Hij is sterk en kalm

Op de elpee Graffiti Bridge van Prince staat een 
nummer dat Joy in Repetition heet 

1.
"Straks! Ik zit nog half in de make-up!"

2.
Toen we nog geen internet hadden, waren we intelligenter.

3. (Over ondeelbaarheid) 
Je denkt misschien dat de helft van iets zwaars iets lichts is, maar de helft van iets zwaars is ook iets zwaars. En de helft daarvan ook. En de helft daarvan ook!

4.
Wij mensen moeten weer een tijdje op handen en voeten gaan lopen.

5.
"Dit is nog maar het begin," zei Netanyahu op de 556e dag van de Gazaanse Genocide.¹
Het begin van wat?
Op deze vraag ga ik antwoord geven. 

6. (Over Wimbledon)
"It's hard to beat Carlos Alcaraz when he's having a good time in the sunshine on Centre Court." 

7.
"Waar is Z.?"
"Die ligt te zonnen op het terras." 
"Maar er is helemaal geen zon."
"O nee? Waarom heb jij dan een hoed op?"²

8.
"Hij is heel sterk en kalm, net als ik."
"Natuurlijk popje, net als jij."

9. (Over Trumpiaanse bescheidenheid)
"They say to me: 'You did it!' Well, I don't know if I did it, but I think I did."³ 

10.
Herhaling in temporele zin is geestverruimend, maar herhaling in ruimtelijke zin is geestdodend. 
Andersom kan ook.

11. (Over mijn vader)
Het was soms alsof het universum speciaal om hem heen was gebouwd om hem aan te reiken wat hij nodig had. 

12. (Op bezoek bij H.)
B. zei: "Wat is het hier lekker koel in de schaduw."
Waarop H. zei: "Het barst hier van de schaduwen."

13. (Over de dichter Rainer Maria Rilke)
Hij is heel jong geworden.

14.
"De zon heeft een uitbarsting gehad richting de aarde."⁴

15.
Sommigen zeggen: "Mieren hebben een tong." 
Anderen zeggen: "Mieren hebben geen tong." 
Weer anderen zeggen: "Mieren hebben een soort van tong." 

16.
Z. (21) over Bangkok: "Ik hou van Bangkok."

17.
"Die kleur vind ik zo mooi. Ik ben jaloers op die kleur."⁴

¹ Vandaag is het de 662e dag
² Dit roept de vraag op: om hoeveel redenen kun je een hoed opzetten?
³ Donald Trump over het succes van de NAVO-top van 24 en 25 juni in Den Haag (door deze langzaam-wiebelige, tragi-komische manier van spreken, die ik van achteruitgaande oudjes ken, twijfel ik soms aan Trumps tegenwoordigheid van geest).
⁴ Uit: het weerbericht van het NOS Journaal van 1 juli 2025 en van 20.00 uur

Over de verschrikkelijke gebeurtenissen in de wereld

De wereldolifant

Ik kwam R. tegen op het centrale pleintje hier in de buurt.
(Naast de oliebollenkraam en de bloemenstal is een dönerkraam gekomen).
Ik had R. een tijd niet gezien.
Nadat wij elkaar hadden begroet begonnen wij met praten.
Wij praatten niet over de verschrikkelijke gebeur-tenissen in de wereld.
In plaats daarvan praatten wij over R.'s nieuwe jas. Het was een dure jas, dat kon ik zien, een mooie. Ik voelde even aan de kraag van de jas zoals mijn vader altijd deed tussen duim en wijsvinger.
Het was kasjmier.

Hij gaat zijn bed op de top van een berg zetten

1.
Artificial Intelligence (AI) is de grafdelver van het internet.

2.
Na de mislukte serie Mooie onopzettelijke alledaagse vernieling wilde ik de serie Nietszeggende gevleugelde woorden beginnen. Maar ik zag er van af. Er zijn er gewoon te veel van.

3.
Marieke Lucas Rijneveld heeft gezegd: "Voortaan is het Lucas Rijneveld zonder Marieke."
(Nou dat weer).

4.
Ik gumde de aantekening "zie Piketty" uit.
Ik had met potlood "zie Piketty" geschreven in de kantlijn van het boek De protestantse ethiek en de geest van het kapitalisme¹.
Ik gumde het uit met een nieuw gummetje.
En moet je zien (zie afbeelding).

5.
Tante M. (85) zei tegen me: "Wat lijk je op je vader!"  

6.
Een man die ik op de televisie zag heeft het volgende plan gemaakt voor zijn dood.
Hij gaat een speciaal apparaat bouwen dat de dekens van zijn bed kan trekken.
Hij gaat zijn bed en het apparaat op de top van een berg zetten.
Hij gaat in zijn bed liggen en veel slaappillen slikken.
Midden in de nacht, als het vriest boven op de berg, zal het apparaat automatisch de dekens van hem af trekken zonder dat hij het merkt (door de slaappillen).
En hij zal dan sterven door de kou.²

7.
Konstantin Paustovski schreef in 1927 in zijn dagboek: "Je moet dagelijks aantekeningen maken. Anders lossen de dagen op als rook."

8.
J. (60) over kunstjes die je kunt doen met je lichaam: "Ik kan mijn alvleesklier een kwartslag draaien." 

¹ Een studie van Max Weber, uitvinder (van de sociologie)
² Ik wil hiervan een schilderij maken (maar ik kan niet schilderen)

Ik ben op de weg terug (de geuren van de wereld)

Een beroemde neus (Cleopatra's neus)

Ik ontdekte de aarde op de dag dat mijn vader erin werd begraven, op 9 maart 1993. 
Hoe benader je de aarde?
Wel, om te beginnen: via de neus!
Niets brengt je zo dicht bij de aarde als de neus! En daarom heb ik alle geuren van de wereld gekocht.¹
Ja, want ik behoor tot degenen die de aarde zoeken.
Ik ga mijn landingspoging op aarde wagen.
En de zon feller, en de velden geuriger, en de donder luider.
En het hart ruimer, en het verdriet bitterder, en de aarde raadselachtiger.
Ai! Ai ai!

¹ Dat wil zeggen, ik heb het prachtige boek De geuren van de wereld van Harold McGee gekocht (Uitgeverij Nieuw Amsterdam, 2021). Uit de inleiding (Gevoel voor de essentie): "Je smaak- en reukzin zijn moleculair; ze registreren de aanwezigheid van bepaalde moleculen in de lucht om je heen en in je mond, en geven die ontdekking door. Je gezichtsvermogen en gehoor staan hoger aangeschreven maar hebben minder direct contact met de dingen in de wereld: ze registreren alleen de licht- of lichtgolven die door de dingen in beweging worden gebracht. Je tastzin schept een direct maar weinig gedetailleerd contact met fysieke voorwerpen en materialen; je smaak en reuk kunnen de afzonderlijke moleculen veel beter onderscheiden. Smaak en reuk zijn je meest directe, intieme en specifieke ontmoeting met de moleculen die samen de wereld vormen."

De grootvaderlijke schaar

Grote schaar om stof mee te knippen uit het grootvaderlijke atelier

De stenen stad is onbestendig

Blad van de hazelaar

1.
Die dag vlogen zijn kleren, zijn schoolboeken en zijn tennisrackets uit het raam.

2.
Hij overnachtte bij een familie aan de overkant van de straat. Hij verbleef daar een paar maanden.

3.
In zijn logeerkamer zweefde een lichtgevende, ronddraaiende blauwe bol ter grootte van een strandbal.
Hij zag de wereldzeeën.
Hij zag het aanbreken van de dag en het vallen van de avond.
Hij zag de menigten in Amerika.
Hij zag Londen.

4.
Het was zomer. De deuren van zijn logeerkamer stonden open. De hazelaar hing vol noten. Hij plukte die. Hij at die.

5.
Hij leerde: je moet niet proberen wat je bent kwijtgeraakt terug te halen op de plek waar je het bent kwijtgeraakt.

6.
Hij leerde: het kan de gevoelens niks schelen of iets werkelijkheid is of fictie.

7.
Hij leerde: de stenen stad is onbestendig (zie ook Ovidius).

8.
Zij waren de vaderlozen, de vaderzieken.
O, de zachtaardigheid van de vaders.
Het was het misandrische tijdperk, het tijdperk van het over de rand drijven van de vaders, van de abortus provocatus van de vaders.
De term abortus provocatus komt van de Latijnse werkwoorden aboriri (vergaan; verloren gaan) en provocare (oproepen; opwekken).

Dat is je bloed

Engel

1.
Zijn jeugd was als een enorm stuk land van het vasteland van zijn leven afgebroken. Het was steeds verder afgedreven. Het was langzaam uit zicht geraakt. 

2.
Het biologielokaal was in het gedeelte van de school waar ook de natuur- en scheikundelokalen waren. Het rook er naar zwavel en formaldehyde. Het lokaal was een griezelkabinet van opgezette dieren, embryo's in glazen potten en skeletten.
Zo'n skelet zat ook binnen in hem. Zonder zo'n skelet in zijn binnenste was hij niets anders dan een berg vlees.
Een homp vlees, zei E.
Homp. 

3.
De stadsrechten van Z. waren al bijna acht eeuwen oud (ze waren uit het jaar 1190). Vreemd genoeg was hij trots op die stadsrechten en die eeuwen, alsof het zijn rechten waren, zijn eeuwen. Ook hij was al bijna acht eeuwen oud.

4.
Zijn vaders moeder bezat een wonderlijke lichamelijke doorzichtigheid.
Een vlekkerigheid, een overgevoeligheid voor de zon, voor het licht, voor het leven.
Dun, ijl, blauwdooraderd, bleek, stil, geloken.
Liggend, slapend, tenhemelgaand.

5.
In het pikkedonker drukte hij een felle zaklamp tegen zijn handpalm om te kijken of hij op die manier zijn skelet kon zien (handbotjes). Dat was niet het geval. Wel zag hij veel rood.
"Dat is je bloed."

Ik maak me zorgen over je

Davids van Michelangelo in een Florentijnse shop

1.
In Florence, in de Galeria dell'Accademia, stonden we voor de David van Michelangelo. Het was 1977.
Ik zei tegen W.: "Weet je waarom Michelangelo zo van wit marmer hield?"
"Nee," zei W.
Ik zei: "Toen Michelangelo zes jaar was stierf zijn moeder. Hij werd toevertrouwd aan een voedster. Het witte marmer was een eerbetoon aan de witte borst en de witte melk van zijn voedster."
"Hoe weet je dat?" vroeg W.

2.
In 1977 bestond internet niet en er bestonden geen mobiele telefoons. Als je op reis ging verdween je (je reisde om te verdwijnen).

3.
Het is opvallend hoe "precies" een omhelzing kan zijn.

4.
Mijn vader was op een aanstekelijke manier zorgeloos. Bij hem in de buurt werd iedereen zorgeloos. Maar vlak voor zijn dood in 1993 zei hij tegen me: "Ik maak me zorgen over je."

We zeggen allemaal wel eens wat

Ravi Shankar de sitarspeler

1.
De oppervlakte is onuitputtelijk.

2.
Haar hele wezen was een cordon sanitaire geworden rondom de catastrofe. Zij was ringvormig geworden.

3.
Op elkaar lijken (innerlijk of uiterlijk) is een sterk afrodisiacum.
Het is niet zo dat de geliefde de teruggevonden andere helft is van een verloren gewaand geheel, van een oorspronkelijk "rondheid" of "heelheid", zoals Plato schrijft in Het Symposion.
De liefde veroorzaakt geen sensationele compleetwording of eenwording.
O nee!
De liefde veroorzaakt juist een sensationele verdubbeling of tweewording. 

4.
Op 26 januari 2017 speelde Roger Federer in Melbourne tegen de jonge Koreaanse speler Heong Chung.
Roger Federer had nog nooit tegen Heong Chung gespeeld.
Roger Federer sloeg hoge en lage, harde en zachte ballen.
Hij sloeg korte en lange, effectvolle en effectloze ballen.
Hij sloeg ballen langs de lijn en diagonale ballen.
"Elke bal van Federer was een vraag: wie ben jij?" zei Mats Wilander de tennisser.
Dat vond ik zo mooi gezegd.

5.
Het was 1971.²
Ik trainde elke dag.
Ik wilde later een kampioen worden (een tenniskampioen).
Ik stond in de halve finale tegen een sluwe oude speler.
Hij had grijs haar.
Hij kende geen genade.  
Precies op het moment dat ik hem vervloekte kreeg hij een hartaanval.
Hij zakte in elkaar en bleef liggen op de grond. Hij lag in het linker servicevak.
Er kwam een ambulance, die nam hem mee naar het ziekenhuis.
Ik was bang dat de hartaanval door mij kwam (doordat ik hem vervloekt had).
Ik was bang dat hij dood was.
"Maak je niet zulke zorgen," zei de trainer tegen me, "we zeggen allemaal wel eens wat."

² In dat jaar werd ik dertien. Ik kreeg de dubbel-elpee The concert for Bangladesh. Ik kreeg hem van mijn vader. Het concert was georganiseerd door George Harrison en Ravi Shankar de sitarspeler.

O, wat had hij een dorst

Hij dronk graag Spaanse wijn uit Rioja

1.
Mijn vader was een lezer van de filosofen Martin Heidegger, Georg Wilhelm Friedrich Hegel en Immanuel Kant.
Oftewel van de Grote Onleesbaren uit de geschiedenis.
Zelf behoorde mijn vader tot de Grote Onlesbaren uit de geschiedenis.
O, wat had hij altijd een dorst!
Wat stonden de flessen te lonken!
Mogen zijn droge darmen voor eeuwig besproeid worden!
Proost! 

2.
Wanneer een woord naar buiten komt (uit je mond) verandert het.
Het komt uit het zachte, warme vlees pardoes in de koude, ijle lucht.
Daardoor "krimpt" het.

3.
Als je een rancuneus type bent en je wilt dat veranderen, dan moet je leren de mensen hun slechte eigenschappen en hun verachtelijke daden te vergeven.
Als je een jaloers type bent en je wilt dat veranderen, dan moet je leren de mensen hun mooie eigenschappen en hun bewonderenswaardige daden te vergeven.
Dat is allebei heel, heel erg moeilijk, zeg maar rustig onmogelijk.
En mede daardoor, lieverdjes, is de wereld zo van de ratten besnuffeld.

Ik zeg het maar hoe het is

Driekleurige dagschone

1.
Twee mannen die ik ken kennen Elise Schaap de actrice.

2.
Ik zag hoe twee jonge eksters een poes aan het plagen waren. Ze lachten, de eksters.
Volgens P. kunnen dieren wel plezier hebben maar niet lachen. Maar volgens mij kunnen ze lachen.  
Kun je plezier hebben zonder te lachen?
(Kun je lachen zonder plezier te hebben?).

3.
Ik heb een tennisracket gekocht met snaren die onder stroom staan.
Daarmee kun je gemakkelijk muggen en ander ongedierte doden.
Vijf dagen geleden joeg ik met het racket op een vlieg die in de keuken rondvloog.
Die vlieg was een vlieg uit de familie van de drekvliegen. Er zat allemaal drek aan zijn pootjes. 
Ik raakte hem met de snaren, maar hij vloog gewoon door.
Pas later vond ik hem op de grond in een hoek van de kamer.
Hij lag op zijn rug met zijn vieze pootjes omhoog.

5.
"Zal het ooit ophouden met waaien? Zal de wind ooit voorgoed gaan liggen?"  

6.
Ik kan slecht tegen mijn verlies.
Ik zeg het maar hoe het is.
Omdat U. en ik verloren hadden in de halve finale van Wimbledon Amstelveen zei ik: "Ik ga nooit meer tennissen, ik heb er genoeg van, ik stop ermee. Ik ga in een tent wonen zoals Kadhafi."
"Nou dan doe je dat toch popje," zei U.

7.
Vlak naast mij op de veerpont stonden een man en een vrouw. De man had een reebruine hond bij zich met lange zachte krulharen.
"Wat een lieve hond," zei de vrouw, "wat is het voor een hond?"
De man legde uit wat voor hond het was en de vrouw ging de hond aaien op haar hurken. Ook de man ging de hond aaien. Twee handen aaiden de hond.
Ik stond er vlak naast. Ik kon alles horen.

9.¹
Ik had een zogenoemde Chandoscrisis.
Die heb ik één keer per drie tot zeven jaar.
Die duurt ongeveer drie maanden.
De schrijver Hugo von Hofmannsthal heeft deze soort crisis in een brief als volgt omschreven: "Es ist mir völlig die Fähigkeit abhanden gekommen, über irgendetwas zusammenhängend zu denken oder zu schreiben." (Hugo von Hofmannsthal, Ein Brief, 1902).

10.
Petere is een Latijns werkwoord. Het betekent: zoeken, vragen, streven, verlangen. 

11.
P. en ik kwamen langs een veld vol met:
wit koekruid,
driekleurige dagschone,
strandviolier,
rode vlas,
gele zoete lupine,
gekroonde ganzenbloem,
Turkse drakenkop,
damastbloem,
pekbloem,
zonnehoed,
groot kaasjeskruid,
muurbloem,
grote teunisbloem,
bosliefje,
baby blue eyes,
juffertje in het groen,
vogeloogjes,
sneeuwtapijt,
slaapmutsje,
korenbloem,
blue eyed Mary,
grote klaproos,
hoofdjesgilia,
amandelroosje,
nachtviolier,
Chinees vergeet-me-nietje
en
prikneus.

12.
Wanneer M. (20) en Z. (17) 's nacht laat nog door de stad moeten, dan zeg ik tegen ze: "Kijk goed uit, there are many many banditos in the mountains."
Dat heb ik van mijn vader.

13.
Stef Blok neemt alles over.

¹ 8 is verwijderd door de auteur (zelfcensuur).

Hij vloog breeduit en stuurloos in het rond

Uit mijn droom van vannacht

1.

Ik droomde dat het winter was.
Ik liep met mijn vader en moeder door de sneeuw.
Wij waren alledrie even oud.
Wij waren een jaar of elf.
Wij gingen naar de ijsbaan.
Onze schaatsen hingen om onze nek.

2. (Over voelen en weten)
"Je vóelt de gaten in je sokken misschien niet, maar je wéét dat ze er zitten en daardoor voel je ze toch."

3.
Ik werd op straat aangesproken door een man.
Hij zei: "U bent toch historicus? Weet u misschien een goed boek over slavernij? De familie van mijn vrouw heeft een slavernijverleden en daar is weinig over geschreven. Mijn opa is omgekomen in Auschwitz, maar daar is veel over geschreven."
Hoe wist die man dat ik een historicus ben?

4.
Ik kijk niet meer naar tennis. Djokovic wint alles. Ik vind onoverwinnelijkheid een vervelende eigenschap.

5. (Kort gesprekje met Z.)
"Pap?"
"Ja?"
"Wil je even de moisturizing curl activation cream brengen? Het is een witte fles met gele letters, hij staat op tafel."

6. (Over het gesprek op Suikermeloen 3 Warmtemaand 229)
Dr. T. is een zachtgestemd mens.
Zijn kamer is zo moeilijk te vinden in het grote ziekenhuis dat ik een begeleider mee krijg om me erheen te brengen.
Bij metingen (en bij toeval) zijn er een tijd geleden veranderingen geconstateerd in de toestand van mijn bloed.
Dr. T. is erbij gehaald om vast te stellen wat de oorzaak is.
In zijn kamer staan: een bed, een kamerscherm, een bureau met een computer, drie stoelen, een opvallend gezonde plant en dr. T.
Aan de muur is een wastafel bevestigd met een spiegel erboven.
De oorzaak van de veranderingen, zegt dr. T., ligt in het beenmerg waar het bloed gemaakt wordt.
Het komt niet door roken of drinken, het is niet erfelijk, het is gewoon pech.
De veranderingen zijn waarschijnlijk het prille begin van leukemie.

7.
Een dikke bromvlieg kwam plots binnen vallen door het open raam. Hij vloog breeduit en stuurloos in het rond en precies zo vloog hij ook weer naar buiten.

Er moet iets mis zijn met de bobine

1.
"Er moet iets mis zijn met de bobine," zei mijn vader vaak wanneer een van zijn auto's niet wilde starten. Het niet starten van een auto is iets zeer teleurstellends.
Bobine is een van de vele mooie woorden die aan de oppervlakte komen wanneer er iets mis is.¹
Sinds mijn vaders dood heb ik het woord niet meer gehoord.
Ook de woorden nokkenas, differentieel, koppakking en momentsleutel heb ik sindsdien niet meer gehoord.

2.
Iedereen noemde mijn vader Harry, maar hij heette eigenlijk Herman.
Er zijn veel mensen die Harry genoemd worden, maar eigenlijk niet zo heten.
A. vertelde donderdagochtend op de pont dat een goede vriend van hem Freek heet en door iedereen Harry wordt genoemd. 

3.
Misschien zijn de sociale media wel een geleider van duizenden jaren onderdrukte woede (ongeveer zoals een bliksemafleider).
Mogelijk is over enkele tientallen jaren de totale hoeveelheid woede in de wereld verminderd.
Maar Michel Eyquiem de Montaigne zei: "Woede vermeerdert door er woorden aan te geven."

4.
M. (48): "Er heeft zich een pindakaasrevolutie voltrokken en Calvé heeft de slag gemist."

5.
Wij moeten de fluïditeit van goed en kwaad zien (wij moeten niks). 

6.
Lust: helder en plotseling; een herinnering aan het gouden tijdperk waarin alles alles was. Woef!

¹ De bobine levert de spanning die nodig is voor de ontstekingsvonk van de bougie.

Ik was er zevenentwintig jaar niet geweest

Portret van mijn vader door de schilder E.R

Vannacht was ik in het huis van m'n vader.
Ik was er zevenentwintig jaar niet geweest.
Wat een rommeltje.
Ik had geen sleutel, maar ik kon zo naar binnen.
Hij was er niet.
De kachel was nog warm.
Ik zocht iets.
Ik kon het niet vinden.
Ik zocht en zocht.
Terwijl ik zocht raakte ik van alles kwijt.
Ook wat ik kwijtraakte terwijl ik zocht begon ik te zoeken.

Ik fietste 's avonds door de stad

Ik fietste 's avonds door de stad van Oost naar Zuid, een hele tocht. Er was vrijwel niemand op straat. Het rook heerlijk zoet, naar de droge, koude herfst. De herfstbladeren onder de bomen knisperden als ik erdoorheen fietste.
Ik was op weg naar het Frans Otten stadion. 
Als je niet dood bent, wordt er geen stadion naar je vernoemd.
Achter op de fiets, stevig vastgeklemd: mijn tas met daarin een tennisracket, tennisballen, schoenen, sokken, een korte broek, een T-shirt, een trui, een handdoek. Zo reed ik vijftig jaar geleden ook al door de stad (een andere stad).
Op de deur van de kleedkamer in het Frans Otten stadion stond in het groot en in het rood in verband met de coronacrisis: 

Verboden toegang 

Op de terugweg kwam ik langs de prostituees aan de Ruysdaelkade in hun rood verlichte kamertjes. Ze wenkten me. Kom maar binnen. Hier in onze armen, hier tussen onze dijen.
Ik maakte een ommetje en fietste door de straat waar mijn vader vroeger woonde. 
Hij is al vele jaren dood. 
Het licht brandde waar hij woonde. 
Het was net of hij thuis was. 
Het rook heerlijk naar de droge knisperende herfst.

Waar gaan die twee mooie benen naartoe?

Een man wandelde 's avonds laat alleen naar huis.
Onderweg kwam hij een mooie vrouw tegen.
Hij nam beleefd zijn hoed af, zoals dat in vroeger tijden te doen gebruikelijk was.
"Goedenavond, waar gaan die twee mooie benen naartoe?" vroeg hij beleefd.
"Naar huis als er niks tussenkomt," antwoordde die vrouw.* 

* Dit was ook een favoriet mopje van m'n vader

Heeft u verstand van parachutes?

Een parachutist viel met grote snelheid naar de aarde.
Zijn parachute wilde niet open gaan.  
Vanaf de grond kwam hem met grote snelheid – als een raket – een man op een fornuis tegemoet. 
"Goedemiddag," riep de parachutist naar de man op het fornuis, "heeft u toevallig verstand van parachutes?"
"Helaas," riep de man op het fornuis terug, "ik heb alleen verstand van fornuizen!"* 

* Dit was een favoriet mopje van m'n vader 

Het vlammetje Gods

De Panhard PL17

Ik was met mijn vader en moeder en al mijn zusjes in de Panhard in Italië op vakantie. Ik zag een kale oude hond op een kerkplein in een bergdorp. Hij werd door de dorpsjeugd in een hoek gedreven en bespot. Kun je honden bespotten? Ja, dat kan. Worden honden daardoor gekwetst? Ja, dat worden ze. Toen hij geen kant meer op kon, werden hem – de hond – kleurige veren in de kont gestoken. Hij werd vrij gelaten en rende er vandoor met de staart tussen z'n benen (en met de kleurige veren in z'n kont). En de dorpsjeugd wees hem na en lachte hem uit. Ik voelde medelijden met de hond. Ik was helemaal tot de rand toe gevuld met medelijden.
We gingen ook nog de dorpskerk in. Eén van ons liep de kandelaar omver met het vlammetje Gods. M'n vader zei dat we beter zo snel mogelijk konden vertrekken (voordat de dorpelingen merkten dat hun vlammetje Gods niet meer brandde). Terwijl we de berg afdaalden zag ik in de achteruitkijkspiegels van de Panhard dat het hele dorp met hooivorken en stokken achter ons aan kwam.

Het is moeilijk afscheid te nemen van kwellingen

Onder de gootsteen

1.
We hadden een lekkende keukenkraan.
Hij drupte de hele tijd en ik had geen zin om een nieuwe te installeren.   

2.
Vroeger had ik een aannemerij met E..
E. was mijn compagnon.
Wij waren succesvol.
Wij verdienden veel geld.
Aan het einde van elke maand gingen wij naar de winkels.
O, en wij kwamen thuis met tassen vol. 

3.
E. kon loodgieten.
Mijn vader kon ook loodgieten.
Mijn vader vloekte onophoudelijk als hij op z'n rug in het kastje onder de gootsteen lag en dat doe ik ook. Als ik niet op tijd gestopt was met loodgieten was ik nu dood geweest. Dood van het vloeken. 

4.
Al het gereedschap is te groot in een gootsteenkastje.
Je ligt op je rug.
De moeren die je los draait vallen op je bril.
Het water drupt op je voorhoofd.
De ijzerzaag kan maar een centimeter vooruit en achteruit. 

5.
Wat een luxe is een niet druppende kraan!
De gewoonste dingen zijn een grote luxe. Toch hoor ik nog druppels vallen uit de nieuwe kraan. Maar ik zie ze niet in de gootsteen vallen. Het is m'n verbeelding die de druppels hoort vallen. M'n verbeelding zet het druppen van de kraan nog even voort. 't Is moeilijk afscheid nemen van kwellingen. Dat weet iedereen. 

 
Het druppelen van de oude kraan 

Over negen jaar is het honderd jaar geleden

Lodewijk van Bietenboerderij

Dit jaar is het tweehonderdvijftig jaar geleden dat Ludwig van Beethoven werd geboren.
Over zeven jaar is het tweehonderd jaar geleden dat hij stierf. 
Mijn vader draaide vaak muziek van Beethoven (in 2029 is het honderd jaar geleden dat mijn vader werd geboren).
Eergisteren waren de schrijvers Maarten 't Hart en Peter Buwalda op tv om over de grootheid van Beethoven te praten.
Peter Buwalda noemde Maarten 't Hart Maarten maar hij noemde Ludwig van Beethoven niet Ludwig.
Dat komt misschien nog.
Over de grootheid van mijn vader ga ik het later hebben!
De Nederlandse vertaling van Ludwig van Beethoven is Lodewijk van Bietenboerderij.