vrijdag 16 januari 2015

Over het verbeteren van nonsens

Marten Toonder in de tuin
In 1947 publiceerde Marten Toonder in De Groene Amsterdammer het volgende nonsensgedicht:
 

En het galmen van de dwalmen 
Sakkert tot een sommellied... 
Maar vergeet de nekker niet 

Die verstoken in 't provoken,
Muilend draalt bij vale scherven –
Om daar in filijn te sterven. 

Tweeënveertig jaar later, in 1989, kwam de auteur met een gewijzigde versie: 

En het galmen van de dwalmen 
Sakkert tot een sommellied –
Maar vergeet de simmer niet. 

Die verstoken in 't provoken,
Muilend dort bij vale scherven –
Om daar in filijn te sterven. 

"Het bewijs dat ook nonsens verbeterd kan worden," schreef iemand zaterdag in de krant.
Maar is het wel een verbetering?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.