John

Collega Abdollah met zijn snor

Collega Abdollah met zijn snor

Ik zou naar het boekenbal gaan.
Ik zou gaan eten met onder andere mijn uitgever en met collega Abdollah.
Collega Abdollah doet me denken aan professor Nietzsche met zijn snor.
Maar verdorie – griep (hoesten, zweten, koorts).

Zo droom ik als ik koorts heb

Ik heb de hele dag naar CNN gekeken.
Dit in verband met de ontploffing van de kerncentrale in Fukushima.
Ik zag vijfentwintig keer de ontploffing in de centrale.
Ik zag vijfentwintig keer de moddergolf.
Ik zag vijfentwintig keer de zwiepende flat.
En alles werd steeds opnieuw aangekondigd – Breaking News! – alsof het net gebeurd was.
Zo droom ik als ik koorts heb.

En heel de tijd wankelt de hemel

PdW voor The Refrigerator Gazette

Dit is de eerste koelkast-column van onze vaste columnist PdW, die een groene koelkast heeft.
Ook is hij verliefd.
Warmbloedige poëzie in de koelste krant van Nederland!
Met honderden miljoenen koelkasten, verspreid over de hele wereld, beschikt The Refrigerator Gazette over een uitgebreid en fijnmazig journalistiek netwerk.
Er kan geen revolutie uitbreken of er is wel een koelkast in de buurt. En ook in de directiekamers van grote multinationals, in de huizen van beroemde filmsterren, in het Witte Huis en in het Kremlin staat er eentje van ons te snorren.

Over chaos en protest

Door uw verslaggever van The Refrigerator Gazette

 

Heeft iemand enig idee waarom wij het vuur moeten blussen?

Brandslang, opgerold

Op het pleintje was een brandweerman blusinstructies aan het geven aan tien mensen.
Er brandde een gecontroleerd vuur in een ijzeren bak.
De brandweerman sprong erop af en bluste het vuur met zijn brandslang.
"Iemand enig idee waarom wij het vuur moeten blussen?" vroeg hij aan de omstanders.
Niemand gaf antwoord (het was een rare vraag).

Over dikke en dunne boeken

Link zevenhonderd pagina's, rechts hondervijftig

Zo schroefde hij zichzelf in haar

Schroefkop met torx insparing (close-up)

Ik ben vergeten te zeggen dat de Engelse Bad Sex in Fiction Award vorig jaar werd gewonnen door een schrijver die Rowan Somerville heet.
Hij won de prijs dankzij de volgende zin in zijn roman The Shape of Her: "Zoals een vlinderkundige een hardhuidig insect doorboort met een botte naald, zo schroefde hij zichzelf in haar."
Een terechte winnaar!

Over de dood (onder meer)

Van uw verslaggever van de vandaag opgerichte krant The
Refrigerator Gazette

Over stotteren

The King's Speech

Wie stottert weet: de angst om te stotteren verergert het stotteren.
Het is onmogelijk om de angst om te stotteren te beteugelen. 
Het enige wat helpt is veel drinken.
Ik zag de film The King's Speech.
De koning luistert naar een toespraak van Hitlers rijksminister van Voorlichting en Propaganda.
"Wollt ihr den totalen Krieg?"
De koning: "At least he doesn't stammer."

Hoe de bokser Mike Tyson denkt over revolutie en over lezen

Mike Tyson (links) vs Evander Holyfield

De bokser Mike Tyson zegt: "Elke keer dat er een revolutie uitbreekt, komt het doordat iemand een boek over revolutie heeft gelezen."

Dit schreef Alexis de Tocqueville

Groot deel van Alexis de Tocqueville (met dank aan
Alberto Giacometti)

"Voor een revolutie geldt hetzelfde als voor een roman: het einde is het moeilijkst om te bedenken."
Dit schreef Alexis de Tocqueville die lang en mager was en hele grote voeten had en leefde van 1805 tot 1859.

 

 

 

Onze vreugde is volmaakt

Moammar al-Qadhafi ("King of Kings")

Mooie vrouw:
Zonder hem hadden we geen welvaart gehad.
Hij is de leermeester en de opvoeder.
Hij is gezegend met groot inzicht. 

Koor:
Hij is de leider.
Hij is Kadhafi.
Wij houden zielsveel van hem. 

Mooie vrouw:
Hij is een knappe verschijning.
Hij straalt als de maan aan de hemel. 

Man:
Hij is zo welriekend als amber.
Alle schoonheid van de wereld komt in hem samen.
Onze vreugde is volmaakt.
Onze vrienden stroomden van alle kanten toe. 

Mooie vrouw:
Hij is de leider.
Hij is Kadhafi.
Hij is de leider.
Hij is Kadhafi.
Wij houden zielsveel van hem. 

Uit: een documentaire op tv / loflied op de Libische leider Moammar al-Qadhafi (1942-2011)

Hij doet iets met paarden

Vandaag heb ik een grappige kerel ontmoet.
Hij doet geloof ik iets met paarden.
Zei hij nou dat hij mede-eigenaar is van een commerciële paardenstal op de Leidsegracht? 
Op de Elandsgracht?
Ik had het gevoel dat ik hem ergens van kende.

Zo kan het eventueel ook

Vandaag eten wij de tomaat en de worst

Tomaatbehang

Vandaag eten wij de tomaat en de worst uit de oven met de gasten als welkom. Laken wit gestreken en de wijn brandend een mooi kaarslicht uit de vakantie van het dorp. Je was slaap, veertien graden min bovendien, en de lange reis van Duitsland. Blij heel gelukkig van jouw algehele terugkeer met de veiligheid, waar het koud was onder nul. Miste jou geliefd, mijn liefde. Welkom huis!* 

* Welkomswoord à la manière de Google Translate

De herders uit Les Landes lopen met grote passen

"Gemonteerd op hun stelten, de herders van de Landes hun kudde over de afvalstoffen, gaan door struiken, borstel en zwembaden van water, en doorkruist moerassen met de veiligheid, zonder wegen of voetpaden geslagen te zoeken. Bovendien is deze verhoging ervoor dat ze makkelijk kijken hun schapen, die vaak verspreid over een groot oppervlak. In de ochtend de herder, om in orde te krijgen op zijn stelten, gemonteerd door een ladder of zette zich op de vensterbank van een raam, of anders klom op de mantel van een grote schoorsteen. Zelfs in een vlak land, het zitten op de grond, en met vaste stelten zijn, hij gemakkelijk roos met de steun van zijn personeel. Men kan oordelen met wat de resultaten van de val van een voetganger welk gevaar als gevolg van een val van een paar stelten. Maar de herders van de Landes, gewend vanuit hun kindertijd tot dit soort van oefening, daarin een buitengewone vrijheid en vaardigheid. De herder weet heel goed hoe te behouden zijn evenwicht, hij loopt met grote stappen, rechtop staat, loopt met behendigheid, of voert een paar staaltjes van ware acrobatisme, zoals het oppakken van een steentje van de grond, het plukken een bloem, het simuleren van een val en snel stijgende, draait op een voet, enz."*   

* Automatische Google Translate vertaling van de Engelse Wikipediatekst bij het afgebeelde schilderij van Jean Louis Gintrac (1808-1886)

Wat een wonderlijk voorwerp is een lepel

Met bont gevoerde kop en schotel (en lepel) door
Meret Oppenheim

Stokjes zijn van hout of bamboe. Mes en vork zijn van staal.
Ik doe de stokjes onrecht door ze met mes en vork te vergelijken.
Eigenlijk is alleen al het feit dat ze van hout of bamboe zijn gemaakt genoeg reden om aan te nemen dat ze meer verwantschap hebben met de lepel.
Wat een wonderlijk voorwerp is een lepel. Het is meer een sieraad dan een instrument. Ik heb het eten met een lepel altijd een tikje vreemd gevonden, hoewel ik een groot liefhebber ben van soep.
Hier is een droefgeestig soeplied uit Alice in Wonderland, snikkend ten gehore gebracht door de soepschildpad. Hier is het: 
Prachtige Soep, zo graag gezien
In een hete soepterrine!
Wie snelt niet toe op deze roep?
Soep van de avond, prachtige Soep!
Soep van de avond, prachtige Soep!
Pra-hachtige Soe-hoep!
Pra-hachtige Soe-hoep!
Soe-hoep van de aaa-ha-havond!
Prachtige, prachtige soep!
Prachtige Soep! Wie wil er nou vis,
Wild, of wat er verder is?
Wie geeft niet graag zijn laatste sp-
ie voor een lepel vol prachtige Soep?
Spie voor een lepel vol prachtige Soep?
Pra-hachtige Soe-hoep!
Pra-hachtige Soe-hoep!
Soe-hoep van de aa-ha-havond!
Prachtige, prachti-GE SOEP!

Met de stokjes kun je niet snijden

T-bone steak behang

De stokjes zijn ontworpen om van overvolle borden te eten.
Zij zijn een uitvinding van de overvloed.
Met mes en vork kun je zelfs nog het allerlaatste overgebleven rijstkorreltje naar binnen werken.
Zij zijn een uitvinding van de schaarste.
Mes en vork zijn voor een deel ook nog slagersgereedschap.
Dat kun je van de stokjes niet zeggen.
Een T-bone steak kun je met de stokjes niet eten.

Met de stokjes kun je niet schrapen

Vandaag hebben we met stokjes gegeten zoals Chinezen. Ik had een Indiaas gerecht bereid met rijst. De stokjes bezorgden me spierpijn in m'n hand.
Hoe leger het bord raakte, hoe moeilijker het werd om nog iets in mijn mond te krijgen. Ik greep de hele tijd mis. Wat ik te pakken kreeg tussen mijn stokjes viel er op weg van mijn bord naar mijn mond weer tussenuit. Dit is gênant, vooral als je je mond al open hebt gedaan. Toen heb ik maar vork en mes gepakt. Daar kun je namelijk mee schrapen, wat met de stokjes onmogelijk is.