zondag 4 januari 2015

Clair de lune

Maanbeschenen nacht
Het begint erop te lijken dat ik er - naarmate ik ouder word - steeds beter in slaag om te doen wat ik me heb voorgenomen. Dit zal wel te maken hebben met het feit dat ik begin te twijfelen aan mijn onsterfelijkheid. Zo heb ik me twee maanden geleden voorgenomen om binnen vijf jaar vijftig liedjes van de Beatles uit mijn hoofd te leren en ik kan er nu al zeven. Als het in dit tempo doorgaat, dan kan ik die vijftig liedjes al over twaalf maanden.
Ook heb ik me voorgenomen naar de film The Imitation Game over Alan Turing te gaan en ook dat gaat donderdagavond gebeuren.
Verder heb ik enkele weken geleden gevraagd om een bepaald boek, en dat heb ik gekregen.
Tenslotte heb ik me voorgenomen om mijn studeerkamer (een rook- en drankhol) om te bouwen tot een frisse en vrolijke meisjeskamer voor mijn dochter en daarmee ben ik nu al een behoorlijk eind op streek. Het reinigen was het meeste werk; daar moesten werkelijk indringende chemicali├źn aan te pas komen.
Deze nieuwe ontwikkeling is in zoverre een probleem, dat ik nu niet meer kan roken tijdens het nadenken, schrijven en drinken. Twaalf jaar lang vormden deze activiteiten een volmaakte viereenheid. En nu is die viereenheid uit elkaar gevallen. Want nu kan ik nergens meer roken, behalve buiten, op het balkon, in de koude, maanbeschenen nacht. Het is niet ondenkbaar dat ik ga stoppen met roken want het lukt ook steeds beter om me zonder protest neer te leggen bij het onvermijdelijke, al zijn er wel grenzen aan mijn meegaandheid.

2 opmerkingen:

  1. Hm, van roken bij het open raam heb je al een paar keer longontsteking opgelopen, ik hou mijn hart maar vast bij dat roken op het balkon... (de toevoeging "in de koude, maanbeschenen nacht" klinkt trouwens alsof Tommy Wieringa er ook bij was, hopelijk heeft hij ook hij een sterk gestel).

    BeantwoordenVerwijderen