dinsdag 30 september 2014

"Hij is ook een schrijver"

Ballpoint
Ik zat aan tafel met een wereldberoemde schrijver. Ik was vergeten dat ik zelf ook een schrijver ben, of was, maar ik werd eraan herinnerd doordat iemand in ons gezelschap zei: "Hij is ook een schrijver." De wereldberoemde schrijver, ouder dan ik, was zo verfijnd om niet door te vragen. Met een uiterst elegante wending keerde hij het verschil tussen ons zelfs in mijn voordeel om: "Heb je je beste werk al geschreven?" vroeg hij. Ik antwoordde van niet. "Dan heb je geluk," zuchtte hij.
Overigens vraag ik me af of ik mijn beste werk nog wel zal schrijven. Ik heb mijn handen vol aan het vastgoed, de entertainmentbusiness en de reclame, weet je wel. Maar niet getreurd, dan zal mijn beste werk simpelweg behoren tot mijn opera non scripta (niet geschreven werken).

Tweetal

Riksja
Het is jammer dat mijn mobiele fototoestel het niet meer doet, anders kon ik de foto laten zien van een opmerkelijk tweetal dat hier vanmorgen vroeg door de buurt fietste op een zelfgebouwd voertuig, een kruising tussen een bakfiets en een riksja. Voorop zat een man met een baard, keurig in het pak. Hij had de vaart er goed in, het leek erop dat hij haast had. Achterop, op een soort vlonder, lag een gezette vrouw in een tamelijk luchtige paarse jurk. Ze lag er heel ontspannen bij, ondanks de haast. Ze at een ijsje.

zondag 28 september 2014

Please!

Regels voor een Deens zwembad: "Please! Access to pool only through shower area. Please pay special attention to the areas marked with red circles."













Courtesy PdW

zaterdag 27 september 2014

God

Ik heb vaak de indruk van een soort psychose gehad bij mensen die geloven in God. Het oude en nieuwe testament heb ik nooit anders kunnen lezen dan als een verslag (anamnese) uit het rijk van de waanzin. Het is overigens niet ondenkbaar dat het geloof in God een nuttige collectieve psychose is geweest, die een beslissende wending forceerde in de (noodlottige) evolutie van de menselijke soort. Waarschijnlijk heeft het een belangrijke ordenende rol gespeeld. Door de schepping van een zuiver psychotische hiërarchie manoeuvreerde men zich op het juiste moment in een positie van ondergeschiktheid ten opzichte van een denkbeeldige almacht, wat paradoxaal genoeg een krachtig gevoel van (morele) vrijheid genereerde, en tegelijkertijd een (moreel) voorbeeld stelde: hoe moet men zich als almachtige gedragen.
Wat ik nooit heb begrepen is dat het mechanisme of ritueel van de aflaat (het afkopen van schuld), instrument bij uitstek van dit "oefensysteem", het niet gered heeft in het Christendom (met dank aan types als Luther en Calvijn). Dat je met geld opeens geen zielerust meer mocht kopen, is onbegrijpelijk. Het heeft het geloof enorm verzwakt. En zo is uiteindelijk een heel ingenieus drainagesysteem voor het relatief goedkoop en gemakkelijk afvoeren van schuld- en andere onverdraaglijke gevoelens simpelweg onklaar gemaakt en verdwenen, althans in het Westen, met als resultaat dat wij helemaal geen milligram schuld meer kunnen verdragen en een soort bezetenen van onze eigen onschuld zijn geworden. Maar is het mogelijk om tegelijk almachtig en onschuldig te zijn? Dit geheel terzijde.

Rekening

restaurant L.
Gisteren gegeten in een restaurant waarvan ik de naam hier niet wil noemen. We gingen er met de boot heen. Eerst meerden we af bij een restaurant dat L. heet, maar daar wilden we niet eten. Wat een maf gebouw is dat trouwens zeg. Nou ja... gebouw... meer een door gotische luchtbogen overeind gehouden pudding. Dus zetten we koers naar een ander restaurant, niet ver van de gotische pudding. We waren met ons zessen. We aten en dronken niet heel bijzonder veel. Aan het einde van de avond vroeg A. de rekening. A. was vroeger chef en heeft daardoor de neiging de touwtjes in handen te nemen. Het meisje van de bediening kwam aanzetten met een schoteltje waarop behalve pepermuntjes ook de rekening lag. Die bedroeg € 480,-. Wij hadden het geld al op tafel gelegd, toen een van ons de rekening bekeek en zei: "Maar wij hebben helemaal geen kroketten gehad!" Iedereen stopte z'n geld weer terug in de broekzak. Het meisje liep weg met de rekening en kwam even later terug met een nieuwe rekening die honderdtwintig euro minder bedroeg.

Kwijt

In een Deens museum
In de serie Onthoofdingen vandaag: de klassieke of museale onthoofding, die niet door de guillotine of anderszins door mensenhand wordt voltrokken, maar door de tijd. Op een dag laat het hoofd los. Het valt op de grond, rolt in het gras, niemand let er verder op, en zo raakt het kwijt.
Met hoofden en torso's is het net als met een paar sokken. Op een dag raakt één van de twee zoek.

Courtesy PdW

vrijdag 26 september 2014

Holiday Resort Over Skyerne

Courtesy PdW

donderdag 25 september 2014

Schrijven

Ik hou er niet van om als een soort moederkloek te zitten broeden op een nestje met woorden.

maandag 22 september 2014

Heroic stories on the epic scale

"Hij had de gewoonte om op alles en iedereen te schieten" - Redmond O’Hanlon over Luigi d’Albertis

d'Albertis

Het waren geen sweethearts, de 19-de eeuwse ontdekkingsreizigers die Redmond O’Hanlon zo bewondert. Hij reisde ze allemaal achterna, de hele wereld over. Ver van huis, maar dichtbij zijn helden. Op donderdag 23 oktober reist hij af naar de KNSM Sociëteit.

Przewalski

Een avond met Redmond O'Hanlon. Over de ontdekkingsreizigers Luigi d’Albertis, Richard Burton en Nikolaj Przewalski. Over de kleinzoon van Stalin, over de mooiste vogel van de wereld, over lichamelijke liefde als een vorm van nieuwsgierigheid en – natuurlijk - over Charles Darwin.
En als mystery subject, speciaal voor de KNSM Sociëteit: De rondingen van Amsterdam.
Burton
 
Wees welkom! Reserveer nu voor wat een bijzondere en avontuurlijke avond belooft te worden op de KNSM Sociëteit. Een private dinner met een van de grootste vertellers van onze tijd: Redmond O’Hanlon.

Aanmelden kan via het contactformulier op de website van de KNSM Sociëteit. Wacht deze keer vooral niet te lang, het aantal aanmeldingen is al behoorlijk. Ook niet-leden zijn, als altijd, meer dan welkom.
 
Donderdag 23 oktober 2014. KNSM Sociëteit, Kompaszaal, Amsterdam: Heroic stories on the epic scale. Een avond met Redmond O'Hanlon.
Leden: € 27,50 (diner), niet-leden: € 27,50 (diner) + € 15,- (entree). Zaal open om 19.00 uur, aanvang diner 20.00 uur.  
Wordt lid van de KNSM Sociëteit voor slechts € 50,- per jaar

vrijdag 19 september 2014

Club

Op de foto: Nicholas de Mimsy-Porpington, bijgenaamd Nearly Headless Nick (Haast Onthoofde Henk). Vijfhonderd jaar geleden onthoofd en vreselijk boos dat hij niet bij de Club van Onthoofden mag. Elk jaar meldt hij zich aan - aldus J.K.Rowling - maar telkens wordt hij afgewezen omdat zijn hoofd er net niet helemaal is afgehakt.

donderdag 18 september 2014

Ontlichaming

De laatste Europese onthoofding door middel van de guillotine vond plaats in 1977 in Marseille. De guillotine is een uitvinding van een arts, een koning en een pianobouwer.
De onthoofding werd uitgevoerd door Marcel Chevalier, de laatste officiële beul  - exécuteur en chef des arrêts criminels - van Frankrijk. Marcel Chevalier was getrouwd met een nicht van zijn voorganger André Obrecht, die zelf weer een neef was van zijn voorganger Anatole Deibler. Op 10 oktober 1981 maakte president Mitterrand een einde aan de familietraditie door de doodstraf af te schaffen.
Twee jaar geleden diende ik bij mijn uitgever een plan in om een boek te schrijven met de titel Overpeinzingen van een Onthoofde. In de tijd van de Franse Revolutie dachten artsen dat het wel een halve minuut duurde voordat de hersenen van een onthoofde het bewustzijn verloren (de moderne wetenschap spreekt dit overigens tegen; het duurt hooguit een paar seconden). Maar in mijn boek zou ik die dertig seconden aanhouden. Wat gaat er om in een ontlichaamd hoofd, in die dertig seconden, wang aan wang met ander hoofd in de rieten mand onder de guillotine? Een makaber vraagstuk, nu opeens weer "actueel".

Indian summer

Indian summer, foto Wikipedia
We zaten op een terras aan het water. Een warme, zomerse septemberavond. Ik meende dat er sprake was van een Indian summer, maar volgens P. is dat alleen het geval wanneer de blaadjes aan de bomen verkleurd zijn door de herfst. Het kan nog zo warm zijn, zo lang de blaadjes groen zijn, heet het volgens hem geen Indian summer. Ik keek om me heen. De blaadjes waren nog groen. Maar ik had er helemaal geen zin in om die Indian summer zo maar op te geven, alleen maar omdat de blaadjes toevallig nog groen waren!

dinsdag 16 september 2014

Rob Scholte

Gisteren zag ik Rob Scholte op tv. Ik heb bij die man altijd de indruk van een "oerkracht" gehad.
Daar zat hij.
Matthijs van Nieuwkerk en Jort Kelder van het jeugdprogramma (zo leek het) De Wereld Draait Door mochten hem een paar vragen stellen. Ze kregen welwillend antwoord.

vrijdag 12 september 2014

Vernietigen

Geen gevoel voor humor
Obama gaat de Islamitische Staat vernietigen, zei hij in z'n speech van eergisteren. Onobamiaanse woorden. Vernietigen kunnen ze in het Midden-Oosten heel goed zelf, daar hebben ze Amerika beslist niet bij nodig. Waar het wel volledig aan lijkt te ontbreken in die streken is gevoel voor humor. Met name op het belangrijke terrein van de zelfspot is er denk ik sprake van een schrijnend tekort, een humanitaire ramp. Noodhulp lijkt me geboden.
Een volgende keer wil ik het graag hebben over de geboorte van de vergaderkunst (het compromissen sluiten) uit het gevoel voor humor*, en over de belangrijke rol die Christoffel Columbus, Galileo Galilei, Charles Darwin en - tot op zekere hoogte - Sigmund Freud hierbij hebben gespeeld. Het betreft Oppervlakkig Onderzoek, dus er hangt wel een prijskaartje aan (€ 0,25).

*Die Geburt der Zusammenkunft aus dem Geiste des Humors und des Selbstspotts

donderdag 11 september 2014

Op bezoek

Mijn goede vriend M. kwam langs. Hij was nogal gehaast, verstrooid en geagiteerd en hij had eigenlijk geen tijd om te praten. Hij ging op de bank zitten, naast mij, en begon meteen te sms-en. Ik gaf hem een glas water. Ik praatte tegen hem, maar hij luisterde niet en zei niks terug, verdiept in het sms-en met God weet wie hij daar aan de lijn had. Wel heb ik hem gedwongen naar mijn uitvoering van Norwegian Wood te luisteren. Ik oefen daar al een week op. Piano en zang. Ik had de indruk dat hij het niet om aan te horen vond.

dinsdag 9 september 2014

Symbool

OO (Oppervlakkig Onderzoek)
Ik ontmoette een geleerde met een ronde bril op (zwart mon-
tuur). Hij deed nogal gewichtig en dat was volkomen terecht, ook al wist hij zelf niet waarom. Terwijl hij zat te praten drong het namelijk tot me door dat de twee rondjes op zijn neus een perfect symbool vormen voor de nieuwe Oppervlakkige Onder-
zoeksmethode (OO) die in de afgelopen vijf jaren is ontwikkeld door Het Proefstation/The Refrigerator Gazette.
Voortaan kan men publicaties waarin resultaten van Oppervlakkig Onderzoek naar buiten worden gebracht herkennen aan de bril van de geleerde (zie afbeelding).
Overigens kan iedereen bij ons een aanvraag indienen voor Oppervlakkig Onderzoek naar willekeurig welk verschijnsel, tegen een redelijk en billijk tarief.

Noorse stijve

Noorwegen
V. kwam bij ons langs en speelde op onze piano - met ingebouwd applaus - achteloos de mooie akkoorden van Norwegian Wood. Oppervlakkig Onderzoek (OO) op Wikipedia leert dat er nogal wat verschillende interpretaties zijn van de laatste regels van dit lied:

So I lit a fire
Isn't it good 
Norwegian wood?

Sommigen denken dat hiermee brandstichting wordt bedoeld. Dat lijkt me niks voor de Beatles. Volgens anderen gaat om het aansteken van de open haard. Lijkt me ook onwaarschijnlijk. Wie steekt er nou 's morgens vroeg bij het wakker worden de open haard aan? Een andere veel voorkomende opvatting is dat er hier een joint wordt opgestoken. Zou kunnen, maar het meest voor de hand liggend lijkt me toch, gezien de context, dat de persoon in kwestie bij het wakker worden een... eh... woody had... je weet wel... een stijve... en dat er sprake is van zelfbevrediging, vijf tegen de kale, lighting a fire. Snap je?
De juiste vertaling/betekenis van de titel lijkt mij daarom: Noorse stijve.

Is het geen goede
Noorse stijve?

Hier de hele tekst ("lyrics") van Norwegian Wood:

I once had a girl, or should I say, she once had me.
She showed me her room, isn't it good Norwegian wood?

She asked me to stay and she told me to sit anywhere,
So I looked around and I noticed there wasn't a chair.

I sat on a rug, biding my time, drinking her wine.
We talked until two and then she said, "It's time for bed."

She told me she worked in the morning and started to laugh.
I told her I didn't and crawled off to sleep in the bath.

And when I awoke, I was alone, this bird had flown .
So I lit a fire, isn't it good Norwegian wood.

Verre jaren

Wonderlijk hoe je in de gezichten van sommige mannen altijd het jongetje blijft zien, alsof het lichaam de jeugd toch niet geheel wil prijsgeven. Terwijl bij andere mannen de "fysieke herinnering" aan de jeugd compleet lijkt uitgewist.

maandag 8 september 2014

Web

Een klein spinnetje heeft op ons balkon een reusachtig web gespannen.
Wat is hij van plan te vangen?
Een condor?