maandag 16 maart 2015

Technische vooruitgang

3D printed sculpture of flying tomato soup during an exhibition in London, U.K.Ik las dat de 3D printer nu al zo ver is dat hij vliegende tomatensoep kan printen.

zaterdag 7 maart 2015

Michelle

Paul McCartney schreef Michelle in 1959, hij was toen zestien, zeventien. De woorden had hij nog niet, de titel ook niet, maar de melodie wel. Af en toe tokkelde hij het liedje op z'n gitaar. Twee jaar eerder was hij door een zekere Ivan Vaughan voorgesteld aan John Lennon. 
Zes jaar later, in 1965, waren The Beatles bezig met een nieuwe LP, Rubber Soul. Een LP had veertien nummers. Ze moesten er nog een paar.
"Herinner je je dat Franse chanson-achtige liedje wat je vroeger wel eens tokkelde?" zei John Lennon. "Dat was een leuke melodie."
"O ja."
Michelle leek ze wel een goeie naam voor het liedje. Er moesten ook wat Franse zinnen in.
"Kun jij Frans?"
"Ik niet, jij?"
"Ik ook niet."
"Ivan Vaughans vriendin kan Frans, ze geeft er les in."
Paul McCartney, later: "Ik zei tegen Ivans vriendin: 'Kun jij iets bedenken dat rijmt op Michelle, in het Frans?' Ze zei: 'Ma belle.' Ik zei: 'Wat betekent dat?' Ze zei: 'Mijn schoonheid'. Ik zei: 'Michelle, ma belle... past heel goed bij elkaar... een liefdesliedje... Hoe zeg je dat in het Frans... past heel goed bij elkaar?' Ze zei: 'Sont les mots qui vont tres bien ensemble.' Ze leerde me hoe ik het moest uitspreken. Later stuurde ik haar een cheque. Dat leek me goed, ze was tenslotte co-auteur."

vrijdag 6 maart 2015

Druk

Ik zei nooit: "Ik ben druk" of "Ik heb het druk". Maar de laatste tijd zeg ik het regelmatig. Het is erin geslopen. Hoe, vraag ik me af. Hoe is het erin geslopen?







Op de foto: Maagdenburger halve bollen


zondag 1 maart 2015

Plotselinge smaakveranderingen

Bijna tien jaar lang heb ik hetzelfde leren jekkie gedragen. Mooi jekkie, goed merk, heel duur. Ik voelde me er senang in, al die jaren, ook al was hij op het laatst behoorlijk vaal en versleten. Ritsen kapot, voering gescheurd.
Vorige week maandag had ik er opeens genoeg van. Ik kon dat jekkie opeens niet meer verdragen. Ik wist meteen dat het serieus was, en dus heb ik mijn prachtige grijze wereldleidersjas uit de mottenballen gehaald. Inderdaad, die jas heb ik gekregen van een wereldleider. De naam mag ik helaas niet noemen. Knopen eraan gezet en weer in dienst genomen.
Wonderlijk, zulke plotselinge smaakveranderingen. Van mijn achttiende tot mijn vijfendertigste rookte ik altijd Samson shag. Alle andere rookwaar vond ik vies. Op een ochtend in 1993 stak ik er eentje op en ik kon de smaak en de geur ervan gewoon niet meer verdragen. Nooit meer aangeraakt.

De badkamer en de keuken

Bij ons in de badkamer spreekt alles Engels:
- Cleansing Tonic ("It's my beautiful skin today")
- Palmer's Coconut Oil Formula
- Body Care
- Oil & Care
- Jordan ("Love Your Teeth")
- Salon Conditioner Professional Formula
- Dove Invisible Dry
- Women Rexona Long Lasting Protection
- Men Showergel.
Maar in de keuken spreekt alles Nederlands:
- Pindakaas
- Kippenbouillon
- Appelstroop
- Honing
- Tijm
- Limabonen
- Gepelde Tomaten
- Olijfolie
- Zonnebloemolie.
Blijkbaar maken we ons graag schoon in het Engels, maar voeden we ons liever in het Nederlands. Of is er hier iets anders aan de hand?