vrijdag 31 juli 2015

Sleutel

Mijn vrouw en ik geven elkaar altijd overal de schuld van. Dit is een van de onschatbare voordelen van een bestendige relatie. Je kunt dan altijd goed slapen. Maar vandaag was het toch echt mijn vrouw die de deur van ons huis achter zich had dichtgeslagen terwijl de sleutel nog in het slot zat aan de binnenkant. Niet ik.
We stonden buiten en konden er niet meer in.
"Wie laat de sleutel er dan ook in zitten aan de binnenkant?" zei mijn vrouw.
Inderdaad was ik degene die de sleutel erin had laten zitten.
"Wie slaat de deur dan ook achter zich dicht terwijl de sleutel er nog in zit?" zei ik.
Enfin, het is niet eenvoudig om zeven meter omhoog te klimmen langs regenpijpen, balkons en klimop, maar het is me gelukt. Volgens mijn vrouw was ik net Tom Cruise in de openingsscène van Mission Impossible 2.


donderdag 30 juli 2015

De verpozing die de radio pleegt te bieden

Colijn houdt een radiotoespraakVandaag had ik een gesprek met iemand en ik moest denken aan de radiowoorden van Colijn: "Gaat u maar rustig slapen."
Ik dacht: toch eens opzoeken, die fameuze radiotoespraak. Het blijkt een toespraak te zijn uit 1936, naar aanleiding van de bezetting van het Rijnland door Duitsland.
Colijn is bezorgd en kondigt aan dat in verband hiermee "de regering besloten heeft de dienstplichtigen van het regiment infanterie en van het regiment wielrijders die thans onder de wapenen zijn en eerdaags met groot winterverlof huiswaarts zouden keren, tot nader order in werkelijken dienst te houden." 
Hij zag het gevaar dus juist wel in. Maar hij wilde geen paniek zaaien en dus zei hij: "Ik verzoek den luisteraars dan ook om wanneer ze straks hunne legersteden opzoeken, even rustig te gaan slapen als ze dat ook andere nachten doen. Er is voorshands nog geen enkele reden om werkelijk ongerust te zijn."
Mooi zijn de woorden waarmee hij de toespraak besluit:
"En daarmee, geachte luisteraars, laat ik u over aan de verpozing die de radio pleegt te bieden. Goedenavond."

donderdag 23 juli 2015

Grofvuil

Bob_Dylan_-_The_Times_They_are_a-ChanginMijn benedenbuurvrouw van één hoog gaat verhuizen. Ze heeft een huis gekocht in Amsterdam-Noord.
Elke donderdag is het "grofvuilophaaldag" in mijn buurt. Op woensdagavond mag je het grofvuil al aan de straat zetten. Een verhuizing is een goede gelegenheid om je te ontdoen van allerlei rotzooi. Dat deed mijn benedenbuurvrouw. Een hele berg rotzooi verrees er aan de rand van het trottoir. Een tweezitsbank, een spiegel, diverse kastjes, een bijzettafeltje, een tapijt, boeken, een nephouten vloer, een kandelaar, nog een kandelaar, twee lampen, een oude fiets...
Binnen vijf minuten reed er een wit busje voor. Eruit kwam een hele familie, die de berg rotzooi aandachtig onderzocht. Al het aluminium, staal en ijzer - en wat daar op leek - werd ertussenuit getrokken en ingeladen in het witte busje, terwijl mijn benedenbuurvrouw nog bezig was. Sommige spullen gaf ze maar direct aan de familie.
Daarna, gedurende de avond en de nacht, kwamen er nog andere busjes, andere families. 
Toen de gemeentelijke vuilnisophaaldienst de volgende ochtend kwam was van de berg rotzooi haast niks meer over.
The times they are a-changin'.

woensdag 22 juli 2015

In de boekhandel

"Heeft u het boek Alles wat is van James Salter zonder de aanprijzing van Tommy Wieringa erop?
"Huh?"
"Op het omslag van Alles wat is staat een citaat. Ik zou graag een exemplaar hebben waar het citaat niet op staat."








Citaat van op het omslag van Alles wat is, de Nederlandse vertaling van All that is: "Een zuiver en diepzinnig hoogtepunt in het oeuvre van een van de grootste schrijvers die ik ken." - Tommy Wieringa


dinsdag 21 juli 2015

Schurken

François-René de Chateaubriand by Anne-Louis Girodet de Roucy Trioson.jpg
Francois-René de Chateaubriand
In de tijd dat ik studeerde voor ondergangsdeskundige moest ik vooral veel lezen over de Franse Revolutie, oftewel de ondergang van de Franse monarchie. Een schitterende, afschuwelijke, voorbeeldige ondergang. De ondergang van het Romeinse Rijk is ook fraai, maar die strekt zich uit over eeuwen en is daardoor lang niet zo dramatisch. Had ik toen maar Chateaubriand gelezen. Wat schrijft hij mooi over de Franse Revolutie in Memoires van over het graf. Dat komt omdat hij er bij was. Hij kende de koning. Hij kende Mirabeau en Robespierre en Napoleon. Hij wist van wie de afgehakte hoofden waren die op pieken door de straten van Parijs werden rondgedragen: "Het waren de hoofden van Foulon en Berthier. Iedereen week van de ramen terug; ik bleef. De moordenaars hielden halt voor mij, staken de pieken naar mij toe, terwijl ze zongen, dansten en opsprongen om de bleke gezichten dichter bij het mijne te brengen. Uit de kas van een van deze gezichten hing een oog naar beneden: de piek stak dwars door de geopende mond waarvan de tanden het ijzer omklemden. 'Schurken!' riep ik."
Ondertussen ging het bruisende Parijse leven gewoon door: "Overal waren literaire bijeenkomsten, politieke vergaderingen en toneelstukken. Op straat was het een komen en gaan van volksdelegaties, cavaleriepiketten, infanteriepatrouilles. Naast iemand in rokkostuum met gepoederde haren, degen opzij, hoed onder de arm, compleet met balschoenen en zijden kouden, kon men iemand anders zien lopen met kortgeknipt haar, ongepoederd, een Engels jasje aan en een Amerikaanse das om. Verder ontelbaar veel duels en liefdesaffaires. Hoeveel eeuwigdurende eden en ondefinieerbare tederheden werden er niet uitgewisseld, allemaal onder het doffe gerommel van een bezwijkende wereld. Was men elkaar vierentwintig uur uit het oog verloren, dan was men niet zeker elkaar ooit nog terug te zien."
En temidden van al het feesten en vernietigen "stond het paleis van de Tuileriën erbij als een reusachtig cachot vol veroordeelden. Hier vierden ook de ten dode opgeschrevenen feest, in afwachting van de kar en het rode hemd* - en door de vensters kon men de vertrekken van de koningin zien baden in een zee van licht."

*Vlak voor de executie kreeg de tot de guillotine veroordeelde vaak een rood hemd aan.



maandag 20 juli 2015

Het vlieden der uren houdt nimmer op

Big Ben
Een vriend van mij zegt altijd: "Ik ben er alweer veel te lang mee bezig". Het maakt niet uit waar hij mee bezig is en of hij er een jaar, een maand, een week, een dag, een uur of vijf minuten mee bezig is, hij zegt: "Ik ben er alweer veel te lang mee bezig."
Bij alles wat hij doet heeft hij het zekere gevoel dat hij zijn tijd aan het verspillen is.
Waar komt het idee tijdverspilling vandaan?
Volgens mijn voorlopige oppervlakkige hypothese vind je deze soort onrust vooral in de hoek van de idealisten (degenen die een ideaal hebben). Daar vind je behalve de ongeduldigen ook de cynici. Chateaubriand schrijft: "Het vlieden der uren houdt nimmer op."

zondag 19 juli 2015

Terug

rice stick noodles
Rijstnoedels
Mijn dochter kwam vandaag terug uit Noord-Spanje. Ze had weinig gegeten onderweg. Alleen maar Pringles en Maltezers. Ze was met de bus, een reis van 18 uur. Direkt haalde ik voor haar bij Albert Heijn:
- sushi
- een croissant
- een muffin
Ook gaf ik haar:
- een groot stuk watermeloen
- een bakje Thai Sweet Chilli.
's Avonds bereidde ik Pad Thai. Dat is met rijstnoedels en een sausje van limoen, ketchup, vissaus en donkere basterdsuiker. En verder met kip, eieren, groenten en taugé. En met gezouten pinda's.

Koffie

Ik was op een feestje. Er waren wat schrijvers. Zoals zakenlui onder elkaar graag over zaken praten, ambtenaren over de ambtenarij en sportmensen over sport, zo praten schrijvers graag over geld. Er was ook een handelaar in koffie. We hadden het over koffie.
Intussen hadden twee luidruchtige types die vlak naast ons stonden het over mooie openingszinnen. Daar wisten ze zo te horen heel veel vanaf. De handelaar in koffie vroeg of ik soms ook iets wist van openingszinnen. Ik zei: "Ze hebben niet speciaal mijn belangstelling." Hij zei, zonder verdere omhaal: "Vele jaren later, staande voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendia denken aan die lang vervlogen middag, toen zijn vader hem meenam om kennis te maken met het ijs."
Daarna praatten we verder over koffie.

vrijdag 17 juli 2015

Constructie van toeval

Pluto
Als de zon zo groot was als een erwt, dan draaide de aarde eromheen op een afstand van 50 cm en Pluto op een afstand van 21 meter. Dat is ongeveer de afstand van mijn woonkamer tot mijn slaapkamer. Helemaal niet zo ver eigenlijk. De dichtstbijzijnde ster, Proxima Centauri, stond dan ongeveer op 130 kilometer van de zon-erwt... Maar dat is in Enschede, vanuit mijn woonkamer gerekend! Daar ben ik geboren! Wat een toeval!


donderdag 16 juli 2015

Doden werken snel

Maitresse van Chateaubriand
Op mijn twintigste kocht ik het boek Mémoires d'Outre-Tombe van Francois-René de Chateaubriand. Memoires van over het graf. Ik kocht het omdat ik had gehoord dat het zo goed geschreven was en omdat er een biefstuk naar de auteur genoemd was. Niet elke schrijver valt zo'n buitengewone eer ten deel. De chateaubriand is de kop van de musculus psoas major, beter bekend als de ossenhaas, en werd voor het eerst gesneden door Chateaubriands kok, toen hij ambassadeur was van de gerestaureerde Bourbons (in London).
Ik kocht de memoires maar ik las ze niet toen ik twintig was. Ik kwam er niet doorheen, eerlijk gezegd. Het papiertje waar ik toen was gebleven zit er nog steeds in. Pagina 49.
Ik lees het boek pas nu en het bevalt me. Ik heb het bij toeval teruggevonden in mijn bibliotheek (een stapel dozen in de schuur) en ik beschouw het boek graag als een kado van mijn jongere zelf aan mijn oudere zelf.
Ik ben al ver voorbij pagina 49.
Chateaubriand in het voorwoord: "Ik ben er steeds van uitgegaan dat ik deze memoires al zittend in mijn grafkist schrijf. Hoe graag zou ik niet uit de dood willen opstaan om de drukproeven te corrigeren. Doden werken snel."
Vandaar de wonderlijke titel.
Ook ik ben van plan om na mijn dood gewoon door te werken.

woensdag 15 juli 2015

Meesterwerk

Luxe villa
Ik kreeg een boek uit de jaren dertig of veertig of vijftig. Het boek was in die jaren over het hoofd gezien. Het telde niet mee. Het werd niet verkocht. De schrijver kon er niet van leven.
Maar nu is het boek "herontdekt" en kijk eens wat de  herontdekkende uitgeverij erover beweert: meester-
werk, ontroerend, aangrijpend, hartverscheurend, onvergetelijk. Wel, dat is allemaal helemaal niet waar. Het is een dof boek. Dat is vermoedelijk de reden dat het destijds niet verkocht.

zondag 12 juli 2015

Achter op schema

Ik loop achter op schema. Ik moet de volgende onderwerpen nog bespreken op deze blog, maar ik kom er maar steeds niet aan toe. Het is niet prettig om achter te lopen op schema. Je hebt het gevoel dat alles wat je doet te laat is, vergeefs in zekere zin. Je zou de kunst moeten verstaan zelf het heden te zijn. Een van de onderwerpen die ik nog moet bespreken is het onderwerp haast. Dit in verband met mijn almaar uitdijende psychologie op basis van onze perceptie van tijd. Maar enfin, in alle rust en berusting volgt hier de lijst van nog te behandelen onderwerpen:

1) Pulp als meesterwerk. Over marketing.
2) Een slecht gevoel voor humor brengt je elke dag nieuwe vijanden.
3) De smoes van de moeder.
4) "Aerdenhout, Lamborghini, leven op stand."
5) Door de regen fietsen.
6) De afslag op de Van Eesterenlaan.
7) "Voetballers zijn schrijvers."
8) Esthetische kruiperigheid en esthetisch radicalisme: architectentaal.
9) Dode door blikseminslag in selfiestick.
10) Albert Heijn en Jumbo.
11) Op vakantie zonder ouders.
12) Een milde vorm van totale krankzinnigheid.
13) Wie is toch Kim Kardashian?
14)"Mijn snelste levensjaar was van m'n vijfde tot m'n zesde."
15) Harira en de ramadan
16) Namen van schepen: Rosanna, Harmonie, Jowi, River Kwai...
17) Tijdreizen. Over stillevens.
18) Zijn planten intelligent? Over mijn klimop.
19) "Lately I've forgotten who I am. Now my mind is working overtime"
20) Ontmoeting met Putzi Hanfstaengl op het Centraal Station van Florence.
21) Paspoortcontrole in de trein: "Ah, je vindt het om te lachen..."
22) "Mijn haat stierf met hun overgave."
23) Operation Unthinkable: Winston Churchill en de Wehrmacht (pagina 292).
24) Bijvoeglijke naamwoorden.
25) Haast.
26) De profetie als noodkreet (over tijdsdruk).
27) Een rekening opheffen bij de bank, vervolg.

woensdag 8 juli 2015

Kim Jong-il

Kim Jong-il on August 24, 2011.jpgKim Jong-il was de Geliefde Leider van Noord-Korea. Hij overleed in 2011.
Bij de geboorte van Kim Jong-il ontstond er een dubbele regenboog en verscheen er een nieuwe ster aan de hemel. Toen hij drie weken oud was kon hij lopen en toen hij acht weken oud was kon hij praten. Hij hield van films met Elisabeth Taylor en was zelf een groot regisseur. Hij schreef een boek over films dat door Noord-Koreaanse regisseurs nog altijd als handboek wordt gebruikt. Als student schreef Kim Jong-il vijftienhonderd boeken en componeerde hij drie opera's. Deze muziekstukken waren beter dan alles wat ooit gemaakt is in de geschiedenis van de muziek. Zijn zoon Kim Jong-un is ook een begenadigd schrijver en componist. Kim Jong-il kon het laten regenen als hij er zin in had. Toen hij een keer ging golfen - voor het eerst in zijn leven - sloeg hij gelijk elf keer een hole in one. Hij had geen ontlasting, daardoor hoefde hij nooit naar de wc.

Bron: MSN nieuws

Een rekening opheffen bij de bank (2)

Colori Topform rikken moderne rode stof bank strak4e dag: Vandaag zou ik gebeld worden door een speciale afdeling van de bank in verband met het opheffen van de rekening van m'n dochter. Dat ze me vandaag zouden bellen was afgesproken op de derde dag.
Ik ben niet gebeld. Morgen of overmorgen dus weer naar de bank om te vragen waarom ik niet gebeld ben over de kwestie en of ze de rekening van mijn dochter willen opheffen.

Wordt vervolgd

maandag 6 juli 2015

Een rekening opheffen bij de bank

Colori Topform rikken moderne rode stof bank strak 1e dag: Medewerkster van de bank: "Nee mevrouw, wij kunnen de rekening van uw dochter alleen opheffen als een van de ouders hier een rekening heeft. Heeft uw man hier geen rekening? Waarom zou u de rekening eigenlijk opheffen?"
2e dag: Medewerker van de bank: "Meneer, uw rekening staat vijf euro negatief. Daardoor kunnen wij de rekening van uw dochter niet opheffen. U moet minimaal tien euro positief staan. Als u vijftien euro overmaakt naar uw  rekening, dan kunnen wij de rekening van uw dochter opheffen." Ik: "Maar ik heb mijn rekening bij de bank al lang geleden opgezegd. Hoe kan mijn rekening nog bestaan, en nog wel met een negatief saldo?" Medewerker van de bank: "Dat weet ik ook niet."
3e dag: Medewerkster van de bank: "Helaas, uw rekening is geblokkeerd. Daardoor is uw overschrijving van vijftien euro niet aangekomen en kunnen we de rekening van uw dochter niet opheffen. Ik heb geen idee hoe dit wel moet, nu het niet mogelijk blijkt om het saldo van uw rekening aan te vullen." Mijn dochter: "Ondertussen zou ik wel graag alvast de vijftig euro die er nog op m'n rekening staat willen opnemen of overmaken naar m'n nieuwe bankrekening." Medewerkster van de bank: "Vijftig euro kan helaas niet. Je kunt maar veertig euro opnemen of overmaken." Ik: "Dat geld heeft ze gekregen van haar opa en oma. Ik denk niet dat het hun bedoeling was om een tientje aan de bank te geven."

Wordt vervolgd



Oostelijke Ontsluiting IJburg

Oostelijke-Ontsluiting-IJbu
Uijllanderbrug (brug nr. 2007)
"Je hebt gelijk, deze weg is korter. Maar zou 'ie ook langer zijn, denk je?"

Staart

Cat Tail Images, Pictures, Photos, HD WallpapersM (14): "Mensen zijn ingewikkeld. Dieren zijn veel simpeler, ook al hebben ze een staart."

zondag 5 juli 2015

Isolatie

Beach Umbrella
Hartje winter
Vandaag is het opeens enorm afgekoeld. Maar in huis merken we er niks van. Ons huis is zo goed geïsoleerd, dat we midden in de winter nog zitten te puffen van de zomerhitte. Er zou paal en perk moeten worden gesteld aan dat geïsoleer.




Het Wonder zonder Ruggengraat

Ramsay MacDonald ggbain.29588.jpg
Het Wonder zonder Ruggengraat
Op 22 januari 1924 werd Ramsay MacDonald de allereerste Labour-premier van het Verenigd Koninkrijk. Winston Churchill over deze gebeurtenis: "Ik herinner me hoe ik als kind meegenomen werd naar het beroemde Barnum Circus, dat een collectie van wangedrochten en monstruositeiten bezat. Het monster dat ik het liefst wilde zien was het Wonder zonder Ruggengraat. Mijn ouders vonden het schouwspel te akelig en te onsmakelijk voor mijn kinderogen en ik heb vijftig jaar moeten wachten om het Wonder zonder Ruggengraat te zien zitten op de ministersbank."




Uit: Boris Johnson, De Churchillfactor, 2015, uitgeverij Spectrum

zaterdag 4 juli 2015

Hortensia, poes

Vandaag had ik een vrije dag. Dat was de afgelopen maand niet meer voorgekomen. Ik heb het zo druk gehad. Ik zat op het terras in de zon. Ik dronk een kop koffie, rookte een sigaret en las de krant. Ik gaf water aan de dorstige hortensia. De poes lag uitgestrekt onder mijn stoel op de koele stenen. De hortensia dronk het water gulzig en haar schoonheid keerde terug binnen enkele minuten. Het is een schande dat de planten geen eigen partij hebben en de dieren wel. Onze poes voelt zich trouwens niet vertegenwoordigd door de Partij voor de Dieren. Ze zegt dat die partij geen oog heeft voor de belangen van het oneetbare dier en het ongegeten dier, en alleen maar opkomt voor sufferds als koeien en varkens. Maar het kan haar verder niks schelen. Dat is een van de redenen waarom ik haar graag mag.
Dat de poes en ik de laatste tijd dichter tot elkaar zijn gekomen en regelmatig van gedachten wisselen over allerlei kwesties is trouwens te danken aan Haruki Murakami. Het valt me op dat totale onverschilligheid en verstandigheid (wijsheid) elkaar niet uitsluiten.

vrijdag 3 juli 2015

Zoveelste bijdrage aan een psychologie op basis van de perceptie van tijd

Prince
Prince
Onlangs werd ik, zoals al eerder gezegd, getroffen door deze liefdesverklaring uit het lied I only have eyes for you van Harry Warren en Al Dubin. De liefdesverklaring luidt:

"You are here, so am I"

Zoals misschien bekend ben ik bezig met het formuleren van een nog nooit eerder vertoonde, zuiver op oppervlakkig onderzoek en navelstaren gebaseerde psychologie op grond van onze perceptie van tijd. Zie hier enkele eerdere bijdrages.
Het is de bedoeling dat deze studie m'n magnum opus wordt maar het is evengoed mogelijk dat het straks zal behoren tot m'n omvangrijke opera non scripta.
Af en toe overkomt me de gedachte, het gevoel (de "sensatie") dat - bijvoorbeeld - mijn eigen jeugd in Z., die van mijn vader in D. of die van mijn moeder in E. niet tot het verleden behoren, maar tot een soort "uitgebreid heden".
You are here, so am I!
Het heden zegt meestal veel te hardvochtig tegen verleden en toekomst: "Jullie wil ik er niet bij hebben." 
De psychologische implicaties van deze begripsverruiming, met name op het terrein van de religieuze en morele "melancholie" moet ik nog onderzoeken. Oppervlakkig uiteraard.
De zin deed me op een of andere manier ook denken aan een uitspraak van Prince. Hem werd gevraagd: "U bent vandaag jarig. Hoe oud bent u nu geworden?" Hij antwoordde: "Dat weet ik niet."

woensdag 1 juli 2015

Muurvuller

muurvuller-ean-8710839100056-lowresJe kunt je ergeren als iets precies zo blijkt te zijn als je dacht. Je kunt je ook ergeren als iets niet precies zo blijkt te zijn als je dacht. Ik had zulke mooie voorbeelden. Ik had ze opgeschreven op een afgescheurd stuk karton van een pak Alabastine muurvuller. Maar dat ben ik kwijtgeraakt. Ik kom er zeker op terug.

To the turn of your wheels I sing a song

File:Conestoga wagon on Oregon Trail - NARA - 286056 crop.jpg
covered wagon (huifkar)
Ik heb al wekenlang dezelfde melodie in m'n hoofd. Het is de melodie van het lied Roll Along Covered Wagon. Het is, zo blijkt, in 1934 geschreven door Jimmy Kennedy, een Ierse liedjesschrijver. De versie die ik in mijn hoofd heb is van de band Harry Roy & His Orchestra. Ik heb de woorden maar eens opgezocht.

Roll along covered wagon roll along
To the turn of your wheels I sing a song
City ladies may be fine
But give me that girl of mine
Roll along covered wagon roll along

Going home covered wagon going home
For this cowboy was never born to roam
'Long the road that doesn't change
To that old "Bar Twenty Range"
Roll along covered wagon roll along

Wipee-teeyi old timers
Heading for your ranch house door
Wipee-teeyi old timers
Coral me so I'll never stray no more
Roll along covered wagon roll along

Zappen


File:Generic-remote-control-shallow-focus.jpg"... We hebben hem uit zijn cel gehaald. We hebben de strop om zijn nek gedaan en het luik ging open. We hebben zijn lichaam naar het crematorium gebracht dat speciaal voor hem was gebouwd op de binnenplaats van de gevangenis. We zijn met zijn as naar zee gegaan. We hebben tien kilometer gevaren, tot voorbij onze territoriale wateren. Daar hebben we zijn as in zee gestrooid. We voeren terug. Tegelijk met ons kwamen ook de vissers terug..."

Einde van een programma over de berechting en executie van Adolf Eichman op de Belgische zender Canvas.