Ik ontdekte dat de mensheid was uitgestorven

Bakelieten telefoon

Ik droomde dat ik aan het telefoneren was.
Ik kreeg alleen maar antwoordapparaten aan de lijn.
Hoe meer antwoord-apparaten ik aan de lijn kreeg, hoe meer ik ging bellen.
Maar niemand nam op.
Ik keek naar buiten en ik zag niemand.
Ik ontdekte dat de mensheid was uitgestorven.
Alleen de antwoordapparaten werkten nog (vroeger bestonden er geen antwoordapparaten).

Ik krijg het druk

Kuiffuut (podiceps cristatus)

Ik ga een inventarisatie maken van alle mogelijke manieren van verdwijnen.
Langzaam uit zicht, zoals een zeilschip op zee.
Plotseling weg, zoals een duikende kuiffuut.
Kwijtraken, zoals brieven van de belastingsdienst.
Uiteenspatten, zoals zeepbellen.
Oplossen, zoals problemen.
Uitgummen, zoals een tekening.
Opeten, zoals een stuk taart.
Daarna ga ik een inventarisatie maken van alle mogelijke manieren van (weer) tevoorschijn komen. Ik krijg het druk.

Je bent een circusbeer of je bent het niet (bij de dood van Wislawa Szymborska)

De column hieronder schreef ik in 1996 over Wislawa Szymborska. Zij had toen net de Nobelprijs gewonnen. Haar vader was rentmeester bij de illustere familie Zamoyski. Hier mijn column:

Wislawa Szymborska

Een gezelschap rijke Duitsers was eens in een Roemeens hotel. Die Duitsers wilden graag op berenjacht en de eigenaar van het hotel had gezegd dat het stikte van de beren in de buurt van het hotel. Maar dat had hij alleen maar gezegd voor het geld van de Duitsers. In werkelijkheid waren er helemaal geen beren in die buurt. Wel kende de hoteleigenaar in zijn dorp een man die een onrendabele circusbeer bezat, en ze spraken af dat ze die beer zouden loslaten in het bos, voor de Duitsers, om op te jagen, alsjeblieft. Het geld dat de Duitsers in het hotel uitgaven, zouden ze dan samen delen. De Duitsers gingen in het bos liggen met hun geweren in de aanslag en de beer werd vrijgelaten. De hoteleigenaar en de eigenaar van de circusbeer wreven in hun handen. Maar een dorpeling die op zijn fiets voorbij kwam zag de beer, schrok zich een hoedje, sprong van de fiets en zette het op een lopen. Welnu, je bent een circusbeer of je bent het niet. De beer pakte de fiets, ging erop zitten en fietste het bos in. En het is onmogelijk de verbijstering van de Duitsers te schetsen, toen zij die beer op die fiets in hun vizier kregen. Aan dit verhaal moest ik denken toen ik voor het eerst een gedicht las van de Poolse dichteres Wislawa Szymborska. Als ik iets heel erg mooi geschreven vind, echt prachtig, dan zijn er voor mij twee mogelijkheden. Als degene die het heeft geschreven iemand is die ik ken, dan word ik jaloers (dat is niet fraai), maar als het een onbekende is die het geschreven heeft, dan krijg ik bewondering. Hierbij wil ik graag mijn bewondering uitspreken voor Wislawa Szymborska, de winnares van de Nobelprijs. Haar gedichten zijn de mooiste van ons continent. Wij Europeanen moeten er trots op zijn dat wij een vrouw in ons midden hebben, die zulke mooie gedichten kan schrijven. Zo iemand als zij, als de Poolse dichteres Szymborska, is er vast en zeker in heel Amerika niet te vinden. Ik heb eens geprobeerd om een gedicht te schrijven. Ik deed er dagen en dagen over. 's Morgens vroeg stond ik op en ik begon meteen aan het gedicht en 's avond laat was ik er nog mee bezig. Hoe langer ik er aan werkte, hoe slechter het werd. O, het werd echt afschuwelijk slecht! Op het laatst was het zo slecht geworden, dat ik er gewoon om moest lachen van ellende. Maar iemand die ik ken, W, die kan het wel. Hij heeft dan een zin in zijn hoofd, of een beeld, en daaruit groeit het gedicht vanzelf, als een bloem. 's Morgens vroeg staat hij op met een zin in zijn hoofd, bijvoorbeeld: 'Van alle engelen deze dan maar', en hup, 's avonds is een heel gedicht af, en nog mooi ook. Hij hoeft er niks voor te doen, als hij maar eet en drinkt, dat is voldoende. Soms belt hij mij op om te vragen of ik een gedicht goed vind. Er zijn vele soorten gedichten. Sommige gedichten zijn als een fitte muis, zo heel erg snel, prrrt, en voorbij is het gedicht alweer. Andere zijn als een draaikolk in de rivier: je moet je helemaal mee naar de bodem laten draaien voordat je er weer uit kunt zwemmen. Nog andere zijn als een bruine beer die op zijn achterpoten staat en een dansje doet, of als een bruine beer op een fiets. Zo, als een bruine beer die danst of fietst, zijn de gedichten van mevrouw Szymborska. Je weet niet precies of je nu moet lachen om het schouwspel of moet huilen om de beer.

Het water bevroor onderweg

De waterleiding van de buren was gesprongen midden in de nacht.
Het was twaalf graden onder nul.
Het water spoot vier meter de lucht in en bevroor onderweg en dwarrelde als sneeuw weer naar beneden.
Het was mooi om te zien, hoewel het erg was voor de buren.
Het was: mooi en erg.
Wat een goede naam voor een tijdschrift!

Wikipedia en ik

Op Wikipedia staat sinds vandaag het volgende lemma: 

Peter Bekkers is ondernemer, historicus en auteur. Hij heeft drie romantitels op zijn naam staan: 1998 – Een roos opeten (De Bezige Bij, Amsterdam); 2004 –  Veel mensen vielen in zee (De Geus, Breda); 2009 – Trouw is de andere wang (De Geus, Breda).
Zijn laatste roman stond op de longlist van de AKO Literatuurprijs en won de Dioraphte Jongeren Literatuurprijs 2010. In 2009 richtte hij samen met jurist Piter de Weerd de KNSM Sociëteit op. In 2013 zal voor het eerst de door de KNSM Sociëteit in het leven geroepen Rabelaisprijs voor moralinevrije literatuur worden uitgereikt.

Alles naar waarheid, geen woord aan gelogen. Het lemma staat voorlopig op Wikipedia, met daarbij de volgende opmerkingen:  

Peter Bekkers (schrijver) – wiu / ne? – Te weinig feiten: 2 stuks, gaan de titels over boeken of iets anders? Waar is de informatie van de uitgever na te gaan? Dqfn13 (overleg) 3 feb 2012 22:41 (CET).
En hebben jullie al gekeken naar de externe link (Peter Bekkers' blog)? Daar staat: "De wereldberoemde bestsellerauteur, avonturier, filosoof en tennisgrootheid P. Bekkers stamt uit een aan lager wal geraakt Kaukasisch-Perzisch koningsgeslacht waarvan de genealogie, volgens tot dusver geheim gebleven documenten, via adellijke Spaans-Moorse lijnen terug gaat tot aan de Egyptische farao’s." ??? – ErikvanB (overleg) 7 feb 2012 23:48 (CET)
Wel errug fabelinventastisch, die blog. En toevallig afgelopen zondag gepubliceerd... Torval (overleg) 8 feb 2012 00:07 (CET)

Ik ben benieuwd wat er nu verder gaat gebeuren.

Over de "Familienroman"

Conquistador

De auteur, avonturier, filosoof en tennisser Peter Bekkers stamt uit een aan lager wal geraakt Kaukasisch-Perzisch koningsgeslacht waarvan de genealogie via Spaans-Moorse lijnen helemaal terug gaat tot aan de Egyptische farao’s.
Zijn Spaanse tante, verre nazaat van het geheime liefdeskind van Christoffel Columbus en Isabella van Castilië¹, bezit zoveel Spaanse en Amerikaanse grond dat ze te paard van Noord- naar Zuid-Spanje en van Noord- naar Zuid-Amerika kan rijden zonder haar eigen grondgebied te verlaten.
Peter Bekkers is de enige mens ter wereld die geen buiging hoeft te maken voor de paus als hij in het Vaticaan op bezoek is. Hij stond model voor Indiana Jones en heeft een groot intergalactisch netwerk.²

¹ Isabella van Castilië (1451-1504) was de opdrachtgeefster van de Conquista en de voltooister van de Reconquista!
² Zie ook: https://de.wikipedia.org/wiki/Familienroman_(Psychoanalyse)

Ik wendde mijn blik af

Oud tegeltje van keramiek met poepende hond

Op de Van Eesterenlaan was een grote hond uit alle macht aan het poepen.
Ik vond dit onaangenaam om te zien.
Ik wendde mijn blik af.
Ik deed dit ook voor de hond.
Maar toen keek ik toch weer en ik zag dat de baas van de hond, toen die klaar was met poepen, de nog warme, dampende en riekende bolus van de grond opraapte en meenam!

Het halve huis moet worden neergehaald

STERKER MAKEN

Wie verlangt zijn geest sterker te maken
moet zich bevrijden van respect en gehoorzaamheid.
Van de wetten zal hij er enkele in acht nemen,
maar meestal zal hij zowel wetten als zeden
overtreden en van het gangbare,
onbevredigende fatsoen zal hij zich losmaken.
Van het genot zal hij veel leren.
Voor de vernielende daad zal hij niet terugdeinzen:
het halve huis moet worden neergehaald.
Zo zal hij zich behoorlijk ontwikkelen tot inzicht.

Uit: K.P. Kavafis / Gedichten / Uitgeverij Bert Bakker / 1984

Over kunstenaars en filosofen

Schoonmaakster

Vandaag sprak ik met iemand die geen enkel respect heeft voor kunstenaars en filosofen.
Maar hij heeft juist een groot respect voor verplegers, schoonmakers en vuilnismannen.
Zulke mensen doen iets goeds voor de maatschappij.
Terwijl kunstenaars en filosofen, zei hij, niets goeds doen voor de maatschappij.

Deze afspraak vindt plaats in het verleden

Ik zette een afspraak voor volgende week woensdag per ongeluk bij vorige week woensdag in de agenda van mijn computer.
Toen verscheen de volgende waarschuwing in beeld: "Deze afspraak vindt plaats in het verleden."
Dat klonk als een uitnodiging om een tijdreis te boeken!

Dan maken ze toch nieuwe internetten

Wikipedia was een dag dicht uit protest tegen twee Amerikaanse wetsvoor-stellen die de vrijheid en openheid van het internet beperken.
Is het internet vrij en open? Hierover later.
Maar als die twee wetten worden aangenomen, dan maken ze toch nieuwe internetten?
Honderd internetten.
Duizend internetten.
Miljoen internetten.
Of beter nog: geen internet.

Ik niet, o nee!

Robert Baden-Powell (1857-1941)

Luitenant-generaal Robert Baden-Powell was de oprichter van de padvinderij (ook wel de verkennerij genoemd).
In de stad Z. zat de padvinderij iets voorbij de brug over het Twentekanaal.¹
Daar was een bosje.
Jongens die ik kende zaten op de padvinderij in dat bosje.
Ik niet, o nee!
Ik rookte. 
Luitenant-generaal Robert Baden-Powell zei het volgende over roken.
Hij zei: "Geen enkele jongen begint met roken omdat hij het lekker vindt, maar omdat hij denkt daarmee op een volwassen man te lijken. In werkelijkheid lijkt hij op een lummel." 

¹ Z. was een stad waar ik woonde van 1959 tot 1977

Schaterend joegen zij tussen melkwegen

Vannacht om 03.15 vlogen er eenden over mijn huis. Ik moest denken aan een gedicht van Eva Gerlach, uit de bundel Een kopstaand beeld:

VLUCHT

Eenden 's nachts, losgeraakt van de rietschoot,
zwart boven vloeiend zwart, tientallen. Kop
aan staart roeiden zij knikkend de stroom dood.

Roerloos vergaderd in elkaars kielzog
strekten zij onvermoede halzen, log
wiekend stonden zij uit hun sporen op:

morsend over het nauwe donker stegen
zij, schaterend joegen zij tussen melkwegen.

Eva Gerlach

Over de omgekeerde wereld

Boom kromgetrokken in de wind

Het waaide hard.
Het stormde.
Ik fietste de brug op.
Ik hoefde niet te trappen.
De wind blies mij omhoog.
Degenen die de brug af fietsten moesten juist op de pedalen staan!
Dit was de omgekeerde wereld (Aeolus versus Newton)

Jij houdt van blowen en ik hou van bladerdeeg

Amy Winehouse

Mijn zusje had de bladmuziek van het nummer Back To Black van Amy Winehouse gevonden op internet.
De noten vond ze makkelijk, maar de tekst vond ze moeilijk: "You love blow en I love puff."
Ze had puff opgezocht in het woordenboek en daar stond:
puff – bladerdeeg.

Hoeveel gigabites heb jij d'r op zitten?

Café Schiller

Moderne zin uit een gesprek tussen twee vrouwen in café Schiller op het Rembrandtplein te Amsterdam: "Hoeveel gigabites heb jij d'r op zitten?" 

Over goede voornemens

Paardenbloem

Rond de jaarwisseling ontstaan er goede voornemens.
Ik weet niet hoe ze ontstaan.
Het lijkt een onkruid dat jaarlijks omhoog schiet.
Paardenbloem, brandnetel, speenkruid, kleine veld-kers, goed voornemen.

Weet je wel tegen wie je het hebt?

De  hoogste berg van Nederland  is de Vaalserberg 
(322,4 meter boven N.A.P.)

M. (39) was boos op me.
"Weet je wel tegen wie je het hebt?" zei ik.
"Nou?" zei M.
"Tegen een Hollands Hoogtepunt."¹









¹ Dutch Heights (met een voorwoord van collega-hoogtepunt Robbert Dijkgraaf)

Over stijl

Oscar Wilde (1854-1900)

"In matters of great importance, it's not sincerity that counts but style."
Wat een mooie uitspraak van Oscar Wilde. Echt een bonmot.
Het is alleen niet waar.
Juister zou zijn geweest: "In matters of great importance it's not style that counts but sincerity."
Maar dan is het geen bonmot meer.

's Nachts wandelden we naar de dorpskerk

We waren op kerstavond bij familie in een dorpje bij Deventer.
Om twaalf uur 's nachts wandelden we naar de dorpskerk.
Daar was een grote kerststal met een echte kameel, een echt ezeltje en het kindeke Jezus. 
Het ezeltje en de kameel en ook het kindeke Jezus leken uitgeput en ontdaan.
We kregen het idee dat ze seksueel misbruikt waren door de plaatselijke clerus.