woensdag 30 januari 2013

Sokken

Bij Albert Heijn kun je nu "antibacteriële uniseks sokken" kopen. Ze liggen tussen de etenswaren. Op de foto: een man met dergelijke sokken aan.

Gesprek op de fiets

Terugkomend van voetbaltraining fietsten we door een van de mooiste straatjes van Amsterdam. Mijn oudste dochter zat bij mij achterop want haar fiets had een lekke band. Zoals altijd zei ik tegen haar, toen we door het straatje reden: "Dit vind ik een van de mooiste straatjes van Amsterdam." Sommige dingen kun je heel vaak zeggen zonder dat het je gaat vervelen.
"Weet ik toch," zei mijn dochter.
Het Galileiplantsoen is een soort ventweg, gescheiden van de hoofdweg door een wat diep liggende vijver die 's zomers vol waterlelies is. Een keer zag ik er een kikker zitten op het blad van een waterlelie. Maar misschien heb ik me dat verbeeld.
"Het doet me altijd denken aan de ventweg waar ik gewoond heb met mijn moeder en zusjes, in Zutphen, weet je wel. En ook aan de grote vijver daar vlakbij, vol waterlelies, waar ik altijd ging vissen met Wladimir. We aten onze vangst, als die eetbaar was tenminste."
"Weet ik pap, maar als je het zo mooi vind, waarom koop je hier dan geen huis?"
"Omdat het veel te duur is. Zo'n huis kost miljoenen."
"Als je een intergalactische bestseller hebt geschreven, dan gaan we hier wonen hè?
"Ja, dan."

Op de foto: ons huis aan de ventweg  in Z. (Google Maps).
Hieronder: de Quasi Universal Intergalactic Denomination, of QUID:

Vernuftig

Ik kocht een doosje keelpastilles voor mijn dochter. Hier is het doosje zoals ik het kocht, met het deksel dicht.














Bij het open doen van het deksel voelde ik enige weerstand, ongeveer zoals bij een magneetsluiting. Maar natuurlijk zit er geen magneetsluiting in zo'n papieren doosje.














Zie je de gelijkbenige trapezoïde die daar als een soort tong uitsteekt? Die veroorzaakt de weerstand doordat hij bij het dichtdoen in een gelijkvormige uitsparing in het deksel (zie hieronder) valt.














Een papieren slot dat open- en dichtgaat met een zachte, papieren, "fluwelen" klik. Je kunt het zo vaak open- en dichtdoen als je wilt, het blijft maar werken!

maandag 28 januari 2013

28 januari 2013: La reine est mort, vive le roi



Troonsafstand op Youtube

Timboektoe

Ik heb nooit anders geweten dan dat Timboektoe een verzonnen woord is, een spreekwoordelijke verre stad in het bekende gezegde Van hier tot Timboektoe. Dus ik wist niet precies wat te denken toen Sacha de Boer van het NOS Journaal vandaag zei: "Timboektoe is in handen gevallen van Franse en Malinese militairen."

Zelf doen (1): kattenluikje


donderdag 24 januari 2013

APK

Mijn auto heeft de volgende opvallende eigenschappen, die men als gebreken zou kunnen opvatten, maar evengoed als eigenaardigheden of karaktertrekken: het stuurwiel draait de eerste seconden na het starten zwaar bij buitentemperaturen onder nul; tot maximaal twee seconden na het starten doet de rem moeilijk, ongeacht de buitentemperatuur; de motor maakt een brullend geluid bij snelheden lager dan 120 km/h (tussen 120 en 230 km/h is hij volmaakt stil); de motor "bokt" bij het loslaten van het gas, alsof hij protesteert tegen langzamer rijden.
Benieuwd.


dinsdag 22 januari 2013

Oorlog en sneeuw

Mijn oma werd geboren in 1899. Ze was 15 toen de "grote oorlog" van '14-'18 uitbrak. Toen de tweede grote oorlog uitbrak was ze 41. Ze had ervaring en wist wat oorlog betekende: voedselschaarste. Ze slaakte een diepe zucht en stuurde haar oudste kinderen naar de kruidenier om voedsel in te slaan. Boter, suiker, meel, noten.
Maar wat ik zeggen wou... hoewel mijn oma een wasmachine bezat "met elektrische wringers", had ze de gewoonte om tapijten, tafellakens, dekens en andere kleden 's winters in de sneeuw te leggen. Daardoor werden ze schoon en als nieuw. Ik heb dat vandaag ook maar eens gedaan. En verdomd, alle kattenharen zijn eruit en het kleed is als nieuw.

Op de foto: kleed in de sneeuw

maandag 21 januari 2013

Nova civitas

Nu de meeste fietslampjes niet meer werken op een dynamo, maar op ledlampjes die je aan en uit knipt, komt het vaak voor dat er ergens een fiets geparkeerd staat met nog brandende lampjes. Vergeten uit te doen. Oppervlakkig onderzoek onder vrienden, kennissen en vijanden heeft uitgewezen dat vrijwel iedereen de moeite neemt om nog brandende lampjes op een geparkeerde fiets even uit te doen, mits die fiets binnen handbereik staat. Men wijkt ervoor niet van zijn pad. Men heeft, als men zoiets doet, vaag het gevoel een goeddoener te zijn.

zondag 20 januari 2013

Verkouden


Naamgeving

Bij ons op de eilanden is een designwinkel die Pols Potten heet. Dit is geen geschikte naam. Pol Pot was een onvoorstelbaar wrede Cambodjaanse dictator die in een paar jaar tijd miljoenen Cambodjanen de dood in joeg. Wat moet een Cambodjaan die nietsvermoedend op onze eilanden wandelt wel niet van ons denken als hij die winkel ziet? Voor zo iemand is het precies net zoiets als voor ons een designwinkel in Phnom-Penh die Adolfs Hitlers heet.

vrijdag 18 januari 2013

Vertoning

Vanavond en vannacht was op Discovery Channel het gesprek te zien tussen Oprah Winfrey en wielrenner Lance Armstrong. Inhoudelijk is uiteraard alles van tevoren bekokstoofd. Niets is aan het toeval overgelaten. Zo werkt Amerikaanse televisie nu eenmaal sinds The $64.000 Question uit de jaren '50.
Armstrong heeft zichtbaar moeite met het erkennen van het bedrog, maar hij heeft geen andere uitweg en bovendien is dat het format van het programma: redden wat er te redden valt door boetedoening voor een miljoenenpubliek. En dus zien we een nauwkeurig gedoseerd en geregisseerd mea culpa. Een schitterende vertoning op het door de televisie ontsloten podium tussen werkelijkheid en toneel in.

dinsdag 15 januari 2013

Voort!

Op de foto het huis waar ik geboren ben (achter die drie pilaren op de tweede verdieping). Ik had het nooit eerder gezien. Het is al half in verval op deze foto uit de jaren '70. De Partij van de Arbeid onder Joop den Uyl was toen aan de macht. Een ziedende beeldenstorm tegen alles wat mooi en verfijnd was raasde door het land, naar het voorbeeld van Lenin, Stalin en Mao.
Het fraaie dak is al van het torentje af, de rest werd niet veel later gesloopt - onder protest van de plaatselijke bevolking -, samen met zowat de hele straat.
Een mens moet voortdurend vooruit, mee in de vaart der volkeren, om de sloopmachines van de "hervormers" voor te blijven.

Elsschot zong voor haar een lied

"... Door haar meer realistische kijk op de wereld, deed mijn vrouw bij mij een licht opgaan. Als ik wat schrijven wou, dan moest het ons eigen leven zijn, en het leven uit de buurt. Natuurgetrouw. (...)
De bladen stapelden zich op, het werd een echt manuscript, een echte roman. De enige moeilijkheid was hoe of op welke manier ik er een slot, een einde aan kon maken. Want ik had op deze wijze tot in het jaar honderd kunnen doorschrijven. Ja, ik was reeds aan bladzijde vierhonderd en zoveel, en had mijn vrouw er geen einde aan gemaakt, ik zou er nog steeds zitten aan verder schrijven. Praktisch van aard zijnde, las ze ergens in een krant dat een prijs werd uitgeschreven voor een boek, een roman. Ze stuurde me weg voor een of ander karweitje, en maakte hiervan gebruik om onderaan op mijn laatste bladzijde te schrijven: 'Enzovoort, enzovoort...' (...)
Het geluk wou dat dat onze grootste schrijver, Willem Elsschot, in de jury zat. En dat hij het slot 'enzovoort, enzovoort...' zo formidabel vond. Ik ontving de prijs, die men in feite mijn vrouw had moeten geven. Ze heeft later bij de prijsuitreiking Willem Elsschot ontmoet. Elsschot zong voor haar een lied, droeg een zijner onvergetelijke verzen voor en zei: 'Janneke, uw vent kan schrijven, maar blijf bij hem, want zonder u is hij niks.' Een uur later had ik al ruzie met Willem Elsschot."

Uit: Louis Paul Boon, Verscheurd jeugdportret, 1975

UFO

Unidentified Flying Object boven de Feike de Boerlaan in het Oostelijk Havengebied te Amsterdam, 15 januari 2013, 15.30 uur plaatselijke tijd. Enigszins kevervormig. Mogelijk gaat het om een mislukt buitenaards ruimteschip.


Eerder al, om 11.15 uur plaatselijke tijd, werd het object gefotografeerd boven de Hudigstraat, ook in het Amsterdamse Oostelijk Havengebied. Let vooral op de opmerkelijke vormverandering en de "halo" van eencelligen rondom het vliegende object.




zaterdag 12 januari 2013

Feestje

Ladingen chips en taart, liters cola, fanta en cassis, bergen pizza's. Niet aan te slepen. Liedjes van One Direction: "Let's go crazy crazy crazy till we see the sun..." Meisjes van twaalf. Steeds minder een kluitje. Aandoenlijk.

donderdag 10 januari 2013

Die Räuber

Een nieuwe zeperd: Mosa Trajectum in Zuid-Spanje. Poenig golfresort, ontwikkeld door een zekere Ronald Ras, met geld van SNS Reaal. Totaal mislukt. SNS in de problemen, want voldoet niet langer aan de minimale Europese kapitaaleisen. SNS kreeg al 750 miljoen staatssteun. Daar moet nu nog meer bij. Het idee is nu om een zogenoemde Bad Bank op te richten, waar SNS het verliesgevend vastgoed in onder kan brengen. De staat betaalt daar dan uiteraard weer aan mee. Straks ook (met subsidie) Bad Universities, Bad Hospitals, Bad Public Transport... Een mijlpaal in de geschiedenis: het falen wordt geinstitutionaliseerd. Kan alleen in het Wanhopige Westen.


Afbeelding: Georg Grosz, die Räuber

Neveninkomsten

Onze poes kon voor 3 euro per uur een week lang aan de slag als muizenvanger en muizenverjager. Ik vond dat veel te weinig en heb het aanbod afgeslagen, hoewel we de extra inkomsten natuurlijk best kunnen gebruiken. Maar zulk hoog gekwalificeerd en gespecialiseerd werk is minstens het driedubbele waard.

woensdag 9 januari 2013

Gebakken peren

Vandaag risotto gemaakt met gorgonzola en gebakken peren. Zeer goed geslaagd, erg smakelijk. De peren moeten wel in roomboter gebakken worden. Het bijgerecht, gebakken pompoen (zie foto), was veel minder goed geslaagd. Kwam door de citroen.

Hiernamaals voor een taal

De Finse publieke omroep zendt al drieëntwintig  jaar het radioprogramma Nuntii Latini uit. Nieuwsberichten in het Latijn
"Obama iterum praesidens" (Obama wederom president)
"Novum regimen Sinarum" (Nieuwe regering China)

dinsdag 8 januari 2013

Zeekomma

Iphinoe trispinosaEen heel nieuwe wereld van soortgenoten openbaart zich, zeg. De nocturnale cyclus hebben wij uilen onder andere gemeen met de zeekomma.

Op de foto: zeekomma. 

maandag 7 januari 2013

Uil. Bijdrage aan een psychologie op basis van onze perceptie van tijd (2)

Ik ben een uil, het staat nu vast, en ik ga er niks meer aan proberen te veranderen. Het is het chronotype. Niks aan te doen. Een mens is z'n eigen klok.
Mij zie je dus niet meer om acht uur 's ochtends. Tabee, leeuwerik.

zaterdag 5 januari 2013

Hotel L'Europe

Toen we terug liepen van de Muntbioscoop, waar we de film Wreck-it Ralph gekeken hadden, 3D-brilletje op, kwamen we langs Hotel L'Europe.
"Hoeveel sterren heeft dit hotel, pap?" vroeg mijn oudste dochter.
"Ik weet het niet, ik zal het even aan de portier vragen."
De portier, armen op de rug, driedelig streepjespak, naambordje op de linkerrevers, antwoordde: "Vijf sterren. Wilt u even binnen komen?"
Er was een gloedvolle rode ontvangsthal. Soort antichambre van een andere wereld.
Mijn dochters vonden het mooi, zelfs heel mooi. Ik ook, want ik hou erg van stoelen en banken op dunne hertenpootjes.
Mijn vrouw voelde zich niet op haar gemak.
Vrouwen krijgen altijd hun zin, en dus gingen we maar iets drinken in het nabije etablissement De Jaren, waar onze schoenen aan de tegelvloer plakten door de half opgedroogde geknoeide drank. Leek een beetje op een leeggelopen zwembad. Maar tenminste was er daar geen portret van Freddie Heineken gegraveerd in een spiegel, zoals bij L'Europe.

donderdag 3 januari 2013

De weg van Amsterdam naar IJburg (8)

"Jongens waren we - maar aardige jongens."
Als je op de Amsterdamse Brug, komend vanuit Amsterdam-Zeeburg, over het kanaal meteen de trap naar beneden neemt - richting IJburg - dan kom je, onder de brug, op de Diemerzeedijk. Het is een van de oudste dijken van Nederland, hij ligt daar al sinds de dertiende eeuw. Maar daar merk je niks van, het is gewoon een dijk, met een weggetje erlangs en erbovenop, niks bijzonders, behalve dat het bijzonder prettig is om er te zijn, ik weet niet precies waarom. Hoe dan ook, ik kom er een paar keer per week, want mijn auto staat er geparkeerd, ter hoogte van de jachthavens, die goddank niks pittoresks hebben, maar er nogal woest en roestig uitzien, meer als schroothandels. Het waait altijd op de Diemerzeedijk, die werd aangelegd om Amsterdam te beschermen tegen de Zuiderzee. Burgemeester Jan Six had er een buitenhuis en Titaantjes van Nescio speelt er zich af: "En dan gingen we de zon zien opkomen aan de Zuiderzee, behalve Kees, die naar huis ging. Hoyer klaagde over de kou, maar Bavink en Bekker(s) wisten nergens van. Die zaten op de stenen onder aan de zeedijk met de ogen half dicht en keken tussen hun oogharen naar de dansende gouden pijltjes die de zon in 't water maakte. Stapelmal werd Bavink er van. Naar de zon lopen wilde ie over de lange, lange schitterende streep. Maar aan de kant van 't water bleef ie toch maar staan. Ik herinner me dat we, Bavink en ik, op een keer aan zee kwamen, toen de halve zon groot, koud en rood aan de kim stond. Bavink sloeg met z'n vuist tegen z'n voorhoofd: 'God, god, dat schilder ik nooit, dat kan ik nooit.'"
Wie het wel kon was Rembrandt, die - een paar eeuwen eerder - ook vaak aan de Diemerzeedijk te vinden was (zie plaatje).
Niet dat je er iets van merkt dat Nescio en Rembrandt, en ook Six, er lang geleden rondzwierven - hoe zou je het ook merken? - maar toch, het is geinig om te weten. De Titaantjes-sfeer hangt er op een of andere manier nog steeds, ondanks de snelweg eroverheen en het gedoe met de zogenoemde Ecologische Hoofdstructuur van Nederland, een maf idee van een vorige regering: de hele zomer is er langs de Diemerzeedijk gewerkt aan de aanleg van een stuk of tien eilandjes om de zeldzame ringslang, meervleermuis en waterspitsmuis voor uitsterven te behoeden. De waterspitsmuis is een grappig diertje.












woensdag 2 januari 2013

Een man

Naast de mevrouw waar Binst & Onderwijl onlangs een hoogslaper gebouwd heeft woont een man die zich op zaterdagen als volgt gedraagt: eerst gaat hij wielrennen op zijn (met eau de cologne gepoetste) racefiets. Hij draagt daarbij gepaste wielerkleding, en ook een gestroomlijnde wielerhelm. Hij fietst exact een uur. Als hij weer thuis is kleedt hij zich om. Na enige tijd komt hij dan weer naar buiten in een volmaakt autocoureurskostuum, met nauwsluitende ruitjesbroek, sjawl en lederen helm. Aldus gekleed gaat hij in zijn fraaie rode Alfa Romeo Giulia 1600 zitten - een onberispelijke Oldtimer - om een eindje te rijden, misschien in een karavaan van Oldtimers, zoals je die wel eens ziet op de snelweg. Weer thuis kleedt hij zich opnieuw om, nu in voorbeeldig voetbaltenue. Zo gekleed gaat hij dan op straat voetballen met zijn zoon.

Wankele soep

Tijdens onze lange reizen door het kleine Nederland - waar al zoveel om te doen is geweest in de wereldgeschiedenis - spelen mijn dochters uit verveling op de achterbank (als ze geen ruzie maken) wel eens het spelletje min of meer samenhangende woorden bedenken bij de letters op voorbijkomende nummerborden. Daar komen soms aardige combinaties uit; nieuwsberichten die niet zouden misstaan op de voorpagina van De Volkskrant, De Telegraaf of The Refrigerator Gazette:

Bevende Gekko Jankt Rupsen.
Wankele Soep Landt Netjes.
Dappere Leeuw Vangt Zeemeeuw.

dinsdag 1 januari 2013

Binst & Onderwijl (nieuw)

Hoogslaper voor een jochie:

Binst & Onderwijl (slot)

Boekenkast en bureau voor een rechtsgeleerde, in gebruik: