donderdag 27 november 2014

Werkelijkheid

Huys
Vandaag werd in het actualiteiten-
programma Nieuwsuur een Turkse man aan de tand gevoeld over "integratie". Ik kon zijn naam niet goed verstaan. Vroeger zat hij bij de PvdA. Ook is hij directeur geweest van een of andere belangrijke Turkse organisatie in Nederland, waarvan ik de naam evenmin goed verstond. Hij zei desgevraagd het volgende tegen muckraker Twan Huys: "[Integratie] is een idee dat niet klopt... Dat zal nooit komen... Het moet maar een keer onder ogen gezien worden... Met de huidige techniek van sociale media.... waar grenzen niks voorstellen... waar afstand niks voorstelt... Kijk, toen ik in 1982 in Nederland kwam zat ik met die oude mannen naar de Nederlandse televisie te kijken... we hadden één keer in de week vijftien minuten televisie in het Turks... Paspoort heette dat programma... En nu kun je gewoon vierentwintig uur per dag hele mooie programma's zien... 3D... HD... weet ik veel... in het Turks... gewoon in je woonkamer. Het is dus... die werkelijkheid moet je onder ogen zien..."
Interessant nieuw licht op de rol en betekenis van internet.

Zie: http://nos.nl/uitzending/1085-uitzending.html, vanaf plusminus 17 minuut 15 seconden.


dinsdag 25 november 2014

Very strange

Ik heb me voorgenomen om de komende vijf jaar minstens vijftig nummers van The Beatles op de piano uit mijn hoofd te kennen. Met zang. Ik kan helemaal niet zingen, maar anders dan bij schrijven of bij willekeurig welke andere bezigheid, vervalt bij het zingen vrijwel automatisch elke vorm van zelfkritiek. Voor dit bekende aangename verschijnsel zijn meerdere verklaringen mogelijk; daarover, en over de relatieve onwenselijkheid van zelfkritiek, een andere keer. Op dit moment heb ik drie nummers onder de knie, zang- en pianogewijs, namelijk In my life, Norwegian Wood en The long and winding road. Die kan ik zo spelen. Nu studeer ik op Penny Lane. Het uit het hoofd leren gaat, merk ik, sneller naarmate ik meer nummers kent. Er zijn veel terugkerende akkoorden, bijvoorbeeld D. In Penny Lane komt een heel raar akkoord voor. Op zich is het akkoord niet raar, het is gewoon E, maar in Penny Lane is het wel raar. Daarom moet je bij dat akkoord ook zingen: " - very strange."
De centrale C lijkt trouwens op Saturnus:













woensdag 19 november 2014

Turing

Alan Turing
Eerder schreef ik al over Alan Turing. Hij heeft de tweede wereldoorlog met twee jaar bekort en daardoor naar schatting veertien miljoen mensenlevens gespaard. Er is nu een nieuwe film over hem verschenen, The Imitation Game. Ik ben bang dat het een slechte film is. Nou ja, slecht... in ieder geval niet hoed. Ik zeg hoed, omdat ik opeens moet denken aan de oma van mijn nichtje, die een Vlaamse is. Zij kan de g niet zeggen, dus ze zegt hoed in plaats van goed. Klinkt heel mooi en grappig, en heel verzorgd ook vreemd genoeg... Ik peins erover om ook hoed in plaats van goed te gaan zeggen.

Riolide

Internetputdeksels
Iemand, ik weet niet meer wie, vergeleek onlangs het internet met een open riool. Is het internet een riool? Ik twijfel. Ik houd het er voorlopig op dat het internet rioolachtig is (riolide, om met een vriend te spreken).

woensdag 12 november 2014

Artistieke zelfonthoofding

In de serie Onthoofdingen vandaag: autodecapitatie (en okselmutilatie) in het Stedelijk Museum. Zoals Mike Tyson al eens zei: "Veel - maar niet alle - ellende komt in de wereld door kunstenaars."
Daarmee is hij toch een relativerender man dan de filosoof Blaise Pascal, die geen enkel voorbehoud maakte toen hij schreef: "Alle ellende komt in de wereld doordat mensen niet rustig thuis op hun stoel kunnen blijven zitten."
Dat is nou het verschil tussen een bokser en een filosoof.
Hoewel Mike Tyson ook heeft gezegd: "When I fight someone, I want to break his will. I want to take his manhood. I want to rip out his heart and show it to him."
Zoiets heeft Blaise Pascal nooit gezegd.


 Courtesy PdW

dinsdag 11 november 2014

Rampscenario (1)

Gisteren zat ik in de tram. We kwamen bij een brug. Stapvoets reed de tram eroverheen. Ik dacht: de brug zal toch niet instorten onder het gewicht van de tram?


zondag 9 november 2014

Einmal ist keinmal

Twintig jaar had ik H. niet gezien, ik schreef er al eerder over. Toen kwam ik hem weer tegen, op een zebrapad. We dronken een kop koffie en we spraken af om weer te gaan schaken, zoals we twintig jaar geleden vaak deden. H. won altijd. Met moeite kon ik wel eens een remise bewerkstelligen, maar dat kwam doordat H. er dan met zijn hoofd niet bij was. Bijvoorbeeld omdat hij tegelijkertijd aan het koken was of zaken aan het doen was. H. studeerde wijsbegeerte. Je zult denken: een wijsgeer in zaken? Jawel. Een studie wijsbegeerte lijkt me bijzonder goed geslaagd als de student een zakenman wordt. Praatjes vullen geen gaatjes, zegt mijn moeder altijd (au fond een sneer naar mijn vader). Maar dit terzijde. Dus daar zaten we, aan hetzelfde bord waar we twintig jaar geleden ook aan zaten. En ik won van hem, voor het eerst in mijn leven. Dit kan betekenen dat H. slechter is gaan schaken, of dat ik beter ben gaan schaken. Allebei kan ook. Ook kan het zijn dat H. zijn dag niet had. Of dat ik een goeie dag had. Eigenlijk betekent het niks. Einmal ist keinmal. Een tweekamp over twintig partijen zal moeten uitwijzen hoe de krachtsverhoudingen op het schaakbord liggen.

zaterdag 8 november 2014

Landelijke intocht van Sinterklaas

Intocht van Sinterklaas
"Zwarte Piet is er volgende week tijdens de landelijke intocht van Sinterklaas in Gouda niet alleen om pepernoten uit te delen," schrijft de NRC vandaag, "maar ook om de veiligheid te bewaren. Voor de intocht zijn als Zwarte Pieten verklede agenten ingeschakeld. Ze zijn bewapend."
Een anonieme bron van The Refrigerator Gazette onthult desgevraagd dat de bewapening onder andere bestaat uit: slagwapens (knuppels, bijlen), explosieven (handgranaten, clusterbommen, mijnen), semi-automatische en automatische wapens (machinegeweren, machinepistolen, Uzi's, AK-47's), zware wapens (raketwerpers, vlammenwerpers), geleide wapens (raketten, torpedo's), en verder kernwapens, biologische en chemische wapens.
"Aanleiding voor de maatregel," aldus de NRC, "is de felle discussie rond Zwarte Piet."

donderdag 6 november 2014

Draad en web

Het schrijven van romans is eenzaam werk. Een kwetsbare positie, zou je denken, maar het tegendeel is waar. Het is juist heel robuust.
Ter vergelijking: een tijdje geleden had ik een vergadering met twintig mensen. Allen moesten bijeenkomen op een van te voren afgesproken plaats en tijd. Sommigen moesten met de fiets komen, anderen met de auto, weer anderen met het openbaar vervoer. Eentje moest zelfs met het vliegtuig komen.
Die twintig mensen waren beslist nodig om ervoor te zorgen dat het plan dat we gingen bespreken in de nabije toekomst kon worden uitgevoerd. Als een van die twintig mensen niet zou komen opdagen, bijvoorbeeld door een lekke band, een file, een treinvertraging of een vliegtuigongeluk, dan zou de vergadering vrijwel nutteloos zijn.
Iedereen was er. En iedereen had zich goed voorbereid.
Het trof me hoe fragiel zo'n netwerk van afspraken is. Hoeveel ervoor nodig is om zo'n vergadering mogelijk te maken. De treinen moeten het doen, de fietsen, de auto's, de vliegtuigen...
Hoe verleidelijk is de robuuste eenzaamheid van het schrijven daarbij vergeleken, hoe ongecompliceerd.

zaterdag 1 november 2014