zondag 18 oktober 2015

Vraag


Ring Ring
Roy Lichtenstein
De telefoon ging in het hoofdstedelijke etablissement K.
M. nam op.
"Momentje," zei ze.
Ze legde haar hand op het spreekgedeelte van de hoorn en riep:
"Heeft iemand een kous zonder voet gevonden?!"
Niemand.


zaterdag 17 oktober 2015

Mensen met noli me tangere

Fra Bartelomeo Noli me tangere
Een vriend van me heeft een nieuwe geestesziekte ontdekt. Ik ben altijd zeer gecharmeerd van mensen die nieuwe geestesziekten ontdekken. Helaas kom ik zulke mensen zelden tegen. 
Mijn vriend noemt de nieuwe geestesziekte: het noli me tangere-syndroom. Noli me tangere (lat.) betekent: raak me niet aan, of: stop met je aan me vast te houden. Het gaat hier, heel kort gezegd, om mensen die affectie verwarren met geweld, afspraken met dwang, beloftes met nederlagen.
Mij is verzocht om te helpen met het minutieus beschrijven van het algemene ziektebeeld. Ik heb dit verzoek afgewezen. Het gaat in tegen mijn casuïstische natuur.

Twee pennen

Willem III
Uit het geschiedenisboek van M. (14): "In 1849 overleed koning Willem II. Zijn zoon Willem Alexander werd koning Willem III. Hij was een onberekenbare driftkop die moeilijk kon accepteren dat zijn macht beperkt was. Hij schold ambtenaren en ministers uit en gaf bevel hen te executeren. Premier Thorbecke had altijd twee pennen op zak als hij Willem III iets wilde laten tekenen. Als de koning de eerste pen woedend had weggesmeten of door midden had gebroken, haalde Thorbecke de tweede pen tevoorschijn."

donderdag 15 oktober 2015

Iets in iemands hoofd prakken

Ik deed vandaag woordenschat met Z.(11). Dit in verband met de voorbereiding voor de Middelbare School. Een van de woorden was: aansmeren.
"Wat denk je dat het betekent," vroeg ik aan Z.
Ze dacht even na.
"Dat je iets in iemands hoofd prakt," zei ze.


woensdag 14 oktober 2015

Vest

Mijn vest
Bij een buitentemperatuur van pakweg +10 graden Celcius in de lente en de zomer is mijn dikke wollen vest ondraaglijk heet. Maar bij eenzelfde temperatuur in de herfst en de winter is dat vest behaaglijk warm. Ik ben, met andere woorden, op een of andere manier toch nog een natuurmens.

dinsdag 13 oktober 2015

Zingen

Het Nederlands voetbalelftal heeft vanavond verloren van het Tsjechische voetbalelftal. Ik heb de hele wedstrijd gezien. Ik vond het Nederlands elftal helemaal niet zo slecht. Maar ik zeg erbij dat ik er niet veel verstand van heb. Vrienden van mij die er wel verstand van hebben zeggen dat het Nederlands elftal niet goed speelde, en dan druk ik het netjes uit.
Maar ze waren steeds in de aanval, dat valt niet te ontkennen. Van Persie scoorde een schitterend doelpunt met het hoofd. Het was alleen in het verkeerde doel.
Wat ik bedenkelijk vond, gezien de omstandigheden, was dat de spelers van het Nederlands elftal aan het begin van de wedstrijd niet uit volle borst meezongen met het Wilhelmus (een mooi lied). De meesten hielden hun lippen stijf op elkaar. Sommigen murmelden wat. Dat is geen goed begin. Hoewel ik geen nationalist ben, noch een royalist, denk ik dat het uit volle borst meezingen met het Wilhelmus de spelers van het Nederlands elftal zou kunnen helpen bij het behalen van overwinningen.

maandag 12 oktober 2015

Administratie

Bij het op orde brengen van onze administratie ten behoeve van de Belastingdienst stuitte ik vandaag op een mij nogal vreemd voorkomende kwitantie van een boekhandel genaamd Klieder & Vlek, boekverkopers sinds 148 v. Chr.
M. (14) wist uiteindelijk raad: "Dat is een boekwinkel waar je kan komen door in een haardvuur te stappen of een muur te laten verdwijnen, nadat je door de tovenaarskroeg De Lekke Ketel bent gegaan die alleen zichtbaar is voor magische wezens."
Aftrekbaar, lijkt me.

zondag 11 oktober 2015

De koek is op

Ik was met M. aan het wandelen langs de oevers van het IJ. We kwamen op de hoek van een gebouw dat Loods 6 heet. Een vader was daar, op die hoek, aan het praten met zijn dochter van een jaar of twee, drie: "De koek is op," hoorden we hem tegen het kleine meisje zeggen. Het meisje wilde blijkbaar nog een stukje koek, maar die was dus op. Toen begon de vader opeens tegen ons te praten: "De koek... op!... Dat zeg je dus tegen je kind, als de koek op is!"
Er was hem een of ander licht opgegaan, dat was wel duidelijk.

Mnemo-esthetica

Μνημοσύνη
 (Dante Gabriel Rossetti)
Bij sommige namen en gezichten, dingen en toestanden werkt mijn geheugen niet. Dat is al zo sinds mijn geheugen actief is, dus ongeveer sinds mijn geboorte. Het heeft niks te maken met mijn smaak. Het treft zowel mensen, dingen en toestanden die ik mooi, goed of waar vind, als mensen, dingen en toestanden die ik minder mooi, minder goed of minder waar vind. Zou het zo kunnen zijn, dat het geheugen een eigen, onafhankelijke smaak heeft? Dat er zoiets bestaat als een mnemo-esthetica? Een soort deurbeleid van het geheugen? Hier een paar willekeurige voorbeelden van woorden, namen en gezichten die mijn geheugen telkens weer de deur wijst: Sharon Stone, Moleskin, Hadjememaar, wingerd, bleekselderij.
"En Scarlett Johansson," zegt M.
Het betreft hier beslist iets anders dan vergeten. Dat is immers de uitgang van het geheugen. Ik heb het hier over de ingang.

zaterdag 10 oktober 2015

Obama

green barack obama President Obama weet dat je in het Midden-Oosten alleen maar kunt verliezen. Hij laat zich niet provoceren door Poetin. Of door de media, die gouden handel zien in het opvoeren van de spanning tussen Amerika en Rusland.
"Mr Putin is challenging your leadership," zegt dus de journalist Steve Kroft van het televisieprogramma 60 minutes tegen president Obama in een interview dat vanavond wordt uitgezonden.
Zo'n opmerking brengt geld in het laatje.
President Obama, ontspannen: "Steve, I've got to tell you, if you think that running your economy into the ground and having to send troops in order to prop up your only ally is leadership, than we've got a different definition of leadership."
Jammer dat het Amerikaanse presidentschap niet voorziet in een derde termijn.

donderdag 8 oktober 2015

Poes

Vandaag is er een poes overreden in mijn straat. Z. (11) en ik (57) kwamen net aanfietsen met verse croissants voor de lunch toen het gebeurde.
We ontfermden ons over de poes. Ze lag midden op straat. Ze ademde. Er kwam een stroompje bloed uit haar neus. Ik belde de dierenambulance. Z. rende naar huis.
Terwijl de dierenambulance onderweg was ging de poes dood. Ik kon het zien doordat haar ogen troebel werden. Ze lag nog steeds midden op straat. Een vrouw kwam erbij en haalde een deken, een zachtgroene. De vrouw en ik legden de poes voorzichtig op de deken en opzij van de straat.
Toen ging ik snel naar Z.
"Is ze dood?" snikte ze.
Ik zei ja.
"Ga je mee terug?" vroeg ik.
Ja, dat wilde ze wel.
"Wil je je croissantje?"
Toen we terugkwamen had de vrouw de zachtgroene deken liefdevol om de poes heen geslagen.

woensdag 7 oktober 2015

Regen die in zee valt zonder dat iemand het opmerkt

Haruki Murakami, 1982
Haruki Murakami in 1982
Ik las het boek Ten zuiden van de grens van Haruki Murakami. Ik las het in één adem uit. Murakami beschouwt zijn boeken denk ik niet als prestaties. Mogelijk vindt hij het daarom ongepast dat hij beroemd is.
Mijn vriend P., amateurbokser en eigenaar van een bloeiende groothandel in schoonmaakartikelen, zei tegen me terwijl we aan het biljarten waren in een godverlaten winkelcentrum in Buikslotermeer: "Ik vind Ten zuiden van de grens een mystiek boek."
Het is waar. De intensiteit en eenvoud van Murakami's verhalen doet soms denken aan de geloofsontroerden (ook wel mystici genoemd), zoals Rosa van Lima en Franciscus van Assisi, die allebei met vogels konden praten.
Die biljartzaal is trouwens aangenaam. Er staan wel twintig tafels. De vrouwen die er komen dragen minirokken en hebben blote benen. Ze zijn heel beleefd.

maandag 5 oktober 2015

Fork

Nog 13 stukjes te gaan. Wat zal ik hierna eens gaan doen? Op een of andere manier sta ik op een kruispunt. Sommige dingen waar ik jaren aan gewerkt heb zijn bijna afgerond, andere zijn aan verandering toe, weer andere komen gewoon ten einde of staan juist op het punt van beginnen. 
"If you come to a fork in the road, take it," zei Yogi Berra.
Dat moet ik dan maar doen.

zondag 4 oktober 2015

Paradox


J. is gestopt met roken. Niet voor het eerst, maar dit terzijde.
J. vanmiddag, in een email: "De fysieke 'ontwenningsverschijnselen' worden voor mijn gevoel altijd erg overdreven… Je moet je instellen op een andere tijdsbeleving: de tijd wordt niet meer opgedeeld in stukken tussen het roken, dat telkens een mooi zwart randje om de dingen tekent, een duidelijke contour... De dag wordt een aquarel waarin de momenten met elkaar vervloeien. Dat is het moeilijkste: je kunt de tijd geen halt meer toeroepen."
In deze fraaie regels staat klip en klaar verwoord wat een sigaret in feite is: een magisch instrument dat het - paradoxaal genoeg - mogelijk maakt te ontsnappen aan de tijd, aan de dood.
Elke sigaret verkondigt de grootsheid van de magie en de ellende van de geschiedenis.
Het Proefstation/The Refrigerator Gazette dankt J. voor zijn faustiaanse bijdrage aan de immer uitdijende, zuiver casuïstische psychologie op basis van de menselijke perceptie van tijd.
J. wat later, in een sms: "De zon is mooi vandaag, ondanks dat 'ie niet rookt."

zaterdag 3 oktober 2015

Romanticus van de toekomst

Sarphatipark - BezienswaardigIk had een werkbespreking met S. Later zal ik onthullen waar deze werkbespreking over ging.  Bijgeloof verhindert me om dat nu te doen.
S. stelde voor om wandelend te vergaderen, wat ik een goed idee vond, zelfs een heel goed idee. Op een of andere manier is het zitten op een stoel strijdig met het krijgen van een goed idee.
Dus gingen we wandelen. We namen M. mee. M. is een jonge hond. We liepen met M. naar het Sarphatipark. Ik zei tegen S: "Dit park is ter ere van dr. Sarphati aangelegd."
Dat wist ze al, zei ze.
We zaten op een omgevallen boom. Naast ons zaten Duitse werkelozen. Hoe moeilijk het is om werk te krijgen, zeiden ze tegen elkaar.
We dronken koffie die we gekocht hadden bij een winkel. M. speelde op het grasveld met andere honden.
Na een poosje zei S.: "Ik ben een romanticus van de toekomst."

vrijdag 2 oktober 2015

Heerschappij

Verworpene Poetin
Zeventig jaar lang, vanaf Lenin, is in Rusland iedereen vermoord die ook maar enige beschaving, geleerdheid, verfijning, intelligentie, humor bezat. Het is een vergissing om te denken dat het communisme in Rusland gefaald heeft. Moordenderwijs hebben de "verworpenen der aarde" beslist hun "heerschappij op aarde" weten te vestigen.


Oostelijk Havengebied, 09.00 uur


In de wolk, aan de overkant van het water, woont K.








foto © MB





Laat negentiende-eeuwse losstaande meerpalen

Het Amsterdamse Oostelijk Haven-
gebied vanmorgen rond 09.00 uur.
Op de voorgrond, uitstekend boven de kade: "Laat negentiende-eeuwse, losstaande meerpalen" (Bureau Monumenten en Archeologie)

foto © Michelle Bernardus