dinsdag 27 augustus 2013

Over roken

"I take great comfort in the fact that it might kill me before it gets worse" - de vader van Bridget Jones (Jim Broadbent) over roken in de film Bridget Jones The Edge of Reason.







Op de foto: Jim Broadbent als Horace E.F. Slughorn (uit Harry Potter)

maandag 26 augustus 2013

Rododendron

In Brussel is een drukke rotonde met in het midden een enorme rododendron. Niemand komt daar ooit. Een keer in de zoveel jaar wordt de rododendron gesnoeid.
Op een avond ging een man, een Brusselaar, op zijn motor de stad in en hij kwam nooit meer terug. Niemand wist waar hij was. Er werd naar hem gezocht door familie, vrienden en politie, maar hij werd niet gevonden. Hij werd als vermist opgegeven.
Twintig jaar later gingen een paar mannen van de plantsoenendienst de genoemde rododendron snoeien. De rotonde werd afgesloten.
Diep in het struikgewas vonden ze een geraamte op een motor, handen nog aan het stuur. De vermiste man was twintig jaar geleden met grote vaart de rododendron in gereden (zeker een slokje op) en de takken hadden zich weer gesloten achter hem.

Op de foto: skeleton watch

Tijdbesparing

Ik ben een bed en een bureau aan het maken voor mijn dochter. Dit soort dingen heb ik vaker gedaan. Ik begin er altijd aan met veel goede moed. Soms moeten tien balken of vijf planken allemaal dezelfde lengte hebben. Dan wil ik ze graag allemaal naast elkaar of op elkaar leggen en er met de cirkelzaag in een keer langs gaan. Maar dit gaat altijd fout, hoe precies ik het ook doe.
Ik moet die balken en planken één voor één afmeten en afzagen. Er is gewoon geen andere manier. Als ik iets handigs - iets tijdbesparends - heb bedacht, moet ik er later altijd voor boeten. Dan blijkt het niet te passen. Dan moet ik met die lange planken of balken door de smalle gang terug naar de zaagtafel en dan duurt het allemaal juist veel langer! Timmerlui weten dit, en daarom hebben ze die speciale kalmte over zich. Ik kan die kalmte niet opbrengen. Het is ronduit ergerlijk dat vijf planken die allemaal dezelfde lengte moeten hebben, niet in een keer kunnen worden afgemeten en afgezaagd.

woensdag 21 augustus 2013

Beter

Google draait vandaag een tekenfilmpje van een maanbeschenen nacht met een ingekorte versie van Clair de Lune van Claude Debussy. Het mooiste gedeelte (waar de muziek "uit wandelen" gaat) is eruit gelaten. Dit is niet erg. Waarom zou je het mooiste gedeelte erin laten? Vandaag blijkt het precies 151 jaar geleden dat Debussy werd geboren, daarom draait Google het filmpje en de muziek. Hoewel ik de laatste jaren - behalve soms - een hekel heb aan muziek, lukt het me niet een hekel te hebben aan Debussy. Ik laat zijn muziek wel eens aan mijn kinderen horen. Ze vinden One Direction beter.

Coverstory












Uit: "Gracia"

dinsdag 20 augustus 2013

De Rozenhoflaan revisited

In de twee monumentale vleugels van de triomfantelijke Jubelark op het hooggelegen Jubelplein in Brussel - destijds zo genoemd vanwege de Belgische blijdschap over vijftig jaar onafhankelijkheid van Nederland - zijn twee permanente tentoonstellingen. De tentoonstelling in de rechtervleugel is gewijd aan allerlei oorlogen. Het is het bekende Brusselse Oorlogsmuseum. De toegang is gratis en het is er een ratjetoe. Tip: als je de bordjes Toiletten volgt kom je bij de spectaculaire afdeling vliegtuigen.
De tentoonstelling in de linkervleugel is gewijd aan oude auto's. Wat daar tentoongesteld wordt is, kortweg, de verzameling auto's van een Belgische industrieel. Er staat van alles. Op de tweede etage van dit museum kwamen we langs de volgende serie auto's:

video

Het waren precies de auto's die in mijn jeugd langs de stoep van onze straat - de Rozenhoflaan in Z. - stonden geparkeerd. Inclusief de driewielige Messerschmidt. Sommigen waren toen al Oldtimers. De auto die ontbrak was de Panhard van mijn vader. Maar daar hadden ze in het bijbehorende winkeltje zowaar een zeldzame replica van:

maandag 19 augustus 2013

Entertainment

Disneyland Parijs ligt zo'n vijftig kilometer buiten Parijs. De parkeerplaats heeft de omvang van een kleine stad. Als je je auto geparkeerd hebt moet je op een lopende band gaan staan. De lopende band vervoert je naar de ingang. Met duizenden sta je op de lopende band, die ongeveer een kilometer lang is. Eigenlijk zijn het drie of vier lopende banden in elkaars verlengde. Er is muzikale begeleiding van bekende Disneyliedjes.
Dan ben je er. Het is er heel schoon. Overal klinken de bekende liedjes. Niet luid, maar ook niet zacht. Altijd hoor je drie of vier liedjes door elkaar heen. Dit is zowel onverdraaglijk als onontkoombaar. Op dit punt begint een mentale toestand die ik zou willen omschrijven als wezenloosheid, de toestand die vereist is om het in Disneyland Parijs te kunnen uithouden, de toestand waar de bedenkers van Disneyland Parijs op aansturen met alle hun ter beschikking staande middelen.

Op de foto: Mickey en Minnie Mouse-Wezenloos (in Disneyland Parijs).

zaterdag 17 augustus 2013

Groetjes uit Disneyland Parijs












Groetjes uit Parijs


Groetjes uit België


























Ook is er in Brussel een restaurant dat "L'Ogenblik" heet:












zondag 4 augustus 2013

Stadsvernieuwing

Vandaag kreeg ik van een geboren en getogen Amsterdammer een rondleiding over de Amsterdamse Oostelijke Eilanden Kattenburg, Wittenburg en Oostenburg.
Om een lang verhaal kort te maken: hij stelde voor dat de Partij van de Arbeid een millennium lang geen burgemeester meer mag leveren aan Amsterdam.

Op de foto: voormalige bewoners van Kattenburg op een "feest" ter gelegenheid van de geslaagde, volledige sloop van Kattenburg (1969). Ook burgemeester Ivo Samkalden (een PvdA-er) en zijn vrouw zijn aanwezig.

zaterdag 3 augustus 2013

Rode oortjes

Ik zat op de bank tv te kijken, afstandsbediening in de hand. Zoals gewoonlijk was er geen zak op, maar ik bleef toch kijken, ook zoals gewoonlijk. Door het open raam hoorde ik flarden van een gesprek op straat. De flarden klonken zeer interessant. Het ging over de liefde, over verliefdheid, overspel (zonder meer het interessantste wat er bestaat). Ik zette de tv zacht met de afstandbediening, maar toen kon ik nog steeds niet goed horen wat er op straat gezegd werd. In een reflex, een automatisme, een flard van gedachteloosheid, meer van mijn hand dan van mijzelf, richtte ik de afstandsbediening op het gesprek op straat. En weet je wat gek was? Ze begonnen harder te praten. Wat een interessant en schunnig gesprek was het zeg! Ik ga het je allemaal niet vertellen, want ook volkomen onbekenden hebben recht op privacy.

vrijdag 2 augustus 2013

Zwemmen bij de steiger

Tegen het middaguur gingen we naar de steiger bij ons achter. Er lagen al wat heel wat mensen te zonnen. Sommigen waren zo rond en spekkig dat ze wel wat leken op verdwaalde walrussen die in alle vroegte op de steiger waren geschoven om een paar uurtjes van de warme zon te genieten, op doortocht naar koudere wateren elders op de planeet. Anderen waren zo mager als een spijker, bruin en tanig, met een gelooide, geplooide huid als van een oude hagedis. Ook waren er mensen met zo'n smakelijke, gladde, glanzende huid en zo'n soepele wendbaarheid in het water, gelijk een zeehond of een otter, dat het gewoon een genot was om naar te kijken. Om een uur of twee verscheen er een bodybuilder op de steiger, in een nauwsluitende groene zwembroek. De steiger dreunde onder zijn passen. Het was een indrukwekkend vlechtwerk van spieren, vanaf de voeten omhoog klimmend tot aan de nek als een machtige klimop van overvloedig doorbloede kabels. Evengoed leek het net alsof hij even tevoren met een fietspomp was opgepompt. Hij had geen handdoek bij zich, geen eten of drinken of flesjes zonnebrandcrème. Hij liep rechtstreeks naar de rand van de steiger en dook, zonder ook maar even te aarzelen, in het water.

Op de foto: Arnold Schwarzenegger in zijn bodybuildersperiode

donderdag 1 augustus 2013

Magisch denken verlicht het lijden

Ik stond voor het stoplicht te wachten.
Het duurde lang.













Na een tijdje zei ik (tegen het stoplicht):
"Oh, come on!"













Het sprong meteen op groen.