donderdag 30 oktober 2014

Vivian Maier

Foto Vivian Maier
Vivian Maier was haar hele leven lang kinderoppas in Amerika. Ze woonde op kamers in de huizen waar ze oppaste. De kamers waren volgestouwd met stapels kranten. Via een smal paadje tussen de stapels kranten kon ze haar bed bereiken. Daarin sliep ze heel haar leven alleen. Ze trouwde nooit, kreeg geen kinderen. De mensen bij wie ze oppaste vonden haar een raar iemand. Ze overleed in 2009.
Een of andere Amerikaanse jongen kocht op een dag - op een veiling - een paar dozen met foto's en negatieven. Hij had geen verstand van foto's, maar hij dacht: "Wat een mooie foto's."
De foto's bleken gemaakt te zijn door een zekere Vivian Maier. De jongen zocht verder en vond in een loods een container met honderdduizenden foto's en negatieven. Zie voor de rest van het aangrijpende (jawel) verhaal de documentaire Op zoek naar Vivian Maier.

woensdag 29 oktober 2014

Wonderlijke nieuwsberichten (2)

Geen aardbeving in Groningen
De laatste dagen was ik zo druk dat ik helemaal geen tijd had om het nieuws te kijken op tv of internet, of zelfs maar een krant te lezen. Ik had het een en ander gemist, zo bleek vandaag:
"Geen 7500 ontslagen bij KLM en Air France."
"Geen Russische onderzeeër in Noorse wateren."
"Geen ontslag Hiddink."
Laatste nieuws: geen zware aardbeving van 12.0 op de schaal van Richter met honderd-
duizenden doden in Groningen.
Meesterinterviewer Twan Huys (Nieuwsuur) in gesprek met de baas van de Nederlandse Aardolie Maatschappij: "Hoe verklaart u dat er geen aardbeving van 12.0 op de schaal van Richter heeft plaatsgevonden in Groningen?"

dinsdag 28 oktober 2014

Wonderlijke nieuwsberichten (1)

"Man rijdt over eigen hoofd"

Bron: msn nieuws

zondag 26 oktober 2014

Aja Jippie Jippie Jax

Eindelijk had U. een café gevonden waar we konden biljarten. In de ontelbare vrije tussenuren en spijbeluren van de middelbare school had ik een moyenne opgebouwd van 2,1 (gemiddeld 2,1 carambolen per beurt). Vrij hoog, al zeg ik het zelf. Biljarten was mijn beste vak. Jammer dat we er geen eindexamen in mochten doen.
Ik vind het nog steeds leuk om één of twee keer per decennium te biljarten. Maar sinds mijn middelbare schooltijd is het "Café Biljart" van de aardbodem verdwenen. Poolen kun je wel overal, maar biljarten niet. En dus was ik blij dat U. in de haven van IJburg een nieuw café had ontdekt, met een poolbiljart én een gewoon biljart, verwarmd en wel. Vandaag waren we er. Biljarten kost er een euro per tien minuten. Er hangt een houten kastje aan de muur dat begint te krijsen als de tien minuten om zijn. Dan moet je of de ballen in het kastje leggen, of als de bliksem een euro zoeken om het krijsen te stoppen. Ook was er een houten bord om de stand en het aantal beurten bij te houden. En ze draaiden er de hele tijd voetballiederen op windkracht elf:  

SINGING AJA JIPPIE JIPPIE JAX... 
SINGING AJA JIPPIE JIPPIE JAX... 
SINGING AJA JIPPIE... 
AJA JIPPIE...
AJA JIPPIE JIPPIE JAX! (20x).

Maar het is een goed biljart, en dus nemen we de volgende keer oordopjes of peterselie mee om in onze oren te stoppen.

vrijdag 24 oktober 2014

Filosofie

"What day is it?" asked Pooh.
"It's today," squeaked Piglet.
"My favorite day," said Pooh.



maandag 20 oktober 2014

Koppijn

De laatste anderhalve week had ik enorme koppijn. Oppervlakkig Zelfonderzoek wees uit dat het kwam door een samentrekkende spier in mijn nek/schouder, die als het ware een hele bos spieren in en aan mijn hoofd naar achteren trok. De hele zijkant van mijn hoofd gloeide van de pijn en ik dacht zoals gewoonlijk dat mijn laatste uur geslagen had.
Waardoor kwam het?
Verkeerde zithouding bij het werken en het niksdoen? Anders (rechtop) zitten leverde geen verbetering op.
Te weinig beweging? Overdag en 's avonds een paar uur wandelen door het Oostelijk Havengebied leverde ook niks op, al kwam ik wel allerlei mensen tegen met wie ik soms interessante, soms oninteressante gesprekken voerde.
Verkeerde slaaphouding? Anders liggen had geen resultaat. Eerder naar bed ook niet.
Pillen gekocht bij de mensenvriend. Paracetamol en Ibuprofen. Hielp ook niet, zelfs niet bij inname van onverantwoorde hoeveelheden.
Ten einde raad naar de dokter. Ja, want ik ga pas naar een dokter als ik ten einde raad ben, eerder niet. Tenslotte zijn dokters outsiders, ikzelf ben de enige insider. Zo is het, vergeet dat niet. Bovendien, om met Montaigne te spreken, beweren dokters allemaal wat anders "en beschuldigen ze elkaar allemaal van moord".
Mijn eigen dokter was er niet, die lag lekker te zonnen op de Canarische Eilanden. Ik moest het doen met een vervanger. Sinds de opkomst van de pc zijn dokters een soort typistes geworden. Je komt binnen, vertelt wat er scheelt, en de dokter typt het in de pc. Je mag je jas aanhouden, ook bij het onderzoeken, dat scheelt tijd. Dus onverrichterzake weer naar huis. 
Die avond had ik een feestje. Ik dronk meer bier dan gewoonlijk - en ook nog wat port erbij - en die nacht had ik meer spierpijn dan gewoonlijk.
De volgende dag besloot ik geen bier te drinken. En wat denk je?
[wordt vervolgd]

zaterdag 18 oktober 2014

De ramen van Amsterdam



foto PdW

Kijk jij - vanuit je huis - ook uit op een onwerkelijk, desolaat schilderij van Edward Hopper, waarin de isolatie van het individu centraal staat, zelden contact met een ander persoon wordt gelegd en de mensen niet gelukkig zijn? Maak een foto en mail die naar

a.p.b.refrigerator@blogger.com

onder vermelding van je naam, adres en telefoonnummer. Je bijdrage wordt zeer op prijs gesteld. Bij voldoende foto's wordt er een fotoboek samengesteld.

vrijdag 17 oktober 2014

Kung Li en Chi Pong

J. naast mij op de bank
Vroeger, toen J. nog niet had besloten wat hij later wilde worden, had hij altijd een heel stapeltje visitekaartjes bij zich met allerhande beroepen. Twee ervan:

Chi Pong
op basis van Kung Li

Kung Li
op basis van Chi Pong

donderdag 16 oktober 2014

Herbakken

In de serie Onthoofdingen vandaag: de bakker van Eeklo (Backer van Eelco) of: de Herbakker. Een wonderlijk schilderij door Cornelis van Dalem (1530-1573) en Jan van Wechelen. Wikipedia over het schilderij: "Bij het herbakken hakte men het hoofd van de romp. Daarna herkneedde men het hoofd en werd het ingesmeerd met eigeel om het zo opnieuw te laten bakken. Dit gebeurde door de Herbakker. Tijdens het herbakken werd er een groene kool op het lichaam gezet. Dit stond symbool voor het ijle, lege hoofd. Na het herbakken werd het hoofd opnieuw op de romp geplaatst en kon men een nieuw leven beginnen."

Met dank aan PdW

maandag 13 oktober 2014

"Het deel van mij doen?" vroeg ze die nacht

De mortuis nil nisi bene. De schrijver Harry Mulisch is vier jaar dood en ter gelegenheid daarvan heeft zijn arts (die na zijn pensionering Latijn is gaan studeren) enkele korte verhaaltjes van zijn voormalige patiënt in het Latijn vertaald. Dat vond ik zo'n mooi gebaar dat ik mijn vaste vertaalster meteen gevraagd heb om ook enkele van mijn korte verhaaltjes in het Latijn te vertalen. Ze was op het strand van Texel toen ik haar belde. Ik hoorde de wind, de zee... Ze zou er eens over nadenken, zei ze. Zo te merken had ze er bijzonder weinig zin in. Bovendien, zei ze, ben je nog niet dood. "Maar de Latijnse taal is wel dood," probeerde ik nog. Die opmerking zag ze welwillend door de vingers. Toen heb ik mijn toevlucht maar genomen tot Google Translate:

Wing  

In doorbell insonuit. Quidam ante portam cornu erant liberare.
"At ego iussero alas".  

"Et hinc est, quod mihi tamen ad eam. Haec ad alae."
Quamquam ne fuit quidem.
"Et tunc auferre."
Qui posuit in medio camere packaged in cardboard monstrum reliquit.
"Eorum pars iubes?" rogavit, ut eam noctem.
"Non," inquit.
"Neque me."
Et ambulabant in colossus eam. Illa diligenter secabis cardboard soluta.


Terugvertaling - ook door Google Translate - van het Latijn in het Nederlands levert het volgende prachtige op:

Wing

De deurbel ging. Sommigen waren aan de deur van de hoorn om gratis.
"Maar ik heb de vleugels besteld".
"En daarom is het, dat mij echter, naar haar. Zo veel voor de vleugels."
Inderdaad was geen.
"En neem dan weg."
Hij heeft een monster in het midden van de ruimte verpakt in een kartonnen links.
"Het deel van mij doen?" vroeg ze die nacht.
"Nee," zei hij.
"Ik was het niet."
Ze liep de kolos het. Ze knip voorzichtig het karton op te lossen.


Zie voor het oorspronkelijke verhaaltje vrijdag 10 oktober

zondag 12 oktober 2014

Stierenrijst

Arborio
Arboriorijst komt uit Italië. De naam komt van het stadje Arborio in de Povlakte. Het is goeie rijst. Toen H., een verfijnd kok, bij ons risottorijst met hertenworst kwam maken, wilde hij speciaal Arboriorijst. Uiteraard haalde ik die in huis. Maar waarom een stier in het logo van de Arboriorijst? Riso Toro... Stierenrijst... wat heeft dat te betekenen? Oppervlakkig Onderzoek heeft tot nu toe niks opgeleverd.
Die hertenworst kwam trouwens speciaal uit London. Of was het nou Edinburgh?

zaterdag 11 oktober 2014

Toxicologie

Famoso doctor Paraselsus
Er zijn mensen die me letterlijk ziek maken als ik hun stem maar hoor. Louter terwille van mijn gezondheid moet ik volledig van hen afzien, precies zoals ik ook van sommig voedsel moet afzien (dierlijk vet, melk, sterke drank). Het ligt niet op het vlak van het persoonlijke, het sociale of emotionele. Het is niet zo dat die mensen me iets hebben misdaan. Sommige zijn heel aardig. Nee, het lijkt een zuiver "toxicologische" kwestie. Misschien zijn ze gewoon "giftig" voor me. In grote hoeveelheden zouden ze zelfs dodelijk kunnen zijn. Dosis sola facit venenum, zei Paracelsus al. Goddank is ieder mens uniek. Misschien kunnen hele delen van de psychologie en de sociologie worden vervangen door een toxicologie, bijvoorbeeld een toxicologie van de semiochemicaliën. Ik ken trouwens ook mensen die ik helemaal niet speciaal aardig vind, maar bij wie ik me op een of andere manier toch op m'n gemak voel. Hier is het omgekeerde aan de hand.

vrijdag 10 oktober 2014

Dandy

In de Bruna, waar ik af en toe sigaretten en kranten koop, lag een boek over mr. Hiddema. Hij is nogal regelmatig in het nieuws. Hij is strafpleiter.
In beschavingen op de terugtocht - in de verdediging - is het begrijpelijk dat juristen in het middelpunt van de belangstelling komen te staan. Ze krijgen zelfs een biografie.
Ik dacht altijd dat de heer Hiddema een poseur was, maar nee hoor, hij is een dandy.

Uitgeverij Meulenhoff / Mr. Hiddema  / Strafpleiter, dandy, dwarsligger. Door Stan de Jong.

Vleugel

Er werd aangebeld. Er stonden enkele mannen voor de deur die een vleugel kwamen bezorgen.
"Maar ik heb helemaal geen vleugel besteld."
"En toch staat hier dat ik deze vleugel op dit adres moet afleveren."
Inderdaad stond dat er.
"Zet u hem dan maar neer."
De mannen zetten het in karton verpakte gevaarte midden in de kamer en vertrokken.
"Heb jij een vleugel besteld?" vroeg ze die avond aan haar man.
"Ik niet," zei hij.
"Ik ook niet."
Ze liepen om het gevaarte heen. Voorzichtig sneden ze het karton los.

Hetzelfde

Van de Nobelprijswinnaar voor de literatuur, Patrick Modiano, heb ik één boek gelezen, zijn eerste, La place de l'étoile. Ik herinner me er niet veel meer van, hoewel ik het destijds heel goed vond. Daarna heb ik nog wel veel boeken van hem in handen gehad, in winkels en dergelijke, maar ik heb ze niet meer gekocht. Dat was achteraf gezien een juiste beslissing, want de veertig boeken die hij daarna schreef gaan allemaal over hetzelfde, lees ik vandaag in de krant. Maar goed, daar kun je best de Nobelprijs om krijgen. Niet zo lang geleden kregen drie natuurkundigen een Nobelprijs voor de ontdekking van iets dat achteraf gezien helemaal niet blijkt te bestaan. Tijd om mijn opera non scripta eens op te sturen naar Stockholm.

donderdag 9 oktober 2014

High Five


Gisteren was er op tv een documentaire te zien over een jongetje van een jaar of dertien dat geweldig goed kan programmeren. Hij is er zo goed in, dat de grote internetbedrijven nu al bij hem op de stoep staan. Toen een of andere man hem een High Five wilde geven weigerde hij dat met de mooie woorden: "Ik ben geen High Fiver." Ik ga dat voortaan ook zeggen. Ik ben namelijk ook geen High Fiver. Ik sla er altijd half naast.


dinsdag 7 oktober 2014

Albert Heijn

Vandaag ging Albert Heijn weer open. Hij was twee weken dicht, vanwege een grote verbouwing. In die twee weken deed ik de bood-
schappen bij C1000. Ik wist daar de weg niet goed, ik moest alles vragen. Waar ligt de rijst? Waar de vis? Waar de chocola? Net als bij Albert Heijn wees iedereen mij heel goed de weg.
Er was een drumband bij de opening van de verbouwde Albert Heijn.
Er waren ook danseressen. Het waren Braziliaanse carnavaldanseressen die geweldig mooi dansten in hun blootje. Jawel, ze hadden heel weinig kleren aan.
De schappen van de vernieuwde Albert Heijn zijn hoger, de paden smaller, het licht onbarmhartiger. Toch ga ik er weer dagelijks heen, en wel om de volgende reden. Ik fietste gisteravond door de stromende regen. Af en toe moest ik een schuilplaats zoeken, zo hard regende het. Toen ik weer ergens onder een afdakje stond dacht ik: ik steek een sigaret op. Er zaten nog tien bruikbare lucifers in het luciferdoosje dat ik gekocht had bij C1000. En die tien lucifers faalden allemaal. Ze ontvlamden wel, maar ze doofden zo snel, dat het gewoon niet lukte om de sigaret aan te steken.

Op de foto: de vernieuwde Albert Heijn. Rechtsonder ten opzichte van het midden, zwaaiend: ik.

maandag 6 oktober 2014

Nationale herdenking (1)

"Op 4 mei herdenken wij de slachtoffers, niet de daders."
Met deze bêtise, zelfs in zijn soort nog kleingeestig, gaat het Nationaal Comité 4 en 5 mei het jaar 2015 in, aldus de vice-voorzitter van het comité, Jacques Wallage, in Nieuwsuur.
Wat is het toch dramatisch als mensen op het gebied van de moraal geen finesse bezitten.

zondag 5 oktober 2014

App

Ik was buiten. De telefoon ging. Ik had de telefoon van mijn vrouw bij me, omdat ik de mijne nergens kon vinden.
Ik nam op, dat wil zeggen, ik keek op het scherm.
Het was de regen.
"Zometeen ga ik regenen."
Ik zocht een schuilplaats. Even later vielen de eerste druppels uit de lucht.
"Hoe komt de regen aan jouw nummer?" vroeg ik aan mijn vrouw.
"O, dat is een app, de buienalarm app."
Een wonder, dat is het.

vrijdag 3 oktober 2014

My name

Peace teken*
Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam was vandaag op tv. Hij was in gesprek met Jeroen Pauw. Hij zei: "Vijftien miljoen mensen zijn bang." Hij bedoelde hiermee: de vijftien miljoen Nederlanders die geen moslim zijn, zijn bang geworden voor de één miljoen Nederlanders die wel moslim zijn. Hij pleitte ervoor dat de één miljoen moslims allemaal gaan meedoen aan de actie Not in my name, om zichtbaar afstand te nemen van de barbaarsheden die we krijgen voorgeschoteld uit het Midden Oosten. Dit om de rust in de samenleving te herstellen, aldus Aboutaleb.
Ik woon in een straat met aardig wat moslims. Ik vroeg me af: zou ik het geruststellend vinden als mijn straatgenoten een button droegen of een affiche achter hun raam plakten, met daarop de woorden Not in my name? Ik kan niet ontkennen dat ik me in de afgelopen maanden wel eens heb afgevraagd wat men in mijn straat zoal vindt van die barbaarsheden. Mijn straatgenoten en ik leven al vele jaren min of meer vredig langs elkaar heen, zo'n button of affiche zou dus informatief kunnen zijn. Maar wat dan te denken van straatgenoten die er niet aan mee doen?
Ook vroeg ik me af: ben ik bang?

* Het peace-teken werd in 1958 ontworpen door een zekere Gerald Holtom, een Britse ontwerper. Het is gebaseerd op het zogenoemde semafooralfabet. De twee schuine strepen naar opzij zijn de "N" (van nuclear) en de verticale streep is de "D" (van disarmament).











donderdag 2 oktober 2014

Pictogram

In de serie Onthoofdingen vandaag: het pictogram. 
Locatie: zelfbedieningsstoplicht voor fietsers aan de oostkant van het CS te Amsterdam.

Naamgeving (1)

DELETE sloopwerken

woensdag 1 oktober 2014

Unpatience

Ik vind het altijd een beetje genant om over muziek te praten. En ook om naar muziek te luisteren. Ik doe dat liever niet. Het is vaak net alsof de zanger of zangeres zijn of haar hart op een dienblad aanbiedt, vooral als het een mooi lied is. Ik kan daar niet zo heel goed tegen. Ik vind het prettiger als het hart niet op een dienblad rondgedragen wordt. Dit maakt mij volstrekt ongeschikt als luisteraar.