maandag 7 september 2015

Gesprek

Twee keer per jaar, in de lente en in de herfst, ga ik naar het graf van mijn vader. Ik kijk dan even hoe de vlag erbij hangt, of alles nog een beetje netjes is. Ook praten mijn vader en ik even. Dat wil zeggen: ik praat,
mijn vader luistert.
Soms neem ik een bloem mee. De bloem koop ik bij een bloemenstal tegenover de ingang van de begraaf-plaats.
"Wilt u een witte of een rode roos," vroeg de man van de bloemenstal eergisteren.
Ik was een beetje suf. Ik kwam net uit een lange vergadering. Dus zei ik:
"Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wat is de symbolische betekenis van wit en rood bij rozen?" 
De man zei:
"Wit is de kleur van de onschuld en rood is de kleur van de liefde."
"Doe dan maar rood," zei ik.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.