Beïnvloedt het woordgebruik van astronomen de omvang van het heelal?

De Melkweg

Ik kijk soms naar tv-programma's over het universum.
In deze programma's komen mensen aan het woord die graag begrippen gebruiken als:
– onvoorstelbaar;
– verbijsterend;
– ongelofelijk; 
– mindblowing;
– onmeetbaar;
– onbegrensd;
– ontzaglijk;
– peilloos;
– immens.
Heel hun wezen is erop gericht om zulke woorden te gebruiken.
Het is voor hun een genot om zulke woorden te gebruiken.
Als er geen mensen bestonden die ervan genoten om zulke woorden te gebruiken, dan was het universum mogelijk kleiner.
Ik ben van plan onderzoek te doen naar de invloed van deze taalfetish op de omvang van het heelal.

Over films

Ralph Fiennes, de acteur die Voldemort speelt

1.
M. (12) droomde van Voldemort, de duisterling uit Harry Potter.
Ze raakte hem aan in haar droom.
Hij voelde aan als chips: "Ik had kruimels aan mijn vingers als bij chips."  

2.
Ik zag op tv een film getiteld Hemel.
Een mooie jonge vrouw ging almaar uit de kleren.
Zo te zien was zij nog een tiener.
Ik zei tegen M. (41) die naast me zat: "Dat lijkt me niet leuk voor de ouders van die jonge vrouw."
En M. zei: "Dat is een zinnig criterium bij het beoordelen van Nederlandse films. Is het leuk voor de ouders of niet?"

Gelieve me te vinden

Buitenspiegel

Twee jaar geleden werd de rechterspiegel van mijn auto eraf gereden.
Hij werd er niet helemaal afgereden, hij hing nog aan een draadje.
Degene die het gedaan had liet geen briefje achter.
Maar deze week zat er opeens een briefje achter de ruitenwisser.  Er stond op:
Ik crashte spiegel.
Gelieve me te vinden.
Ik ben aan het werk 8-17.
Zie visitekaartje.
Mijn telefoonnummer is: (...)

Onze lichamen zijn ruimtepakken

De regisseur Alfonso Cuaron zei:
"Uiteindelijk zijn we alleen in het universum. Niet als soort, maar als individu. Onze lichamen zijn ruimtepakken. Als je geluk hebt bestaat er enige radiocommunicatie met een ander persoon die opgesloten zit in net zo'n pak. Verder is er niks behalve leegte."
Wat een benauwd idee over het leven op aarde, Alfonso!

Het is een ongelukkig gekozen woord

Alziend oog

Eerder schreef ik al over de Handhaving.
Bij dat woord moet ik denken aan het boek 1984 van George Orwell.
En aan het boek Brave New World van Aldous Huxley.
En aan de film Metropolis van Fritz Lang.
Het is een woord dat je fluisterend uitspreekt, zodat niemand het hoort (de muren hebben oren).
Het is een woord dat oproept tot verzet.
De Handhaving is een gemeentelijke dienst in Amsterdam die allerlei zaken controleert.
De Handhaving laat altijd een stikker achter, zodat je weet dat alles gezien en gecontroleerd is.
Er zijn stikkers in allerlei kleuren en vormen.
Vanmorgen was er op mijn fiets een oranje stikker van De Handhaving geplakt. Er stond op: "Fietsen in deze staat worden verwijderd. Als deze fiets er over zeven dagen nog staat, dan wordt hij verwijderd."

Pootje baden in de eindeloosheid

Keiling (stuitering) van een plat steentje over het water

De dag duurt erg lang nu ik gestopt ben met roken.
Wat zitten er veel uren in een dag!
Na een paar uur heb ik alles gedaan waar ik normaal een hele dag over doe.
Een zee van tijd strekt zich voor me uit. 
De rest van de dag bestaat uit pootje baden in de eindeloosheid.
Af en toe een plat steentje over de eindeloosheid keilen.

Over Paul Virilio de dromoloog

Paul Virilio's

Ik heb een zwak voor mensen die alles zo ingewikkeld maken dat ze nieuwe woorden moeten verzinnen om zich uit de moeilijkheden te redden.
Met als paradoxaal resultaat een zekere verheldering.
Peter Sloterdijk is zo iemand.
En ook de Franse dromoloog Paul Virilio.
Dromologie betekent: leer van de weg of de beweging. Bij uitbreiding: leer van de snelheid. Bij nog verdere uitbreiding: leer van de tijd.
Paul Virilio heeft dit woord natuurlijk zelf bedacht.
Ik moest aan hem denken toen ik in de Maserati Quattroporte van O. zat.
Zoals veel denkers wordt Virilio pas mentaal actief als hij een of andere catastrofe voor zich ziet.
In The politics of the very worst (1999) schrijft hij: "De uitvinding van een nieuw soort technologie is ook steeds de uitvinding van een nieuw soort ongeluk. Zo stevenen we af op een integrale, allesomvattende rampspoed waarin de hele wereld betrokken zal zijn. Alles wordt in gereedheid gebracht voor het Grote Ongeluk van de mensheid."
Later meer hierover.

De motor brulde

Het embleem van de Maserati (diabolical chic)

Vandaag heb ik in een Maserati Quattroporte gereden.
Ik zat niet zelf achter het stuur.
O. zat achter het stuur. Hij is de eigenaar van de machine. 
Toen wij studeerden waren O. en ik een poosje huisgenoten.
We reden op de snelweg.
Andere weggebruikers gingen opzij.
Allemachtig, wat een machine.
En wat een mooi embleem! 
En de motor brulde.

De horizontale manier van erbij zijn

De heer W., achteraanzicht (tien jaar later)

Een paar dagen geleden zei de heer W. in de Tweede Kamer tegen de heer P. : "Wat een zielig, miezerig en hypocriet mannetje bent u toch, meneer P.!"
Ik was erbij toen hij dat zei. Dat wil zeggen, het was live op de tv en ik lag er thuis op de bank naar te kijken (dit is de horizontale manier van erbij zijn).
In het Reglement van Orde van de Tweede kamer staat: "Indien een lid of een minister beledigende uitdrukkingen gebruikt, wordt hij door de voorzitter vermaand en in de gelegenheid gesteld de woorden die tot de waarschuwing aanleiding hebben gegeven terug te nemen."
Maar de voorzitter vermaande de heer W. niet.

Voor wie spelen we eigenlijk?

Doe maar, 1978-1984

Je loopt je lul achterna.
Zo heet een liedje van Doe maar¹.
Op een avond in het jaar 1984 stond er tijdens een concert een jongetje in het publiek.
Hij was ongeveer zes jaar.
Misschien was hij nog maar vijf.
Hij stond helemaal vooraan tussen de uitzinnige jonge meisjes.
Hij kende alle liedjes uit zijn hoofd.
Hij zong alle liedjes luid mee (uit volle borst).
Die avond stond ook Je loopt je lul achterna op het programma.
"Voor wie spelen we eigenlijk?" vroeg de band zich af.  

¹ Een Nederlandse popgroep uit de jaren '70 en '80 van de vorige eeuw.

Zijn appartement is niet groot

Nighthawks

Ik woon op een schiereiland.
Midden op het schiereiland staat een groot gebouw.
Helemaal onderin het gebouw, op een hoek, woont een man.
Zijn appartement is niet groot.
De gordijnen zijn altijd open.
De woning is een en al raam.
Je kunt de bewoner van buiten zien zitten op de bank.
Boven de bank hangt een affiche van Edward Hoppers schilderij Nighthawks.
Het beweeglijke licht van de televisie verlicht de kamer en het affiche.

De tv is een bed

Televisietoestel uit de tweede helft van de vorige eeuw

Toen ik nog rookte, rookte ik geen sigaretten als ik tv keek.
Dus nu ik gestopt ben kijk ik veel tv.
Dan hoef ik niet aan roken te denken.
Ik kijk zonder kieskeurig te zijn.
Ik kijk films, nieuws, achtergrond, reclames, voetbal, puberruil, dikke mensen, meisjes die fotomodel willen worden, zangconcoursen, de oceanen, kunstenaars, aliens in de oudheid, noem het maar op.
Ik val er steeds bij in slaap. Nu ik in deze toestand ben kan ik wel zeggen dat de tv eigenlijk een bed is. Een bed voor de ogen.

Heb je een vaste relatie?

Er is een televisiereclame van het bedrijf Second Love. De reclame gaat als volgt: "Heb je een vaste relatie? Pleeg overspel, dat maakt je leven spannend."
De heer van der Staaij van de SGP heeft bezwaar tegen de reclame.¹
"Overspel schaadt kinderen," zegt hij.
Een bekende seksuologe is het niet met de heer van der Staaij eens.
Zij zegt dat er geen enquêtes of onderzoeken zijn die aantonen dat overspel slecht is voor kinderen.
De heer van der Staaij zegt: "Maar er zijn wel kinderen die aantonen dat overspel slecht is voor kinderen."

¹ SGP is een afkorting van Staatkundig Gereformeerde Partij

Italo Svevo kwam uit Triëst

Italo Svevo (1861-1928)

1.
Ik ben mijn boek kwijt over stoppen met roken. Het heet De bekentenissen van Zeno en het is geschreven door Italo Svevo. 
Italo Svevo kwam uit Triëst.
Hij hield van roken, van schrijven en van London.
De schoonouders van Italo Svevo hadden een onderwaterverffabriek.
Zijn eerste twee boeken werden door niemand gelezen. Hij schreef ze toen hij tussen dertig en veertig jaar was. Daarna schreef hij twintig jaar niet meer. 

2.
Ook Het boek der rusteloosheid van de hulpboekhouder Bernardo Soares ben ik kwijt.
Bernardo Soares is een heteroniem van de Portugese dichter Fernando Pessoa (1888-1935). Een heteroniem is ongeveer hetzelfde als een pseudoniem.
Ik heb een keer met Fernando Pessoa op een terrasje in Lissabon gezeten.

Over moed en bovenmenselijkheid

Flammarion's houtgravure (1888)

Ik ben vandaag een week gestopt met roken.
Ook ben ik gestopt met het slikken van de champix-pillen. Die zijn misschien nuttig bij het stoppen, maar niet bij het gestopt-zijn.
Gestopt-zijn met roken is niet zo moeilijk als vaak wordt aangenomen. Je hoort vaak dat het moeilijker is dan gestopt-zijn met heroïne.
Met heroïne heb ik geen ervaring. Wel heb ik een paar keer cocaïne gesnoven in de tijd dat dat het genotmiddel in de mode was onder hard werkende mensen, een groep waartoe ik mijzelf nooit heb willen rekenen.
De cocaïne had een vrolijk makende uitwerking.
Maar waar had ik het over? O ja, over het gestopt-zijn met roken.
Het komt de sigarettenindustrie natuurlijk goed uit dat hierover een moeilijkheidsmythe is ontstaan. Hoe zwaar het is en wat een moed en bovenmenselijke krachtsinspanning en wilsinspanning ervoor nodig zijn om het vol te houden. Dat maakt het stoppen met roken tot iets waar de meeste rokers liever van afzien.
Aan de andere kant is het ook weer gevaarlijk dat het helemaal niet zo moeilijk is. Want als het niet moeilijk is, heb je niks om je heroïsch over te voelen.

Alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks

Sigarettenreclame uit het jaar 1965

Daarnet heb ik bij de avondwinkel in de Nias-straat een laatste pakje Kent gekocht.
Ik kocht mijn pakjes vaak in die winkel. Er stond een aardige verkoopster met wie ik leuk kon praten. Alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks.
Als je meer woorden wisselt kan het snel mis gaan.
Ik zag daar wel eens iemand een slof sigaretten kopen. Zoiets heb ik nooit gedaan.
Ook kocht ik vaak sigaretten bij Albert Heijn. Eén verkoopster die daar bij de sigaretten staat zal ik missen. Met haar kon ik ook leuk praten. Ook alsjeblieft en dankjewel, fijne dag en insgelijks.
Hetzelfde geldt voor een verkoopster bij de Bruna.
Zo zie je maar hoe een deel van je sociale leven afsterft wanneer je stopt met roken.

Een van de bijwerkingen van sigaretten is de dood

James Dean (1931-1955)

Dit is de achtste dag dat ik de champixpillen slik.
Ik slik ze met angst vanwege de bijwerkingen die in de bijsluiter genoemd worden.
Zuster Esther zegt dat ik me daarover geen zorgen hoef te maken.
Bij vergeleken de bijwerkingen van sigaretten zijn die van de champixpillen onschuldig.
"Eén van de bijwerkingen van sigaretten is immers de dood," zegt zuster Esther.
Zaterdagavond ga ik stoppen met roken. Als ik zondagochtend wakker word, heb ik de eerste moeilijke uren zonder sigaretten er al op zitten. Misschien ga ik dromen van roken. Misschien blijf ik altijd roken door te dromen van roken.

Het was mooi weer

Vandaag was ik op een surpriseparty.
De persoon in kwestie was jarig.
Hij wist niet dat er gasten kwamen.
Hij had niks georganiseerd omdat hij niet wilde dat er gasten kwamen.
Hij houdt er niet van om zijn verjaardag te vieren.
Zelf houd ik er ook niet van om mijn verjaardag te vieren.
Waarom eigenlijk niet?
Dat vroeg ik me opeens af in de auto, op weg naar het feestvarken.
Hij woont niet ver buiten Amsterdam in een groot wit landhuis.
Het was mooi weer.
Stapelwolken, blauwe luchten.

Mijn voorspelling is niet uitgekomen

Djokovic juicht

Mijn voorspelling is niet uitgekomen. Stanislas Wawrinka de tennisser heeft verloren van Novak Djokovic.
Het is niet goed als een raspaard verliest van een werkpaard.
Aan het spel van Novak Djokovic is niets elegants, subtiels of nonchalants te ontdekken.
Op het plaatje: Novak Djokovic juicht. 
Je ziet wel dat ook dit juichen uit het mentale en fysieke krachthonk komt (niettemin is hij een groot kampioen).

Stanislas Wawrinka zal de kampioen van Amerika worden

Stanislas Wawrinka

Eerder schreef ik al over Stanislas Wawrinka de tennisser.
Hij heeft vleugels gekregen nu zijn vriend Roger Federer aan het eind van zijn krachten is.
Hoe dit mogelijk is weet ik niet.
Het behoort tot de raadselen van de vriendschap.
Morgen zal hij winnen van de nummer één van de wereld Novak Djokovic. En zondag zal hij in de finale de nummer twee van de wereld, Rafael Nadal, verslaan.
Hij zal de kampioen van Amerika worden.

Om rijk te worden moet je durven experimenteren met de moraal

Gisteren ben ik begonnen met het slikken van de champixpillen die behulpzaam zijn bij het stoppen met roken. Het werkzame bestanddeel is varenicline.
Eigenlijk had ik er vorige week mee zullen beginnen, maar ik durfde de pillen na het lezen van de bijsluiter niet meer te slikken (het is bekend dat het de farmaceutische industrie niet te doen is om het welzijn van de mens, maar om het spekkig worden van de eigen portemonnee).
Mogelijk zit de sigarettenindustrie achter de champixpillen, zoals ook achter medicijnen tegen longkanker. Eerst geld verdienen aan het dodelijk ziek maken, en daarna aan het hopelijk beter worden. Jawel, lieverdjes, zo zit de wereld in elkaar. Als je rijk wilt worden, moet je durven experimenteren met de moraal.
Ik voelde me gelijk duizelig na het slikken van de eerste pil. Ik dacht dat mijn laatste uur geslagen had. Ik begon al afscheid van de wereld te nemen. Na een poosje kwam ik erachter dat de duizeligheid werd veroorzaakt doordat ik de verkeerde bril op had.
Het had niks met de champixpil te maken, want toen ik de bril afzette, was de duizeligheid meteen over en de rest van de dag had ik er helemaal geen last meer van. Ondertussen ben ik gewoon aan het roken, want de champixkuur van Pfizer schrijft heel mensvriendelijk voor dat ik pas tussen de achtste en de veertiende slikdag hoef te stoppen.

[Wordt vervolgd]

Niemand wist waar hij was

Rhododendron

In Brussel is een drukke rotonde met in het midden een grote rhododendron. 
Niemand komt daar ooit.
Op een avond ging een man (een Brusselaar) op zijn motor de stad in en hij kwam nooit meer terug. Niemand wist waar hij was.
Er werd naar hem gezocht door familie en vrienden.
En door de politie.
Maar hij werd niet gevonden.
Hij werd als vermist opgegeven.
Een paar jaar later ging de gemeentelijke plantsoenendienst de rhododendron snoeien.
De rotonde werd afgesloten.
Diep in het struikgewas vonden ze een geraamte op een motor, de handen nog aan het stuur.
Het was de vermiste. 
Hij was met grote vaart de rhododendron in gereden (zeker een slokje op) en de takken hadden zich weer gesloten achter hem.

Over een speciaal soort geduld

Vijf planken moesten op exact dezelfde lengte gezaagd worden door mij.
Ik legde de planken boven op elkaar en ik zaagde ze in één keer af in plaats van één voor één.
Ik deed dit om tijd te winnen.
Toen ik klaar was waren alle planken ongelijk.
Echte timmerlui weten dat vijf planken die op exact dezelfde lengte gezaagd moeten worden één voor één gezaagd moeten worden.
Echte timmerlui hebben daar het geduld voor (zij zijn de uitvinders van dit geduld).

Later zal hun smaak veranderen

Claude Debussy (1862-1918) op het
strand met een parasol

Vandaag hoorde ik op de radio het lied Clair de lune van Claude Debussy.
Vandaag is de geboortedag van Claude Debussy.
Het mooiste gedeelte van Clair de lune is het gedeelte waar de muziek uit wandelen gaat.
Ik laat de muziek van Claude  Debussy wel eens horen aan M. en Z.
Ze vinden One Direction beter.
Later zal hun smaak veranderen.

Claire de Lune gespeeld door Claude Debussy

Over liefde

Cover van het glossy magazine Grazia

Als je de bordjes Toiletten volgt kom je bij de vliegtuigen

De Panhard van mijn vader was lichtgroen

In de Jubelark op het Jubelplein in Brussel zijn twee musea.
Het museum in de rechtervleugel is gewijd aan oorlogen.
Het is het bekende Brusselse Oorlogsmuseum.
De toegang is gratis en als je de bordjes Toiletten volgt kom je bij de vliegtuigen.
Het museum in de linkervleugel is gewijd aan oude auto's uit de verzameling van een Belgische industrieel.
Daar staan precies de auto's die in mijn jeugd langs de stoep van onze straat geparkeerd stonden!
Sommige waren toen al oldtimers.
De auto die ontbreekt is de Panhard van mijn vader.

Het is heel schoon in Disneyland Parijs

Minni en Mickey Mouse

Disneyland Parijs ligt vijftig kilometer buiten Parijs.
Disneyland Parijs is zo groot als een kleine stad.
Als je de auto geparkeerd hebt moet je op een lopende band gaan staan. Die vervoert je naar de ingang.
Terwijl je op de lopende band staat is er is muzikale begeleiding van bekende Disneyliedjes.
Het is heel schoon in Disneyland Parijs. 
Overal klinken de bekende liedjes.
Ze klinken niet luid, maar ook niet zacht. 
Altijd hoor je drie of vier liedjes tegelijk (door elkaar heen). 
Dit is zowel onverdraaglijk als onontkoombaar.
Op dit punt begint een mentale toestand die ik zou willen omschrijven als wezenloosheid.
Het is de toestand die vereist is om het in Disneyland Parijs te kunnen uithouden.
Het is de toestand waar de bedenkers van Disneyland Parijs op aansturen met alle middelen die hun ter beschikking staan.

Over het christendom

Tijgerkat uit het familiewapenvan Giuseppe Tomasi 
de Lampedusa

"Zeven kinderen heb ik met haar, zeven. Maar haar navel heb ik nooit gezien."

 

 

 

 

 

Uit: Giuseppe Tomasi de Lampedusa / de Tijgerkat (Il Gattopardo)

Over de Partij van de Arbeid

Wittenburg aan het begin van de 20-ste eeuw

G. werd in 1964 geboren
op het eiland Wittenburg.
Hij groeide daar op.
Wittenburg is een van de drie Oostelijke eilanden.
De andere twee zijn Kattenburg en Oostenburg.
In de jaren tachtig moesten alle bewoners van de Oostelijke eilanden verhuizen.  
Zij werden door de gemeente Amsterdam gedwongen om te verhuizen.
Toen alle bewoners uit hun huizen waren verdreven werden hun huizen gesloopt.
Om een lang verhaal kort te maken, de Partij van de Arbeid mag van G. de komende duizend jaar niet meer deelnemen aan het gemeentebestuur van de stad Amsterdam.

Ze begonnen harder te praten

Afstandsbediening van de tv

Ik zat tv te kijken met de afstandsbediening in de hand.
Ik zat op de bank.
Ik zat languit.
Zoals gewoonlijk was er niks op tv, maar ik bleef toch kijken (ook zoals gewoonlijk).
Door het open raam hoorde ik flarden van een gesprek op straat.
De flarden klonken zeer interessant.
Het ging over liefde en overspel.
Ik zette de tv zacht door middel van de afstandbediening, maar toen kon ik nog steeds niet goed horen wat er op straat gezegd werd.
In een reflex, een automatisme, meer van mijn hand dan van mijzelf, richtte ik de afstandsbediening op het gesprek op straat en ik drukte op luider.
En weet je wat?
Ze begonnen harder te praten. Wat een interessant en schunnig gesprek was het zeg! Ik ga het je allemaal niet vertellen, want iedereen heeft recht op privacy.

De steiger dreunde onder zijn passen

Bodybuilder (Arnold Schwarzenegger)

Tegen het middaguur gingen we naar de steiger. Er lagen al wat mensen te zonnen. Sommigen waren zo rond en spekkig dat ze wel leken op walrussen die op de steiger waren geschoven om een paar uur van de warme zon te genieten, op doortocht naar koudere wateren elders op de planeet. Anderen waren zo mager als een spijker, bruin en tanig, met een gelooide, geplooide huid als van een oude hagedis. Ook waren er mensen met zo'n smakelijke, gladde, glanzende huid en zo'n soepele wendbaarheid in het water (als een zeehond of een otter) dat het gewoon een genot was om naar te kijken.
Om een uur of twee verscheen er op de steiger een bodybuilder in een nauwsluitende streepjeszwembroek. De steiger dreunde onder zijn passen.
Zijn lichaam was een indrukwekkend vlechtwerk van spieren.
Evengoed leek het alsof hij met een fietspomp was opgepompt.
Hij had geen handdoek bij zich, geen eten of drinken of flesjes zonnebrandcrème. Hij liep rechtstreeks naar de rand van de steiger en dook, zonder ook maar even te aarzelen, in het water.

Magisch denken verlicht het lijden

Groen stoplicht (stoplicht, groen)

Ik stond voor het stoplicht te wachten.
O, wat duurde het lang.
Na een tijdje zei ik (tegen het stoplicht):
"O, schiet toch op!"
En het stoplicht sprong op groen.

De ogen van de baas keken boos

Glaasjes water met ijs

Ik had een afspraak met de baas van een groot hotel. We gingen zitten aan een tafel in het restaurant van het hotel. Buiten regende het.
Wat ik wilde drinken, was de vraag.
Koffie verkeerd, was het antwoord.
Een jong meisje van de bediening bracht de koffie. Er zat een glaasje water bij en een koekje. Alles stond op een dienblad.
Maar het meisje had het helemaal niet goed gedaan!
De koffie was een espresso.
Het glaasje water was leeg (er zat geen water in).
Alleen het koekje was, nou ja, een koekje.
Natuurlijk zei ik er niks van.
Maar de ogen van de baas keken boos.
Hij zei dat het een espresso was en geen koffie verkeerd.
Hij zei dat er geen water in het glaasje zat.
Op zich waren dit juiste constateringen.
Ik word altijd zenuwachtig van zulke situaties. Om redenen die ik zelf niet kan verklaren vereenzelvig ik mij steevast met degene die alles fout doet.

Over dagdromen

1.
Een mens kan tegelijkertijd veel willen en niks doen.
Het is opvallend dat er geen automatisme in de hersenen of het zenuw-stelsel bestaat dat deze combinatie uitsluit (zoals het uitgesloten is om, bijvoorbeeld, tegelijkertijd te slapen en wakker te zijn). 

2. 
Een vaak voorkomende vorm van tegelijkertijd veel willen en niks doen is: dagdromen.
Het is aangenaam om je over te geven aan deze vorm van tijdverspilling.
De menselijke soort is misschien niet volledig ingesteld op zelfbehoud, zoals Darwin beweert, maar deels ook op zelfverkwisting. Dat zou niet gek zijn en een hoop verklaren.

3.
De dagdromer verschilt vooral van de zogenoemde doener op het gebied van de perceptie van tijd.
Sommige mensen worden geboren met het gevoel dat ze maar weinig tijd hebben. Anderen met het gevoel dat de hun bemeten tijd oneindig is.
Onder die laatsten bevinden zich de dagdromers, de besluitelozen en de knagers aan eigen vleugels. 

5.
Ik vermoed dat het dagdromen, het besluiteloos-zijn en het knagen aan eigen vleugels ophoudt wanneer het besef van de eindigheid (de twijfel aan de onsterfelijkheid!) zich aandient.

Ik hoorde de sirenes van meerdere ambulances

Donkere wolken vol regen

De zon scheen.
Het was warm.
Plotseling sloeg het weer om.
Zware en donkere wolken dreven het luchtruim binnen.
Het begon te regenen.
Ik hoorde in de verte de sirenes van meerdere ambulances.
Het was niet de eerste keer dat ik in de verte de sirenes van meerdere ambulances hoorde bij een plotselinge omslag van het weer.

Over optimisme en pessimisme in Bulgarije

Ivan Krastev de Bulgaar, die werd geboren in 1965

In Bulgarije betekenen optimisme en pessimisme iets anders dan in West-Europa.
In Bulgarije is een pessimist iemand die gelooft dat de situatie onmogelijk nog erger kan worden.
Een optimist is iemand die er vertrouwen in heeft dat de situatie wel degelijk nog erger kan worden.
Dit zei Ivan Krastev de Bulgaar, die een optimist is.

Ik trad naderbij

Er stond grofvuil bij een ondergrondse vuilnisbak.
Dat is op zich niets bijzonders, maar in onze buurt mogen we alleen op vrijdag grofvuil aan de straat zetten.
En het was geen vrijdag, het was donderdag.
Van een afstand zag ik dat er op het afval een gele stikker was geplakt.
Ik trad naderbij om te zien of het misschien een stikker van hogerhand betrof.
In onze buurt worden door allerlei instanties nogal imponerende stikkers op spullen geplakt, zoals een stikker met de tekst Dit hoort hier niet te staan als iets ergens staat waar het volgens de instanties niet hoort te staan.
Of een stikker met daarop Deze fiets wordt over twee weken weggehaald als ergens een fiets staat die een wrak is.
Inderdaad bleek het te gaan om een stikker van hogerhand, namelijk van de Dienst Handhaving, kortweg de Handhaving.
Er stond op geschreven: "Dit afval is gecontroleerd door de Handhaving. Het wordt verwijderd op de aangewezen inzameldag."

In de straat van P. is een woord neergestort

De letters D en R en twee onherkenbare letters van het
neergestorte woord 

In de straat waar P. woont is een woord neergestort.
P. ontdekte de catastrofe vanmiddag.
Het is nog niet bekend om welk woord het gaat. 
Mogelijk gaat het om een gevleugeld woord.

Af en toe bracht hij een aardig weetje ter sprake

De neef was nooit getrouwd omdat zijn hart al op jonge leeftijd was gebroken.
Hij sprak zelden.
In gezelschap bracht hij af en toe een korte anekdote of een aardig weetje ter sprake.
"Weet je dat Chinezen hersenen eten uit de opengezaagde schedels van levende aapjes?"
Na een geschokte stilte kwamen de gesprekken dan weer op gang en de neef deed er het zwijgen toe, tot er opnieuw zo'n weetje in hem opkwam.
Toen hij al ver in de zeventig was trouwde hij alsnog met het meisje dat in zijn jeugd zijn hart had gebroken.