zondag 26 januari 2014

Goed gefaald, Stanislas!

Vlnr: Sampras, Nadal, Wawrinka
Niemand twijfelde eraan dat Rafaël Nadal vandaag in de finale van de Open Australische Kampioenschappen zou winnen van Stanislas Wawrinka. Waarmee Nadal op een totaal van veertien Grand Slam titels zou komen. In de onderlinge wedstrijden tussen Nadal en Wawrinka stond het 12-0 voor Nadal. Kon niet misgaan.
De organisatie had alvast Pete Sampras laten invliegen. Van 1992 tot 2002 won hij veertien Grand Slam titels, vandaar.
Dus daar zat hij, Pete Sampras, op de eretribune, achter Rod Laver.
Voor degenen die totaal niet weten waar dit over gaat: het gaat over tennis.
Maar Stanislas heeft vorig jaar een toverformule op zijn arm laten tatoeëren: "Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail better."
Hij won.

woensdag 22 januari 2014

Stanislas Wawrinka

Stanislas Wawrinka (onder) met Roger Federer. Jeugdvrienden.
Eerder al schreef ik over Stanislas Wawrinka. Ik voorspelde dat hij in de halve finale van de Open Amerikaanse Kampioenschappen van vorig jaar zou winnen van Novak Djokovic, de nummer 1 van de wereld.
Voor lezers die geen idee hebben waar dit over gaat: het gaat over tennis.
Zelf wilde ik ooit Wimbledon-kampioen worden. Ik trainde uren per dag om dit te bereiken. Het lukte niet, en daarom ben ik nu min of meer geobsedeerd door tennis. Zo zie je maar, hoe de mislukking telkens tot iets goeds leidt.
Mijn voorspelling kwam niet uit. Althans niet op dat moment. Maar vandaag heeft Wawrinka Novak Djokovic wél verslagen, namelijk op de Open Australische Kampioenschappen, die op dit moment aan de gang zijn. Mijn voorspelling is dus uitgekomen, zij het met vertraging.
Waaruit maar weer eens blijkt dat ik verstand van tennis heb.
Een vriend van mij wilde heel graag bij Ajax voetballen (en daarna voor veel geld naar Real Madrid), maar het mislukte. Nu is hij geobsedeerd door voetbal. Hij denkt dat hij er verstand van heeft. Dit is in zeer beperkte mate het geval.
Op de binnenkant van de linkerarm van Stanislas Wawrinka staan de volgende woorden getatoeëerd, uit een verhaal van Samuel Beckett. Nou ja, verhaal.... in die tijd - de jaren '50 van de vorige eeuw - werd er geëxperimenteerd met de literatuur. Schrijvers waren hun lezers totaal uit het oog verloren. Het ging van:  

"On. Say on. Be said on. Somehow on. Till nohow on. Said nohow on. Say for be said. Missaid. From now say for missaid. Say a body. Where none. No mind. Where none. That at least. A place. Where none. For the body. To be in. Move in. Out of. Back into. No. No out. No back..." 
 
Etcetera. Geen touw aan vast te knopen, welbeschouwd. Op de arm van Stanislas staat: "Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better."

[Wordt vervolgd]

zondag 19 januari 2014

Facecrime

Een paar dagen geleden, woensdagavond om precies te zijn, zat er opeens een pleister op mijn computer.
Navraag leerde dat mijn jongste dochter (9) de pleister over het oog van de computercamera heen had geplakt omdat ze op het nieuws van acht uur had gehoord dat andere mensen, zonder dat wij het weten, door het oog van de computercamera bij ons naar binnen kunnen kijken.
"Wie zijn die mensen?"
"Een jongen."
"En toen heb je er meteen een pleister op geplakt."
"Yep, op aanraden van een meneer die op het nieuws was."
Een jongen en een meneer.
Ik laat de pleister zitten. Wat "een jongen" kan, dat kunnen de NSA, Google, Facebook en al die anderen ook, maar dan behendiger en op grotere schaal. Voor je het weet bega je, om met George Orwell te spreken (1984), een facecrime*.

*Orwell over de  facecrime : "It was terribly dangerous to let your thoughts wander when you were within range of a telescreen. The smallest thing could give you away. A nervous tic, an unconscious look of anxiety, a habit of muttering to yourself -- anything that carried with it the suggestion of abnormality, of having something to hide. In any case, to wear an improper expression on your face (to look incredulous when a victory was announced, for example) was itself a punishable offence. There was even a word for it in Newspeak: facecrime, it was called."



donderdag 16 januari 2014

Geschiedenis van de beremuts, deel 1

Clementis (links) en Gottwald op het balkon
"In februari 1948 betrad de communistische leider Klement Gottwald het balkon van een barok paleis in Praag om honderdduizenden burgers toe te spreken, die waren samengestroomd op het Oude Stadsplein. Het was een historisch moment in de geschiedenis van Tsjechoslowakije. Een noodlottig moment dat zich een of tweemaal per eeuw voordoet.
Gottwald was omringd door zijn kameraden en dicht bij hem stond Clementis. Er viel wat sneeuw, het was koud en Gottwald was blootshoofds. De zorgzame Clementis deed zijn beremuts af en zette deze op het hoofd van Gottwald.
De propaganda-afdeling vermenigvuldigde in honderdduizenden exemplaren de foto op het balkon, waarop Gottwald, een beremuts op het hoofd en kameraden aan zijn zijde, het volk toespreekt. Op dat balkon begon de geschiedenis van communistisch Tsjechoslowakije. Elk kind kende die foto van affiches, uit leerboeken en musea.
Vier jaar later werd Clementis beschuldigd van verraad en opgehangen. De propaganda-afdeling schrapte hem ogenblikkelijk uit de geschiedenis en natuurlijk ook van alle foto's. Vanaf die tijd staat Gottwald alleen op het balkon. Waar destijds Clementis had gestaan, is slechts de kale muur van het paleis. Van Clementis bleef niets anders over dan de beremuts op het hoofd van Gottwald."
Gottwald alleen op het balkon
Zo begint Het boek van de lach en de vergetelheid van Milan Kundera uit 1978. Ik heb de foto's er eens bij gezocht, en wat opvalt is dat Gottwald inderdaad een beremuts draagt, de beremuts die "de zorgzame Clementis" op zijn hoofd had gezet volgens Kundera, maar dat Clementis een hoed draagt.
Hoe nu? Kundera schrijft: "De zorgzame Clementis deed zijn beremuts af en zette deze op het hoofd van Gottwald."
Zat die hoed dan nog onder die beremuts? Of heeft iemand anders op het balkon weer een hoed op het hoofd van Clementis gezet, nadat deze zijn beremuts - zorgzaam - op het hoofd van Gottwald had gezet?
Het is een heel mooie opening van een roman. Maar waarom niet wat preciezer geweest? Op het belangrijke terrein der verzinselen kan men niet precies genoeg zijn.


woensdag 15 januari 2014

In en om het huis: de brug

De restauratie van de Amsterdamse brug (1957) is zo goed als afgerond. Er is jaren aan gewerkt. Ik kom er wekelijks overheen, meestal met de fiets, om de auto op te halen. Die staat daar namelijk een verdieping lager, langs het kanaal waar de brug overheen ligt. De Amsterdamse brug voorziet in trappen naar beneden, sub ponte. De fiets kan aan de hand mee, er is een speciaal gootje voor gemaakt. Vroeger waren die trappen veel te stijl, maar na de verbouwing zijn ze veel te onstijl! Je weet gewoon niet hoe je lopen moet. Trede voor trede is een te korte pas, maar twee treden tegelijk is een te lange pas. En niet alleen voor volwassenen met lange benen. Ik zag ook twee jongens van een jaar of twaalf worstelen met de materie.

video

dinsdag 14 januari 2014

Vijf jaar

Het is sommige firma's niet ontgaan dat de KNSM Sociëteit dit jaar vijf jaar bestaat. We ontvingen o.a. de volgende brief:

KNSM Sociëteit
t.a.v. De Directeur

Geachte Heer, geachte Mevrouw,

Ter ere van uw jubileum willen we u graag dit aanbod doen van de Speciale Uitgave 5 jaar van de Paragon Celebration-pen. Neemt u even tijd om naar het gepersonaliseerde voorbeeld, dat we hebben bijgesloten, te kijken. Dat ziet er toch fantastisch uit: krachtige, moderne stijl, glanzende lakafwerking en gepolitoerde afwerking van chroom.
U kunt zich wel voorstellen hoezeer uw klanten onder de indruk zullen zijn als zij deze stijlvolle pen met uw advertentie permanent op de gepolitoerde huls gegraveerd, krijgen aangeboden. Dit is een geschenk dat uw klanten op prijs zullen stellen en nog jarenlang zullen gebruiken.
En elke keer dat zij dit prachtige schrijfinstrument zullen oppakken, zullen zij zich uw attentie herinneren en ze zullen eerst aan u denken elke keer dat zij uw product of diensten nodig hebben (...),

Met vriendelijke groeten,
(...)

Ik moet bekennen dat ik een tikje ontroerd was. De schoolse keurigheid van de brief deed me denken aan het het geestige toneelstukje waarin Kees van Kooten (verkoper) aan Wim de Bie (keurige heer) een jubileumplaquette aanbiedt ter ere van het koperen regeringsjubileum van Hare Majesteit onze Vorstin Koningin Beatrix: "Dat deze gouden jubileumplaquette u nog vaak naar het koperen jubileum van Hare Majesteit onze Vorstin mag doen terugsnakken."


Snoepjes

Vandaag gekocht in een winkel met "Britse lekkernijen" in de Leidsestraat: snoepjes in diverse smaken, waaronder snot, vuil, aardworm, oorsmeer, rot ei, worst, zeep en kots. De winkel zit er al 130 jaar, vertelde degene die me hielp, een vriendelijke man van in de dertig. Ze hebben er ook everlasting snoepjes van Willy Wonka, die van kleur en smaak veranderen terwijl je erop zuigt en die nooit op gaan, hoe lang je er ook op zuigt: "for children with little pocketmoney".


woensdag 1 januari 2014

In de rij

Er stond een lange rij bij de kassa van Albert Heijn. Een kennis van mij en ik stonden helemaal achteraan. Ik stond voor hem. Toen ging er naast ons nog een kassa open, vanwege de drukte. Mijn kennis schoof als eerste naar de nieuw geopende kassa. Daarna ging ik. Nu stond ik opeens niet meer voor hem, maar achter hem! En toch was er niet voorgedrongen.

Op de foto: Silvan Nathan Goldman, uitvinder van de winkelwagen.

Nieuwjaarstraditie

Rond middernacht - het vuurwerk stond op punt van uitbarsten - werd ik traditiegetrouw gebeld door mijn oude vriend B.J.T. baron von Stein s.s.t.t.
Of ik een biografie over hem wilde schrijven, was de vraag.
"Ik zal er eens over nadenken," was traditiegetrouw het antwoord.

Op het plaatje: rangkroon baron

Geuren

Met Oud & Nieuw gaf ik mijn dikke Churchillsigaar, een zogenaamde Short Churchill van het merk Romeo y Julieta, aan J.G., die hem met smaak en op deskundige wijze oprookte. Het hele huis rook naar Winston Churchill. Zo rook het dus ook in de Cabinet War Rooms, vanwaaruit het Derde Rijk is opgerold. Ik nam me voor - goed voornemen - om nu eindelijk eens de definitieve olfactorische geschiedenis van de tweede wereldoorlog te gaan samenstellen; een geschiedenis in geuren. Een heel goed begin van 2014, met een onuitvoerbaar voornemen. Ook nam ik me voor om te stoppen met roken.

Op de foto: jonge Churchill, zonder sigaar.