HET PROEFSTATION

Nog meer verwijdering

2012-02-17T15:58:00.007-08:00

Op onze binnenplaats is het een woud van fietsen. Dit is gevaarlijk. Als er brand uitbreekt kunnen vluchtende bewoners verstrikt raken in het woud en levend verbranden, aldus de theorie. Daarom worden de laatste tijd van hogerhand de hierboven afgebeelde stickers op onze fietsen geplakt. Mooie sticker, zeer bruikbaar.

Wikipedia 3: Verwijdering ("Jij bent toch die dode architect?")

2012-02-17T13:24:00.041-08:00

Torval Overleg, Erik van Bo-
verleg, D.Overleg en Moira Overleg-Bijdragen (familie?)* hebben gisteren het lemma Peter Bekkers (schrijver) van Wikipedia verwijderd.
Als je nu "Peter Bekkers" intikt op Wikipedia krijg je als van-
ouds de dode architect.

*http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_Bekkers_%28schrijver%29&action=edit&redlink=1

KNSM Societeit 23 februari!

2012-02-14T01:54:00.000-08:00

Alibiphonomat

2012-02-11T09:22:00.000-08:00

Ik droomde dat ik aan het telefoneren was en alleen maar antwoordapparaten aan de lijn kreeg. Honderden antwoord-
apparaten. Toevallig had ik de dag ervoor - in het echt - de hele dag uitsluitend antwoordapparaten (voicemail) aan de lijn gekregen. "Dagrest," zou Freud zeggen. Het was hoe dan ook irritant.
Ik heb de wereld nog gekend zonder antwoordapparaten. Duidelijke wereld: iemand nam op, of iemand nam niet op. Er was geen tussenweg. Na een paar keer overgaan hing je op uit een soort beleefdheid. Het kon namelijk zijn dat iemand de telefoon niet wilde opnemen. Op de foto hiernaast zie je de allereerste automatische telefoonbeantwoorder, de Alibiphonomat uit 1957, gebouwd door de Duitse firma Willy Muller. Alibi betekent elders. Twitter, Facebook, Linkedin - allemaal voortgekomen uit de geest van de Alibiphonomat.
Enfin, die droom. Ik vond het verdacht. Hoe meer antwoordapparaten ik aan de lijn kreeg, hoe meer ik ging bellen. Maar ik kreeg niemand te spreken. Ik keek naar buiten en ik zag geen auto's, geen bussen, geen mensen. Ik ontdekte dat de mensheid was uitgestorven. Alleen de antwoordapparaten werkten nog, een en al ontvankelijkheid.

Inventarisatie

2012-02-09T01:43:00.000-08:00

Ooit ga ik nog eens een inven-
tarisatie maken van alle mogelijke manieren van verdwijnen. Langzaam uit zicht, zoals een zeilschip op zee; plotseling weg, zoals een duikende kuiffuut (podiceps cristatus); kwijtraken, zoals brieven van de belasting; uiteenspatten, zoals zeepbellen; oplossen, zoals bij problemen; uitgummen, zoals een tekening; opeten, zoals een stuk taart etc. etc. En daarna een inventarisatie van alle mogelijke manieren van (weer) tevoorschijn komen. Ik krijg het nog druk.

Op de foto: fuut

Bij de dood van Wislawa Szymborska

2012-02-08T14:42:00.000-08:00

Dit stukje schreef ik in 1996 over Wislawa Szymborska. Ik werkte toen namelijk voor kranten en tijdschriften. Dit was voor de Volkskrant. Szymborska had net de Nobelprijs gewonnen. Vorige week is ze overleden, op 88-jarige leeftijd.

Wislawa Szymborska

Een gezelschap rijke Duitsers was eens in een Roemeens hotel. Die Duitsers wilden graag op berenjacht en de eigenaar van het hotel had gezegd dat het stikte van de beren in de buurt van het hotel. Maar dat had hij alleen maar gezegd voor het geld van de Duitsers. In werkelijkheid waren er helemaal geen beren in die buurt. Wel kende de hoteleigenaar in zijn dorp een man die een onrendabele circusbeer bezat, en ze spraken af dat ze die beer zouden loslaten in het bos, voor de Duitsers, om op te jagen, alsjeblieft. Het geld dat de Duitsers in het hotel uitgaven, zouden ze dan samen delen. De Duitsers gingen in het bos liggen met hun geweren in de aanslag en de beer werd vrijgelaten. De hoteleigenaar en de eigenaar van de circusbeer wreven in hun handen. Maar een dorpeling die op zijn fiets voorbij kwam zag de beer, schrok zich een hoedje, sprong van de fiets en zette het op een lopen. Welnu, je bent een circusbeer of je bent het niet. De beer pakte de fiets, ging erop zitten en fietste het bos in. En het is onmogelijk de verbijstering van de Duitsers te schetsen, toen zij die beer op die fiets in hun vizier kregen. Aan dit verhaal moest ik denken toen ik voor het eerst een gedicht las van de Poolse dichteres Wislawa Szymborska. Als ik iets heel erg mooi geschreven vind, echt prachtig, dan zijn er voor mij twee mogelijkheden. Als degene die het heeft geschreven iemand is die ik ken, dan word ik jaloers (dat is niet fraai), maar als het een onbekende is die het geschreven heeft, dan krijg ik bewondering. Hierbij wil ik graag mijn bewondering uitspreken voor Wislawa Szymborska, de Nobelprijswinnares. Haar gedichten zijn de mooiste van ons continent. Wij Europeanen moeten er trots op zijn dat wij een vrouw in ons midden hebben, die zulke mooie gedichten kan schrijven. Zo iemand als zij, als de Poolse dichteres Szymborska, is er vast en zeker in heel Amerika niet te vinden. Ik heb eens geprobeerd om een gedicht te schrijven. Ik deed er dagen en dagen over. 's Morgens vroeg stond ik op en ik begon meteen aan het gedicht en 's avond laat was ik er nog mee in de weer. Hoe langer ik er aan werkte, hoe slechter het werd. O, het werd echt afschuwelijk slecht! Op het laatst was het zo slecht geworden, dat ik er gewoon om moest lachen van ellende. Maar ik heb een vriend, die kan het wel. Hij heeft dan een zin in zijn hoofd, of een beeld, en daaruit groeit het gedicht vanzelf, als een bloem. 's Morgens vroeg staat hij op met een zin in zijn hoofd, bijvoorbeeld: 'Van alle engelen deze dan maar', en hup, 's avonds is een heel gedicht af, en nog mooi ook. Hij hoeft er niks voor te doen, als hij maar eet en drinkt, dat is voldoende. Soms belt hij mij op om te vragen of ik een gedicht goed vind. Er zijn vele soorten gedichten. Sommige gedichten zijn als een fitte muis, zo heel erg snel, prrrt, en voorbij is het gedicht alweer. Andere zijn als een draaikolk in de rivier: je moet je helemaal mee naar de bodem laten draaien voordat je er weer uit kunt zwemmen. Nog andere zijn als een bruine beer die op zijn achterpoten staat en een dansje doet, of als een bruine beer op een fiets. Zo, als een bruine beer die danst of fietst, zijn de gedichten van mevrouw Szymborska. Je weet niet precies of je nu moet lachen om het schouwspel of moet huilen om de beer.

(1996)

Mooi & Erg

2012-02-08T09:11:00.000-08:00

De waterleiding van de buren was gesprongen midden in de nacht. Het was twaalf graden onder nul. Het water spoot meters de lucht in en bevroor onderweg, waardoor het als sneeuw weer naar beneden dwarrelde. Dat was mooi om te zien, hoewel het natuurlijk erg was voor de buren.

Lemma op Wikipedia (2)

2012-02-07T17:32:00.000-08:00

Op Wikipedia staat sinds vandaag het volgende lemma over mijn persoon:

A. Peter Bekkers (Enschede, 12 mei 1958) is ondernemer, historicus en auteur. Hij heeft drie romantitels op zijn naam staan:

1998 - Een roos opeten (De Bezige Bij, Amsterdam)
2004 - Veel mensen vielen in zee (de Geus, Breda)
2009 - Trouw is de andere wang (de Geus, Breda)

Zijn laatste roman stond op de longlist van de AKO Literatuurprijs en won de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs 2010. In 2009 richtte hij samen met jurist Piter de Weerd de KNSM Sociëteit op. In 2013 zal voor het eerst de door de KNSM Sociëteit in het leven geroepen Rabelaisprijs voor moralinevrije literatuur worden uitgereikt.

[bewerken] Externe link

Blog van Peter Bekkers

Alles naar waarheid, geen woord aan gelogen. Het lemma staat op de "verwijderlijst" van Wikipedia, met daarbij de volgende opmerkingen:

· Peter Bekkers (schrijver) - wiu / ne? - Te weinig feiten: 2 stuks, gaan de titels over boeken of iets anders? Waar is de informatie van de uitgever na te gaan? Dqfn13 (overleg) 3 feb 2012 22:41 (CET)

En hebben jullie al gekeken naar de externe link (Peter Beckers' blog)? Daar staat: "De wereldberoemde megabestsellerauteur, avonturier, dieptefilosoof en tennisgrootheid A. Peter Bekkers stamt uit een aan lager wal geraakt Kaukasisch-Perzisch koningsgeslacht waarvan de genealogie, volgens tot dusver geheim gebleven documenten - gevonden, naar verluid, in de tombes van Toetanchamon, Napoleon, Einstein en koningin Wilhelmina - via adellijke Spaans-Moorse lijnen terug gaat tot aan de Egyptische farao’s." ??? --ErikvanB (overleg) 7 feb 2012 23:48 (CET)

Wel errug fabelinventastisch, die blog. En toevallig afgelopen zondag gepubliceerd... Torval (overleg) 8 feb 2012 00:07 (CET)

Benieuwd wat er gaat gebeuren.

Lemma op Wikipedia

2012-02-05T16:10:00.000-08:00

"De wereldberoemde megabestseller-
auteur, avonturier, dieptefilosoof en tennisgrootheid A. Peter Bekkers stamt uit een aan lager wal geraakt Kaukasisch-Perzisch koningsgeslacht waarvan de genealogie, volgens tot dusver geheim gebleven documenten - gevonden, naar verluid, in de tombes van Toetanchamon, Napoleon, Einstein en koningin Wilhel-
mina - via adellijke Spaans-Moorse lijnen terug gaat tot aan de Egyptische farao’s. Zijn Spaanse tante, verre nazaat van het geheime liefdeskind van Christoffel Columbus en Isabella van Castilie en Aragon, bezit zoveel Spaanse en Amerikaanse grond dat ze te paard van Noord- naar Zuid-Spanje en van Noord- naar Zuid-
Amerika kan rijden zonder haar eigen grondgebied te verlaten. A. Peter Bekkers is de enige mens ter wereld die geen buiging hoeft te maken voor de paus als hij in het Vaticaan op bezoek is. Hij stond model voor Indiana Jones."

Op de foto: Christoffel Columbus

Stront

2012-02-03T17:22:00.000-08:00

Op de van Eesterenlaan, op de stoep voor Garrity's wijnhandel, was een vrij grote hond onder het toeziend oog van zijn baas bezig een bolus uit zijn achterste te persen. Ik vond dit onaangenaam om te zien en dus wendde ik mijn blik af. Maar toen keek ik toch weer en ik zag dat de baas van de hond, toen deze eenmaal klaar was met persen, de nog warme en hevig riekende bolus met zijn hand van de grond opraapte en meenam. Hierdoor moest ik kokhalzen.

"Boeddha is in ze air"

2012-01-21T15:50:00.001-08:00

Mooie televisie, alweer van een tijdje geleden. Wim Brands en Peter Sloterdijk. Talkshowhost oog in oog met een praatwonder.

Kunstenaars en filosofen

2012-01-21T15:10:00.000-08:00

Vandaag sprak ik (weer eens) met iemand die zich ergerde aan kunstenaars en "filosofen". Hij had, zei hij, respect voor verplegers, schoonmakers, onderwijzers en vuilnismannen. Die mensen deden tenminste iets goeds voor de maatschappij. Terwijl kunstenaars en "filosofen" etc etc...

Afspraak

2012-01-21T15:05:00.000-08:00

Ik had per ongeluk een afspraak voor volgende week woensdag bij vorige week woensdag in mijn Google-agenda gezet, en toen verscheen deze waarschuwing in beeld: "Deze afspraak vindt plaats in het verleden."
Uitnodiging om een tijdreis te boeken.

Vrij en open

2012-01-18T14:20:00.000-08:00

Wikipedia is een dag dicht geweest vanwege twee Amerikaanse wetsvoorstellen, SOPA en PROTECTIP, die de vrijheid en openheid van het internet zouden beperken. Zou het internet werkelijk zo vrij en open zijn? Dat lijkt me nogal een naieve gedachte. Vrijheid en openheid zijn toch vooral begrippen waar juristen geld aan verdienen. Maar afgezien daarvan... als die wetten worden aangenomen en ze blijken werkelijk een klap voor de zogenoemde vrijheid en openheid van het bestaande internet, dan maken we toch een paar nieuwe internetten? Waarom zou er maar één internet moeten zijn? Dus naast het www van Sir Tim Berners-Lee het gin (global information network) of het fds (free data system)... ik zeg maar wat... mogelijkheden te over... duizend internetten... Lang leve de zogenoemde vrijheid.

Op de foto: Tim Berners-Lee

Roken

2012-01-13T04:00:00.000-08:00

Baden-Powell: "Geen enkele jongen begint met roken omdat hij het lekker vindt, maar omdat hij denkt daarmee op een volwassen man te lijken. In werkelijkheid lijkt hij op een lummel."

Nacht

2012-01-08T18:16:00.000-08:00

Er vlogen eenden over mijn huis vannacht (03.15 uur). Ik moest denken aan een gedicht van Eva Gerlach, uit de bundel Een kop-
staand beeld:

Vlucht

Eenden 's nachts, losgeraakt van de rietschoot,
zwart boven vloeiend zwart, tientallen. Kop
aan staart roeiden zij knikkend de stroom dood.

Roerloos vergaderd in elkaars kielzog
strekten zij onvermoede halzen, log
wiekend stonden zij uit hun sporen op:

morsend over het nauwe donker stegen
zij, schaterend joegen zij tussen melkwegen.

Eva's mooiste bundel heet Verder geen leed.

Omgekeerde wereld

2012-01-08T04:30:00.000-08:00

Het waaide zo hard dat de fiet-
sers brugop (wind mee) niet hoefden te trappen, terwijl hun tegenliggers brugaf (wind tegen) op de pedalen moesten staan.

Bladerdeeg

2012-01-07T00:30:00.000-08:00

Mijn zusje had de muziek en de tekst van het nummer Back To Black van Amy Winehouse gevonden op internet. De noten vormden geen probleem, maar Amy's tekst, in Londons dialect vermengd met artistiek junkie-koeterwaals, was een stuk moeilijker: "You love blow en I love puff." Mijn zusje had puff opgezocht in het woordenboek en daar stond: puff - bladerdeeg. En zo was ze langzaam maar zeker in de richting gedreven van de zelfs voor haar nogal wonderlijke gedachte dat Amy Winehouse was overleden aan een overdosis bladerdeeg.

Modern

2012-01-07T00:25:00.000-08:00

Opgevangen zinnetje uit een gesprek tussen twee vrouwen, elegante verschijningen, in cafe Schiller op het Rembrandtplein te Amsterdam:
"Hoeveel gigabites heb jij d'r op zitten?"

Vrolijk nieuwjaarsgedicht

2012-01-04T16:34:00.000-08:00

De stad

Je zei: 'Ik zal naar een ander land gaan, naar een andere zee.
Een andere stad zal er te vinden zijn beter dan deze.
Al wat ik onderneem wordt onherroepelijk veroordeeld
en mijn hart is - als een dode - begraven.
Hoe lang zal mijn verstand hier moeten verkwijnen.
Waar ik mijn ogen ook op richt, waar ik ook kijk,
zwarte puinhopen van mijn leven zie ik hier,
waar ik zoveel jaar heb doorgebracht, verwoest en bedorven.'

Nieuwe plaatsen zul je niet vinden, geen andere zeeen.
De stad zal je volgen. Je zult dwalen door dezelfde
straten. En in dezelfde buurten word je ouder;
en in deze zelfde huizen worden je haren grijs.
Altijd zul je in deze stad aankomen. Naar elders is er
- hoop dat maar niet - voor jou geen schip, geen weg.
Zoals je hier in deze kleine uithoek je leven
verwoest hebt, heb je het in ieder land bedorven.

K.P. Kavafis

Goede voornemens

2012-01-01T14:45:00.000-08:00

Gewoontegetrouw ontstaan er bij mij zo rond de jaarwisseling goe-
de voornemens. Ik weet niet hoe ze ontstaan. Het lijkt een soort onkruid dat jaarlijks rond deze tijd uit de grond schiet.
"Niks aan doen, gewoon laten rotten," zei iemand laatst.

De profundis

2011-12-29T15:09:00.000-08:00

"Weet je eigenlijk wel tegen wie je het hebt?" zei ik vandaag tegen mijn vrouw.
Ze schoot in de lach.
"Nou?"
"Je hebt het tegen een Hollands Hoogtepunt."
Af en toe moet je genadeloos zijn.

Dutch Heights 2 met een voorwoord van collega hoogtepunt Robbert Dijkgraaf.

Matters of great importance

2011-12-27T17:28:00.000-08:00

"In matters of great importance, it's not sincerity that counts but style."
Prachtige uitspraak van Oscar Wilde. Wat je noemt een bonmot.
Het is alleen niet waar.
Juister zou zijn geweest: "In matters of great importance it's not style that counts but sincerity."
Maar dan is het geen bonmot meer.
Schrijvers...

Clerus

2011-12-24T17:48:00.000-08:00

We waren op kerstavond bij familie en vrienden in een dorpje onder de rook van Deventer. Om twaalf uur 's nachts wandel-
den we naar de dorpskerk, waar naar ver-
luid een levensgrote kerststal was ingericht met een echte kameel en een echte ezel. Het geheel bood een deerniswekkende aanblik. De ezel en de kameel leken uitgeput en ont-
daan. Je kreeg het idee dat de dieren seksu-
eel misbruikt waren door de plaatselijke clerus. Ook het kindeke Jezus lag er niet ontspannen bij.

Hoogleraren

2011-12-23T12:22:00.001-08:00

Op het NOS Journaal van vanavond vertelde de nieuwslezeres dat de regering de Nederlandse woningbouwcorporaties had gesommeerd om maarliefst tweederde deel van alle huurwoningen als koopwoningen op de woningmarkt te brengen. Er kwam een hoogleraar woningmarkt - zo stond het er - in beeld die uitlegde dat dit niet goed was, of juist wel, daar wil ik vanaf zijn. Daarna vertelde de nieuwslezeres dat een rechter de eigenaar van de Probo Koala, Trafigura, een boete van een miljoen euro had opgelegd. Om de kwestie in het juiste perspectief te plaatsen, interviewde het NOS Journaal een hoogleraar grote schepen met chemische ladingen. Het volgende item was gewijd aan de regering van Syrie, die ervan verdacht wordt enkele bomaanslagen in Damascus zelf gepleegd te hebben. Een hoogleraar bomaanslagen lichtte toe dat dit inderdaad niet ondenkbaar was. Tenslotte werd de kwestie van de stakende hoogleraren in de studio van commentaar voorzien door een hoogleraar stakende hoogleraren.

Elegant cynisme

2011-12-22T15:16:00.000-08:00

Een van de charmantste boeken die ik ken is Oraculo manual y arte de prudencia van Baltasar Gracian (1601-1658). Het werd door Theo Kars vertaald als Handorakel en kunst van de voorzichtigheid.
In het boek staan driehonderd voorschriften voor de omgang met mensen: "Dit is nuttig omdat wij nu eenmaal van anderen afhankelijk zijn. Er bestaan onaangename mensen met wie en zonder wie men niet kan leven. Het is daar-
om wijs aan hen te wennen, als aan wanstal-
tigheid, zodat u niet steeds met afschuw wordt vervuld."
Gracian is amoreel, cynisch en opportunistisch. Maar niet van nature, zoals Machiavelli. Hij is door schade en schande "wijs" geworden, en je voelt aan al zijn formuleringen dat hij dit eigenlijk betreurt.
We moeten onszelf beschermen tegen de kwade bedoelingen en de domheid van anderen, het is niet anders. Maar we zijn het aan onszelf verplicht om dit op een zo elegant mogelijke manier te doen: "Niet doorgaan voor een berekenend mens, ook al kan men zonder berekening niet leven. Men kan beter voor voorzichtig dan listig worden aangezien."

Row row (2)

2011-12-21T15:36:00.000-08:00

Op 18 december stond hier een liedje uit het eerste pianoleerboek voor kinderen van John Thomp-
son. "Row row row your boat..." Ik ga het niet nog een keer uitschrijven, kijk maar bij 18 december. Het is een raar liedje, vind ik. Het zou goed passen in een film van David Lynch of Alfred Hitchcock. Terwijl het ogenschijnlijk zo'n onschuldig liedje is.

Orde en netheid

2011-12-21T04:50:00.000-08:00

Het was half tien in de avond. Halverwege het zebrapad tussen het Concertgebouw en het afgetrapte voetbalveldje dat Het Museumplein genoemd wordt, stonden twee politieagenten te controleren of iedereen zich wel netjes aan de verkeersregels hield. Ze waren de opvallendste figuren in de wijde omgeving, want ze droegen fluorescerende gele vesten met fel oplichtende witte strepen op de borst en op de rug. Het geel en wit van hun vesten en het rood van het voetgangersstoplicht, fel als een mistlamp, kon niemand ontgaan. Vandaar dat iedereen braaf stond te wachten, hoewel er in de verste verte geen auto's of trams aankwamen. Het kruispunt bood een aanblik van ongewone ordelijkheid en netheid, wat eerlijk gezegd nogal genant was.
Maar een paar jongens, druk in gesprek en met een gezamenlijke joint zo groot als een tuba, naderden het zebrapad, liepen door het rood en botsten al pratend en rokend zowat tegen de twee agenten op. Ik kon niet horen wat de agenten zeiden, maar die jongens moesten gewoon steun zoeken bij elkaar om niet op de grond te vallen van het lachen. En ze konden zichzelf helemaal niet meer in bedwang houden toen de agenten iets begonnen te vertellen over het belang van verkeersregels. En je snapt wel dat het totaal onhoudbaar werd allemaal toen de bonnenboekjes tevoorschijn kwamen.
"Naam?"

Leeuwen

2011-12-20T06:18:00.000-08:00

Circusdirecteur Henk van der Meijden vandaag in de Telegraaf: "Bestraffing werkt niet bij leeuwen."

Kosmopolitische kip

2011-12-18T16:21:00.000-08:00

Ik kreeg - via de mail - een gesigneerd kunstwerk aangeboden van Koen Vanmechelen, een Bel-
gische kunstenaar die sinds 1998 werkt aan een kruisingsprogramma van kippen uit alle delen van de wereld. Koen wil de universele superbastaard-
kip kweken, een geweldig idioot plan genaamd The Cosmopolitan Chicken Project.

Op de foto: een voor consumptie gereedgemaakte founding father van het toekomstige kosmopolitische kippenras (gallus gallus domesticus cosmopoliticus), de poulet de Bresse.

Row row

2011-12-18T05:55:00.000-08:00

Row row row your boat /
Gently down the stream /
Merily merily merily oh! /
Life is but a dream

Liedje uit John Thompson's meest eenvoudige pianoleergang, deel 1

Buurtsuper

2011-12-15T15:28:00.000-08:00

"Een pakje Winston graag," zei mijn vrouw tegen het meisje achter de balie van de sigarettenaf-
deling in Albert Heijn.
"U komt toch voor uw man?" vroeg het meisje. "Die rookt Kent hoor."

Gecorrumpeerd door de wet

2011-12-15T14:23:00.000-08:00

De advocaten van Robert M. vinden het niet nodig om tijdens de rechtszitting de filmpjes te tonen die hun klant heeft gemaakt van het kindermisbruik. Het voegt volgens hen niets toe. Een beschrijving - in woorden - van de filmpjes zou voldoende moeten zijn. Dit zeggen de advocaten omdat de filmpjes erg schokkend zijn, waardoor het tonen ervan nadelig zou zijn voor hun klant (een beschrijving in woorden is minder schokkend, denken ze blijkbaar - juiste en interessante gedachte). Het is allemaal volgens de regelen der kunst, maar je begrijpt meteen waarom onder juristen de zelfmoordkans zo veel hoger is dan bij andere beroepsgroepen.

Gebeurtenis zonder titel

2011-12-01T16:24:00.000-08:00

Ik klikte per ongeluk op "Agenda" in Google gmail en toen verscheen deze term in beeld: "Gebeurtenis zonder titel." Mooie, eh, titel voor een novelle.

Gare du Nord, Parijs

2011-11-30T08:30:00.000-08:00

Ontworpen door architect Jacques Ignace Hittorf, in opdracht van de president van de Chemin de Fer du Nord, James Mayer de Rothschild. De bouw duurde van 1861 tot 1865.
131 jaar na de voltooiing en ingebruikname van het station, op 30 november 1996, vandaag precies 15 jaar geleden, reed ik er binnen met geen ander plan dan een tentoonstelling van Picasso te bekijken, samen met selfmade kunstschilder E.R, een groot bewonderaar (en groot imitator) van Picasso. We werden op het perron verwelkomd door een mooie jonge vrouw die ons rondleidde door Parijs.
Vandaag zei ze tegen me: "Peter, weet je wat voor dag het vandaag is?"

De bruid ontkleed door haar vrijgezellen, bovenste paneel

2011-11-30T02:18:00.000-08:00

Conservatief

2011-11-30T01:56:00.000-08:00

Laatst kwam ik M. tegen bij de Sinterklaasafdeling in de supermarkt. Hij zocht een bepaald soort chocolademuizen met een witte vulling en gekleurd zilverpapier eromheen.
"Dezelfde als vroeger."
Hij verklaarde dat hij nogal conservatief was op smaakgebied.
Ik antwoordde dat me dat niet verbaasde, waarop hij zei dat hij het fijner had gevonden als ik had gezegd:
"Jij? Conservatief? Dat had ik nooit achter je gezocht. Ik dacht juist dat je heel avontuurlijk en experimenteel van aard was etc. etc."

Op de foto: Sinterklaaskikkers

Naakt schaken

2011-11-29T15:58:00.000-08:00

In Amster-
dam was dit weekeinde de perfor-
mance "Naakt Schaken" van een Ameri-
kaanse kunstenares die Jennifer Shahade heet. In dit filmpje zegt ze er iets over terwijl ze schaakt tegen een man zonder kleren aan.
Je vraagt je af waar het voor nodig is.
Het blijkt dat Marcel Duchamp in 1963 in een museum in Pasadena een schaakpartij speelde tegen een vrouw zonder kleren aan. Vandaar. Op de foto zie je Marcel Duchamp (rechts) tegen die naakte vrouw. Waar was dát eigenlijk voor nodig?
Op de achtergrond Duchamps wonderlijke kunstwerk La mariée mise à nu par ses célibataires, même.
De bruid ontkleed door haar vrijgezellen, zelfs.
Sommigen vinden het woordje zelfs (même) achteraan die zin interessant.
Misschien is dat wel de enige ware traditie in de moderne kunst - dingen maken waarbij mensen zich afvragen waar het voor nodig is.
Goeie traditie.
Hopelijk voor de vrouw op de foto was het wel lekker warm in het Pasadeense museum.

Voetnoot

2011-11-26T16:27:00.000-08:00

Mijn volgende boek wordt een zeer uitgebreide voetnoot. In Anthony Graftons meesterwerk Die tragischen Ursprünge der deutschen Fußnote (Berlijn 1995), wordt de psychologie van de voetnoot helder uit de doeken gedaan. Door de meeste mensen wordt de voetnoot gezien als een onwelkome onderbreking van de hoofdtekst.

Liedje

2011-11-26T13:37:00.001-08:00

Vandaag hoorde ik mijn oudste dochter (10) zachtjes het vol-
gende liedje voor zich uit zingen:

Sinterklaas kapoentje
Geef me een miljoentje
Stort maar op m'n rekening
Dan krijg jij een tekening.

Die kende ik nog niet.

Op de foto: Christopher Robin Milne (zoon van A. A. Milne) met de Alpha Farnell teddybeer die volgens de Teddy Bear Encyclopaedia model stond voor Winnie-the-Pooh. De Engelse Alpha Farnell teddybeer was min of meer gejat van de Duitse Steiff teddybeer, hoewel sommigen beweren dat de Amerikaan Morris Michtom nog weer eerder was dan Richard Steiff. Feit is dat de naam "teddybeer" afkomstig is van Theodore ("Teddy") Roosevelt, die in november 1902 met een gezelschap op berenjacht was in Mississippi. Iedereen had al een beer geschoten, behalve de president. Toen bonden zijn medewerkers een zwarte beer aan een boom en zeiden tegen de president: "Schiet deze dan maar dood". Maar dat weigerde de president, het was hem zijn eer te na. In de Washington Post verscheen een cartoon over het incident en door die cartoon kwam de New Yorkse snoepverkoper Morris Michtom, die in zijn vrije tijd samen met zijn vrouw speelgoeddieren maakte, op het idee om een beer van stof te maken, gevuld met stro, en die "Teddy's bear" te noemen. De beer was een groot succes. Er wordt beweerd, aldus de Teddy Bear Encyclopaedia, dat in 1903 drieduizend "teddyberen" van de firma Steiff, onderweg naar Amerika, schipbreuk leden door een botsing met een ijsberg en verdronken, maar het verhaal - de teddyberenvariant van de RMS Titanic - is vermoedelijk apocrief. Dit heeft allemaal natuurlijk weinig met het Sinterklaasliedje te maken, maar ik citeer hier graag de bewonderenswaardige babbelkous Michel Eyquem de Montaigne, die schreef: “Het is de lezer die mijn onderwerp uit het oog verliest, niet ik. Er is altijd in één of ander hoekje wel een woord te vinden dat er, zij het beknopt, toch voldoende over zegt. Ik streef naar afwisseling, ongeremd en chaotisch. Mijn stijl en mijn geest dolen beide rond. Zoals het voorschrift van onze meesters en meer nog hun voorbeeld ons leert, moet men een beetje gek zijn om niet een nog grotere dwaas te worden.” Het zoontje van A.A. Milne ziet er op de foto niet zo gelukkig uit, vind ik. Dit terzijde.

Weddenschap

2011-11-25T13:40:00.001-08:00

Ergens halverwege de jaren '90 van de vorige eeuw - dat "vorige eeuw" moet je er altijd bij zeggen - wedde ik met iemand om een krat cuvee de prestige champag-
ne dat het makkelijker was om miljonair te worden dan om een roman te schrijven. De roman kwam af, maar het banksaldo laat nog altijd te wensen over. Conclusie 1: een roman schrijven is makkelijker dan miljonair worden, althans voor mij. Conclusie 2: Moeilijk te bereiken doelen zijn nastrevenswaardiger dan makkelijk te bereiken doelen. Kosten van dit nutteloze inzicht: een krat Dom Pérignon van Moët et Chandon. Oftewel een vermogen.

"The best we can hope for...

2011-11-24T02:19:00.000-08:00

... is a lost two decades." Econoom Steve Keen in HARDtalk (gesprek begint op 2.08). Pessimisme, maar met een oplossing, zij het een radicale: "The burning of the books of debt is a regular activity in precapitalist societies. It actually meant writing of the debt completely and liberate people that were put into debt slavery. If they hadn't had that escape, none of these societies would have lasted."
Om de macht van de financiele markten (de "creditors") te breken "we should write of the debt, bankrupt the banks, nationalize the financial system and start all over again."

Onschuld (2)

2011-11-16T01:44:00.000-08:00

Je kunt ook zeggen dat moralisten - als ze erg gesteld zijn op hun waarden, en dat zijn ze meestal - zich beter niet aan de liefde kunnen wagen. Dat had het Christendom natuurlijk al begrepen. Niets zo gevaarlijk voor het geloof als een lekker potje vrijen.

Onschuld

2011-11-15T14:26:00.000-08:00

Hersenscans van zichzelf sek-
sueel bevredigende mensen (ik heb het niet verzonnen) tonen aan dat seksuele opwinding gepaard gaat met een drama-
tische afname van de activiteit in het "morele centrum" in de hersenen. Zodra je opgewonden raakt, verlies je je morele subtiliteit: het morele vuur gaat uit, er blijven alleen nog een paar kooltjes gloeien in de vuurhaard van goed en kwaad. Misschien is dat de reden waarom schrijvers zo graag over de liefde schrijven. Alle liefde is immoreel, en immoraliteit is een goudmijn. Je kunt ook zeggen dat liefde de onschuldigste vorm van immoraliteit is.

Merry Apocalypse

2011-11-12T16:34:00.001-08:00

Mijn boek is nog lang niet af, maar de auteursfoto wel (als het mag van de fotograaf). De foto werd daags na het einde van de wereld gemaakt, op 22 oktober 2011.
Je zou een heel boek kunnen wijden aan de vraag waarom je sommige foto's van jezelf goed vindt, en andere niet. Niet dat ik twijfel aan mijn onsterfe-
lijkheid, maar bij deze dacht ik: als ik dood ben, dan mag deze foto wel blijven. Gênante gedachte, maar ik dacht het. Ik kon het niet helpen.

Ork

2011-11-12T16:26:00.000-08:00

Zelfgemaakte bruchetta bij de lekkerste soep die ooit op ons fornuis is bereid, een Toscaanse Ribollita. Boerensoep die zo stevig is dat je 'm met je vork kunt eten. Ork, Ribollita eet je met een vork.

De kunst van het belasting betalen

2011-11-07T14:47:00.000-08:00

De Chinese kunstenaar Ai Weiwei moet 14,8 miljoen yuan renminbi achterstal-
lige belasting betalen aan de Chinese staat, ongeveer 1,7 miljoen euro. Hoe betaalt hij dat?
Wel, bewonderaars vouwen vliegtuigjes van bankbiljet-
ten en gooien die over de muur rond zijn huis. Als dank krijgen ze een zakje met zonnebloempitten.
Ai Weiwei heeft al 5,3 miljoen yuan renminbi binnen, iets meer dan een derde van het verschuldigde bedrag.
Niet alleen bewonderaars van Ai Weiwei, ook tegenstanders van het Chinese regime gooien vliegtuigjes over de muur, en ook die ontvangen in ruil voor hun bijdrage een zakje zonnebloempitten.
Ik weet niet of Ai Weiwei echte zonnebloempitten in het zakje stopt of de handbeschilderde porseleinen zonnebloempitten waarvan hij er 100 miljoen liet maken in de stad Jingdezhen.

Op de foto: Ai Weiwei met zonnebloempitten

Zeven (2): Prenataal dromen van parachute

2011-11-06T17:13:00.000-08:00

"Ik wilde al parachutespringen toen ik nog in de buik zat."

De enorme kamer

2011-11-04T18:21:00.000-07:00

Infinity pleased our parents
One inch looks good to us

Edward Estlin Cummings

Professor Zeemeeuw

2011-11-04T14:42:00.001-07:00

Joseph Mitchell (1908) was een succesvolle Amerikaanse schrijver. Zijn boeken, vijf in totaal, waren bundelingen van verhalen die hij schreef voor de New Yorker, waar-
voor hij werkte van 1938 tot zijn dood in 1996.
Zijn laatste verhaal voor de New Yorker verscheen in 1964. Het heette Joe Gould's Secret.
Van 1964 tot 1996 schreef Mitchell niets.
Meer dan dertig jaar lang verscheen hij dagelijks op de redactie van de New Yorker, ging achter zijn typemachine zitten en tikte geen woord. Het is het langste bekende writer's block uit de geschiedenis.
Joe Gould's Secret gaat over een destijds veelbesproken New Yorkse figuur, Joe Gould, die werkte aan een alomvattend historisch meesterwerk, The Oral History of Our Time. Hij had al negen miljoen woorden, een ontzagwekkend aantal: honderdvijftig boeken van elk driehonderd pagina's.
Al eerder, in 1942, had Mitchell een verhaal over hem geschreven, getiteld Professor Sea Gull. Gould kon namelijk - naar eigen zeggen - de kreten van zeemeeuwen verstaan en had enkele gedichten van Long-
fellow in het meeuws vertaald: "Over het geheel genomen, kan ik u vertellen," zei hij tegen Mitchell, "klinkt Longfellow beter in het meeuws dan in het Engels."
Joseph Mitchell kende Joe Gould dus al 22 jaar toen hij in 1964 met hem op bezoek ging bij een New Yorkse uitgever die bereid was om het alomvattende, negen miljoen woorden tellende meesterwerk The Oral History of Our Time te publiceren. Gould gedroeg zich vreemd tijdens het gesprek, hij gaf ontwijkende antwoorden en was tegendraads. En opeens besefte Mitchell het: "My God," zei hij tegen Gould, "it doesn't exist! There isn't any such thing as The Oral History of Our Time!"
Gould ontkende noch bevestigde.
Mitchell in Joe Gould's Secret: "Ik dacht aan de stroomversnellingen van boeken, de watervallen van boeken, de rivieren en oceanen van boeken, de vrachtwagens en treinwagons vol boeken die overal ter wereld van de persen rolden en ik merkte dat ik het bewonderenswaardig vond dat hij het niet geschreven had."

Op de foto: Joseph Mitchell

Einde van een tijdperk

2011-11-03T18:16:00.000-07:00

Premier Papandreou van Griekenland heeft z'n referendum afgeblazen onder druk van Merkozy en het geld. Dit is zonder meer een mijlpaal in de politieke geschiedenis van Europa. Voor het eerst heeft een Europese staat zijn (schijn)soe-vereiniteit opgegeven zonder oorlog. In het land waar het woord "Europa" van-
daan komt, krijgt Europa voor het eerst gestalte.

Op het plaatje: Jean Bodin

Gelukkig

2011-11-02T03:01:00.000-07:00

"Zelden in mijn leven heb ik iets ge-
antwoord wat zo dicht bij de waarheid lag: 'Ik zit tot mijn nek in de stront, maestro.'
Alfonso kwam wat tot rust.
'Ah, mooi zo!' antwoordde hij met hetzelfde goede humeur als altijd en met de meest Colombiaanse versregel uit het volkslied: 'Gelukkig is dat het geval met de hele mensheid, die in ketenen zucht.'"

Uit: Gabriel Garcia Marquez, Leven om het te vertellen

Telefoonnummer

2011-10-29T14:29:00.001-07:00

... En door die gedichten van Achterberg moest ik weer denken aan mijn vader, en aan zijn dood bijna twintig jaar geleden. Hoe we zijn huis opruimden na zijn dood. In de Verzamelde Gedichten van Gerrit Achterberg, dat ik van hem "erfde", staan honderden aantekeningen van hem, sommige op losse papiertjes, sommige met pen of potlood op de bladzijden geschreven. Hij was jonger dan ik nu ben toen hij die aantekeningen maakte. Hij had een vrij keurig handschrift. Ik sloeg het boek vandaag open, in verband met Mulisch, en er viel een kartonnetje uit met ons telefoonnummer van veertig jaar geleden erop. Het nummer bestaat niet meer. Als je het toch belt krijg je mij aan de lijn, 13 jaar. Als ik tenminste mag opnemen van mijn moeder.

Op de foto: Model 302 Telephone van Henry Dreyfuss

Minus Mulisch

2011-10-29T02:09:00.000-07:00

De werkkamer van Harry Mulisch wordt een museum. Er stonden foto's van de werkkamer in het Parool. Op enkele foto's zijn de lampen aan. Ik moest denken aan een gedicht van Gerrit Achterberg. Het begint ongeveer zo: Het huis is leeg, uit het horen / zijn uw woorden genomen, / uit het zien / al uw dagelijks doen met de dingen...
Ik moest ook denken aan de laatste twee regels van Achterbergs gedicht Anti-materie: (...) om u te vragen of het licht uit kan, de antichambre dicht.

Poes

2011-10-27T14:09:00.000-07:00

Onze poes is veranderd door de mislukte zwangerschap. Ze is aanhankelijker dan ze ooit geweest is en er is iets vragends in haar gemiauw geslopen. "Miauw?"
Vroeger was het: "Miauw!"
Verder wil ze de hele tijd bij ons zitten. Dat wilde ze altijd al, zoals bijna elke poes, maar voorheen was ze niet zo vasthoudend. Ze heeft zelfs een poging ondernomen om op mijn hoofd te gaan zitten. Ik lag te slapen op de bank, de eurocrisis was op de buis, en ik werd wakker doordat ze pogingen deed om erop te gaan zitten.

Victory (1)

2011-10-19T16:54:00.000-07:00

Het is me niet duidelijk wat nu eigenlijk de juiste versie is van Churchill's Victory-teken. Met de handpalm naar binnen...

Victory (2)

2011-10-19T02:21:00.001-07:00

... of met de handpalm naar buiten.

Rabelaisprijs

2011-10-18T15:38:00.000-07:00

Nu ik er eens over nadenk lijkt het me een goed idee om een Rabelaisprijs in het leven te roepen voor moralinevrije schrij-
verij. Eenmaal per jaar uit te reiken door de KNSM Sociëteit. Er wordt niet gemarchan-
deerd. Als er geen ge-
schikte kandidaat is, dan niet.

Gratis worsten

2011-10-18T12:29:00.000-07:00

Nog niet zo lang geleden was op de roemruchte KNSM Sociëteit Fredie Beckmans te gast, met in zijn kielzog zowat de hele worstelite van Neder-
land. Een legendarische avond. Ook meneer Wateetons was er. Hij zat vooraan, voorzover dat mogelijk is in een opstelling zonder kop of staart, en hij lette goed op wat Fredie allemaal zei en deed. Terecht, want Fredie is een eminent geleerde op het gebied van worst. Ook heeft hij een mooie worsttatoeage op zijn arm die hij op de KNSM Sociëteit trots liet zien aan de barkeepster. Hij wilde nog meer moois laten zien, maar dat vond ik niet goed.
We aten door Diny Schouten zelf gemaakte worst, die erg lekker was. We kregen een stukje Zwitserse legerpaardenworst en speciale zuurkool en Fredie hield ook nog een verkiezing, waarbij de worstheilige van het jaar gekozen werd.
Deze week staat er een verhaal van hem in de Amsterdamse Daklozen-
krant die ik heb gekocht van een aardige man die regelmatig in de Albert Heijn aan de Oostelijke Handelskade staat. Als hij er niet staat, dan staat er een vrouw, mooi opgemaakt en goed gekleed en met een glimmend rode lach van de lipgloss.
Maar goed, als je dat verhaal leest, dan weet je meteen dat er in de Lage Landen maar één schrijver is die de eretitel "Erfgenaam van Rabelais" verdient, en dat is Fredie Beckmans. Zijn verhaal had zo in Gargantua en Pantagruel gekund. Meneer Wateetons heeft zelfs een heel boek geschreven over worst, dat heel toepasselijk Over Worst heet. De pers, enthousiast: "Het is godsamme de worstenbijbel dit!"
Hier een stukje uit Fredie Beckmans' verhaal in de Daklozenkrant, zodat je weet wat ik bedoel:
"De Amsterdamse gerookte ossenworst is mij het allerliefst en er zijn nog heel wat slagers in Amsterdam die hem zelf maken. Ik kan er zo een paar noemen, maar dan doe ik de anderen weer tekort. Nou goed, de allerlekkerste en omdat de slager en de slagerij er toch niet meer zijn.
Na bijna vijftig jaar sloot Rodrigues in 1994 zijn slagerij aan de Vijzelgracht. Vier jaar later overleed hij op tachtigjarige leeftijd. Wat mijn vriend Harry bij Rodrigues is overkomen moet ik hier wel even kwijt. Harry had een kunstenaarsclub en iedere donderdagavond gratis leverworst en ossenworst. Toen hij die een keer bij Rodrigues ging kopen, wilde de lieve oude megadikke man weten wat Harry met zoveel worsten van dezelfde soort ging doen, had hij soms zelf een slagerij - Harry lijkt wel een beetje op een slager - en of hij die dan stiekem onder zijn eigen naam ging verkopen. Harry vertelde de slager over zijn kunstenaarsclub en dat hij de worst 's avonds in dikke plakken gesneden gratis wilde uitdelen. Fout. Rodrigues griste de worsten weer van de toonbank. 'Ik verkoop geen gratis worsten, daar zijn ze te lekker voor.' Die man was al dik in de zeventig, maar nog heel scherp."

Meneer Wateetons en Sjoerd Mulder, Over Worst, 2011, uitgeverij Carrera

In en om het huis (10a): bezoek

2011-10-18T11:30:00.000-07:00

Zeven (1)

2011-10-17T15:54:00.000-07:00

Dit is een raket. OK?
Als je dat niet gelooft
ben je een duizend. OK?
Dat ben je.
een raket.
Egt
waar!!!!!
Weet je waarom
ik dat zeg?
Omdat je dan
een meeljoen
bent.
IJnt.
OK?

Brains over bullets

2011-10-14T17:11:00.000-07:00

Tijdens mijn studie had ik altijd het gevoel dat er in de tientallen boeken die ik moest lezen over de krijgsgeschiedenis van de Tweede Wereldoorlog belangrijke informatie ontbrak, dat alles wat er in die boeken stond tot op zekere hoogte irrelevant was. Het was niet meer dan een vage verdenking van irrelevantie, maar het leidde ertoe dat ik me destijds van het onderwerp afkeerde. Hoe kwam het bijvoorbeeld dat Montgomery won van woestijnvos Rommel in de slag bij El Alamein in Noord-Afrika? Er waren allerlei verklaringen voor in die boeken: het genie van Montgomery om maar wat te noemen. Maar een militair genie... Ik heb in mijn leven een paar mensen ontmoet met een touch of genius, en ik verzeker je, het zijn geen van allen militairen.
Inmiddels weet ik dat Montgomery’s overwinning te danken was aan Alan Turings decoderingsmachine (of een handmatige voorloper daarvan), die de dagelijks veranderende versleutelcodes van de Duitse militaire berichtgeving kon kraken. De zo verkregen informatie werd direct doorgespeeld aan de dappere generaal die zich in Afrika met de wereldoorlog bemoeide. Daardoor was hij op de hoogte van de posities en de plannen van Rommels leger. Alleen een sukkel als Rataplan had die veldslag kunnen verliezen.
Wat ontbrak in al die boeken was de geheime machine van Alan Turing. Geen wonder, want het werk van Alan Turing op Bletchley Park moest dertig jaar geheim blijven, tot 1975. In 1976 ging ik studeren. Toen was de informatie in de boeken nog lang niet aangepast.

Op de foto: de heer Montgomery

Schaduw en voorwerp

2011-10-13T12:40:00.000-07:00

"Sometimes the shadow tells you more than the object."
Iemand zei dit. Ik weet niet meer wie. Waar het over ging weet ik ook niet meer.

"Hm, zou dit de parking zijn?" (3)

2011-10-13T05:48:00.000-07:00

Uit de serie "Hm"
Eerdere afleveringen verschenen op 11-11-10 en 15-09-10 (Proefstation)

Feest!

2011-10-11T05:29:00.000-07:00

Het einde van de wereld. De ondergang. De Apocalyps. Volgens de roemruchte on-
dergangsprofeet ds.Harold Camping had het moeten gebeuren op 21 mei. Maar het gebeurde niet. De vier paarden van de Apocalyps hielden weer eens halt. Cam-
ping had zich verrekend, zei hij. De juiste datum was 21 oktober 2011. Vrijdag over twee weken.
De ondergang krijgt altijd weer een herkansing. Daar-
om viert de KNSM Sociëteit op vrijdag 21 oktober een feestje ter ere van alle ondergangen én het hardnekkig voortbestaan van de wereld (en de KNSM Sociëteit). Met doodlopend buffet,voordrachtskunstenaar Eddie Kagie en drummer Wouter Messchendorp, met Edgar Allan Poe, levende muziek, een lezing over de tijd door filosoof en natuurkundige dr. Victor Gijsbers - en nog veel meer.
Mocht de ondergang dit keer daadwerkelijk plaatsvinden, dan krijgt iedereen het Transgalactisch Liftershandboek cadeau en gaat het feestje rondom het voortbestaan uiteraard niet door. Voor de zekerheid staat de micro-of megafoon de hele avond open voor een ieder die een laatste zegje wil doen. Aanvang doodlopend buffet: rond achten.

Once upon a midnight saai (vertaling: Google)

2011-10-08T14:26:00.000-07:00

"De Raven, door Edgar Allan Poe, is een van de gedichten ooit geschreven. Voor het eerst gepubliceerd 1845, werd al snel herdrukt en het geven van zijn auteur onmiddellijke en blijvende roem. Openen als volgt: 'Once upon a midnight saai...'"

Out of the blue

2011-10-08T13:35:00.000-07:00

"Heb je het niet koud?" vroeg ik aan mijn jongste dochter (7), die nogal schaars gekleed aan tafel zat.
"Buikdanseressen hebben het nooit koud," antwoordde ze.

Langzaam je positie verbeteren

2011-10-07T17:33:00.000-07:00

Ik ben altijd onder de indruk geweest van het schaakspel van Anatoli Karpov. In de tijd van zijn kampioenschapsmatches met Kasparov was ik voor hem. Mooie naam, Anatoli Karpov. Ik heb niet zo heel veel verstand van schaken zeg ik er meteen bij, maar ik hield erg van de schoon-
heid van Anatoli's langzame spel. Kleine zetjes, nooit een groot gebaar. Geen drama. Hij speelde als een dichter, even behoedzaam als trefzeker, even "slaperig" als meedogen-
loos. Zijn tegenstanders moeten het gevoel hebben gehad dat ze zich met elke zet - hoe briljant ook - verder verstrikten in het glinsterende web van de raadselachtige, geduldige dromer aan de andere kant van het bord. Je zou kunnen zeggen dat het eindspel bij hem al begon bij de ope-
ningszet, alsof er aan het gevecht op het bord een veel groter gevecht was voorafgegaan. Een of andere computerwetenschapper heeft nu aangetoond dat computers Karpov minder goed "begrijpen" dan Kas-
parov of Fischer: "When it comes to slowly improving the position, no computer would be as good as Karpov."

Zenuwen

2011-10-04T15:26:00.000-07:00

Soms steek ik bij het schrijven aan mijn nieuwe boek een sigaret op. Ik hou van roken. Maar ik hou er niet van om in een rokerige kamer te werken, en dus doe ik het raam open, zodat de rook naar buiten stroomt en frisse avondlucht naar binnen. Steevast gooit de bovenbuurvrouw dan met een klap het raam van haar slaapkamer dicht. Dit begint me danig op de zenuwen te werken.

Helderheid

2011-10-04T05:32:00.000-07:00

Eindelijk een heldere uiteenzet-
ting gevonden over de financiele crisis. Kort gezegd komt het er op neer dat er een internationaal straatverbod voor wereldvreemde wiskundigen moet komen (astro-
fysici, quantumfysici, geometris-
ten etc.): niet in de buurt van banken. Geef die rotjongens een atoom en ze maken een atoombom. Geef ze geld en ze maken een wereldwijde crisis.

Uit het nieuws (1): Robert Whitaker

2011-10-02T15:16:00.000-07:00

Hierboven de foto die Robert Whitaker maakte voor het omslag van het Amerikaanse Beatles-album Yesterday and Today uit 1966. Te zien zijn onthoofde poppen en stukken vlees. De fotograaf had gedroomd dat de Beatles in stukken werden gescheurd door mooie jonge meisjes. Zo kwam hij op het idee. Platenmaatschappij Capitol vond het geen goed idee, en dus werd de later beroemd geworden "butcher-cover" uit de handel genomen en vervangen door een omslag met de Beatles rondom een hutkoffer. Onbekend is of ook hier een droom de inspiratie was. Hoe dat zij, Robert Whitaker is vandaag overleden.

Heldinnen

2011-10-02T13:27:00.000-07:00

"Wie zijn jouw helden?" vroeg mijn dochter. Ze is tien.
"De dappere krijgers Christoffel Columbus, Winston Churchill, Galileo Galilei, Gregor Mendel, Alan Turing en Charles Darwin," antwoordde ik zonder haperen.
"Geen vrouwen?" vroeg ze.

Poes als zaklantaarn

2011-10-01T03:39:00.001-07:00

"Pak de poes er even bij, dan kunnen we wat zien."

(M. (10) tegen Z. (7), in het donker)

Ashes to ashes, dust to dust (total finality)

2011-10-01T03:19:00.000-07:00

We hebben het poezen-
jong begra-
ven onder een boom in het bos. Hij ligt daar goed, zelfs heel goed. Tijdens de begrafenis-
ceremonie, die bestond uit het graven van een diep gat, het ter aarde bestellen, het uitspreken van enkele laatste woorden en het bedekken van de grond met eikeltjes en takjes, hebben we hem de naam Paco gegeven.

Feest

2011-09-30T10:23:00.000-07:00

Op vrijdag 21 oktober opent de KNSM Sociëteit het nieuwe seizoen met het Feest van het Einde van de Wereld. Zoals bekend heeft de roemruchte Amerikaanse ondergangsprofeet Harold Camping aangekondigd dat op die dag de wereld zal vergaan.

Maar een ongeluk zit in een klein hoekje. Daarom vieren we die avond voor de zekerheid ook het Feest van het Voortbestaan van de Wereld. Twee feesten in één klap. Met extra lekker eten en drinken, vrolijke apocalyptische muziek en verhandelingen over het einde der tijden.

Feest van het Einde en het Voortbestaan van de Wereld (en de KNSM Sociëteit), vrijdag 21 oktober 2011 in de Kompaszaal!*

* Mocht de wereld vergaan, dan gaat het feest van het voortbestaan niet door.

Het leven gaat (niet) door

2011-09-29T02:13:00.000-07:00

Vannacht is onze poes Vlinder bevallen van een volmaakt rood katertje dat helaas de ochtend niet heeft gehaald. Vanmorgen troffen wij het jong tot ons verdriet levenloos aan naast zijn moeder, met wie het gelukkig goed gaat: ze speelde alweer met een takje, genoot even van het zonnetje op het balkon en at gulzig de kabeljauw die ze gisteravond had laten staan. Daarna ging ze rusten: "Het leven gaat door," snorde ze ons toe met toegeknepen oogjes. Dat is waar, maar toch zijn we verdrietig.

Hans Wiegel

2011-09-28T13:01:00.000-07:00

Sommige mensen hebben zo'n bijzon-
dere persoonlijkheid dat het lijkt alsof ze heel hun tijd en ruimte met zich meenemen als ze uit beeld verdwijnen. De jonge Hans Wiegel was zo iemand. "Einde van een tijdperk", kopten de kranten melancholiek toen hij zich decennia geleden uit de politiek terugtrok. Vrienden en vijanden waren onder de indruk, het was alsof het bad leegliep. Moeilijk uit te leggen, maar wanneer de oude Wiegel op tv verschijnt, zoals vanavond, dan is de door hem ontvoerde tijd er ook weer.

Nuttig om te weten (1)

2011-09-27T08:24:00.000-07:00

"It takes a minute to count a minute. And time spent counting doesn't count."

Stefan Themerson

Mevrouw Duifjes

2011-09-26T16:30:00.001-07:00

Mijn secretaresse, mevrouw Duifjes, is vandaag voor het eerst in twintig jaar niet op haar werk verschenen. Ik vond haar de laatste tijd al wat verward.

Deeltje ontdekt dat sneller gaat dan het licht (2)

2011-09-26T01:00:00.001-07:00

Behalve wijlen collega Adams en ikzelf blijken nu ook vele andere vooraanstaande geleerden het nieuws over die deeltjes niet te vertrouwen. Niets gaat sneller dan het licht (behalve dus, volgens Adams, slecht nieuws). Theoretisch natuurkundige en Spinozawinnaar Erik Verlinde van de Universiteit van Amsterdam oppert evenwel de mogelijkheid dat de gevonden deeltjes sneller gaan dan het licht omdat ze buiten de realiteit staan. Ja zeg.

Nieuw verkeersbord

2011-09-25T12:38:00.000-07:00

Courtesy PdW.

Glijvlucht

2011-09-25T04:57:00.000-07:00

Haarlemmermeerpolder, zaterdagavond, 7 minuten voor zonsonder-
gang, 41 minuten voor het einde van de schemering.
Op de fiets terug naar Amsterdam, na een feestje in een Spaarndamse kazemat ter ere van het nieuwe boek van Anne Gine Goemans, Glijvlucht.
De band The Hype trad op met het nummer Glide Flight (who knows, maybe), geschreven ter ere van de hoofdpersoon van de roman, Gieles. Onvergetelijk joch, alleen al omdat hij zijn gans leert pingpongen.
Aankomst in Amsterdam (thuis): 9 minuten na het einde van de schemering (civiel).

Het einde van de wereld (1)

2011-09-24T05:14:00.000-07:00

In het vierde boek van The Hitchhikers Guide to the Galaxy blijkt dat de dolfijnen op tijd wisten dat de wereld zou vergaan. Ze verlieten de aarde, maar niet zonder een afscheidsboodschap achter te laten. Deze boodschap luidde: "So long and thanks for all the fish."

Deeltje ontdekt dat sneller gaat dan het licht

2011-09-23T10:34:00.000-07:00

Ik geloof er niks van. "Nothing travels faster than light, with the possible exception of bad news." (Douglas Adams)

Rin Tin Tin

2011-09-22T03:38:00.000-07:00

Mooie video over Rin Tin Tin, de eerste filmster van de soort canis lupus familiaris. Stond model voor Lassie en de sukkel Rataplan uit Lucky Luke.

Stekker en kleuter

2011-09-21T16:42:00.000-07:00

Tijdens de Algemene Beschouwingen deed Sap van Groenlinks aan Wilders voor hoe je een stekker ergens uit trekt (uit het kabinet, bedoelde ze daarmee). Wilders, na de demonstratie: "Voorzitter, het lijkt me belangrijker voor mevrouw Sap dat ze leert hoe je een stekker ergens in doet, want volgens mij heeft hij er bij haar nog nooit in gezeten."
Van zo iemand win je niet gemakkelijk en al helemaal niet op de manier van Cohen, die zich als volgt verweerde toen hij door Wilders werd uitgemaakt voor de bedrijfspoedel van dit kabinet [letterlijk citaat]: "Het verhaal van de heer Wilders doet me ongelofelijk denken aan een kleuter die naar zijn moeder toe gaat en zegt: 'Ik wil niet naar school, ik wil niet naar school!' En die moeder die zegt: 'Ja je moet naar school.' Maar de kleuter blijft roepen: 'Ik wil niet naar school, ik wil niet naar school!' En uiteindelijk is het effect natuurlijk dat 'ie naar school toe gaat."
Ik ben geen fan van Wilders, maar better a witty fool than a foolish wit.

Hogere macht (1)

2011-09-21T05:31:00.000-07:00

De boekhandels hebben een deprimerende macht over het lot van een schrijver (en de literatuur), doordat ze bij hun inkoopbeleid uitsluitend kijken naar verkoopcijfers van zijn vorige boeken. Zou ik ook doen als ik boekhandelaar was.
In feite is het lot van een schrijver vanaf zijn debuut bezegeld en alleen een hogere macht als het toeval kan hierin nog verandering brengen. Uitgevers vinden dit niet leuk, maar hebben zich er min of meer bij neergelegd. Tenslotte schept het ook zekerheid.
Ook al is het een waardeloze prul, de boekhandels zullen het nieuwe boek van een bestsellerauteur op grote schaal inkopen en verkopen. Dat is goed voor die bestsellerauteur. Voor mij betekent het echter dat mijn volgende boek, ook al is het een meesterwerk, door de boekhandels op zo kleine schaal zal worden ingekocht dat het niet de moeite loont om het überhaupt nog te schrijven. Boekhandelaren zijn in feite helemaal geen boekhandelaren meer. Ze handelen in namen. Kluun, Koch, Dan Brown. De kunst is om in de gratie te komen bij die hogere macht. Of de macht van de naamhandelaars te breken door boeken voortaan anoniem uit te geven. Fuck the fame. Als dat niet lukt dan blijft er niets anders over dan te veranderen in een onweerstaanbaar mooie vrouw. Dat verkoopt ook altijd goed - als het boek goed is tenminste, anders helpt zelfs dat niet.
Ovidius er alvast maar eens op naslaan.

Op de foto: Peter Bekkers

Verschil

2011-09-20T15:14:00.000-07:00

Vanavond waren er in ons land twee lezingen. Een lezing van een professor over een schrijver, honorarium 1500 euro. En (elders) een lezing van de schrijver in kwestie, honorarium 300 euro. Ik noem geen namen.

De verschuiving van het centrum van de wereld

2011-09-19T14:39:00.000-07:00

"De economische en financiële globalisering is enorm hard gegaan, maar de politiek en de media zijn voornamelijk nationaal gebleven. Nationale en internationale organisatie proberen te reageren op de crisis veroor-
zaakt door de bewegingen van het mondiale kapitalisme. Mensen wan-
trouwen deze organisaties. Ze zien heel duidelijk dat ze niet in staat zijn om de crisis op te lossen. Politici en overheden bieden nationale oplossingen voor mondiale problemen. Grieken versus Finnen ... Het punt is dat de organisaties achter lopen, zowel de nationale als de internationale. We moeten ons erop voorbereiden dat het nog erger wordt. Het centrum van de wereld ligt niet meer in Europa of de Verenigde Staten. Het centrum van de wereld is verschoven. En dit gaat ons allemaal raken. "

Uit: http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2011-2012/Metamorfose-van-een-crisis.html.

Onderscheidingen

2011-09-19T05:20:00.000-07:00

To refuse awards is another way of accepting them with more noise than is normal (Mark Twain).

Diversen

2011-09-17T16:13:00.000-07:00

● Onze straatpoes is zwanger van een Oosterse Korthaar. Mooi slank beestje (zie foto), lijkt van dichtbij op een hond. Ook wel op een haas.
● Zo'n mobieltje is toch niks voor mij, ik voel me er ongemakkelijk mee. Raar verwijfd ding, soort poederdoosje, ik ga 'm wegdoen.
● Gezien: de nieuwe film van Woody Allen in het City-theater op het Leidseplein, waar de tijd niet heeft stilgestaan. De loketmeisjes zijn vervangen door machines. De film, Midnight in Paris, gaat over een schrijver en is vermakelijk.
● Schrijver, 49, goed met woorden, bezig met vierde roman, zoekt regelmatig inkomen - liefst topinkomen - voor de duur van twee jaar. Werken geen bezwaar.

Telefunken U47

2011-09-17T02:24:00.001-07:00

Nog even over de Telefunken U47. Het blijkt dat Frank Zappa microfoons verzamelde en er zelfs liedjes over zong ("Looks just like a Telefunken U47" - op het album Joe's Garage). Telefunken zelf schrijft over de U47 het volgende: "The U47 is big and warm, with a velvety upper mid-range and top end, making it an excellent choice." Met zulke teksten heb je geen dirty mind meer nodig.
Mooie, mysterieuze naam ook, Telefunken. Zoals N. schrijft: "Je ziet mensen in afgelegen dorpjes om de radio zitten, luisterend naar geluiden uit het centrum van de wereld."

Zwanenzang

2011-09-15T15:56:00.000-07:00

Zwanenzang van Amy Winehouse met Tony Bennett. Oude grootmacht, zachtaardige crooner. Stem uit de vervlogen tijd van The American Dream. Staat naast Amy Winehouse namens z'n soort uit te sterven op het podium, papiertje erbij in bevende hand.
Op de foto: Frank Sinatra achter zijn favoriete Telefunken U47 microfoon (waar ook Tony en Amy in zingen op het Youtube-filmpje). Nooit bij stilgestaan dat die zachte, persoonlijke stijl van zingen pas mogelijk werd met de komst van de microfoon (van Gr. μικρό (klein) en Gr. φωνη (geluid)). Vandaar crooner! Vóór de uitvinding van de microfoon moest je als zanger gewoon een keel opzetten om in de hele zaal gehoord te worden.

Scarlett Johansson (Sakerdekip!)

2011-09-15T13:05:00.000-07:00

"Vriend, u vraagt ons om raad, maar eerst moet u bij uzelf te rade gaan. Wordt uw lichaam geplaagd door de prikkels van het vlees?"
"Nou en of," antwoordde Panurge, "dat moet u me niet kwalijk nemen, eerwaarde vader."
"Dat doe ik ook niet, vriend," zei Hippothadeus. "Maar hebt u in deze benauwenis van God de gave en de bijzondere genade der onthouding ontvangen?"
"Helaas, nee," antwoordde Panurge.
"Trouw dan vriend," zei Hippothadeus, "want het is veel beter te trouwen dan te branden in het vuur der begeerte."
"Dat is voortreffelijk gesproken, zonder om de hete brij heen te draaien," riep Panurge uit. "Heel veel dank, eerwaarde. Sakerdekip, dat wordt even smikkelen en smullen!"

Uit: Het derde boek (1546) van "De heldhaftige daden en verhalen van de goede Pantagruel, samengesteld door de heer Francois Rabelais, doctor in de medicijnen, herzien en verbeterd door de schrijver met inachtneming van de oude censuur. De schrijver verzoekt de welwillende lezer met lachen te wachten tot boek 78." Hoofdstuk 30: Hoe de theoloog Hippothadeus Panurge raad geeft in verband met zijn huwelijksplannen.

(De advocaat van Scarlett is woedend, maar Scarlett zelf laat weten het allemaal heel leuk en spannend te vinden).

Anti-Grieks

2011-09-14T14:29:00.000-07:00

Het dagelijkse televisie-
programma De wereld draait door had woensdagavond drie Nederlandse Grieken opgetrommeld om Griekenland te verdedigen tegen de anti-Griekse hetze in de Europese media. De oudste van de drie, een architect geloof ik, was moeilijk te verstaan en werd derhalve nauwelijks aan het woord gelaten. Aan zijn gebaren en mimiek te zien vond hij het allemaal barbaars. Maar de jongste van de drie, een restauranthouder die wel verstaanbaar was en goed van de tongriem gesneden, kon zich uitstekend vinden in de meeste beschuldigingen – Grieken zijn lui, corrupt e.d. - en vond het een prima idee om het land uit de Europese Unie te gooien. Dat het in Griekenland een rommeltje is weten we al lang (zie foto), maar hoe hoog er tegenwoordig ook wordt opgegeven over “onze joods-christelijke wortels”, het oude Griekenland is de belangrijkste erflater van Europa. Zowat het hele rommeltje staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. Het woord Europa is van Griekse oorsprong. Unie komt van het Latijnse unus (één). Financieel gezien is het misschien verkieslijk, maar verder is een “Europese Unie” zonder Griekenland, en volgens sommigen beter ook zonder Italië, nogal ongemakkelijk. Misschien moeten Griekenland en Italië de eer inderdaad aan zichzelf houden en met andere landen rond de Middellandse Zee een nieuwe Europese Unie vormen. Dan noemen wij onze unie hier kortweg Duitsland – met schitterende pensioenen, maar zonder Middellandse Zee.

Richting

2011-09-13T12:24:00.000-07:00

"Waar ga je heen?"
"Nergens heen."
"Dan gaan we dezelfde kant op."

Uit een gedichtje van Wim Brands

Medmen

2011-09-11T13:16:00.000-07:00

Bletchley Park kende ik wel. Het is een villa in het dorpje Bletchley in Buckinghamshire, waar de Britse Government Code and Cypher School (GC&CS) in de tweede wereldoorlog het door de Enigma-machine gecodeerde Duitse berichtenverkeer ontcijferde met behulp van de allereerste computer, ontworpen door de zwaar stotterende homoseksueel Alan Turing. De geallieerde legers zouden geen schijn van kans hebben gehad tegen de Duitsers zonder de intelligentie van Alan Turing*. Niettemin werd hij na de oorlog vanwege zijn homoseksualiteit chemisch gecastreerd. Destijds was homoseksualiteit in Engeland bij de wet verboden. Stotteren was niet verboden.
Maar wat ik niet wist, is dat er een eindje verderop in Buckinghamshire, in Medmenham, een "zusterorganisatie" van de GC&CS zat, de RAF Photographic Interpretation Unit (PIU), die met camera's volgestopte Spitfires naar Duitsland stuurde om driedimensionale foto's te maken van elke vijandelijke vierkante centimeter. Zo ontdekten ze, met behulp van een optische analyseermachine uit een Zwitsers dorpje, min of meer op tijd het Duitse V1 en V2 programma in Peenemünde aan de Oostzee onder leiding van Wernher - "I aim at the stars but sometimes I hit London"- von Braun. De V staat niet voor Victory, zoals in het beroemde gebaar van Churchill, of voor Piece, maar voor Vergeltungswaffen.
Het Duizendjarige Rijk is verslagen vanuit twee Engelse dorpjes in Buckinghamshire (Churchill hing elke dag aan de lijn) en een dorpje in het neutrale Zwitserland.
Het hele Duitse raketprogramma werd trouwens na de oorlog door de Amerikanen met geleerden en al naar Amerika verscheept. Op 21 juli 1969 zette Neil Armstrong zijn voet op de maan.

Op de foto: Bletchley Park
* Brief in de Daily Telegraph van 10 sept. 2009 waarin Gordon Brown namens de regering zijn spijt betuigt over de behandeling van Alan Turing.

Plan

2011-09-08T15:04:00.000-07:00

Ik ga een boek schrijven over een man die in één klap al zijn ambities kwijtraakt en daardoor in een mum van tijd tot zo'n onvoorstelbare hoogte stijgt, dat hem nog bij zijn leven de eer ten deel valt opgenomen te worden in de nationale galerij der groten, niet als bevrijder, maar als bevrijde.

Respect

2011-09-03T03:30:00.000-07:00

"Ik zal je zeggen welke mannen recht hebben op ons respect. Mannen die zich geven aan zware arbeid zodat wie hen na staan te eten hebben. Mannen die vrijgevig zijn met al wat ze bezitten. En mannen die heel hun leven op zoek zijn naar God. De rest is varkensdrek. "

Uit: John Berger, Into their Labours (Pig Earth 1979, Once in Europe 1983, Lilac and Flag 1990)

Stranden van Rosignano

2011-09-03T02:52:00.000-07:00

We waren aan de beroemde stranden van Rosignano. Prachtig ansichtkaartblauw - en lekker warm - doordat een fabriek er al een halve eeuw lang dag en nacht een rivier van soda in zee loost. De niet-vervuilde Toscaanse stranden zijn trouwens ook de moeite waard.