de afstandsbediening op het gesprek op straat en ik drukte op luider.
En weet je wat?
Ze begonnen harder te praten. Wat een interessant en schunnig gesprek was het zeg! Ik ga het je allemaal niet vertellen, want iedereen heeft recht op privacy.

De steiger dreunde onder zijn passen

Bodybuilder (Arnold Schwarzenegger)

Tegen het middaguur gingen we naar de steiger. Er lagen al wat mensen te zonnen. Sommigen waren zo rond en spekkig dat ze wel leken op walrussen die op de steiger waren geschoven om een paar uur van de warme zon te genieten, op doortocht naar koudere wateren elders op de planeet. Anderen waren zo mager als een spijker, bruin en tanig, met een gelooide, geplooide huid als van een oude hagedis. Ook waren er mensen met zo'n smakelijke, gladde, glanzende huid en zo'n soepele wendbaarheid in het water (als een zeehond of een otter) dat het gewoon een genot was om naar te kijken.
Om een uur of twee verscheen er op de steiger een bodybuilder in een nauwsluitende streepjeszwembroek. De steiger dreunde onder zijn passen.
Zijn lichaam was een indrukwekkend vlechtwerk van spieren.
Evengoed leek het alsof hij met een fietspomp was opgepompt.
Hij had geen handdoek bij zich, geen eten of drinken of flesjes zonnebrandcrème. Hij liep rechtstreeks naar de rand van de steiger en dook, zonder ook maar even te aarzelen, in het water.