zaterdag 31 maart 2012

Vlieger

Vaak liep ik op het kerkhof, dik, alleen,
te vliegeren: daar stond de meeste wind.
Als het touw zakte, sprong ik van een steen.
Ik ging ook dood, al was ik nog een kind.

De tuinman zei: 'Eens word je meegenomen.'
Een goede vlieger had ik, zelfgebouwd,
een Draak; geen Rover die erbij kon komen.
Gemalen glas schitterde rond het touw.

Eva Gerlach

Uit: Verder geen leed (1979)

Landing André Kuipers in het IJ

Kosmonaut André Kuipers is opgegroeid in Amsterdam-Oost. Hij stuurde vanuit de ruimte een foto van het gebied naar de aarde.
Misschien kan hij ter ere van Amsterdam-Oost, bij terugkeer uit de kosmos, in het IJ landen.
De KNSM Sociëteit, zetelend aan het IJ, heeft inmiddels een commissie ruimtevaart ingesteld die een en ander moet onderzoeken. Kuipers is nog niet op de hoogte gesteld van het plan, maar zijn vroegere onderbuurjongen uit Oost is lid van de sociëteit en stuurt hem binnenkort een berichtje via Twitter. Dat zal André Kuipers vast leuk vinden, want hij schrijft in zijn wonderbaarlijke ruimtelogboek: "In mijn vrije tijd leg ik graag contact met mensen op aarde."

Op de foto: Amsterdam-Oost gefotografeerd door André Kuipers, zie hier voor een grotere versie

Boeken en sokken


De Werdegang van een boek: steeds meer stickers. Vindplaats: De Slegte, Maastricht. Drie boeken voor vijftien euro. Hierna komt "gratis meenemen".

zondag 25 maart 2012

Quote van de week

"Cristiano Ronaldo heeft een kutleven" - C.P.














Op de foto: Cristiano Ronaldo, de op een na beste voetballer ter wereld. Bijnaam: Het Portugese Wonderkind.

Schijn bedriegt

Ik kwam een groepje vrienden tegen. Ze zaten op het terras. Eentje was opvallend goed gemutst voor zijn doen.
"Wat ben jij vrolijk," zei ik.
"Wie, ik? Nee hoor, dat zie je helemaal verkeerd."
Hij was de minst depressieve van het gezelschap, verklaarde hij, daardoor maakte hij misschien een wat vrolijke indruk.

donderdag 22 maart 2012

Lionel Messi, de Atomaire Rommelmarkt

Je hebt tot de verbeelding sprekende bijnamen in het voetbal.
El Flaco (De Magere) - Johan Cruyff.
Pep, el Noi de Santpedor (Pep, de Jongen van Santpedor) - Josep Guardiola.
La Foquita (Het Zeehondje) - Jefferson Farfan.
Los Nuevos Manos de Ecuador (De Nieuwe Handen van Ecuador) - Edwin Villafuerte.
El Gordito de Oro (De Gouden Vetzak) - Ivan Valenciano.
Vooral in Spaanstalige landen zijn ze er goed in. Ronald Koeman kreeg zijn bijnaam Sneeuwvlokje in Barcelona. Lionel Messi noemen ze daar La Pulga (De Vlo). Ook wel La Pulga Atomica. Heel mooi. Maar moeilijk te vertalen in het Nederlands. De Bionische Vlo? De Vlo van Zes Miljoen?
Google Translate geeft als vertaling van La Pulga Atomica: de Atomaire Rommelmarkt.
Ook wel een goeie bijnaam.

woensdag 21 maart 2012

De gezamenlijke tocht van mens en kip door de geschiedenis

'Twintig kippen scharrelen rond in ruimbemeten kooien met veel stro en een dag- en nachtverblijf. Ze ogen prachtig; alleen een majestueuze haan heeft het schaamrood op zijn kale kont die leeggeplukt is door een treiterkipje. Op de kooien staan namen van oude en nieuwe kippenrassen: Mechelse Koekoek, Redcap, Uilebaard, Mechelse Bresse, Mechelse Dresdner. Allen deelnemer aan Koen Vanmechelens wereldomspannend kruisingsproject The Cosmopolitan Chicken, een levende kunstwerk-in-wording dat niet afstevent op raszuiverheid, maar op de geboorte van de Superbastaard, de Kosmopolitische Kip. Door alle grenzen heengebroken, ijzersterk door genenvermenging en als zodanig metafoor voor de noodzaak van multiculturaliteit in de menselijke samenleving. Want hoewel Vanmechelen uitdrukkelijk geen activist is, wil hij als kunstenaar wel op de maatschappij reflecteren. “Kruisen tussen rassen is niet alleen een praktische noodzaak om inteelt en degeneratie te voorkomen, maar ook een filosofisch idee. Je moet over grenzen heen om te overleven. Kruisen gaat uit van dualiteit, een belangrijk begrip dat ons leert rekening te houden met de ander. Als men de angst voor het vreemde overwint, ontstaat iets nieuws, een mutatie, evolutie. Het staat tegenover klonen, waarvan ik het voordeel niet zie. Diversiteit zet de wereld in beweging. Daarom blijf ik rassen kapotmaken.” Koen Vanmechelen is tot de kip gepredestineerd. “De kip heeft mij gezocht, als vijfjarige had ik al een broedkast. Met de Kosmopolitische Kip ben ik nu vijftien jaar bezig, dag en nacht. Ik ga regelmatig op Himalaya-expeditie om de Red Jungle Fowl te bestuderen, oerkip en voorouder van onze kippen. Die leeft daar nog in het wild, niet voor niets op de grens van bos en bewoonde wereld: hij heeft interesse in ons! Daar begint het verhaal van domesticatie, een pijler van onze samenleving. Er is een gezamenlijke tocht van mens en kip door de geschiedenis. Gaat het goed met de een, dan gaat het goed met de ander. 7500 Jaar geleden is de domesticatie begonnen in het Verre Oosten. In Europa is vervolgens gediversifieerd, in de Verenigde Staten geïndustrialiseerd. Ook wij hebben omwille van economische groei steeds meer interesse in multiples, in soortgelijke exemplaren. We denken een opperwezen te zijn, we creëren vlees op poten, zonder resistentie. De vogelpest waarschuwt ons voor de terugslag. Als wij de kip misbruiken, gaat hij ons besturen. We moeten bescheidener zijn, een beetje meer schrik hebben voor de natuur. Want op een dag schudt de natuur ons eruit.” Toch is ook Koen Vanmechelen niet bepaald bescheiden. Acht kweekcentra over de hele wereld, tien generaties kruisingen en zevenhonderd nieuwsoortige kippen – hij heeft nogal wat op zijn geweten. “Ik pleit mezelf niet vrij. Maar mijn project licht het leven uit. Ik doe niets wat niet mag en mijn kippen hebben nauwelijks slechte poten of scheve tenen. De kip heeft inbreng, ik ben ervan overtuigd dat ze mij vertelt wat ik morgen moet doen. Uit mijn eerste kruising tussen de Mechelse Koekoek – een Belgische vleeskip – en de Poulet de Bresse – gastronomische trots van Frankrijk – werd op eclipsdag (zonsverduistering, red.) een zwart kuiken geboren tussen allemaal witte. Deze verwekte vervolgens veertien kuikens bij een Engelse Redcap, een soort die door inteelt zo goed als onvruchtbaar is geworden. In de Times stond dat de Kosmopolitische Kip de Europese Unie versloeg: België en Frankrijk bliezen samen Engeland nieuw leven in!” De keuze van te kruisen rassen is nooit toevallig. Nederlandse genen werden gedoneerd door de Uilebaard, een sterk ras dat al door Jan Steen geschilderd werd. Het grote Amerika doet mee met de Jersey Giant. Duitsland leverde het Dresdner Huhn, gecreëerd om het naoorlogse Duitsland weer op poten te krijgen. De laatst ingestapte kip, de Denizli Longcrower, komt uit Turkije, al enige tijd op de wip bij de Europese Unie. Maar krijgt de museumbezoeker al deze sociale en filosofische achtergronden mee? “Ik ben niet naïef,” zegt Vanmechelen, “veel mensen zien alleen kippen in een museum. Maar anderen worden diep geraakt, ze voelen dat het over evoluties in de samenleving gaat. Sommigen zeggen dat ze nog nooit zo naar de kip gekeken hebben, met respect, met oog voor de cultuur erachter.” Hij plakt geen auteursrecht op de gekruiste kippen, noch op de tekeningen, beelden, video’s en installaties die deel uitmaken van het project. “Uit dat hout ben ik niet gesneden. Mijn werk leeft op de energie van de wereld. Kennis is mutatie, geen bezit. Je muteert zelf voortdurend, ik moest boer zijn om kunstenaar te worden. De kunstenaar van vandaag is een man die rondgaat in de wereld. De kunst van Warhol was kritiek op de consumptiemaatschappij. Picasso sneed de mens aan stukken om hem opnieuw te construeren – een manier om te ontsnappen aan de dictatuur van zijn tijd. Echte kunst is gevaarlijk.” En eet Koen Vanmechelen kip? “Zeker. De kip biedt ons veel, ook als voedsel. Maar van mijn project eet ik alleen de eerste, ongekruiste generatie. Volgende generaties gaan naar de pensioenweide, bij mij thuis. Als ze doodgaan, worden ze opgezet.”'

Tekst: Verbeke Foundation

zondag 18 maart 2012

De Zwitser

Vandaag om 21.00 Nederlandse tijd begon de finale van het tennistoernooi in Indian Wells, een stad in California in de VS. Nou ja, ik denk dat het een stad is. Misschien is het een streek, een gebergte, een universiteit, een reservaat, een waterval, een kreek... Enfin, dat doet er niet zoveel toe. In Indian Wells - wat het ook is - organiseren ze jaarlijks een van de grootste tennistoernooien van het jaar. De eigenaar van het toernooi is Larry Ellison van Oracle, die volgens het tijdschrift Forbes 27.000.000.000 dollar bezit, wat veel is in mijn ogen. In de finale van Indian Wells stond Roger Federer, "de Zwitser".
Als de Zwitser een finale speelt, dan wil ik het zien. Uit een wereldwijd onderzoek is gebleken dat hij wordt beschouwd als de op een na betrouwbaarste figuur van onze planeet. De betrouwbaarste is Nelson Mandela. Na de Zwitser komt geloof ik Barack Obama. Raar onderzoek. Maar ik wil de Zwitser niet zien spelen omdat hij betrouwbaar is, ik wil hem zien spelen omdat hij tegelijk elegant en meedogenloos is, een zeldzame combinatie die hij gemeen heeft met bijvoorbeeld Oscar Wilde en Winston Churchill.
De finale werd niet uitgezonden op tv. Niet door de BBC, niet door Eurosport, niet door de BRT of de NOS... nergens. Maar wel op internet tv. Je kon de wedstrijd op Sport1 kopen voor 3,99 euro. Dat heb ik gedaan, voor het eerst in mijn leven, en ik had het gevoel dat ik de nieuwe tijd binnen trad.

Op de foto: een stuk van het nieuwe horloge van de Zwitser

dinsdag 13 maart 2012

"Out tumbled all things that exist..."


“In the beginning, Eurynome, the Goddess of All Things, rose naked from Chaos, but found nothing substantial for her feet to rest upon, and therefore divided the sea from the sky, dancing lonely upon its waves. She danced towards the south, and the wind set in motion behind her seemed something new and apart with which to begin a work of creation. Wheeling about, she caught hold of this north wind, rubbed it between her hands, and behold! the great serpent Ophion. Eurynome danced to warm herself, wildly and more wildly, until Ophion, grown lustful, coiled about those divine limbs and was moved to couple with her. Now, the North Wind, who is also called Boreas, fertilizes; which is why mares often turn their hind-quarters to the wind and breed foals without aid of a stallion. So Eurynome was likewise got with child. Next, she assumed the form of a dove, brooding on the waves and, in due process of time, laid the Universal Egg. At her bidding, Ophion coiled seven times about this egg, until it hatched and split in two. Out tumbled all things that exist, her children: sun, moon, planets, stars, the earth with its mountains and rivers, its trees, herbs and living creatures…”
Uit: Robert Graves, The Greek Myths, hoofdstuk I: “The Pelasgian Creation Myth”, Penguin Books, 1955.
Op de foto: Universal Egg-poeder

Gesprekje met Z. (7)

"Het nieuwe zusje van S. is naar het ziekenhuis gebracht want ze had een witte tong."
"Hoe gaat het nu met haar?"
"Ze heeft nu een paarse tong."
"Is ze nog steeds in het ziekenhuis?"
"Ja, nog steeds, maar woensdag komt ze weer thuis met een normale tong."

zondag 11 maart 2012

Abel 2: bevruchting

Zoals gezegd was Abel van Taarten van Abel bij een jongen die zangvogels kweekt.
"Dat bevruchten van de eitjes, is dat voor of na het leggen van het ei?" vroeg Abel.
"Eh... erna."
"Dus dan legt het vrouwtje een ei en dan komt het mannetje om het te bevruchten..."
"Ja, zo is het."
"Hm... dat moeten we misschien nog even nakijken."

Abel 1: opa

Ik moet altijd erg lachen om Abel van Taarten van Abel (een programma op tv). Vandaag was hij bij een jongen die door een goedaardig hersentumor veel te hard groeit. Negen jaar en al 1 meter 85. Hij kweekt zangvogels samen met zijn opa.
"Hoe oud is je opa?"
"Mijn opa op zich?"
"Ja, je opa op zich."
"Die is 74."

Nu ook verkrijgbaar op aarde

Mijn nieuwe boek heet Zeven. Ik zeg het maar alvast. Ik heb lang gezocht naar de overtreffende trap van Jan Cremers slogan "de onverbiddelijke bestseller" en ik heb het gevonden (met dank aan Wouter S.). Op het omslag van mijn boek komt te staan, schuin in de linkerbovenhoek:

NU OOK VERKRIJGBAAR OP AARDE

Ademen

Mijn zusje kan niet slapen met de ramen dicht. Ze zegt: "Dan lig je daar maar te ademen in zo'n kamertje..."

vrijdag 2 maart 2012

Pommes de Jong

Platina aardappel met uitlopers
In platina en goud "gefrituurde" aardappels, door Jacqueline de Jong. Honderdtwintig jaar na De Aardappeleters maakt de aardappel een comeback in de kunst als (oneetbaar) sieraad.







 







donderdag 1 maart 2012

Superlatieven

Tegen mijn natuur in streef ik ernaar om geen superlatieven te gebruiken. Superlatieven zijn feestelijk, dat geef ik meteen toe. Superlatieven zijn als vuurwerk. Geweldig dit, prachtig dat, aangrijpend zus, meeslepend en onvergetelijk zo. Zelf kan ik het ook niet laten. Maar o, wat heb ik er een hekel aan. En niet uit bescheidenheid, denk dat maar niet!