zaterdag 31 juli 2010

Atlantische Oceaan

Nog niet in de Atlantische Oceaan gezwommen. Wel al een teen erin.

zaterdag 24 juli 2010

The Atlantic Monthly

Fraaie naam voor een tijdschrift. Opgericht in 1857 door Ralph Waldo Emerson en Henry Longfellow. Het tijdschrift komt voor in de tv-serie Mad Men, over een reclamebureau op Madison Avenue in de jaren '50. Een van de medewerkers van het reclamebureau heeft een literair verhaal gepubliceerd in The Atlantic Monthly. Het verhoogt zijn status drastisch en daardoor is iedereen chagrijnig.
Ik hou er niet zo van om te zeggen dat iets (of iemand) briljant is. Op een of andere manier is het aanmatigend en opschepperig om zoiets te zeggen. Als ik me daar gemakkelijk bij had gevoeld, dan was ik wel recensent geworden in plaats van schrijver. Maar Mad Men is briljant.
Over een paar dagen gaan we op vakantie naar de Atlantische Oceaan: "Als je aan de Franse westkust een asperientje in de oceaan gooit en even later krijgt iemand aan de Amerikaanse oostkust een slokje oceaanwater binnen, dan gaat zijn hoofdpijn over."

vrijdag 23 juli 2010

Nowhere land

Meisjes van een jaar of negen zijn niet klein meer. Maar ze zijn ook nog niet groot. Ze zijn in nowhere land.

donderdag 22 juli 2010

Roken

Toen de Britse premier Neville Chamberlain in 1938 naar Munchen kwam om over de toekomst van Tsjechoslowakije te onderhandelen, verbood Hitler het roken in het kasteel waar de onderhandelingen plaatsvonden. Chamberlain was een kettingroker. Na anderhalf uur was hij bereid zijn eigen moeder in te ruilen voor een sigaret.

(Uit: Mad Men)

Doodlift

"Weet je wat dat is?" vroeg Z. quasi-geheimzinnig toen we langs het luik in de grond kwamen.
"Nou?" vroeg ik.
"Het is een doodlift. Als je dood gaat komt er een lift uit de grond omhoog en die neemt je mee naar beneden, heel diep, naar een plek onder de grond."
"Hoe weet je dat?"
"Dat weet ik van A. En die weet het weer van mij."

Boodschappenlijstje

Ik kon alles lezen wat er op het boodschappenlijstje stond, behalve één woord. Ik liet het lezen aan een vrouw die voor me stond in de rij bij de kassa. Ze dacht dat er anijs stond. Een man die zich ermee bemoeide was ervan overtuigd dat er dry's stond.
"Verkopen jullie dry's?", vroeg ik aan een medewerker van Albert Heijn die toevallig langs liep.
"Dry's?"
Hij dacht even na.
"Nee, verkopen we niet," zei hij.
Ik liet hem het briefje zien en wees het woord aan met mijn wijsvinger.
"Daar staat drugs," zei hij. "Mozarella, bananen, appeltjes, karnemelk, roosvicee, drugs."
"Verkopen jullie drugs?"

dinsdag 20 juli 2010

"Bloem"

Ik zwom naar de overkant van het water. Ik zag dat er op het rode bootje "Bloem" stond. Toen zwom ik terug. Ik zei dat er op het rode bootje "Bloem" stond. Dat vond iedereen wel aardig om te weten.

Schrijven

Ik heb me voorgenomen te stoppen met schrijven.
Vorig jaar las ik een stukje in een papieren krant, niet meer dan een paar honderd woorden. Het was een mooi stukje en ik typte het over, voor in mijn archief, gewoon omdat ik het een mooi stukje vond. Ik had het ook kunnen scannen, maar ik heb geen scanner. Af en toe kwam ik even bij dat stukje terug en dan maakte ik er aantekeningen bij, die ik onderbracht in een notenapparaat. Dat notenapparaat is inmiddels veel omvangrijker dan het stukje. Het groeit en groeit en mijn voornemen om te stoppen met schrijven wordt er danig door ondermijnd.
Maar eindelijk is het schrijven bijzaak geworden. Ik overweeg een pseudoniem.

maandag 19 juli 2010

zaterdag 17 juli 2010

Sinaasappels

"... but I did the greatest thing for my father when he died. I took his hand and I said goodbye."
Deze zin komt uit de film The Karate Kid, die gisteren op tv was. Ik vind het een mooie en ontroerende zin.
Ik was er niet bij toen mijn vader stierf. Maar ik was wel de laatste die bij hem was. Ik had thuis sinaasappelsap met ijs voor hem gemaakt. Hij dronk het op en hij vond het erg lekker.
Mijn vader en ik praatten altijd over min of meer abstracte dingen. Maar ons laatste gesprek ging over sinaasappels.

China (2)

Wat me het meest bevreemdt aan China is het gebrek aan humor, of althans aan voor mij zichtbare of begrijpelijke humor. Bestaat er wel Chinese humor? Ik heb de indruk dat daar seks, kinderlijkheid, onschuld en lachen op een krachtige, voor ons onnavolgbare manier met elkaar samenhangen.

De grote oversteek (over het plein)

video

vrijdag 16 juli 2010

Literatuur

Literatuur is een medicijn. Beter om je aan de juiste doses te houden en er niet aan verslaafd te raken. Hetzelfde geldt voor filosofie. En op een dag moet je genezen zijn. Mijn vader citeerde graag Georg Wilhelm Friedrich Hegel: "De opdracht van de filosofie is om zichzelf op te heffen en daarna in zijn opgehevenheid te blijven voortbestaan."
Hij hield van de Grote Idioten in de geschiedenis van de filosofie. Zijn lievelingsboek was Die Phaenomaenologie des Geistes van Hegel. Daar las hij bijna elke ochtend uit.
Hier zomaar een vrolijk stukje uit het hoofdstuk Die Verwirklichung des vernünftigen Selbstbewußtseins durch sich selbst: "Das Selbstbewußtsein fand das Ding als sich, und sich als Ding; d.h. es ist für es, daß es an sich die gegenständliche Wirklichkeit ist. Es ist nicht mehr die unmittelbare Gewißheit, alle Realität zu sein; sondern eine solche, für welche das Unmittelbare überhaupt die Form eines aufgehobenen hat, so daß seine Gegenständlichkeit nur noch als Oberfläche gilt, deren Inneres und Wesen es selbst ist..."

Geld

Vroeger had ik weinig respect voor mensen die alleen maar aan geld en bezit dachten. Dat kwam door mijn liefdevol-onrealistische opvoeding, die beslist niet slecht was trouwens, maar wel, nou ja, liefdevol-onrealistisch. Tegenwoordig begrijp ik niet hoe je aan iets anders dan geld en bezit kunt denken. Als je geld hebt, kun je de duivel voor je laten rennen.

Amerika

Bij het woord "Amerika" bekruipt me tegenwoordig een gevoel van nostalgie of melancholie. De landing op de maan, de fabrieken van Ford, Frank Sinatra en Marilyn Monroe, New York, Archie Bunker...

Eerlijkheid

"Het is helemaal niet moeilijk om eerlijk te zijn. Gewoon doen alsof."
(Gehoord op tv)

Octopus

Die octopus schijnt nu uitgeroepen te zijn tot ereburger of burgemeester van een of ander Spaans dorp.

donderdag 15 juli 2010

Achtervolging

In de centrale hal van het nieuwe kantoor van Stadsdeel Oost had ik plotseling het gevoel dat ik achtervolgd werd.
Toen ik achterom keek zag ik dat ik door het woord schoonheid achtervolgd werd, zie het filmpje hieronder.
Je kunt door ergere woorden achtervolgd worden.
Even later, aan de balie, probeerde een medewerker vergeefs mijn pasfoto te scannen.
"Wat is het probleem?" vroeg ik.
"Uw hoofd zit niet gecentreerd," zei hij.

video

Administratie

Het is zinloos om te streven naar geluk of rijkdom of macht. Maar als je alles wat je doet zo mooi en zichtbaar mogelijk doet, dan kun je gelukkig, rijk en machtig worden... wie zei dat ook weer? Een of andere taoïst... Enfin, van gistermiddag vijf uur tot vanmorgen vijf uur een belangrijk deel van de administratie zo mooi en zichtbaar mogelijk op orde gebracht.

maandag 12 juli 2010

Zes uur 's avonds

video

De avond van de voetbalfinale. Zes uur op het Duitse platteland, in de streek waar Narziss und Goldmund van Hermann Hesse zich afspeelt, niet ver van Eisenach, geboorteplaats van Johann Sebastian Bach.
Ik meende tijdens de wedstrijd vuvuzela's te horen, maar de vader van mijn vrouw zei dat het koeien waren.
Nicht alle sind im selben jetzt da.

zaterdag 10 juli 2010

De situatie

In verband met de toegenomen somberte onder zijn klanten als gevolg van de economische crisis, heeft een Spaanse kroegbaas het volgende briefje opgehangen in zijn cafe:
"Verboden te praten over de situatie."
Zo'n briefje zou eigenlijk overal moeten hangen.

vrijdag 9 juli 2010

Victor Lamme

We gaan Victor Lamme uitnodigen voor onze societeit. Hij is gespecialiseerd in hersenen en twijfelt aan het belang van het ik, de vrije wil, het bewustzijn en de psychologie. Dat is interessant, maar niet nieuw. Professor Nietzsche, 120 jaar geleden, in die aanvallende, introspectieve stijl van hem:
Over de vrije wil: "Hoever de ontaarding door de psychologie gaat: niemand heeft de moed gehad om de theorie van de onvrije wil aan te hangen."
Over het bewustzijn: "De onzinnige overschatting van het bewustzijn. Het grootste deel van ons leven heeft niets met bewustzijn te maken, ook niet met gewaarwording. De gedachten en gewaarwordingen zijn iets uiterst gerings en zeldzaams in verhouding tot de talloze gebeurtenissen in ons lichaam op elk moment."
Over het ik: "Het ik - als eenheid, als geheel - is het laatste dat erbij komt als een organisme kant en klaar functioneert, en verschijnt pas als deze zogenaamde eenheid zich aanbiedt aan een groter geheel. Alles wat als eenheid in het bewustzijn treedt, is ontzaglijk gecompliceerd: wij hebben altijd slechts een schijn van eenheid."
Over psychologie: "De grote misdaden van de psychologie: 1) Dat alle onlust, alle ongeluk met onrecht (schuld) versneden is (men heeft de smart van de onschuld beroofd); 2) Dat alle sterke lustgevoelens (overmoed, wellust, trots, roekeloosheid, kennis, zelfverzekerdheid) als zondig, als verleiding, als verdacht zijn gebrandmerkt; 3) Dat de gevoelens van zwakte - de innerlijke lafheden, het gebrek aan moed - heiligende etiketten opgeplakt hebben gekregen en als wenselijk zijn gepropageerd; 4) Dat de liefde vervalst is tot toewijding en altruisme terwijl ze een erbij nemen is, of een afstaan; 5) Dat het leven een straf is, het geluk een verzoeking, de hartstocht diabolisch, het vertrouwen in zichzelf goddeloos. Deze hele psychologie is een psychologie van de verhindering."
Uit: De Herwaardering van alle waarden, Uitgeverij Boom.
Schitterend boek.
Victor Lamme zit bij de Speakers Academy. Ik dacht dat daar alleen tv-sterren bij zaten.

Federico Garcia Lorca (1)

De sterren gaan uit de kleren.
Sterrenhemdjes vallen over de akker.

Federico Garcia Lorca (1898-1936)

woensdag 7 juli 2010

Verliezen van Cruyff

"Het Spaanse elftal speelt op de manier van Barcelona. One-touch-football. Beweeglijke driehoekjes. Allemaal begonnen met Johan Cruyff."
"Dus als we de finale verliezen, verliezen we van Cruyff."
"Zo zou je het kunnen zeggen. In 1974 verloren we met Cruyff, in 1978 zonder Cruyff, en 2010 misschien van Cruyff."

dinsdag 6 juli 2010

Waarschuwing voor de finale

"Wacht tot het rode licht gedoofd is. Er kan nog een Duitser aankomen."

PdW, 6 juli 2010

Logo

Slecht nieuws voor juristen

De vrije wil is voor het recht een zogenaamd onweerlegbaar vermoeden. Oftewel: een machtswoord. De vraag is hoe lang dit nog kan worden gehandhaafd. Dick Swaab, Tim Wilson, Victor Lamme, Antonio Damasio en vele andere hersenwetenschappers: "De vrije wil bestaat niet."
Aan het bewijs wordt gewerkt.

zondag 4 juli 2010

Goede verliezer

Verschrikkelijk de aanblik van een man die klapt voor een mooi punt van de tegenstander, die niet kan wachten om zijn tegenstander van harte te feliciteren met de overwinning.
Ik heb altijd een zwak gehad voor slechte verliezers.

zaterdag 3 juli 2010

De Brazilianen en ik

De Brazilianen bleken toch niet zo zachtmoedig en beschaafd als ik dacht. Ja, als ze winnen zijn ze het. Maar niet als ze verliezen. De vraag is of het wel menselijk is om zachtmoedig en beschaafd te blijven als je verliest. Verliezen is verschrikkelijk. Ik heb zelf een paar keer verloren - grote slagen, verhoudingsgewijs - en toen bleef ik ook niet beschaafd en zachtmoedig. Ik heb bijvoorbeeld een hele stapel exemplaren van mijn laatste boek in de vuilnisbak gegooid omdat het geen bestseller was geworden zoals ik gehoopt had. Ik had er vreselijk spijt van, het was barbaars, maar het luchtte wel op. Is dat beschaafd, is dat zachtmoedig? Ik hoopte dat ik van de opbrengst van mijn boek een Fiat 500 kon kopen. Dat is niet teveel gevraagd, dat is heel bescheiden. Denk je dat de Brazilianen bij winst op het WK genoegen zouden nemen met een Fiat 500? Nou dan, het is dus bescheiden. Maar ik kon er niet eens een dinkytoy van kopen.
Winston Churchill (eigenlijk Sun Tsu) zegt: het is niet erg om een slag te verliezen, als je de oorlog maar wint. De Brazilianen en ik hebben een oorlog verloren.
Gelukkig komen er altijd weer nieuwe oorlogen.

De Duitsers

Ernst Happel: "Je hebt pas van de Duitsers verloren als ze in de bus terug naar het hotel zitten."