Over de hoerenzoon en hoe hij het ernaar gemaakt had

In het Spaans is hoerenzoon higo de puta.
Ik heb verre Andalusische voorouders.
Uit Andalusië komt ook de dichter Federico García Lorca.
In zijn werken komen veel vlinders voor.
En wat heeft hij mooi over zigeuners geschreven.
En wat kon hij mooi van de hak op de tak springen.
In 2001 woonden we in een huis aan de H-straat in A. In dat huis werd M. geboren. Morgen wordt ze twintig jaar. Ze is zeer lief.
Ze krijgt voor haar verjaardag:
1) Het boek De ontdekking van de wereld door Clarice Lispector;
2) Een zak vruchtbare aarde van veertig liter;
3) Een clematis met witroze bloemen en citroengele harten.
Het is dezelfde clematis die vol met duizenden en duizenden bloemen tegen de gevel van ons huis in de H-straat groeide, tot het huis een nieuwe eigenaar kreeg.
De nieuwe eigenaar zaagde de dikke stam van de clematis bij de grond af omdat, zo verklaarde hij, de clematis de waarde van "zijn stenen" (zijn huis) bedreigde.
Toen heb ik hem voor hoerenzoon uitgescholden. Hij wou me slaan omdat ik zogenaamd zijn moeder had beledigd, maar toen sloeg ik hem.
En de duizenden en duizenden bloemen verkwijnden.

Over vrede

Calm Down (CD)

.
In 1958 ontwierp Gerald Holtom een vredessymbool. 

Het symbool was samengesteld uit de letters N en D van het internationale semafooralfabet.
De N van Nuclear en de D van Disarmament. 
Wat knoflook, kruis en daglicht waren voor de vampier, was Holtoms symbool voor de nucleaire wapenwedloop. Nou ja, dat was de bedoeling.
Het stond op T-shirts en op wangen in de jaren '60 en '70 en ook op legergroene schooltassen uit de legerdump.
Legerspullen waren toen net zo populair als de vrede.
Op de afbeelding zie je een nieuw symbool met letters uit het internationale semafooralfabet, namelijk de letter C van Calm en de letter D van Down.
Ik heb het zelf ontworpen.
Niet tegen de nucleaire wapenwedloop, maar tegen de woede van allen tegen allen die aan het begin van de eenentwintigste eeuw op de sociale media is losgebarsten.
Als je een T-shirt wil met zo'n mooi en functioneel symbool erop, dan kun je het bij Eeuwige Bouillon bestellen, met een teken van echtheid. Het T-shirt is verkrijgbaar in alle kleuren, als het maar legergroen is, om Henry Ford te parafraseren.

Noem jij mijn moeder een hoer?

John Cage (1912-1992)

1.
Ik verdien weinig geld met hard werken. Daar staat gelukkig tegenover dat ik veel geld verdien met niksdoen. 

2.
Iemand vroeg: "Wat heb je nou aan zo'n studie geschiedenis?"
Ik antwoordde: "Nou, door die studie kan ik kleine stukjes toekomst voorspellen."
Dat vond dat figuur maar nutteloos.

3.
Nu ik minder alcohol drink word ik minder aardig. Al mijn goede eigenschappen waren bijwerkingen van de alcohol.

4.
Je kunt ruimte in tijd meten: "Hoe ver is het?" "Twintig minuten".
Je kunt tijd niet in ruimte meten: "Hoe laat ben je vrij?" "Over drie kilometer".
Dit zei Jerry Seinfeld de komiek.

5.
De componist John Cage heeft een muziekstuk geschreven dat 639 jaar duurt.
De uitvoering begon op 5 september 2001 met een lange stilte.
Op 5 februari 2003 klonk de eerste noot.
Volgend jaar, op 5 februari 2022 om precies te zijn, zal een volgende noot klinken.
In 2640 zal de laatste noot stoppen met klinken.
Dan ben ik 682 jaar.

6.
M. (19): "..." [onverstaanbaar]
Ik: "Wat zei je?"
M.: "Niks."
Ik: "Jawel lieverd, je zei wat."
M.: "Ik zei goedemorgen."
Ik: "Goedemorgen."

7.
Ik heb één keer iemand (een onbekende) voor hoerenzoon uitgemaakt. Hij werd kwaad.
"Noem jij mijn moeder een hoer?" schreeuwde hij.
"Ja," zei ik, "jouw moeder moet wel een hoer zijn, anders was jij niet zo'n hoerenzoon."
Hij had het ernaar gemaakt.*

8.
Op de punt aan het einde van deze zin passen volgens een berekening van octopusdeskundige Peter Godfrey-Smith ongeveer 170 miljoen ribosomen.

* Later meer over de hoerenzoon en hoe hij het ernaar gemaakt had.

Over tijdrekken

Twee dagen geleden speelde Manchester City in de kwartfinale van de Champions League tegen Borussia Dortmund.
Wat speelde Manchester City subliem. Het leek net alsof de ploeg een organisme was.
Dit was deels om te lachen, want het sublieme werkt op de lachspieren.
In de laatste minuten begonnen de spelers van Manchester City tijd te rekken.
De keeper dacht lang na over de vraag waar hij de bal heen zou schoppen (hij was opeens een filosoof geworden).
Tijdrekken is alleen zinvol bij sporten met twee doelen aan de uiteinden van het veld zoals voetbal. Zulke wedstrijden worden immers door de klok beëindigd.
Bij sporten met een net in het midden is het zinloos. Zulke wedstrijden worden beëindigd door de winnaar.
Bij sporten zonder net, zoals wielrennen of hardlopen, is tijdrekken onzinnig.

Over mijn algemene en speciale theorie van de gerichte en de ongerichte woede

Mijn algemene theorie van de gerichte woede is dat mensen boos worden op andere mensen omdat die niet zo denken en voelen als zijzelf.
De gerichte woede is dus een onbeheerst verlangen naar overeenstemming.
Deze soort woede, die zeer veel voorkomt, zou je romantisch kunnen noemen; er zitten elementen in van een huwelijksaanzoek, een vredesvoorstel, een liefdesverklaring.
Er is ook een woede die niet speciaal op iets of iemand gericht is. Dit is een woede zonder vijand, zonder tegenstander; een woede sui generis. Deze soort woede berust mogelijk op een primordiale afschuw van het individu-zijn. Ook dit is een vorm van romantiek, zij het dat de romanticus (de woedende) nu niet streeft naar overeenstemming met de ander, maar naar algehele destructie. In zeer uitzonderlijke gevallen neemt deze woede de vorm van liefde aan, maar meestal wordt het een bloedbad.
Mijn speciale theorie van de woede verklaart de uitzonderingen. Jacuzzi)

De geest van de tijd is woede

Seneca de Jongere (nozem)

Ik ga een uitgeverij oprichten die pamfletten, schotschriften en manifesten uitgeeft.
De uitgeverij zal een archief van woede aanleggen, het Archive de la Colère.
Hiermee vangt de uitgeverij de geest van de tijd (de geest van de tijd is woede).
De uitgeverij zal de planetaire woede gaan oogsten zoals windmolens de wind en zonnecellen het licht.
Seneca de Jongere heeft mooi over woede geschreven in zijn werk De ira ("Over de woede"). De uitgeverij zal dit werk opnieuw laten vertalen en uitgeven.
Ook gaat de uitgeverij een woedefestival organiseren (Woedstock), waarin de geest van de tijd mag waaien. Op het festival zullen vele bands spelen, waaronder enkele die zeer woedend zijn.

Over politiek

Over neuken

Over het nazisme

Prins Philip was de zoon van god

De zoon van god (1921-2021)

Ik hoorde dat prins Philip de zoon van god was.
Dit vertelde een man die een peniskoker droeg vandaag op het journaal.
Aanvankelijk was hij niet zeker of de prins de zoon van god was, vertelde de man met de peniskoker, die verder geheel naakt was.
Maar toen de prins op een dag om regen vroeg en de regen kwam, en op een andere dag om zon, en de zon kwam, toen was hij er zeker van.
Op de foto zie je prins Philip, Hertog van Edinburgh en zoon van god, met de lichtblauwe sjerp van de Deense Orde van de Olifant.

Er zijn nog zoveel nieuwe goden mogelijk

Dansende god

Dit jaar zullen eindelijk de deuren van de Dolce far Niente Academie open gaan. 
Op de academie zal onder meer een college godvorming (theotechniek) worden aangeboden – een kunst die verloren is gegaan.
De Grieken waren de laatste godvormers van Europa; daarna vestigde zich het monopolie van de ene en enige god.
De religieuze creativiteit en het religieuze plezier worden al millennia lang belemmerd door dit sombere monopolie ("monotheïsme").
Kunstenaars met een talent voor godvorming gingen zich toeleggen op wat nog wel mocht: schilderen, componeren, schrijven, beeldhouwen, theater maken.
Hoe is het mogelijk dat in duizenden jaren niemand behalve professor Nietzsche tegen het verbod op godvorming in het geweer kwam? Wij moeten weer polytheïsten worden.
Je moet weten dat goden er zijn om ons gezelschap te houden en om plezier met ons te maken. "Ik zou alleen in een god geloven die kon dansen," schreef professor Nietzsche in Middag en eeuwigheid.
Er zijn nog zoveel nieuwe goden mogelijk.

Zie ook, o.m.: het godje Messi; het godje van de nabijheid; IJsselgodje

Over brillen

Ik heb drie brillen.
Een bril voor dichtbij.
Een bril voor veraf.
En een bril om televisie te kijken.
De brillen koop ik bij de supermarkt.
Ze zijn mooi.
Ze zijn niet duur.
Ze gaan snel kapot.

Hij heeft een mooie zachte stem

Herman Tjeenk Willink (79)

Ik zag een interview met Herman Tjeenk Willink.
Hij is minister van Staat (een erebaan).
Hij is erbij gehaald om ervoor te zorgen dat er een kabinet komt. 
Het lijkt wel of de minister van Staat kennis heeft van mijn nulverplaatsings-techniek! 
Er is geen enkele veront-waardiging in hem.
Verontwaardiging is de emotie die regeert in een wereld van tegenstellingen.
Hij heeft een mooie zachte stem die hem gezag verleent.

Een compliment is wat waard

David Bowie door de fotograaf Helmut Newton

Ik zong een lied van David Bowie.
Ik zong het op straat.
Ik kan niet mooi zingen.
"Wat zingt u mooi," zei een man die bij de ingang van de supermarkt stond.
Toen ik weer naar buiten kwam met zalm en twee preien vroeg hij geld.
Dat was de prijs van het compliment.
Ik haalde een muntstuk uit mijn broekzak en gaf het aan hem. 
Een compliment is wat waard.

Veel praten helpt tegen dikheid

Sardines

We hebben een weegschaal gekocht. Gisteren om drie uur 's middags ging ik erop staan, meteen na mijn lichamelijke oefeningen tegen de dikheid in de buitenlucht.
De weegschaal gaf aan: 87,0 kg.
Dit is 10 kilo te veel voor een man van mijn leeftijd en bouw (mijn botten wegen 10 kilo; zonder botten ben ik precies op gewicht).
De buik is de plek waar mannen het vet opslaan dat ze overhouden aan de combinatie van onbeweeglijkheid en eetlust.
De tijden van onbeweeglijkheid zijn voorbij.
Ik eet alleen nog groente, noten, fruit en vis – het menu van de jager-verzamelaar en ik dacht ook van Filippo Marinetti de futurist.
Ook veel praten helpt tegen dikheid.

Terwijl ik aan het lopen was

Mijn handen, op mijn rug (foto M.)

Wat zou toch de reden zijn dat oude mannen graag met hun handen op hun rug lopen?
Dit vroeg ik me af terwijl ik aan het lopen was over het Cruquiuseiland hier vlakbij.
Ik liep met m'n handen op m'n rug zoals oude mannen doen.
Toen D. eraan kwam deed ik snel m'n handen langszij, om geen oude indruk te maken.
Maar ik vond het een fijne manier van lopen.

Er zijn twee soorten gebeurtenissen

Knoop aan mijn jas

Er zijn twee soorten gebeurtenissen.
Ten eerste: gebeurtenissen die eerst gebeuren en dan pas worden beschreven.
Ten tweede: gebeurtenissen die eerst worden beschreven en dan pas gebeuren.
Achttien dagen geleden beschreef ik hoe, onder de enorme druk van mijn dikke buik, de middelste knoop van mijn jas losliet en als een projectiel door de supermarkt schoot.
Ik moet bekennen dat dit niet echt was gebeurd. Toen nog niet.
Het was dichterlijke vrijheid.
Maar twee weken nadat ik de gebeurtenis beschreven had – wat denk je? Daar springt me die knoop precies op de beschreven manier in de supermarkt van m'n jas!
En zo zie je maar weer, dat je altijd aandachtig naar de dichter moet luisteren, hem nooit moet onderschatten. Zijn verbeelding heeft voorspellende krachten.
Let op: niet de dichter zélf is een ziener, maar zijn gedicht.
Dat zegt ook Octavio Paz.

Wat A. zei

In het midden: het Torentje

Onderweg naar de tennisbaan zei A.: "Mark Rutte is een politieke monnik. Het Binnenhof is zijn klooster en het torentje is zijn hermitage."
Dat vond ik zo goed gezien.

 

 

Daar hebben ze alles

Groene kool

Ik moest kopen: een groene kool en rauwe bieten.
Ik ging naar de Jumbo met een oppervlakte van 2000 m².
Daarna ging ik naar Albert Heijn met een oppervlakte van 1500 m².
Toen deed ik wat ik altijd doe als Jumbo en Albert Heijn het niet hebben.
Ik ging naar het Turkse winkeltje met een oppervlakte van 40 m².
Daar lagen de groene kolen en de rauwe bieten in overvloed in de schappen (daar hebben ze alles).
Ik vind groene kolen mooi. Met hun aderen als aderen op de handen van oude mensen (en hun wangen als de wangen van de Borneose Orang Oetang).

Ik denk dat Sigrid Kaag wel vaker op tafels danst

Sigrid Kaag danst op tafel (het groen is het groen 
van haar partij)

Het antwoord is ja.
Het antwoord, bedoel ik, op de vraag of Sigrid Kaag ook op tafel had gedanst als de stembuspeiling van woensdagavond het juiste aantal zetels had voorspeld.
Ik denk dat Sigrid Kaag wel vaker op tafels danst.
De wereld – de kamer, je leven – ziet er heel anders uit vanaf een tafel. 
Je zet je voeten op nieuw terrein.
Ik heb op tafel gedanst op de dag dat ik was afgestudeerd.
Ik danste erop samen met M., die ook was afgestudeerd.
F. was er ook bij, maar hij mocht niet op tafel. Hij was te dik.
Ook bij andere gelegenheden heb ik op tafel gedanst.

Er zijn windmolens genoeg om tegen ten strijde te trekken

De windmolens van La Mancha

Sigrid Kaag klom woensdagavond op tafel en zij ging erop dansen.
Zij dacht dat haar partij D66 zevenentwintig zetels had.
Nu alle stemmen zijn geteld blijkt dat haar partij maar vierentwintig zetels heeft.
De grootste zetelwinst is daardoor behaald door Thierry Baudet.
Na opnieuw een dwaze en vergeefse campagne tegen windmolens won hij zes zetels.
Iemand zou Thierry Baudet een paard – Rocinante¹ – en een bediende – Sancho Panza² – moeten geven.
Er zijn windmolens genoeg in Nederland om tegen ten strijde te trekken.
Zou Sigrid Kaag ook op tafel hebben gedanst als de stembuspeiling van woensdagavond het juiste aantal zetels had voorspeld? 

¹ Het paard van de vernuftige edelman Don Quichot van la Mancha
² De dienaar van de vernuftige edelman Don Quichot van la Mancha

Sigrid Kaag stampt niet en maakt geen lawaai

Sigrid Kaag praat en beweegt als iemand die veel gevlogen heeft. Ze is lichtvoetig. Ze stampt niet en maakt geen lawaai. Ze glimlacht. Dat hoort bij het leven in de lucht en tussen vreemden. Ze draagt niet de last van een grote woede en als ze wint danst ze op tafel. Overigens is het niet zo dat je van veel vliegen automatisch Sigrid Kaag wordt.

Als je 8 verticaal halveert krijg je 3

Portret van mijn moeder in getallen (in 2021)

Als je het oneindigheidsteken (∞) rechtop zet, krijg je 8.
Als je twee 8-en naast elkaar zet krijg je 88.
88 is de leeftijd van mijn moeder. 
Als je 8 verticaal halveert krijg je 3 (een zeldzame operatie in de wiskunde).
Als je twee 3-en naast elkaar zet krijg je 33.
'33 is het geboortejaar van mijn moeder. 
De eerste drie cijfers van het getal π zijn 3,14 en daarom is 14 maart – 3/14 in het Engels – de internationale dag van het getal π.
π-dag is de geboortedag van mijn moeder.
Zondag waren we bij haar op bezoek om haar verjaardag te vieren.
Van π kennen we wel het begin maar niet het einde.

Er is weinig afstand tussen hem en de wereld

Lucebert / Dronkaard

1.
Onze politieke partijen verschillen zo weinig van elkaar, dat ze best kunnen fuseren tot één partij. Ik ga dan in de oppositie.

2.
"Vond je het fijn om te bonzen?" vroeg ik gisteren aan mijn hart.
"Heerlijk," sprak het, "harten zijn dol op bonzen."  

3.
De drie g's: grond, geld, god.

4.
De Russische schrijver Vasili Rozanov is een "innige" schrijver. Er is weinig afstand tussen hem en de wereld. Hij is bij de wereld zoals een jong dier bij het moederdier.

5.
Er is een nieuwe gedichtenbundel verschenen van Lucebert. Je zult zeggen: maar Lucebert is dood. Dat is waar, maar hij blijft na zijn dood gewoon doorschrijven (niet van dat benauwde).

6.
Mijn agenda is helemaal leeg door de coronacrisis.

7.
De roman Le martyre de l'óbèse van Henri Béraud werd in 1981 door Willem Frederik Hermans vertaald als De martelgang van de dikzak. Het werd opgenomen in deel 19 van Hermans' Volledige Werken: Werk van anderen. Daarin o.a. ook Wittgensteins Tractatus logico-philosophicus.
Dat ga ik ook doen!
Deel 3 van mijn Volledige Werken: Dode zielen. Deel 4: De man zonder eigenschappen. Deel 5: Honderd jaar eenzaamheid.

8. (Coronische overpeinzing 1)
Z. (16): "Het leuke van koekjes eten is dat je het zo goed in je oor hoort."

9. (Coronische overpeinzing 2)
M. (19): "Kijk jij wel eens hoe het gaat met de ruimtes tussen je tenen?"

Het rook lekker naar wind die van ver komt

Ik ging lopen (wandelen is ouwelijk).
De avondklok was al ingegaan. Het was ver na negen uur. Toch ging ik lopen. Ik had geen zin meer om thuis te blijven. Het waaide en het rook lekker naar wind die van ver komt.
Ik was alleen op straat (er was een avondklok). In de verte draaide een politieauto de kade op. Ik had geen geldige reden om op straat te zijn en dus verstopte ik me in een portiek. Mijn hart bonsde. Vanuit het donkere portiek zag ik de politieauto voorbij rijden. Ik wachtte een poosje en liep verder langs het water.
Toen kwam de politieauto er weer aan. Ik dook het trappetje af naar de steiger waar iedereen 's zomers zwemt en verstopte me tegen de kadewand. 
Het bonsde.

Over de zuidwesterstorm van 11 maart 2021

Je stelt je aan

Knoop aan mijn jas

Zaterdag ben ik met bier drinken gestopt. In plaats van bier ga ik wodka drinken. Gisteren heb ik bij mijn slijter een fles wodka en zes wodkaglaasjes gekocht.
De reden dat ik met bier drinken gestopt ben is dat ik er dik van word, zoals ik gisteren al schreef. Mijn buik is zo dik, dat ik nauwelijks de glimmende zwarte knopen van mijn winterjas dicht kan krijgen. De stof zit helemaal gespannen rondom de knopen en laatst sprong er zomaar een knoop af onder de enorme druk en die schoot als een projectiel door de supermarkt. Hetzelfde is onlangs met een broeksknoop gebeurd.
Mijn vrouw zegt dat ik overdrijf. Letterlijk zei ze: "Je stelt je aan."

Hoeveel weeg je?

Dik Trom

Ik ben te dik. Ik eet te veel pasta en te veel gebrande pinda's en ik zit te veel op mijn stoel.
's Ochtends sta ik op en dan ga ik op mijn stoel zitten.
Laatst riep iemand dikzak naar me.
M., die even oud is als ik en even lang, weegt zestien kilo minder (hij is iets te mager).
En H., die ik gisteren in m'n eigen straat tegen het lijf liep (hij woont twee straten verderop), weegt elf kilo minder. Ik had hem lang niet meer gesproken.
"Hoeveel weeg je?" vroeg ik.
"Negenenzeventig kilo," zei hij.

Ik ben niet veranderd

David Bowie zingt Alladin Sane

Iemand draaide op een platenspeler de plaat Alladin Sane van David Bowie. 
Voor het eerst sinds veertig jaar hoorde ik weer:
Panic in Detroit;
Time; 
The Prettiest Star. 
Veertig jaar geleden bestond ik uit louter verwachtingen en verlangens.
Ik ben niet veranderd. 
Ik heb niks bereikt.

Over het standbeeld van The Iron Lady

Margaret Thatcher (1925-2013)

De bijnaam van Margaret Thatcher was The Iron Lady.
Het standbeeld van The Iron Lady is vreemd genoeg niet van ijzer.
Het is vreemd genoeg van brons.
Het wordt onthuld op 15 mei.

Over diversiteit

De trinacrie op de Siciliaanse vlag

Er zijn te weinig mensen met drie benen in de gemeenteraad van Amsterdam.

 

Over dozen met vleugels

M. had een kartonnen doos met koekjes meegenomen uit de supermarkt.
Thuis ontdekten we dat er aan de zijkant van de doos vleugels zaten.
Meteen ging ik terug naar de supermarkt om te kijken of er nog meer dozen met vleugels waren.
En ja hoor, nog meer dozen met vleugels! 

Over gedachtestreepjes

Gedachtestreepjes liggen op de grond

P. liet het doosje gedachtestreepjes vallen dat ik hem twee jaar geleden had gegeven.  
Alle gedachtestreepjes lagen op de grond.
Ik had hem mijn gedachtestreepjes gegeven omdat die van hem op waren.

Over polyfonie

Het vogeltje op de foto maakt me al een paar ochtenden vanaf de dakrand wakker met een luid en helder geluid, glasachtig en ijspegelig.
Eerst dacht ik dat het geluid door meerdere vogeltjes tegelijk gemaakt werd, maar het is er maar één.
Werkelijk, een zilveren keeltje!

W. vind het heel aannemelijk (over tennis)

Vladimir Nabokov de schrijver op vlinderjacht

De tennissport is mogelijk uit het vlinders vangen voortgekomen.
Het vlindernet werd bespanning, de vlinder werd bal.
Het is zeer zeldzaam, wie weet eenmalig, dat zich uit een wetenschap – in dit geval de lepidopterologie – een sport ontwikkelt.
Het is een hypothese, ik moet het nog onderzoeken.
Maar W. vindt het alvast heel aannemelijk!

Gewicht is het enige dat telt

Mussolini speelt viool¹

Door de pandemie kan ik geen boeken meer kopen in de winkel.
Nu worden de boeken hier per post aan huis bezorgd.
"Rrringgg! Pakketje!"
Bij de posterijen is gewicht het enige wat telt.
Ik weet nu precies hoeveel mijn boeken wegen (het staat op de bijgeleverde pakbon).
Gisteren werd het boek M bezorgd. Het woog 1,06 kilogram.
Het is geschreven door Antonio Scurati.
Het handelt over Benito Mussolini (hij is M).
Het is oorspronkelijk uitgegeven door uitgeverij Bompiani.
Wat een welvarende naam is Bompiani!
Ik had nog nooit van het boek gehoord (het is een wereldwijde bestseller) maar A. begon er donderdag op de pont over, nadat we getennist hadden in het grootste iepen-essenbos van West-Europa². Ik kon wel horen dat A. het een goed boek vond, dus besloot ik het meteen aan te schaffen.
De volgende dag was het er al en ik heb al 50 gram gelezen.

¹ Mussolini was een goede violist (het was beter geweest als hij zich op de muziek had gestort). 
² Sinds de uitbraak van de iepziekte, die veroorzaakt wordt door de schimmel ophiostoma ulmi, zijn zulke bossen zeldzaam geworden.

Wat heeft hij een mooie benen!

Tennis in 1933 (Fred Perry)

In 1914 schreef  Erik Satie uit Honfleur een zeer kort muziekstuk dat hij noemde: Sport et Divertissements / Le Tennis.
Ik ga Le Tennis oefenen op de piano. En ik ga P. vragen om de woorden erbij te zeggen. Dit zijn de woorden:
"Zullen we spelen?" 
"Ja!"
"Hij serveert goed."
"Wat heeft hij een mooie benen!"
"En wat een mooie neus."
"Een slice-service."
"Game!"

De componist was een liefhebber van de tennissport

Hieronder zie je het muziekstuk Match, dat geschreven werd in 1964. Het heeft de vorm van een tenniswedstrijd. In het midden zie je de umpire. De twee cellisten zijn de tennissers.
De componist, Mauricio Kagel, was een liefhebber van de tennissport. Twee jaar nadat hij het stuk schreef werd het voor het eerst uitgevoerd – waarom ook niet? – en het is niet om aan te horen. Maar het is in de vorm van een tenniswedstrijd en alsjeblieft:

Onze rekeningen waren astronomisch

De whisky wordt bijgevuld

Ik heb zin om te praten maar iedereen slaapt.
Praten is iets geweldigs. De een zegt iets, de ander zegt iets terug en zo maar verder. Het kan een hele avond duren. Zelfs een hele nacht. Er kan bij gedronken en gelachen worden.
Ik herinner me avonden met M. en J. in een bar aan de overkant van het water (de kant van J.)
Onze glazen werden onophoudelijk bijgevuld door de barkeepers (we hadden ze daartoe opdracht gegeven).
Soms kwam er iemand bij ons staan. Iemand die we kenden of niet kenden, zoals een jonge vrouw die viool speelde in een orkest. Ze woonde bij haar oma. Wat een ondeugd was die jonge vrouw en wat kon ze praten!
En aan het einde van de avond waren onze rekeningen astronomisch (in de goede, complimenteuze zin van het woord – rekeningen om trots op te zijn, vorstelijke rekeningen, glorieuze rekeningen).

Ik ben in geen goede stemming

Giuseppe Verdi moest in het geheim repeteren

Giuseppe Verdi (1813-1901)

"Vlieg, gedachten, op gouden vleugels. Vlieg, strijk neer op de hellingen, op de heuvels, waar behaaglijk en zacht de zoete briesjes van de geboortegrond geuren!"
Deze mooie woorden zijn niet door mij geschreven.
Ze komen uit een opera van Giuseppe Verdi.
Zijn opera's waren mateloos populair.
Hij moest zijn opera's in het geheim repeteren, omdat ze anders lang voor de première al door Italiaanse straatorgels gespeeld werden.
(Dit is een volmaakte anekdote, vind ik).

De vlinders verraadden zijn aanwezigheid

Er fladderde een witte vlinder om de tennisser Novak Djokovic heen in de finale.
De vlinder fladderde dichtbij het gezicht van de kampioen en raakte het af en toe even aan.
De kampioen ging geduldig met het diertje om.
Hij verjoeg het niet.
Hij wachtte rustig tot het wegvloog.
Ik moest denken aan Mauricio Babilonia, die overal waar hij ging werd begeleid door vlinders. 
"Mauricio Babilonia was er altijd en je hoefde hem niet te zien om dat te weten, want de vlinders verraadden zijn aanwezigheid."¹
Morgenochtend speelt de kampioen in de finale tegen de raadselachtige Daniil Medvedev.

¹ Uit: Honderd jaar eenzaamheid van Gabríel Garcia Márquez

Z. (16) vermaakt zich in het Kröller-Müller

Over politiek

Over het bewustzijn

Metazoa is de wetenschappelijke naam voor dieren
(animalia)

Ik had het boek Metazoa van Peter Godfrey-Smith gekocht.
Op de achterflap stond dat het boek me inzicht zou geven in het ontstaan van het bewustzijn.
Dit inzicht gaf het boek me niet.
Wel stonden er geestige stukjes in over octopussen.

In New York heb je twee soorten huizen

Kartonnen doos met openslaande deuren en een 
balkonnetje

H. was een weekeind in New York geweest. 
Er zijn daar grofweg twee soorten huizen, zei ze.
Luxe appartementen en kartonnen dozen.

Over het wintertje van februari 2021

Aan de Veemkade zou het altijd winter moeten zijn (ook in de zomer). Ach, wat is onze Veemkade toch een geschikte plaats voor sneeuw om te vallen en voor oostenwind om te waaien!

Over het wintertje van februari 2021

Onze oprijlaan vorige week

Wat was het een mooi, kort, goed begrensd, goed gedefinieerd wintertje!

Over taal en werkelijkheid

Astronaut

De Turken willen naar de maan, maar ze hebben geen woord voor astronaut.
President Erdogan heeft de Turken opgeroepen een woord voor astronaut te bedenken, anders kunnen ze niet naar de maan.
(De president is geboren in een arme wijk van Istanbul; van zijn zakgeld kocht hij ansichtkaarten en flessen water die hij verkocht op straat).

Over corona

 

                                             Oostelijke Handelskade, Amsterdam