De talloze gebeurtenissen in ons lichaam op elk moment

Het Piazza Carlo Alberti in Turijn, waar 
Nietzsche woonde van 1888-1889

We gaan Victor Lamme uitnodigen voor onze sociëteit. Hij is gespecialiseerd in hersenen en hij twijfelt aan het belang van het ik, de vrije wil, het bewustzijn en de psychologie.
Dat is interessant, maar niet nieuw. Professor Nietzsche, 120 jaar geleden, in zijn aanvallende, introspectieve stijl:
Over de vrije wil: "Hoever de ontaarding door de psychologie gaat: niemand heeft de moed gehad om de theorie van de onvrije wil aan te hangen."
Over het bewustzijn: "De onzinnige overschatting van het bewustzijn. Het grootste deel van ons leven heeft niets met bewustzijn te maken, ook niet met gewaarwording. De gedachten en gewaarwordingen zijn iets uiterst gerings en zeldzaams in verhouding tot de talloze gebeurtenissen in ons lichaam op elk moment."
Over het ik: "Het ik – als eenheid, als geheel – is het laatste dat erbij komt als een organisme kant en klaar functioneert, en verschijnt pas als deze zogenaamde eenheid zich aanbiedt aan een groter geheel. Alles wat als eenheid in het bewustzijn treedt, is ontzaglijk gecompliceerd: wij hebben altijd slechts een schijn van eenheid."
Over psychologie: "De grote misdaden van de psychologie: – Dat alle onlust, alle ongeluk met onrecht (schuld) versneden is (men heeft de smart van de onschuld beroofd); – Dat alle sterke lustgevoelens (overmoed, wellust, trots, roekeloosheid, kennis, zelfverzekerdheid) als zondig, als verleiding, als verdacht zijn gebrandmerkt; – Dat de gevoelens van zwakte (de innerlijke lafheden, het gebrek aan moed) heiligende etiketten opgeplakt hebben gekregen en als wenselijk zijn gepropageerd; – Dat de liefde vervalst is tot toewijding en altruïsme terwijl ze een erbij nemen is, of een afstaan; – Dat het leven een straf is, het geluk een verzoeking, de hartstocht diabolisch, het vertrouwen in zichzelf goddeloos. Deze hele psychologie is een psychologie van de verhindering."
 
Uit: De Herwaardering van alle waarden, F. Nietzsche, Uitgeverij Boom.

Over vlinders en maanlicht

"Gelukkig zijn zij die als vlinders worden geboren of maanlicht op hun kleren hebben."


 

 

 

 

Federico García Lorca

We zullen verliezen van Cruyff

"Het Spaanse elftal speelt op de manier van FC Barcelona. Beweeglijke driehoekjes, de bal één keer raken. Dat is allemaal begonnen met Johan Cruyff."
Dit zei ik tegen P.
"Dus als we de finale verliezen, verliezen we van Cruyff?" vroeg P.
"Zo zou je het kunnen zeggen," antwoordde ik. "In 1974 verloren we met Cruyff, in 1978 zonder Cruyff, en 2010 waarschijnlijk van Cruyff."

Een waarschuwing van P. voor het geval we in de finale tegen de Duitsers moeten spelen

"Wacht tot het rode licht gedoofd is. Er kan nog een Duitser aankomen."

 




 

 

Courtesy PdW, 6 juli 2010

Zij werken aan het bewijs

Menselijke hersenen op sterk water(formalde-
hyde)

De vrije wil is een onweerlegbaar vermoeden oftewel een machtswoord.
Dit machtswoord is nodig want zonder vrije wil kan er geen recht worden gesproken. 
De wetenschappers Dick Swaab, Tim Wilson, Victor Lamme, Antonio Damasio en anderen zeggen: "De vrije wil bestaat niet."
Zij werken aan het bewijs.
Als zij het bewijs leveren is er geen rechtspraak meer mogelijk.

Als een man niet kan wachten

Ik hou er zo niet van als een man klapt voor een mooi punt van de tegenstander.

Of als een man niet kan wachten om zijn tegenstander te feliciteren met de overwinning.
Ik heb een zwak voor slechte verliezers.

Het is dus bescheiden

De Brazilianen waren toch niet zo zachtmoedig en beschaafd als ik dacht. Ja, als ze winnen zijn ze het. Maar niet als ze verliezen.
De vraag is of het mense-lijk is om zachtmoedig en beschaafd te blijven als je verliest. Verliezen is verschrikkelijk.
Ik heb zelf een paar keer verloren – grote slagen – en toen bleef ik ook niet beschaafd en zachtmoedig. Ik heb bijvoorbeeld een hele stapel exemplaren van mijn laatste boek in de vuilnisbak gegooid omdat het geen bestseller was geworden zoals ik verwacht had. Ik had er spijt van, maar het luchtte op.
Is dat beschaafd, is dat zachtmoedig?
Ik hoopte dat ik van de opbrengst van mijn boek een lichtblauwe Fiat 500 kon kopen. Dat is niet te veel gevraagd, dat is heel bescheiden. Denk je dat de Brazilianen bij winst op het WK genoegen zouden nemen met een Fiat 500? Nou dan, het is dus bescheiden. Maar ik kon er niet eens een dinkytoy van kopen.
Sun Tsu zegt: "Het is niet erg om een slag te verliezen, als je de oorlog maar wint."
De Brazilianen en ik hebben een oorlog verloren. Gelukkig komen er altijd weer nieuwe oorlogen.

Bij P. op bezoek

P: "Begin maar alvast met praten, ik kom er zo aan."

Je moet meer backhands langs de lijn slaan

Queen Elizabeth

Koningin Elizabeth van Engeland zei tegen Roger Federer tijdens een diner: "You should hit more backhands down the line!"

Over het gedicht If

De slag bij Zinloos (september-oktober 1915)

Morgen begint het tennistoernooi van Wimbledon.

Boven de ingang van het Centre Court staan twee regels uit het gedicht If van Rudyard Kipling.

Rudyard Kipling schreef het gedicht If in 1909 voor zijn zoon, die zes jaar later sneuvelde aan het front in de Slag bij Zinloos in Frankrijk.

Ze hebben geen kaalgeschoren hoofden

De Braziliaanse vlag in zwart/wit ("Ordem e
Progresso")

Ik heb gezien hoe zachtmoedig het voetbal van de Brazilianen is.
Ze hebben geen kaal geschoren hoofden of uitzinnige kapsels, en ook geen tatoeages.
Hun haar hebben ze gewoon laten knippen bij de herenkapper.

Over de voetbalwedstrijd Nederland vs Denemarken die begon om half twee

Ronde borstel van een veegwagen

Normaal rijdt de veegwagen op z'n dooie akkertje door de straat.
De bijrijder stapt nu en dan uit en veegt met zijn bezems wat vuil op een hoop zodat de ronde borstels van de veegwagen erbij kunnen.
En dan rookt hij kalm een sigaretje, leunend op de bezemsteel.
Maar vandaag!
Het was tien minuten voor de voetbalwedstrijd Nederland vs Denemarken toen de veegwagen de straat in kwam.
Hij had geen enkel oog voor het straatvuil!

Wat gaat Diego Maradona goed gekleed

Maradona en Messi

Wat gaat Diego Maradona goed gekleed.
Haren, baard en snor zijn mooi verzorgd.
Ja, de trainer van het Argentijnse elftal is mooi.
Hij straalt uit: opstand, ondeugd, verleiding, macht.
Hij is de ster van het WK.

Soms doe je niet zo aardig tegen me

Z. (5): "Ik wil jou zijn."
A. (4): "Waarom?"
Z: "Omdat je soms niet zo aardig tegen me doet. Als jij mij bent, dan doe je altijd aardig tegen me."

Over de verkiezingen

Ook vrije verkiezingen kunnen tot een dictatuur
leiden

Net geen zetel voor de Salonsocialistische Partij van PdW.

Over de verkiezingen

Jaroslav Hašek, schrijver van De brave soldaat Švejk en 
oprichter van de Partij voor de geleidelijke Vooruitgang
binnen de Grenzen der Wet.

Weer geen zetel voor de Partij voor de geleidelijke Vooruitgang binnen de Grenzen der Wet.

Over het hart

"Vandaag haalde ik mijn hart eruit om het in een regenbui te leggen."

 

 

 

 

 

 

 
Federico García Lorca

Soms bedenk ik iets goeds

Soms bedenk ik iets goeds. Maar even later ben ik het vergeten. Hoe ik ook m'n best doe om het me te herinneren – het is uitgewist.
Simon Carmiggelt zei hierover: "Dan was het dus toch niet zo'n goed idee."
Met die conclusie ben ik het niet eens.

Zo vermaak ik mezelf

Sigmund Freud

Ik overdrijf graag. Zo vermaak ik mezelf.
Het heeft me altijd verbaasd hoe weinig het element entertainment een rol speelt in de psychologie.
Bij Sigmund Freud geen woord erover.

Voor het eerst in de geschiedenis kijkt het boek terug

Een Duits onderzoeks-instituut voor kunstmatige intelligentie heeft een digitaal boek gemaakt dat reageert op de oogbewe-gingen van de lezer.
Als je lang met je ogen bij een woord blijft hangen, geeft het boek de betekenis of de uitspraak ervan. Als je even wegkijkt onthoudt het boek waar je gebleven was. De tekst merkt hoe hij gelezen wordt. Voor het eerst in de geschiedenis kijkt het boek terug.

Over namen

Zinedine Zidane is een voetballer. Zijn naam begint zacht en vrouwelijk en eindigt mannelijk.
Emerson Fittipaldi is een Formule 1-coureur. Zijn naam begint landelijk en eindigt levendig en mondain met het stuiterende, huppelende Fittipaldi.
Zaha Hadid is een architecte. Haar naam is gemaakt van lucht, met een schaterlach in het midden.
Don Diego Poeder is een bokser. Zijn naam: verval in drie stappen.

Ik raad zelfkritiek iedereen af

Munitie

Alles alleen doen is een dwaalspoor. 
Samenwerken is beter.
Je bedenkt weinig goeds in je eentje.
Zelfkritiek is krachteloos vergeleken bij kritiek van anderen.
Ik raad zelfkritiek iedereen af.
Het is munitie voor de tegenstander.

Meer dokters roken Camel (je T-zone zal het je vertellen)

Nog een grapje van Mark Twain

Mark Twain in 1907

"Ik heb er een regel van gemaakt om nooit meer dan één sigaar tegelijk te roken."

Grapje van Mark Twain

"Ik heb er een regel van gemaakt om nooit te roken als ik slaap."

De herhaling van gelijke dingen

Mooi raam door Walter Gropius

Walter Gropius de architect schreef:
“In alle grote tijdperken van het verleden is de aanwezigheid van standaarden hét criterium geweest voor een beschaafde en goed georganiseerde samenleving. Het is algemeen bekend dat herhaling van gelijke dingen een regulerend en civiliserend effect heeft op het menselijk bewustzijn.”
Deze stelling is onhoudbaar.

Probeer dan de leugen

Als niets meer werkt, probeer dan de leugen.

U bent gezakt

Het Centraal Bureau voor Rijvaardigheidsbewijzen heeft een speciaal rijexamen voor faalangstigen ingevoerd.
"U bent gezakt."
"Daar was ik al bang voor."

Over kansen in de financiële sector

Weer las ik ergens dat de financiële crisis kansen biedt.
Bij de volgende crisis wordt er misschien helemaal niet meer gesproken van een crisis, maar alleen nog maar van kansen.
Opnieuw kansen in financiële sector.

Ik hielp mee met het omhoog dragen van de spullen

Deze foto van mij werd in 1999 gemaakt door Eva of Tessa Posthuma de Boer.
Eva of Tessa kwam binnen met koffers vol apparatuur en een grote paraplu die zwart was van buiten en zilver van binnen.
Ik hielp mee met het omhoog dragen van de spullen.
De foto werd gepubliceerd in de krant.
Later zag ik hem staan in de etalage van een galerie.
Ik kwam er toevallig voorbij.
Mensen stonden er van dichtbij naar te kijken.
Noch in de etalage noch in de krant stond de foto op de kop.

Bij nader inzien kon hij de schande niet verdragen

De Tielemannen waren in de jaren twintig van de vorige eeuw groot geworden met handel in sinaasappels en koffie, en ze waren weer klein geworden door de beurskrach van 1929.
"Zo gewonnen, zo geronnen," had Frederiks grootvader laconiek opgemerkt. Een jaar later, in 1930, schoot hij zich door het hoofd, omdat hij bij nader inzien de schande niet kon verdragen.
Die wandaad had een kille schaduw geworpen over het gezin Tieleman. De weduwe verhuisde met haar drie zonen noodgedwongen van het landgoed op de Veluwe naar een flat in een buitenwijk van Amsterdam.
Hun verdere leven was een mijmering over vergane glorie.
Zoals alle intelligente verliezers was Tieleman overgevoelig voor symboliek, dus toen de vrouw met de sinaasappels en de koffie hem op de schouder tikte, kwam het hem voor alsof de geschiedenis zelf hem tot de orde riep.
Terwijl het langzaam richting kassa ging, draaide hij zich om.

(Wordt ooit vervolgd)

Maar natuurlijk, gaat u toch voor

Ze had de man op elk moment in zijn leven op de schouder kunnen tikken om hem te vragen of ze voor mocht. En op elk moment in zijn leven zou hij haar geantwoord hebben: "Maar natuurlijk, gaat u toch voor!" Want Frederik Tieleman – zo heette hij – zag zichzelf graag als een hoffelijk mens, en zo gedroeg hij zich doorgaans ook.
Maar nu even niet, want door die vervloekte hoffelijkheid had hij een paar uur geleden een kans gemist die zich vermoedelijk geen tweede keer in zijn leven zou voordoen – tenzij hij zich voortaan wat minder inschikkelijk zou opstellen. En ook al geloofde hij niet dat hij zo laat in zijn leven nog iets aan zijn karakter kon veranderen, op dit moment stond zijn hoofd er beslist niet naar om zich van zijn gewone, goedmoedige kant te laten zien.
Tieleman bevond zich in een toestand die je explosief zou kunnen noemen, ware het niet dat hij er niet de persoon naar was om te exploderen.
Een Tieleman implodeerde.

Een knop die mij doet verdwijnen

Wat gebeurt er na mijn dood met mij op internet?
Het is niet zo dat ik dan – poef – verdwijn.
Dat zou mooi zijn, maar zo gaat het niet.
Ik blijft rondzwerven op internet.
Ik pleit voor een knop of toets die mij – poef – doet verdwijnen.

Is het verstandig?

Het is niet verstandig om grootse plannen te hebben. Het is beter om een "functionaris van de werkelijkheid" te zijn. Of niet?

Verboden hier tieten te plaatsen

Aangepaste tekst op een waarschuwingsbord bedoeld voor fietsers
(Oostelijk Havengebied Amsterdam) Courtesy PdW

De stemming was gelaten

Er stond een lange rij bij de kassa, tot ver voorbij de koekjes.
De stemming was gelaten. Men had zich erbij neergelegd dat het lang ging duren.
Maar helemaal achteraan stond Lisa, met een netje sinaasappels en een pak koffie. Ze had vreselijke haast.
Voor haar stond een wat oudere man. Zijn winkelwagen was tot de rand toe gevuld met etenswaren die Lisa een gevoel van misselijkheid bezorgden. Bastognekoeken, kokosbrood.
De man had haar opgemerkt – inclusief haar sinaasappels en haar koffie – maar hij had niet gezien dat ze zo'n haast had.
Nu moest ze het dus vragen. Of ze voor mocht.
Haar vader had haar vroeger ingepeperd nooit om een gunst te vragen, want ook in de allerkleinste gunst gaapte de peilloze afgrond van de afhankelijkheid.
Liefde, respect en zelfs zoiets alledaags als voorrang in een rij moest je verdienen. Dat was het toverwoord.
De haast is een krachtige detector van onzin. Haastige mensen nemen over het algemeen betere beslissingen dan mensen die alle tijd van de wereld hebben, en ze maken zich terecht vrolijk over de zogenoemde "denkers", die over zeeën van tijd lijken te beschikken en daardoor vanzelf op allerlei gedachten komen die er óf helemaal niet toe doen, óf een mens maar in de war brengen, óf gewoon totaal geschift zijn. Tijd is een geschenk van de duivel.
Lisa tikte de man op de schouder.

Ik trainde lange dagen

De trofee van Wimbledon met de ananas van 
rijkdom en aanzien

Toen ik jong was wilde ik kampioen van Wimbledon worden.
Ik wilde de gouden trofee van Wimbledon boven mijn hoofd tillen met de gouden ananas van rijkdom en aanzien.
Ik trainde lange dagen om dit te bereiken.
Ik trainde lange dagen.

We verliezen geen tijd met opruimen en ordenen

Henri Poincaré (1854-1912)

Toch is het een effectieve administratie, de onze.

We verliezen geen tijd met opruimen en ordenen. Die tijd kunnen we mooi voor iets anders gebruiken.
Een ander voordeel is dat we nooit iets kwijtraken. Een systeem wordt robuuster en effectiever door er wanorde en willekeur in toe te laten.
Dat zei ook de wiskundige Henri Poincaré (Albert Einstein leende van hem de formule E=mc²).

Ik heb er een hekel aan iets te zoeken wat kwijt is

Ik zocht een brief van de bank uit oktober vorig jaar.
Ik heb er een hekel aan iets te zoeken dat kwijt is.
Na een dag archeologisch onderzoek vond ik de brief.
Hij lag bij de ingang van een grot op de noordelijke flank van een half versteende berg papieren met een besneeuwde top.
Dit bergmassief, met een aantal indrukwekkend oprijzende reuzen, werd in een ver verleden gevormd door hevige botsingen – administratiebevingen – tussen papieren subcontinenten.
M. (37) noemt dit bergmassief: onze administratie. 

De duivel weet wat me bezielde

In een vorige notitie zei ik dat ik graag openhartiger zou willen zijn. Alleen de duivel weet wat me bezielde. Ik zou juist graag geslotener willen zijn: niets prijsgeven, met niemand op vertrouwde voet staan.
"Spreken is zilver, zwijgen is goud."
Die spreuk hing bij mijn grootmoeder aan de muur. De buurvrouw in het bejaardenhuis had de spreuk voor mijn grootmoeders negentigste verjaardag geborduurd en ingelijst. Je kon aan het werkje wel zien dat ze weinig ervaring had met borduren. Het bood een droeve aanblik van totale ontreddering.
De vraag is natuurlijk: hoeveel openhartigheid of zwijgzaamheid kan men zich veroorloven.

De as werd bewaard in koperen blikjes

                                                                     foto's David Maisel

De as werd bewaard in koperen blikjes

De as werd bewaard in koperen blikjes

De as werd bewaard in koperen blikjes

De as werd bewaard in koperen blikjes

Het Oregon State Hospital for the Insane, waar One flew
over the cuckoo's nest werd opgenomen

Van 1913 tot 1971 werden op het terrein van het Oregon State Hospital vijfduizend geesteszieke patiënten gecremeerd.
De as werd bewaard in koperen blikjes.
De kelder waar de blikjes stonden kwam telkens onder water te staan als het regende en de blikjes stonden dan in het regenwater.
Tien jaar geleden werden de blikjes verplaatst naar een opslagruimte waar ze konden opdrogen.
Koper en as, uitgeslagen in kleuren.
Doodsgloed.
Gekkenbloei. 

[wordt vervolgd]

P., K. en B.

Je moet maat houden

Ik zou openhartiger willen zijn, ook tegen vreemden.
Bij D. ontmoette ik een Twentse vrouw.
Ik had haar nooit eerder ontmoet.
Ik wist binnen tien minuten meer van haar dan van sommige mensen met wie ik al m'n hele leven omga.
Openhartigheid is een kunst.
Het is een verfijnde, persoonlijke, "gevaarlijke" vorm van gastvrijheid.
Als je die kunst niet verstaat is openhartigheid pijnlijk.
Je moet maat houden, een bedreven evenwichtskunstenaar zijn op de richel tussen binnen en buiten.

Afscheidsliedje van de wasmachine